Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, ik ben Yorrick en dit is Wabliefteru? Een podcast waarin we interessante dingen opzoeken op het internet. Soms neerschrijven, soms niet. En dan vertellen aan elkaar. Soms is dat interessant, soms is dat niet interessant. Waarom zit je altijd met mij te kijken? Ik ben hier niet alleen, ik ben hier ook met Alexander. Maarten, Stephan en Benne. Ja, we hebben een gast. Een dierbare vriend, een collega van Maarten en mij. Ben. En ook een luisteraar. Een redelijk trouwe luisteraar. Van onze collega's. Een van de trouwste, denk ik. Ik kan niet zeggen dat ik alles beluisterd heb. Ik moet ook eerlijk toegeven dat er een heel kritiek moment is geweest in het luisteren naar de podcast. Toen er iemand, dat was zeer vroeg, de vraag stelde hoe hoog is de kathedraal van Antwerpen? Toen heb ik daar niemand aan gehoord. Dat was een breakpunt. Dat zijn fouten. Ik heb doorgezet. Toen heb ik al domme dingen gezegd. Doordat jij hoog zei, kreeg ik het overgeteld. Ik dacht het al. Beginnen. Niet beginnen. Ik zeg niks. Nu dan toch. Confessions of a fan aan te delen. Er zijn ook veel betere momenten geweest. En ik vind ook, het beste mopje dat in alle podcasts van jullie gemaakt is, is gewoon... Tussen de plooien van het gesprek gevallen. Het is nog zeer recent in de podcast over de Koude Oorlog. We hebben er een uiteenzetting van Stephan over Noord-Korea, Zuid-Korea en dat was redelijk ingewikkeld. En wat zei Alexander? Ik heb geen idee. Ik ben in de war. Niemand is erop gesprongen. Heb je dat echt gezegd? Ik weet dat zelf niet. Absoluut, dat is gezegd. Dat is wel echt waar. Maar jij zegt soms zoveel domme dingen, of zo slechte mopjes, dat we dat eigenlijk filmprijzen. Soms is het wel een goeie mop, hè. En daarna gaan jullie volledig strijk met iets. Ik ben een draad verloren. Ik dacht, je mist de essentie. In diezelfde aflevering ook wel echt iets opgestoken over de oorlog in Korea van uw grootvader. Wij hadden vroeger, ik ben al iets ouder, Een toerenleerkracht. Ik denk iedereen zo. Onder de jaren. Ik had vroeger een toerenleerkracht en die claimde, dat zou wel echt geweest zijn, dat hij een paarden was geweest in de oorlog van Korea. En wij lachten dat eigenlijk altijd zo wat weg. En nu ik het echte verhaal heb gehoord, dacht ik... Oké, dat is wel heel plausibel. Het kan. Ja, het kan. En het is ook wel redelijk stoer, het verhaal. Ja, dat is wel waar. Kijk, van Wabliefteru luisteren, wordt men slimmer. Ja, wauw. Stephan zijn grootvader is nog toen een leerkracht geweest. Nee, nee, nee. Echter namelijk matchen niet. Oké. Dat zal wel mooi zijn. Stel je voor. Goed. Voordat we daarin vliegen, hebben we ons recurring segmentje van de laatste drie afleveringen of zo hier. Recent recurring. Updates. Updates. Update van de week. Ik heb een update. Zeg het eens. Jullie zijn shaggers. Nee. Want? Ah ja, Maarten is terug trouwens. Ik ben terug. De gast was belangrijk. Ik zag heel veel comments op Instagram, dus ik moest terugkomen. Eigenlijk zoals Yorrick perfect heeft gecalled vorige aflevering, zag ik op onze Instagram allemaal reacties komen. Het gebeurde in heel veel rare geladen. Een vertrekt in cruiseschip. Ah, we zitten aan de Schelde. Zie ik. Ah nee. Yorrick had het helemaal gekald. Kleine nuance. Yorrick zei dat ik nooit of niet alle afleveringen luister. En ik heb ergens in het midden van de aflevering gezegd... Iedereen moet reageren op Instagram met een Maarten-vraag en dan gaat hij waarschijnlijk aan mij of aan de andere jongens vragen wat dat is, maar hij gaat dat niet zeggen en dan gaat hij dat proberen te zoeken. En zo is dat ook exact gebeurd. En dan Jörg gaat vragen wat dat is. En Jörg zegt, waar moet je luisteren? Dus ik heb zo het begin gescrubt, dan heb ik het einde van de aflevering gescrubt en ik heb zo niks gehoord. Ik dacht, gast, waar zit dat nu? Toch maar dat slim dat je dat ook in het midden hebt gedaan. Ik was daar echt zo blij mee. Ik was de hele maandag, wanneer ik die reacties zag binnenkomen... Het waren veel, hè? Dat waren echt veel. En hij maar de hele tijd... Dus ik heb het eindelijk... Ik heb de aflevering wel degelijk geluisterd. Jammer dat het zo saai was. Maar ik wil toch wel iets rechtzetten. Ik luister wel degelijk alle afleveringen waar ik niet bij ben. maar gewoon niet up-to-date. Dat is mooi. Ik wil er wel even rechtzitten. Ik luister alle afleveringen die ik niet bij ben en die niet van Yorrick zijn. Begrijpelijk. Voilà, dat is mijn update. Nog iemand updates? Ik heb nog wel een kleine update. Het is wel over een aflevering van iets langer geleden. Eentje van Maarten. Een goeie. Weet je het al? Weet je het niet. Ik dacht dat je een goeie update had. Ja, uiteraard. Dat hoop ik. Vorige week zijn er weer prijzen uitgerekend voor de... De EGN World Tour. Ik vond er wel een paar. Het was even op de radio geweest. Hij heeft zijn job gedaan. Eigenlijk is dat nu zijn job. Dat is genoeg. We zijn hier recent nog maar geweest. Vorige week vrijdag. Nee, de vorige keer... Het lijkt al een jaar geleden. Tijd gaat snel. Dat is inderdaad een jaar geleden. Het lijkt echt recent. Eentje is over een Nobelprijs over de veiligheid. Tijd gaat snel als je je amuseert. Tijd gaat snel als je het onderbreekt. Dat hadden we altijd bij hem. Hij moet de hele tijd aan het woord zijn. Dus een Zweedse onderzoek voor veiligheid naar de ontwikkeling van crash-test-dummies voor elanden. Elanden? Oké. Mooi, mooi. Er was er nog wel een goeie. De Vredesprijs, een groot internationaal onderzoekteam, onder wie ook Nederlanders, ontwikkelde een algoritme voor roddelaars. Wanneer het interessant is om de waarheid te vertellen of wanneer het beter is om te liegen. Ook een goeie. Dat kan echt nogal. Dat is cool. Met een vrouw is dat toch zo... Of voor politieke doellijnen. Of dat. Dat is nog eentje. Dat vind ik heel raar. Biologie. In Brazilië en Colombia bogen biologen zich over de vraag of en hoe constipatie impact heeft bij de paar van de schorpioenen. Het gaat dan specifiek over schorpioenen die als verdedigingsmechanisme hun staart en dus ook het laatste stuk van hun lijf hebben afgestoten. En omdat daar dus ook blijkbaar een stuk spijsversteringsstelsel in zit, raken ze verstopt en kunnen ze zich daar nog voortplanten. Dus dat was toch wel een belangrijke onderzoek. Als je verstopt bent, is het moeilijk om je voort te planten. Dan moet je echt iemand vinden. Dus ik kreeg dat door radio. Mooie updates. Dat is niet alleen op het werk, of wat? Ik ben echt zo... Je moet niet lachen als dat niet grappig is. Zeker bij Yorrick niet. Ik ben blij dat iemand die updates heeft gegeven, Maarten. Ja, ik wist het. Hij heeft het gestuurd. Echt? Is dat echt? In de WhatsApp-goedperiode is dat niet inzien. Houd je van de domme, houd je van de domme. Het was iets te laat. Ik was echt nog aan het denken. Zou hij dat nu echt niet hebben geweten? Ik test of jullie wel up to date zijn met alles. We hebben nog een update. Of een klein leuk weetje over onze gast. Die is nergens geweest. Ik dacht even... Dit stond niet in het script dat ik op voorhand ook niet ontvangen heb. Nee, klopt. Ik ben net iets ouder dan de aanwezige mensen hier. Vertel ons het getal. Het getal, er stond nog geen vier van voor. Bijna. In hetzelfde getal. 