76 - JEFFREY: Dahmer: The Monster Dahmer Story of the Dahmer Jeffrey Monster Murders
Door Yorrick • 9 oktober 2022
Over deze aflevering
Kan je niet goed tegen bloed zoals Stephan? Maar wil je wél kunnen meepraten over de nr. 1 reeks op Netflix van dit moment? Alexander gotchu bae! Hij vertelt het verhaal van de seriemoordenaar Jeffrey Dahmer in een klein uurtje tijd! Take that Netflix met uw 10 uur aan afleveringen! SPOILER WARNING voor de reeks DAHMER - Monster: The Jeffrey Dahmer story!
Inhoud
De 76e aflevering van de 'Wabliefteru? Podcast' dompelt luisteraars onder in het gruwelijke verhaal van Jeffrey Dahmer, de beruchte Amerikaanse seriemoordenaar. Alexander vat de feiten samen die centraal staan in de populaire Netflix-reeks 'DAHMER - Monster: The Jeffrey Dahmer Story', en bespaart je zo vele uren bingewatchen, al bevat het artikel uiteraard spoilers voor wie de serie nog wil zien. Hij vertelt het verhaal van de man die bekendstond als de 'Milwaukee Cannibaal'.
De jonge jaren van een seriemoordenaar
Jeffrey Dahmer zag het levenslicht op 21 mei 1960. Zijn jeugd werd gekleurd door de afwezigheid van zijn vader, een scheikundige, en een stroeve relatie met zijn moeder. Al op jonge leeftijd raakte Dahmer geïsoleerd en ontwikkelde hij een onrustbarende fascinatie voor dode dieren en hun botten, die hij ontleedde. De lessen van zijn vader over het bleken van botten met chemicaliën, zouden later een sinistere rol spelen in zijn misdaden.
Tijdens zijn tienerjaren begon Dahmer zwaar te drinken en kampte hij met diepgewortelde verlatingsangst. Rond zijn zeventiende, na de scheiding van zijn ouders, ontdekte hij zijn aantrekkingskracht tot mannen. Deze seksuele ontdekking raakte verweven met zijn fantasieën over de dood en zijn angst om alleen gelaten te worden, wat leidde tot de ontwikkeling van necrofilie (seksuele handelingen met lijken) en kannibalisme. Zijn verlangen naar absolute controle over zijn partners voedde zijn gruwelijke daden.
Zijn eerste moord pleegde Dahmer in juni 1978. Hij lokte Steven Mark Hicks naar zijn huis en vermoordde hem met een metalen halter toen Hicks wilde vertrekken, gedreven door zijn verlatingsangst. Dahmer ontleedde het lichaam, loste delen op in zuur en verspreidde de overgebleven botten.
Gruwelijke werkwijze en arrestatie
Na een mislukte studietijd en een ontslag uit het leger wegens overmatig alcoholgebruik, ging Dahmer bij zijn oma wonen. Zijn gedrag werd steeds vreemder. Hij verzamelde dode dieren en loste ze op in chemicaliën in de kelder, stal een etalagepop om ermee in bed te liggen en drogeerde seksuele partners in homosauna's om hen te misbruiken. Ondanks herhaalde aanrakingen met justitie, vaak voor openbare dronkenschap of onzedelijk gedrag met minderjarigen, kreeg hij vaak slechts voorwaardelijke straffen.
Dahmer's modus operandi evolueerde. Hij zocht slachtoffers in homobars, lokte ze naar zijn appartement met beloftes van seks of geld, en drogeerde hen met slaapmiddelen. Eenmaal weerloos, werden de slachtoffers gewurgd. Dahmer had seks met de lichamen, at soms delen op, en bewaarde schedels en penissen op sterk water. De rest van de lichamen werd opgelost in zuur. Bij latere slachtoffers voerde hij zelfs primitieve lobotomieën uit in een poging 'wilze seksslaven' te creëren, wat echter altijd fataal afliep.
De frequentie van zijn moorden nam drastisch toe, met acht slachtoffers in 1991 alleen. Een van de meest tragische gevallen was dat van de 14-jarige Konrak Sinthasomphone. Toen de naakte, verwarde en bebloede jongen op straat werd gevonden, wist Dahmer de politie te overtuigen dat het om een ruzie tussen geliefden ging. Ondanks dat Dahmer als zedendelinquent bekend stond, brachten de agenten de jongen terug naar hem, waarna Dahmer hem fataal injecteerde. De betrokken agenten werden later ontslagen voor hun nalatigheid, maar mochten na beroep hun carrière voortzetten.
De stankoverlast in zijn appartementencomplex nam toe, maar het was pas op 22 juli 1991 dat zijn gruweldaden aan het licht kwamen. Tracy Edwards, een man die Dahmer had meegenomen uit een gaybar, vocht terug en wist te ontsnappen. Hij hield een politiewagen tegen en leidde de agenten naar Dahmer's flat. Daar vonden de agenten een bloedige matras, kettingen, chemicaliën en uiteindelijk foto's van verminkte lichamen in een nachtkastje. Bij zijn arrestatie werden drie hoofden, een menselijk hart, een penis in de diepvries, menselijke schedels en een voorraad chloroform gevonden.
Jeffrey Dahmer werd veroordeeld voor 15 moorden en kreeg 957 jaar gevangenisstraf. Hoewel hij ontoerekeningsvatbaarheid probeerde te pleiten, werd hij toerekeningsvatbaar bevonden omdat hij wist wat goed en fout was. In de gevangenis toonde hij berouw en bekeerde hij zich tot het Christendom. Op 28 november 1994 werd hij, ironisch genoeg, door een medegevangene met een gewicht doodgeslagen. Op verzoek van zijn vader werden zijn hersenen, die eerst bewaard bleven voor onderzoek, in 1995 gecremeerd.