39, dus. Ik niet, jij niet. Ik ben dus ooit, zelfs meermaals, in de Ziljen geweest. Daar heb ik ook een aflevering gedaan. Dat vind ik echt cool. Het aquarium heb ik live in actie gezien, met dansers erin. Hoe moet je dat zeggen? Sierlijke... zwemmende dames erin. Nog niet te veel vertellen, want Stephan zijn pa ging dat ooit eens komen vertellen. Ik wil wel weten of je de dropdansvloer hebt meegemaakt. Nee, ik ben er ook wel redelijk naar het einde toe geweest. Ja, je merkte toen al wel dat dat op zijn einde aan het lopen was, vond ik. We zijn er één keer op een donderdagavond geweest. Ik vond dat niet zo hyperspectaculair, om eerlijk te zijn. We zijn er twee of drie keer geweest. Oké, want toen dat echt zo overgebracht werd in al die teksten... Ja, dat was wel gigantisch groot. Dat sowieso wel. Maar ik had nu niet zoiets van... Dat is echt het allerzotste dat ik ooit gezien heb van een discotheek. Ja, absoluut. Mocht je eens weten. Dat is wel interessant om te horen. Binnenkort komt die film ook uit. Ja, juist. Dat moeten we eens gaan zien. We hadden wel iemand bij ons op school zitten. Hij was een paar keer blijven zitten in het middelbaar, dus hij was wel een stukje ouder. Hij ging richting de twintig, denk ik. Hij reed met een groene Mercedes, maar echt zo'n hele oude. Over heel zijn achteruit had hij een sticker van de Zillianplakker. Echt heel de achteruit. Wat een held. Als je hem zou zien... Echt een fanboy. Ja, een mega-nerd. Dat rijmde niet echt, maar het feit dat je meteen een Mercedes-Ferré met een sticker van de zeeën op je naam zat. Misschien zo op de kop kunnen tikken bij een politieveiling. Dat zijn van die mensen die je nu denkt... Ik zou die nog eens moeten opzoeken op social media. Dennis en een IT-er. Dennis Blackman. Dat is al voor iedereen. Sorry. All right. Jij kan het hoor, Yorrick. Ja, ik kan het hoor. Yorrick gaat dat zeker niet doen. Jawel. Bij Yorrick is dat zo'n aapje met z'n balk. Dat is een hel van een tijd. Ik doe maar. Alright, het onderwerp van deze week is voor... Voor mij, hè. Dat was de voorwaarde dat ik terug mocht komen. Elke keer moet iemand terugkomen als jij het voorbereid. Nee. Ik sta met mijn kringvliegende foto naar iemand die iets zegt. Nee? Go for it. Ik ga veel interactie vragen, ik zal het wel zeggen. Maar niet aan Yorrick, hè. Nee, nee. Jawel, eigenlijk. Om eerlijk te zijn, wist ik niet zo goed over wat ik moest stemmen vandaag. Ik zag pas door dat dat mij was, dat was geen mop. Ik denk dat je zijn weegschil op de zinning moet gaan en wat onderwerpen. Het is een beetje triestig. Goeie voorboden. De helft van de luisteraars maakt nu af. We hebben al tien minuten podcast, dus we kunnen eigenlijk al... Onze stempjes zijn al goed. Na tien minuten afhaken... Wanneer is een podcast een podcast? Hoe lang moet dat eigenlijk zijn? Dus ik dacht, ik ga het oplossen door wat Stéphane heeft gedaan, want hij heeft niks te zeggen. Ik ga een andere pakken, want Yorrick gaat er altijd over lullen. Dus vandaag gaan we het hebben over films van Marvel. Nee. Nee, dat is niet waar. Ik dacht dat ze dat echt als fan doen. Nee, dat was allemaal omhoog. Ik wist wel dat dat mij was. Die paniek in zijn stemmen, oh nee. Serieus nu, het laatste wat we willen is weer een hoopje sweats van de jury. Ja, inderdaad. En zeker als we zo'n interessante gast hebben, moeten we het een beetje toegankelijk en open houden. Dat is mooi. Maar films van Marvel zijn wel een mooie segway naar waar ik het eigenlijk over wil hebben, namelijk... Films van Disney. Nee. Gewoontes en tradities. En Yorrick en ik hebben namelijk een gewoonte of traditie als het op Marvelfilms aankomt. En we gaan namelijk elke keer als er een nieuwe uitkomt, of die nu goed of slecht blijkt te zijn van de reviews, trekken we samen naar de cinema. Wat? Trekken we elkaar even samen mee? Zeg, zeg, zeg. En onze kleine luisteraars. Ja, dat is funny. Expliciet, gemarkt. Er staat een labeltje bij. Dan trekken we samen naar de cinema, kopen daar ticketjes en vervolgens gaan we samen naar huis om naak te knuffelen. Dat is waar hè, Yorrick? Je wacht me wat voor met dat aftrekken. Ja, ik was er een beetje voor. Meestal is het gewoon knuffelen. Met de rest is het snel gedaan bij ons. Dat is allemaal al tijdens de film gebeurd. Ja, het is dat. Jongens, gewoontes en tradities. Voor de mensen die echt willen luisteren. Vertel mij eens of jullie bepaalde gewoontes of tradities hebben in jullie gezin of jullie ouderlijk gezin. Misschien in bepaalde situaties of dingen die een beetje vreemd zijn. Laat maar komen. Nu staat er in drukletters op mijn papier interactie. Beginnen met de ben. Ja, er zijn een paar dingen die daar wel direct naar boven komen. Dat kan over een hobby gaan bijvoorbeeld. Elke zondagavond kijk ik American Football met mijn maten. Oh my god. Ja, en dat doen wij al zeer lang. Een andere traditie is elke winterperiode trek ik één keer met een andere groep maten, zonder tent of slaapzak. Ja, slaapzak gaat wel mee. Naar de Ardennen. Geïnspireerd door Band of Brothers. Die aflevering rond Foy, ooit gezien. Ik heb nooit Band of Brothers gezien. Als jij dat niet hebt gezien, dat is de grootste schande in heel jullie leven. Beste serie ooit. Dat is echt iets dat ik heel graag nog wil zien. Ik ben dat een paar keer begonnen en ik dacht... Je moet het eens houden. Eerlijk, de eerste aflevering is een klein beetje knauwen, maar daarna... Ik zeg het, beste serie ooit. Ik ga zoveel blijten. Dat is het. Manneut. Nu was het op die aflevering. Dat dat hondje doodgaat, dat is het feitelijkste. Gewoon oorlogsfilms en films, die blijt ik. Maar nee. Jij blijft wel mee. Weet je niet dat jij gevoelens hebt? Oh, ik heb zoveel gevoelens. Zoveel gevoelens voor jou. Oké, cool. Ik vind het wel cool dat je... Eindigt het dan echt in de open lucht? Ja, nee. Nee, dat kan ze altijd vertellen. Ik zou daar apart een podcast over kunnen volhullen, denk ik. Maar we hebben onder andere om haar aan te tonen hoe ver dat gaat is, we hebben ook allemaal dezelfde tattoo laten zetten. Een beetje belachelijk dat ik dat hier laat zien. Want ja, die is inderdaad sterk, we leren daar geen flauwt aan. Maar dat is echt een vergaande film. We hebben het over een gigantische tattoo. Ja, een draad over mijn rug. Ja. En ontbijt op zondagmorgen. Dat is voor mij ook heilig. Pistoleken. Ja, dat is iets wat ik heel lang probeer te doen. En dan ga ik in de zomermaanden zowel pistolees halen... Dat is nog niet zo heel moeilijk ook nu. Maar echt, ik graag dat na een paar weken... Dat verhaal is dat Yorrick zijn pyjama aan wil halen op zondag. Dat is je traditie. Gewoon in je pyjama hangen. Effectief. Dat aankleden en dan buiten gaan... Als er een service zou zijn, en dat bestaat waarschijnlijk, dat pistoleetjes aan de deur komt brengen... Als dat zou bestaan, doe het. Toch? Er bestaan er duizend. Maar dat kost meer. Hoeveel meer? Dat gaat veel meer kosten. En Yorrick is ook hier. Niet zo'n standaard drie pistoleetjes. Komt dat wat brengen? Dat gaat niet. Zo'n ontbijt dan laten brengen. Ja, zo'n heel ontbijt. Dat doen wij wel echt vaak, zo'n ontbijt bestellen en laten brengen. Maar je weet niet waar je dat moet bestellen. Gewoon pistoleetjes. Gewoon pistoleetjes. Gewoon droge pistoleetjes. 50 euro kan ik dat brengen op zondag. Geen eiken of zo. Geen eiken of zo. Gewoon droge pistoleetjes. Ik wil gewoon niet buitengaan. Wat jij vorige keer hebt gedaan, vond ik wel slim. Pistoleetjes in de diepvries die je in de oven kunt steken. Dat is heel speciaal ook. Dat is echt zot. We hebben dat sindsdien. Als we het niet vergeten, dan kopen we dat. We hebben zelf croissantjes en zo. Amai, dat is echt zot. Ja? Wauw. Crazy, hè? Van mij heb ik er nu juist warm water uitgevonden. Mijn ouders deden dat wel, altijd. Elke zondag waren er bistro's. Bij ons ook, ja. Ik ben wel megabenieuwd waar dat iets naartoe gaat leiden. Ik vind dat Yorrick weer al heel veel aan het zeggen is. Stephan, heb jij gewoontes? Hoe vreemder, hoe liever. Nee, ik had eigenlijk niet veel dingen, maar ik ben er slecht in om dingen te bedenken. Dat komt wel. Voor het einde van de boodschap... Ik moest wel denken, omdat hij bezig was met evenementen en dingen die hij herhaalt. Wij doen de LAN-party jaarlijks rond 11 november, dat wij gamen. Ja, en nu doen we een echte LAN-party hier deze week. Vrijdag. Mensen die dat willen supporteren voor ons team, Wabliefteruw podcast? Maar ja, dan is dat al geweest. Dan is dat al geweest. Je kunt het niet doen. Dus doe maar niet. Is er in de vod? Gaat er in de vod zijn? Je kunt dat wel herbekijken. Misschien wel op onze story zetten. Twitch.tv slash ICAPS. Wie Stephan slecht wil zien gaan, omdat wij op ons doos krijgen. Zeker. Inderdaad, dat is ook iets waar we heel... We blijven dat volhouden, ook al zijn we soms maar met drie. Ze zijn wel echt heel goed in de games. Misschien iets stoms, maar wat ik nu ook aan het denken is dat ik mij altijd achteruit wil parkeren. Ik krijg mij nooit vooruit. Dat is een gewoonte, echt. Altijd achteruit. Gewoonte. Dat is niet goed. Tof. Nu je staan, Alexander. Wij hebben zowel, mijn vriendin en ik, een beetje een traditie. Met corona is dat iets minder geweest, maar we gaan meestal rond wanneer wij... naar ons volgend jaar samen zijn. We hadden een efteling. Echt? Ja. We hebben dat al vier of vijf keer gedaan. Vorig jaar en het jaar ervoor was het niet gelukt. Tradities hebben we op hout gezet. Ze zijn twee jaar samen. Vooral door corona en zo. Dat is de traditie. Ook omdat het in de winter efteling is. Dat is supergezellig. Het was in november. Vuurhuis en gloeien en attracties. Leuk. Oké. Mooi. Er is niet veel gewoontes. Maarten, heb jij gewoontes of tradities? Dan gaan we Yorrick echt overslagen. Hij heeft al die dingen gezegd van op zondag. Hij heeft gezegd dat hij geen gewoontes heeft. Ik heb niet echt gewoontes. Je hebt je pyjama liggen stinken. Zoiets. Ik heb nog nooit mijn kleren aangezien. Yorrick, zijn dagelijkse gewoonte is doen alsof hij aan het werken is. Ja, ik denk dat dat ook wel zo is. Ik denk dat dat ook wel zo is. Ja, niet onrespectvol, maar die houden wel heel hard vast aan hun stramientjes. Op vrijdag eten we frietjes, op woensdag eten we spaghetti. Als dat om half zes stipt, dat dat eten klaar was. Op een of andere magische wijze was dat altijd stipt, klaar op half zes. Omdat ik zelf eten maak, snap ik niet hoe dat gebeurde. Maar dan moet ik eigenlijk standaard daaraan denken. Nu echt tradities. Ik probeer ook wel... Ontbijt vind ik ook wel een ding. Zaterdag of zondag maakt me weinig uit. Ergens in het weekend is een groter ontbijtje. Maar dat is meestal... Ik kan niet naar de bakker gaan zonder overdreven te bestellen. Ik kan niet naar de bakker gaan om een brood te halen. Dan kom ik thuis met een brood, drie kopjes koeken en dan nog wat toestemming. In de bakkersvrouwen. Zijn jullie ook zo'n hondje die potjes confituur in een bakker koopt? Die stalen lansen die extra dik zijn. Of zo'n chocolatje. Mag ik even een lans breken? Ik ga dit forum aangrijpen voor een van mijn grootste frustraties in het leven. Kompleet off-topic trouwens, wat mijn excuses zijn. Dat is serieus. Ik word gek van bakkers die dat ook charcuterie aanbieden. Echt? Dat is keihandig. Ik doe het. Ik maak mij er schuldig aan. Nee, nee. Dat zouden de oude gildes... Nee, doe dat toch niet. Waarom? Nee, maar bij mij heeft dat wel een reden. Dat is de cribs and the blood. Ik moet werken op zaterdag en op zondag is de beenhouder toe. Ah ja, dus jij bent wel blij dat ze dat doen. Die was altijd op zondagochtend, maar geen personeel meer. Zwart, ik ben blij dat het van mij levert. Ik ben blij dat ze luisteren. Een gewoonte die ik zelf ook wel heb, en dat is eerder misschien een treksje. Ik doe dat zeker tien keer per dag. Dat is een grote confession. Van kakken. Jij weet dat wel. Nee, drie keer per dag of zo. Ik kak wel veel. We hebben dat in ons team vergeleken. Je hebt mensen die drie of vier keer per dag kakken. En je hebt ook mensen die één keer om de twee dagen kakken. En allebei is even gezond. Ja, inderdaad. We zijn dat eens gaan opzoeken. Ja? Inderdaad. In een podcast, of niet? Ben-D zit hier van... Waar ben ik in godsnaam beland? Ja, dat terzijde. Ik ben wel een veelkaker. Ik ben ook meermaals per dag kakker. Je één keer per dag wel? Eén keer per dag, ja. Zeg het nu maar. Ik denk ook één keer, ook altijd rond hetzelfde uur. Ik ook wel. Een gewoonte. Drie of vier keer op een dag dat dat niet normaal is. Hoeveel? Vier of vijf keer. Drie of vier keer. Een keer of zeven. Dan knijp je je altijd in de elftafel van en laat je zitten voor de volgende keer. Meestal één keer per uur, dat is tien minuten minder werken. Elke keer als je doodgaat kun je het refreshen. Dat is slim. Een trucje die ik eigenlijk wel heb, is dat ik ten alle tijden kunnen voelen waar mijn portfeuille, gsm en sleutel zijn. Leg jij die ook wel uit je broekzak als je bovenop aan het werken bent? Nee. Ook in je broekzak. Jij wel, want je hebt nog een dikke portemonnee. Een dikke portemonnee. Met al dat zwarte geld erbij. Als ik zo inderdaad over cinema gesproken, als ik rechtsta, Altijd even checken. Je hebt een triple check, maar dan denk ik... Dat heb ik overdreven. Als ik iemand aan het verhuizen ben, zet je twee handen vol. Ik pak een doos op en dan begin ik te stressen. Dan denk ik, shit, heb ik wel alles in de broekzak. Ik heb nooit iets weggelegd, dus ik zet die doos aan waar ze moet staan. Het eerste wat ik doe, is terugvoelen. Ik heb dat ook al met mijn ouders gedaan. 50 keer omdraaien, mijn auto op slot doen, als ik dan voor het binnen thuis kom en denk, fuck, heb ik mijn auto op slot gedaan? Kan ik echt terugstappen om te gaan zien waar mijn auto op slot is? Ik krijg nu een melding op mijn gsm als ik mijn autodeur niet heb toegedaan. Dat doe ik wel heel aardig wel. Mr. Fancy Pants. Ook autosleutels. Waar stik je gewoon autosleutels? Rechts bij mijn portefeuille. Links bij mijn portefeuille. Autosleutels altijd in een onderbroekzak. Ja. Mijn sok soms ook. Ik deed dat nooit, tot nu. Wat deed je dan? Een vestjas, man. Ofwel in mijn jas, ofwel op het kastje, maar nooit in mijn broekzak. Je hebt de grootste sleutelbos ter wereld. Er hangen zo'n 50.000 sleutelhangers aan. Van alle huizen. Mijn autosleutel hangt apart bij mij. Allee dan. Ja, voilà. Goed verhaal. Minder interessant, maar... Oh, dat was iets. Stilte, vooral. Dat was heel de leute ambiance. Ik snapte de bijdrage niet meer. Ja, ga maar voort, Mark. Dat is oké. Kun je daar even dingen dat ik je kippen vind? Ik zal dat maken. Doe een laugh track ertussen. Ik wil het natuurlijk niet over onze gewoontes hebben, en nu heb ik hier meer keuze opgezet dan op mijn papier, maar het is wel grappig dat ik dat gewoon voorheb. Ofwel zeg je hier, aangezien ik op voorhand al wist dat we eigenlijk niet zo'n interessant leven hebben, ofwel zeg je hier, alhoewel ik hier nu toch wat sappige dingen mee te weten gekomen ben. Maar het zal het eerste zijn, Yorrick. Wat mij altijd al heeft geïnteresseerd, ik heb het verkeerd geschreven, geïnteresseerd, Je moet dat nu niet vergeten. Wat mij altijd al heeft geïnteresseerd zijn de vreemde culturele gewoontes van over de hele wereld. Je hoort vaak dat er in andere landen borden gooien en toestanden. Niet met je linkerhand aan het geven of zo. Is dat in Noorwegen of zo, dat ze massaal die dolfijnen afslachten in die baai? Ja, ook traditie. Dat is ook zoiets crazy. Is dat in Noorwegen? Ja, wij denken... Noorwegen ook. Ik weet niet waar het is, maar er is een keer per jaar al die vissen om diep water in. In Noorwegen ook. Ja, maar ook in Japan of zo. Ja, in die sea conspiracy. Dat is zo'n mega ding, want als je daar als toerist aankomt en je wordt gevolgd door mensen, dan denk je dat je zo'n fotograaf bent. Dat was in Japan. Ja, in Norwegië op het einde van de Sea Spirits documentaire is dat in Norwegië zo'n jaarlijkse traditie, meestal zelfs met kleine mannen. Echt? Zeeleeuwen, of nee niet zeeleeuwen, maar dolfijnen. Dan is dat misschien meer als traditie, in Japan is dat gewoon voor de vishandel. Omdat al die beesten die vissen opeten en die uit het boot moeten. Amai, maar dat is wel... Ja, oké. Martin, doe maar. Nee, dat is goed. Allemaal oké. Nee, maar dat zijn goeie voorbeelden. Ik ga uiteraard niet... Als we nog voorbeelden hebben, laat ze komen. Ik heb niet alle vreemde gewoonten van over de hele wereld. Want dan hebben we hier een weekvullend programma, denk ik. Maar ik heb een paar voorbeelden, een soort bloemlezing van de leuke die ik heb gevonden. Voilà. Dat gaat zijn. Vertel. Niet te zot. Ik ben benieuwd. Ik ga beginnen met La Tomatina. Daar had ik eigenlijk al eens van gehoord. In Spanje, zeker? Ergens in Spanje, niet Bologna. Nee, dat ligt ook niet in Spanje. Ablona? Niet dat dat het woord is. In Bunyol, een stadje die niemand kent, denk ik. Vertel maar wat jullie denken dat het is. Ik weet het niet. tonnen tomaten binnenbrengen en dan op een dag of weekend een gigantisch foodfight houden met tomaten. Ja, effectief. En dat is echt superzot als je die beelden ziet. Dat is echt gewoon letterlijk zo stierf vertellen. Dat dorpje, want de stad is dat niet, dat zie je gewoon van top tot teen, overal knal-fucking-rood. Dat is echt niet normaal. En iedereen rooit er gewoon met tomaten, en dat is fijn. En je hebt nu ook een bax gebeuren. Dat ding met die stieren meelopen in Pamplona. Ook in de stad. Ja, dat is ook zot, hè. Maar dat vind ik nog wel... Daar komt er straks ook nog wat mee. Ook zot. Maar dat vind ik een van de dingen waarvan ik denk... Dat is echt next level, tegenover tomaten aan elkaar. Levensbedreigend. Een tomaat tegen je face, oké. Niet iemand weet honderd procent zeker waar nu de bestaansreden is van dat quote-on-quote feest. En eigenlijk is de meest plausibele uitleg, dat vond ik wel een toffe en dat vond ik wel overal terug als het een gangbare uitleg, is dat er in 1945 een soort van lokale optocht of een soort van processie… Dat heet invasie. Dat was ietsje vroeger. 1945, toch? Ja. Dan was er wel iemand die doorgelopen heeft. Iemand zat wel in die fase. Zouden de Russen altijd... Nee, sorry, Poetin. Dus dat was de processie van de Duitsers. Dat is niet waar. Er waren een aantal jongeren en die voelden zich eigenlijk wat buitengesloten. Die wilden graag meedoen. Die vonden er dan niks beter op dan wat boel te zoeken. Die hadden dan van een lokale fruit- en vegetablestaal het fruit en de groenten gepakt en zijn met elkaar beginnen te bekorrelen. Och nee. Dat is dan een soort van traditie geworden. In Italië is dat iets gelijks. Kijk naar Stephan en Jörg, die toch vaak in Italië vertoeven. Met die gast in de harnas of zoiets, die dat dan ook zo groente tegen zijn gezicht gesmede krijgt. Kan, maar niet waar ik op doe. Het is ook iets dat over een heel dorp verspreid is. In het Italiaanse dorpje Ivrea is er echt iets soortgelijks en het verschil, en dat vind ik ook wel cool eigenlijk, is dat alle inwoners van het stadje worden in drie verschillende teams verdeeld en die moeten gedurende drie dagen hun normaal leven leiden. Maar die mogen dan elke keer als ze iemand anders zien van het andere team, in het normaal leven mogen ze daar een sinaasappel naar gooien, en dan zijn die uitgeschakeld voor het spel. En op tijden van die drie dagen wordt het team met de meeste mensen de overwinning. Een hele stad? Ja, een hele stad. Hoeveel personen gaat dat dan? Toch wel op de hele nacht in de casino's, appels in je zak. Ja, dat is echt... En dat iedereen zo achter het hoekje kijkt en zo. Ik zou mij daar zo in opleven. Ja, tuurlijk. Dat moet toch keiveel zat zijn? Ik zou meegaan campen, gewoon zo aan het balkon. De volgende laat iets minder aan de verweelding over. Kokosnoten op mensenhoven kapot slaan. Oei. Oei, amai. Echt kapot slaan. In de hindoe-cultuur is er een populair bijgeloof waarbij mensen geduldig in een rijtje gaan zitten op hun knieën. Totdat er... Ik ben niet helemaal mee met de hindoe-cultuur en godsdienst, maar het equivalent van een priester. Die komt langs en slaagt letterlijk een kokosnoot op je hoofd kapot. Het is dan de gewoonte om zo gewoon recht te staan en te wakken. Dat zou dan voorspoed en geluk brengen. Ik heb het gevoel dat het flauw gaat. Van de pijn of van... Jaarlijks zijn er tientallen mensen die naar de spoed moeten, omdat dat niet gezond is. Maar een kokosnot is toch echt wel zwaar? Ja, dat is hard. Je kan het toch niet? Wil je dat eens proberen? Ik heb hier toevallig... Ik zal een alcohol drinken. Ik vind dat echt wel zot. Ja, zot, hè? Gevaarlijk. Het is nog niet het zotste. Nog een Hindu gewoond en die is zeker niet voor de faint of heart. Wie van jullie is er hier getrouwd en heeft er kinderen? Yorrick. Bas. Yorrick, maar had jij getrouwd? Ja, en met kinderen. Met kinderen wist ik dat je getrouwd had. Ik leef niet in zonde. Werd je ook eerst getrouwd? Of was je bastaarder? Nee, eerst getrouwd. Yorrick, jij ook? Ik heb een bastaard. Als je achteraf trouwt, is dat dan nog een bastaard? Ja, dat blijft dan. Sorry René, als je dat ooit hoort. René Snow. Er is daar een ritueel. Als je getrouwd bent in een bepaalde tempel, die op 50 voet hoog is, en je krijgt daarna een kind in de getrouwde koppel, dan is het daar de gewoonte dat je die baby... Van die tempel roeit. Ja, hè. Nee, maar alleen nog. Misschien om te lachen. Exact. En dat staat er wel uiteraard. Mensen moeten dat vangen. Mensen moeten lachen. Oké. Misschien moeten we baby-eaten dat lachen. Is dat weer een gewoonte voor gelukkig en voor die kleine jongens? 50 voet. Voila, de volgende vraag, jongens. Hoeveel is 50 voet? Oh my god. Ah, shit, get up. Ik ben benieuwd hoeveel dat zal aankomen. Wacht eens. Hoeveel meter het is. Ja. Dat is wel moeilijk. Want dat is... Is dat iets van vijftien meter? Ik wou zestien zeggen. Oké. Ik hoor vijftien, zestien, achttien. Dertien. Vijftien en een half. Toe. Wacht, om het hier te beslichten, zal ik het exact opzoeken. Dat is toch zo drie voetjes een meter. Ik heb op vier voetjes... Vijftien, vierentwintig meter. Ik heb op vier voetjes... De gast heeft hem. Dat is niet waar. Dank je. Daarom moet ik blijven. Dus ja, dat hebben jullie kleine mannen gedaan. Domme vraag misschien. Ik heb dat eerst al gelezen ergens en toen dacht ik zo... Ik ga dat verifiëren. Dan heb ik dat gaan opzoeken en dan vind je ook foto's terug. En dat is nu. Ja, nu, recent. Dat is niet fijn. Die zotten in de twaalfde eeuw. Dat vind ik zo zot aan deze dingen. Je denkt zo... Wij zijn hier zoals wij zijn. Je hebt soms wel wat weirdos, maar de hele wereld zal ongeveer hetzelfde zijn qua grootte. Dat is totaal niet waar. Maar de pas geboren baby? Ja, als dat niks een beetje aan kan. Anders... Als hij niet honderd procent dood door weeplash is. Als het fontanelletje zo begint te groeien. Ja, de foto's waren wel echt, dat ik schat, drie, vier maanden. Oké. En alleen de eerstgeborene? Of ook... Allemaal. Hoppakee. Allemaal gelijk voor de wit. Een hele vloot. En jongens, meisjes? Al wat je wilt. Ze zijn niet seksistisch. Nee, straf. Ik heb geen cijfers kunnen terugvinden. Kun je dat ook als volwassenen doen? We gaan dat met jou wel eens proberen. Zonder laken? Je kan zeggen dat je laken laat. Zo loslaten als je je laat. De volgende. Misschien een moeilijke vraag om te terug te stellen. Was er iemand van jullie single op je 25? Nee. Wat? Ik denk het niet, nee. Nee, nee, nee. Was ik al getrouwd? Ik had er wel maar één vriendin. Stel je voor dat dat wel waard is, dat je allemaal die stukken er aankomt, zeker als Valentijn en zo. In Denemarken? Juist niet stukken. Maar ik was nog niet getrouwd. Ik heb even mijn trouwring gecheckt. Ik was nog niet getrouwd. Ik denk niet dat ik single was op dat moment. Zalig. Maar dat is niet zo fijn als je single bent. Met Valentijn en al die toestanden. En in Denemarken, niet zo ver van huis, is er een gewoonte. Een leuke gewoonte. Je meent nicht een gewoonte. Dat is in Alabama. Dat is in Alabama. Daar doen ze er nog... Letterlijk een schepje bovenop. Echt met de mama. Yorrick, dit wordt gewoon raar. Waarom vertel je dat niet als ik het vraag naar je gewoonte? Dat je genoeg familie hebt. Zeg het nu even. Sorry. Dus, dat is precies gelijk mijn aflevering. Ja, wauw, deze dus. Ik heb niet opgesteld voor deze. Maar, dus eerst maken ze je een beetje nat. Sorry, maar je moet het doen. Gewoon bij water. De single en de vrienden van de single. Stel je voor, jullie zijn mijn vrienden, we zijn 25, ik ben single, jullie allemaal niet. En dan is er zo'n ding rond Valentijn... komen jullie mij zo wat half ontvoeren, vrij gezellig gewijs. En dan kippen jullie wat water over mij en dan overgieten jullie mij met kaneel. Van top tot deel. Ja, ik heb dat al eens gehoord. En je woont er niet zo rijk in. Van shame. Ja, niet echt om die singles te pesten, maar gewoon voor de leukheid. Gemoedelijk. Maar je hebt ook zoiets in de Kempen. In de Kempen in een heel veelhuis. Als iemand dertig wordt en niet single, dan hangen ze dat ook in heel het dorp. Echt? Dan hoop ik dat dat mensen zijn van de Kempen. Dan valt er een bepaalde naam. Een bepaalde naam. We zouden de Lander moeten vragen, die kent dat allemaal. Die heeft me ook al dingen verteld over de Kempen. Die woont in een aflevering over de Kempen. Dat ging echt wat verder. Er was toch onlangs iets op het nieuws dat er een van de Kempische gewoonten is, dat er uit mensen in hun voorhof van alles gepikt wordt op een bepaalde dag en wordt allemaal op het dorpsplek. En die mensen gaan dat de volgende dag gewoon halen en dat is gewoon de gewoonte. En dat is dan in het nieuws geweest. Omdat dat dan het eerste jaar was dat er vandalisme bij was en dat er dingen niet teruggevonden waren. Die is weer even verpest. Want daar is al jaren, al 50 jaar of zo, ging dat gewoon goed en nu waren er dingen echt verdwenen. Al is het, hè. De Kempen, dat is een beetje de Florida van Amerika. Ik denk dat zelfs de campingaars dat niet gaan ontkennen. De volgende. Danny Tribe Finger Cutting. Amai, wat is dat, man? Tribe. Tribe. Het is eigenlijk zo erg als het klinkt. Er is een Indonesische stam genaamd de Danny Tribe. De Danny's. De Danny's. De Danny's. Die hebben een vreemde gewoonte waarbij de vrouwen van de stam een vingerkootje van zichzelf amputeren wanneer ze een geliefde verliezen. Dus die binden dan een stuk getouw rond hun vingerkootje. En totdat dat afsterft, dan snijden ze dat af en dan branden ze dat dicht. En dat is die uniform van verwerking en respect. En gebeurt er al iets met dat vingerkootje? Of is het gewoon weggegooid? Als je dan de foto's opzoekt, dan zie je daadwerkelijk van die Indonesische vrouwen met zo... Ja, niet echt vingers, maar wel zo afgestopte vingertjes. Weet je wat mannen moeten doen als ze hun geliefde verliezen? Ik hoop dat het bij de vingers blijft. Niet een vingertopje, maar wel een eindertopje. Hoeveel verliefdes ben jij al verloren? Mooi. Hij is wel snel moeten stoppen met de gewoonte. Dan heb ik nog een paar snelle weetjes. Ik was begonnen met snelle weetjes en dan is het terug naar lange naad liggen geworden. Heel raar. In Egypte zijn ze uiteindelijk al snel op hun tenen getrapt als het op eten aankomt. Iemand al in Egypte geweest? Ja, ja, maar ja. Ja, ja, maar ja. Je hebt een pitabar achter de hoek. Je hebt dat niet gegeten. Ja, maar dat was gewoon een Aline-hotel. Dat telt niet, denk ik. Dat is niet Egyptisch. Dat is echt niet Egyptisch. We hebben wel typisch Egyptisch gegeten, denk ik. Pizza. In de Egyptische keuken, de Marokkaanse keuken, de Belgische keuken heb je Aline-hotelkeuken. Dat is alles gewoon. Er was wel pita in de room. Ik denk niet dat dat klassiek Egyptisch wordt. Het was wat, het maakt niet uit. Blijkbaar zijn die nogal snel op hun tenen getrapt. Het is blijkbaar zelfs een belediging dat als je ergens gaat eten, dat je nog maar het zout vraagt. Gewoon zout op je... Ik zou zeggen frieten, soep, whatever. Dat is echt een belediging. Ik doe dat ook nooit, maar ik vind dat ook zoiets van... Ik doe dat thuis ook nooit, want dan weet ik dat. Maar dan zo... Is het niet goed? Iedereen zijn smaak is toch anders. Iedereen heeft graag zout en pikant. Bij mij is dat zo... Ik weet niet. Mijn hoofd... Smaak is toch heel individueel. Net als in China heb je dat ook met slurpen. Ons papa moest vroeger altijd naar China om te gaan werken. Hij stuurde eventueel wat van die filmpjes door dat hij op een restaurant zat en dat ligt daar. Dat is blijkbaar een teken van... Dat is saai. Ik hoorde het ook zelfs. Dat is echt een van de bekendste vreemde gewoonten over de wereld, slurpen. Elk kind leert dat op zijn tien jaar wel. Als hij slurpt, dan vind je dat vroeger tegen een ouder. In China is dat ook zo. Ja, met een klem aan haar oogdoel. Wie van jullie is er vaak te laat? Wacht. De gewoonte in Egypte was gewoon dat ze er niet tegen konden dat je ze uitvraagt. Ja, ik zei het zo snel. Ik dacht, ik wacht keiveel. Zo snel dat je het gemist hebt. Over het algemeen snel op hun teen getrapt, wat hun eten betreft. Zelf niet uitvragen. Als dat zo zit, ben ik naar rood. Laat staan dat je commentaars hebt op het eten. Dat je cuisson niet juist is, dat zou ik dan niet proberen. Bij ons is het de gewoonte dat je geen commentaar geeft op de onderwerpen. Ik wil dat niet meegeven, maar ik ben zo invested dat ik alles zal weten. We knippen dat eruit. We knippen hem eruit. Wie is er vaak te laat? Nooit. Ik ben daar heel blij mee. Ik stress daar heel hard voor. Randje of net te laat? Ik wel, maar het ligt niet aan mij. Jij ook. Het ligt aan mijn wederen. Dat was geen rage, maar... Ik zeg het niet gezien. Dat was niet mijn eigen schuld. En jij ook? Ja, en ik ook blijkbaar. In Venezuela is op tijd komen onbeleefd? Echt? Ja, dat wordt eigenlijk gezien, vooral als je bij iemand wordt uitgenodigd en je zegt dat het om acht uur is, dan wordt dat eigenlijk gezien als een teken van eager en greed. Om te zeggen, ik ga ernaartoe, ik ga me goed boefen, ik ga goed drinken. Dat vind ik raar. Ik wou net zeggen, wij kijken allemaal naar jullie. Ruurtje is al een kwart vooruit. We hebben goeie vrienden van ons. Gemeenschappelijke vrienden, zeg maar. Die zijn latino. En als we een gemeenschappelijk feestje hebben, dan is dat... Waar zijn de die? Ja, die leven op latino time. En die komen dan echt twee, drie uur later... Die zijn wel heel beleefd. Ja, dat is in die verhaal. Die zeggen ook... Er wordt nooit gezegd... Nee, het is gewoon klassiek. In het algemeen, zo'n Zuiderse cultuur wel. Italianen en Spanjaarden ook wel. Ook inderdaad meer relax op het gemak. Dat ook vooral. Voilà. We hebben het al gezegd, maar Ben en Jörg zijn allebei getrouwd. Hebben ze bij jullie trouw... Niet bij elkaar, voorzichtig. Nog niet. Ik zou wel willen dat ze binnen... Ik ging net hetzelfde moeten doen. Zeker. Weird. Je kent toch die dingen van... Als je trouwt, dat ze de dingen bij je thuis gaan uithalen. Nee. Wow. Ik wou eens horen wat er bij jullie is geweest. Absoluut. Ik heb ook een broer, die is etalijke jaren ouder dan ik. Nog ouder. Ja, nog ouder. Die is dus voor mij ook getrouwd. Ik ben toen bij hem goudvissen in alles wat dat water kon bevatten gaan deponeren. Nee, nee. Dat was eigenlijk zeer safe. In de wc of zo? Ik vond dat grappig. Bijvoorbeeld in de bombak, in het bad, van die toestanden. Dat is toch heel gespoeld. Komisch. Wat had mijn broer dan gedaan toen ik getrouwd was? We hadden nota bene ook noren op bezoek die daar bij ons bleven slapen. Mijn broer had er niet beter op gevonden dan... krekels in ons huis te verstoppen. Amai, dat zou ik niet meer kunnen lachen. Te verstoppen in doosjes? Of echt gewoon loslaten? Tot op de dag van vandaag beweert hem dat hij dat in een afgesloten ruimte had gedaan. Maar zonder overdrijven, een week na datum, werden wij in het midden van de nacht gewoon wakker omdat er in de schuif van ons ondergoed Krekels zaten. Dat is echt... En dan langs de petco, de dierenwinkel die Merckx heeft toen, gepasseerd en gevraagd of ze die beesten konden kweken. En dan... Ah ja, tuurlijk. Dat hoorde ik niet zo lang. Een krekel... Achter de kast, die beesten moeten gewoon zoeken. Oh my fucking hell, dat was... In Tokio moeten bellen. Ja, nee, dat niet. En ze hebben zich niet voortgeplant. Maar dat was toch een beetje een pijnlijke. En er stonden ook bekertjes in onze gang, met water. Ja, dat was een classic. En ballonnen in de wc of zo. Dus ze hebben ons wel rondliggen gehaald. Rekels minder? Bij mij... Niks, eigenlijk. Niet echt. Kan je nog wat vormen? Ik vind dat krekeldeer wel goed. Marijnke was daar altijd doof voor. Ah nee, wacht. Stephan heeft wel gekakt op mijn kopjes. Dat is niet voor u. Dat is light and fun. Nee, dat was een andere dag. Dat was verdiend. Dat was na mijn onderwerp van muziek. Ik vind dat niet eerlijk. Mijn vrouw weet ook dat mijn vrouw daar niet mee... We zijn bang van Marijke. Ik denk dat hij toen dat we gingen trouwen ook alle duplicaten van de huissleutels terugvouwde. Ja, amai. Dat is toch wel een extra reden om het wel te doen. We hadden wel iets gedaan, zoals overal wc-papier thuisgooien. Maar dat hebben we toch niet gedaan. Omdat we de sleutel niet hadden. En ook omdat je schrik had. Ik vond het aanspreken dat je er gewoon wc-papier mee hebt en dat je dat zo doet. En als je het open doet... Wat is dat eigenlijk? Marijke zou zeggen... What the fuck is dit? Er was ooit een artikel over iemand die getrouwd was en die maat had met een bakje bier die volledige voorhevel afgezet. Dat is wel graag. Dat is indrukwekkend. Heb je een aanvulling? Ik heb een aanvulling. Een van onze collega's, ik denk zijn voordeur was zo dichtgemetseld, volgens mij. Wat? Ik moet eerlijk zeggen, onze... Zo bakstenen gestapeld? Of met morto's en zo? De Chris, onze chef... Die woont in de Kempen, trouwens. Die heeft ook vorige keer verhalen verteld van dingen die hij uitgehaald heeft. Maar dat was dan ook voor een trauma, meer zo met... Ze doen dat met vragen zelf. Ik ga dat niet vertellen. Ik weet niet of ik dat mag vertellen, maar dat was ook wel... Heel grappig. Wat de fok jij zegt in zo'n podcast? Ik kan het moeilijk verkippen. Ik kan het moeilijk vertellen. Wie weet wil hij dat Toor vertelt. Maar niemand weet toch wie hij is? Ja, want dan nog. Wij worden ooit bekend. Alexander, ooit worden we bekend. Maar nog altijd geen iemand weet wie dat is. Vraag het hem voor de volgende keer. Verkeersorganisatoren. Ah hier, dat is echt, dat is echt een van mijn verhalen. Dat heeft in de krant gestaan. Ah ja, dus vertel jij het dan maar, wat er is gebeurd. Als het in de gazette staat. Je wilt dat niet vertellen. Ik geef je hier. Het staat in de gazet. Deze is het minste, maar wat ze hebben gedaan bij een van onze collega's, is een gigantische... Die woont in een gemeente. Welke gemeente was het? Van de Kempen. Rijkevorsel of Vosselaar of zo. Ja, Rijkevorsel. En daar zijn heel veel van die fabrieken, denk ik, met zo'n hoge toren, zo'n hoge schouwen. Stenen schouwen, eigenlijk. Zoals bij stenen... Is dat het verhaal daarachter? Is dat niet het verhaal? Geen idee eigenlijk. Jawel, hier wel. Wat hebben zijn maten eigenlijk gedaan bij hem in de tuin? In de gigantische schouw gebouwd van olievaten. Want die olievaten, daar zat nog olie in, in sommige. Dus echt van meters hoog. Ik denk dat het hierbij staat, hoe groot dat het is. Nee, het staat hier niet bij, spijtig. Kan ik voor volgende week vragen. Drie meter. Nee, het is nog wel redelijk hoog, vier meter of vijf meter zal het zijn. Dat is helemaal niet mega hoog. Maar gewoon in je hof, met olievaten, je krijgt dat niet weg. Je kunt dat niet omver duwen, je kunt dat niet naar beneden doen zonder hulp. Dus dat heeft daar echt maanden gestaan, totdat ze zijn komen helpen om dat af te breken. Jongens, te kimpen. Amai, amai, amai. Zo goed. Echt heel grappig. Hij heeft dan ook zo'n goeie truc uitgehaald met een ander, dat ik er nog erger mee heb moeten lachen. Ik ga hem vragen of ik dat mag vertellen. Hij doet dat weer al. Dan heb ik volgende week... Maar vertelt het dan? Oké, is goed. Anders krijg je het eruit. Ik moet het eruit, maar dan moet je weer moeten. Dan hebben mensen niet zomaar een reden om volgende week te luisteren. Dan was het al tot vorige week. Dank je voor de mooie voorbeelden. Dat is inderdaad wat ik bedoelde. Er is een oude Duitse traditie, die in sommige gebieden nog heel gangbaar is. Dan gaan ze het bestek, de borden en de glazen uit hun huis halen en dan gaan ze dat allemaal op de grond kapotgooien. Als je getrouwd bent. Waarom? Dan is de bedoeling dat je dat met tweeën samen opkuist en dat is dan als voorbereiding op het harde leven dat je tegemoetgaat. Dan moet hij alles weer nieuw kopen. Bij vrienden van ons was het ook wel goed. Ze waren getrouwd op dat trouwfeest en de broer of de zuster van hen wilde hun bid tegenhalen. Ze moesten op hun trouw allemaal spelletjes doen en dan kregen ze op hun trouw een stukje van hun bid terug. Dan kregen ze een stukje van hun bid terug. Ik weet niet hoe het met jou was, maar... Ik kan eerlijk zeggen, op mijn eigen trouw, ik was redelijk beschonken toen ik in mijn bed moest kruipen. Als je dan je bed nog in elkaar... Wij hebben ook trouwens die krekels gewoon laten zitten tot de volgende dag. Ja, als er luisteraars zijn met een zot verhaal, op anchor.fm slash watbliefteru kun je een voicebericht insturen. Je kunt je eigen verhaal vertellen en dan laten we het gewoon horen in de botkast. Met onze replieken. Dat zou wel cool zijn, als er iemand een zot verhaal heeft. En als dat niet is, dan is dat niet. Om in het huwelijksfeertje te blijven. Blackening the bride. Zegt daar iemand iets? Ik heb er wel iets van gehoord. Is dat woke? Ik wou het juist vragen. Zou men denken aan van die plakkenige dingen op de bruid gooien en dan die veren erop? Dat komt zo wel op neer. In sommige dorpen in Schotland wordt het nog steeds gedaan. Nu is dat verwoven in het vrijgezellenritueel. Het concept is dat als er iemand gaat trouwen, dan wordt de bruid rondgereden. Echt een soort van pick-up. Vroeger was het een paard en kar, maar nu is het zo'n typische pick-up. Dan wordt hij zo rondgereden en iedereen die in het dorp woont, mag daar shit naar gooien. Dus typisch zijn dat dan eieren in het toestand en dan komt hij zo allemaal smerig aan. Een baksteen. Een baksteen. Als je die echt niet kunt doen. Zijn je ex is. Ook wel toffe beelden om eens te zien. Ja. Dit is een goeie. Is er ook wel wat vaders aan tafel? Wat hebben jullie zoal gedaan om jullie vrouwtjes het gemakkelijker te maken tijdens de bevalling? Yorrick niet veel, denk ik. Tijdens de bevalling. Die had het heel oké. Ik heb selfies getrokken in hun chirurgische outfit. Was je daar blij mee? Ja, nee. De geboorte van onze oudste dochter was nogal een redelijk speciale ervaring, zoals in redelijk lang. Plots stonden daar zeven verplegende mensen in de kamer om mijn vrouw naar buiten te rollen. Ze werd naar het operatiekwartier gebracht en ik kreeg zo'n chirurgisch masker en zo'n outfit. Ik dacht, deze kom ik maar één keer aan. Let's go. Selfies moest ik letterlijk doen. In China is er een traditie waarbij de mannen de zwangere vrouw op het einde van de zwangerschap moeten dragen terwijl ze met hun blote voeten over kolen wandelen. Het bijgeloof is dan dat de vrouw een voorspoedige en vlotte bevalling geeft. Het einde van de zwangerschap. Dus op het einde van de zwangerschap... Net voordat ze gaan bevallen. Dus op je acht en een halve maand, laten we zeggen. Je doet je schoenen en sokken uit, je pakt je vrouw op, verder ingewaardeerd. Oei, Yurik. Oei. Yurik. Ik zal het niet aan Marijke luisteren. Dat zijn slechte punten. En dan moet je over kolen wandelen om de bevalling voorspoedig te laten. Heeft iemand dat al gedaan? Bij een zwangere vrouw overkolen? Wel een leuke... Gisteren nog. Een leuke anekdote. Ik geloof dat hij dat mega belachelijk vindt. Ik heb op een steinerschool gezeten. Daar is er... Dat is het laatste puntje. Daar is er een soort feest. Tijdens dat feest moet iedereen overkolen springen. Echt springen? Ja, niet... Ja, gast. We zijn kinderen. Op dit moment zijn we kinderen, maar echt springen... Heb jij ook op een steinschool gezeten? Nee! Ja, toch eens over kolen gewandeld. Dat is helemaal niet zo erg als dat ze denken. Over kolen gewandeld? Maar ik herinner mij ook dat jij dat hebt gedaan. Waar de fok heb ik dat gedaan? Ja, waarom? Dus ik denk dat we dat gewoon hebben gedaan. Gedroomd samen? Nee. Ik denk effectief dat wij een barbecue op de grond hebben gelegd. Nee, maar dat was echt een serieuze stroop. Dat was niet zo... Had ik dat al geweten. Maarten of zo had dat ook al geweten. Ik weet nog dat dat echt goed meeviel. Dat iedereen dat zou kunnen. Dat is gewoon doorzetten. Je moet gewoon snel zijn, inderdaad. Maar ik herinner mij ook dat jij dat hebt gedaan, of jij bent gewoon zo'n badass dat ik dat heb gedaan. Ik herinner dat jij dat hebt gedaan. Dus ik heb dat ook gedaan. Ik heb dat niet gedaan. Jullie zijn zo'n beetje zoals vrouwen die samen menstrueren. Ja, jongens. Al die gewoontes, ze kunnen eigenlijk nog uren doorgaan. Dat ga ik niet doen. Er zijn er nog duizenden. Iedereen kent ook wel die beelden van die... Die Afrikaanse stemmen met die ringen in hun lip, of die nekken die langer worden gemaakt met die ringen die rond worden gedaan. In België is er ook nog een goeie traditie, gewoonte. Ik weet niet waar dat is. Op een gegeven moment al bij haar. Nee, dat is recent geweest. Met de corona ging dat ook niet. Dat ze daar dan de vier of drie op één volgende broers... Dus drie broers van... De vier heemskinderen. Op een paard of zo. Dat door honden. Is dat niet het Rosbeiaard of zo? Ja, op het Rosbeiaard. Dat was superzwaar. Toen we met die jongens geïnterviewd werden, hadden ze zoiets van... Die was echt blij tot we daaraf gingen. Maar die moeten dan ook zo in een harnas. Dat is ook niet normaal. Dat is een fucked-up, groot, fake paard. Daar moet je echt niet gemakkelijk op zitten. Dat is echt geen cadeau. Dat is ook heel speciaal, die broers. Ja, daar zijn bepaalde regels echt aan verbonden. Het is versoepeld, want ze vinden het niet meer echt... Die regels zijn niet meer zo groot, dus ze hebben die regels versoepeld. Het is fake. Maar het is inderdaad ook een gewoonte. Ook iets dat de meeste mensen wel kennen is het inbinden van voeten bij Chinese vrouwen, omdat daar een teken van schoonheid wordt gezien. Dat zijn heel pijnlijke gebeurtenissen. Daar moet je geen foto's van opzoeken. Daar gaan we niet op dingen zeggen. Het eten van placentas, dat hoort hier ook soms. Maar in sommige culturen is dat echt 100% van de mensen die dat doen. Die van de plankarts hebben dat gedaan, denk ik. Waarschijnlijk. Dat is ook hun cultuur. Ik wil een campus volkskennen hebben. Als zo'n Indische familie naar Den Haagse Plankwaard kijkt, dan denk je niet dat dat onze gewoontes zijn. Dan mag je niet belgen met die rare dingen. Maar voilà, dat was mijn onderwerp. Gewoon wat van die fijne gewoontes opzoeken en daarover hebben. Leuk. Interactief. Het kans wordt ook wel een beetje een gewoonte. Jullie gaan het elke week doen of zo? Leuk. We hebben er geen woord van gemaakt. We gaan naar de honderd afleveringen. Op de honderd afleveringen moet je echt iets zot doen. Dat is nog langer. Ik had juist een aflevering terug geluisterd wanneer we zeiden dat we ook eens naar mini-Europa gingen gaan. Dat is een speciale... Weet je dat nog? We hebben al zoveel random dingen gezien. Ik heb heel veel speciale ideeën genoteerd. Disneyland is dat ook niet eens een keer gepasseerd? Dat kan wel. We gaan naar Disneyland. Ja, dat kan ik wel appreciëren. Een tattoo ging ook allemaal zitten? Ja, maar dat is normaal. Dat vind ik wel goed. 100 afleveringen, een tattoo. Nee. Nee. Ik wil geen tattoo laten zitten voor 100 afleveringen. 100 afleveringen? Dat is volgende week. Dat is in maart. Volgende week. Dat is in maart. Heb jij bang of zo? Kan je in maart niet een tattoo laten zitten? Waarom niet? Als we 10.000 luisteraars hebben, dan vind ik dat goed. Wie vindt dat wij in maart een tattoo moeten laten zitten? Let's go. Voilà, we zijn met vier. Ik ben gisteren al vol met die draakentattooëren. Nee, echt... Dat gaat echt niet? Gewoon voor honderd effe. Ik vind dat nog niet... Nog niet genoeg? Als je iemand ziet, dan gaat hij vragen wat dat is. Dan kun jij zeggen... Ik geef honderd ten één. We doen niet meer. Het gaat toch ook om de band die we hebben opgebouwd? Dat is al twee jaar van ons leven. Als we het plan voor mijn honderdste aflevering gaan overleven... Ik vind het ook een goeie plek voor Yurik, waar hij zijn tattoo kan zetten. Jij hebt nog van niks. Jij wou het er waarschijnlijk niet doen. Ik weet het ook niet meer. Jij weet het wel. Jij weet het. Jij moet je tattoo op je buik zetten, want dan groeit hij mee met onze volgers. Dat vind ik nu mooi om af te sluiten. Oké, gewoontes. Dat was heel interessant. Als je zelf nog zotte gewoontes kent... Onder andere pas niet zo gewoontjes. Als je zelf nog van die verhalen hebt, altijd op Instagram laten weten. Dan vertellen we een update. Zelf vertellen op anchor. Encor. Encor. Encor. Engels en anchor. Zet je link hier eens. Ik ga het niet in de beschrijving zetten. Anchor.fm slash... Heeft iemand dat al gedaan? Nee. Ik zou het wel eens willen. Wees de eerste. Wie is onze trouwe luisteraars? Roy, Bi, wie is er nog? Joppe. Niet? Ja, ik wist het. De Shiva. De Shiva met het... Ja, voilà. Een beetje name dropping. En Ben uiteraard. Maar ja, hij is gewoon... De ultieme live opname komen. Fangirl. De live experience van Wabliefteru? Bedankt ook aan Benne, voor de goede interactie. Ik vond het zo goed, ik kom volgende week terug. We moeten wel zelf iets voorbereiden. Dat is de regel. Ik ga mijn best doen. Spannend. Oké, plezant. Goed. Dat was het voor deze week. Heeft er nog iemand iets te melden? Nee? Update van Alexander. Ik heb al updates gegeven. In het begin. Een begin-update. Dan moest er nog een jingle in zingen. O, mijn update. Dat zijn onze updates. Echt niet gelooflijk. Dat was jij. Jij had dat moeten doen. Ik vind dat de luisteraars mogen beslissen over dat tattoo, Christy. U vindt dat wij Maarten een tattoo moeten laten zitten? Ja, de tattoo. Dat is al lang geleden een poll, hè. Als er dertig mensen ja commenten... Ik kan nog niet overtuigen om te investeren in nieuwe microfoons om een tattoo te laten zitten. Als er vijftig mensen ja commenten... Nee, vijftig niet. Dertig. Dertig mensen ja en een comment geven. Dertig mensen commenten. Het is jammer dat er geen beeld is. Yorrick trekt echt bleek weg. Vijftig dan? Nee, dertig is al veel. Dertig is veel. Dus als er 30 mensen ja of tattoo of zo... Op de post. ...van deze aflevering posten... Dat doen we. ...dan doen we bij de 100e aflevering. Tegen de 100e aflevering. Dan moeten we in de 100e aflevering... Dat is tot als het geluid van Jurgen die dat weet, zelfs een tattoo. rond de honderd. Ja, wat willen we nu? We willen blijkbaar nog een half uur filmen. De regels, ik wil hier niet... Hoeveel advertenties? Die zullen we na deze aflevering bespreken. Goed, dat was het voor deze week. Merci voor het komen, Ben. My pleasure. Tot volgende week. Ja, graag. Bangelijk, ik heb dat hier even gefixt. Niet één keer, maar twee keer gevraagd. Ben geen half uur, hij wil afsluiten. Stakke timing. All right, ik ben, was en zal altijd Yorrick zijn. Ik was er ook met Maarten. Alexander. Stephan. En Ben. Tot volgende week. Bye-bye. Doei. Oei, de Yorrick heeft ineens de groep verlaten. Serieus, als we op de volgende aflevering dertig mensen hebben tegen dat we de honderdste aflevering doen... Dat is nog tot maart, daar hadden we toch makkelijk dertig mensen. We hebben geen enkele Instagram-post dat in de buurt van dertig was. Maar nu geven mensen wel echt een opdracht. Ja, vorige week ook, toen er veertien... Oké, jongen. Dertig mensen op... Ik ben bang, hè. Je had dat niet mogen. Maar gewoon zo'n glintje, hè. Kijk, is dat toch zelf? Niet heel je rug vallen, zoals ik dat ben. Maar wel zo'n actrueur, hè, Yorrick. Doe dat op je penis, dat zit toch hier.