14 - Who Cheats To Be A Millionaire?
Door Yorrick • 25 mei 2020
Over deze aflevering
Majoor Charles Ingram heeft het geluk om in 2001 in de spelers stoel terecht te komen van de Britse quiz Who Wants To Be A Millionaire. Hij krijgt 14 vragen voorgeschoteld die hij stuk voor stuk juist beantwoordt en speelt uiteindelijk de finale vraag en wint 1 miljoen pond... Of toch niet? Dit is het verhaal van de man die valspeelde bij de meest bekende quiz allertijden
Inhoud
Op 9 september 2001 zit Majoor Charles Ingram in de hete stoel van de Britse quiz ‘Who Wants To Be A Millionaire?’. Hij staat op het punt om 1 miljoen pond te winnen. Het lijkt een sprookje, maar achter de schermen speelt zich één van de meest bekende en klungelige misdaden uit de tv-geschiedenis af.
‘Who Wants To Be A Millionaire?’ was eind jaren ‘90 een gigantisch succes in het Verenigd Koninkrijk. De familie Ingram was erdoor gefascineerd. Zowel de vrouw van Charles, Diana, als haar broer hadden al eens meegedaan en wonnen elk 32.000 pond. Toch had de familie naar verluidt een grote schuld. Toen Charles zelf de kans kreeg om mee te doen, begon zijn deelname rampzalig. Hij strompelde naar 4.000 pond en had al twee van zijn drie hulplijnen opgebruikt. De opnames werden gestopt voor die dag en iedereen dacht dat hij er de volgende dag snel uit zou liggen.
Een plan met een hoestje
Maar er was een plan. Samen met zijn vrouw Diana en een andere kandidaat, de docent Tecwen Whittock, werd een systeem bedacht om Charles naar de hoofdprijs te loodsen. Whittock was een fervente quizzer en zat in de studio bij de andere potentiële kandidaten.
Het plan was even simpel als gewaagd: Charles zou de vier mogelijke antwoorden op een vraag luidop voorlezen. Zodra hij het juiste antwoord vermeldde, zou Tecwen Whittock een hoestje geven. Zo wist Charles welk antwoord hij moest kiezen.
Van twijfel naar de jackpot
De volgende opnamedag was Charles plots een heel andere speler. Hij twijfelde openlijk aan elk antwoord, maar koos telkens, na wat nadenken, toch voor de juiste optie. De uitvoering was echter allesbehalve vlekkeloos. Bij een vraag over zanger Craig David, zei Ingram eerst dat hij nog nooit van de artiest had gehoord. Na een hoestje uit het publiek, koos hij hem toch als zijn definitieve antwoord. Zijn bizarre uitleg? Zijn eerste ingeving is meestal fout, dus veranderde hij maar van gedacht.
Het werd pas echt spannend bij de vraag voor 500.000 pond: “Baron Haussmann is bekend voor het ontwerpen van welke stad?”. Charles was er rotsvast van overtuigd dat het antwoord Berlijn was. Vanuit het publiek moest Whittock hoesten, luid ‘nee’ fluisteren en zelfs zijn neus snuiten om Charles duidelijk te maken dat het antwoord Parijs moest zijn. Uiteindelijk wint Ingram, na nog enkele hoestjes bij de laatste vraag, 1 miljoen pond.
De makers van de show waren echter meteen achterdochtig door zijn vreemde gedrag en plotselinge succes. De uitzending werd tegengehouden en de geldprijs nooit uitbetaald. Na een rechtszaak werden Charles, Diana en Tecwen veroordeeld voor fraude. Ze kregen voorwaardelijke celstraffen, een forse boete en Charles werd uit het leger gezet. Hij kreeg de bijnaam ‘de hoestende majoor’ en houdt tot op de dag van vandaag vol dat hij onschuldig is.
Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Een podcast waarin ik elke week een onderwerp uitzoek, een beetje uitschrijf en dan vertel aan mijn maten. Stephan. Hallo. En Alexander. Goeienavond. Jongens, een nieuwe aflevering. Oei. We gaan er misschien ineens in vliegen. Goed idee? Jazeker. Ik ga een audioclip laten horen, zeg. Zijn jullie al klaar? Ik ben vooral aan mijn microfoon aan het horen. Je hebt toch oortjes in? Ja, maar dat was even... Ja, zeg maar. Oké, hier komt ie. Welkom terug bij de derde naailbiting van vanavond. Wie wil een miljonair worden? Major Charles Ingram. Hij heeft 500.000 pounds. Hij heeft deze vraag. Een nummer één, gevolgd door 100 zero's, is bekend door wat naam? Google. Megatron. Gigabit. Nanomol. Hij ging eerst voor nanomol. Hij ging dan voor Google, omdat hij het nog nooit had gehoord. En hij had de andere drie gehoord. Hij heeft 1 miljoen gewonnen! Oké, jongens. Wat heb je gehoord? Wie wordt een multimiljonair? Inderdaad, wie wordt een multimiljonair? Heb je dat ooit gezien? Ja. De Belgische variant, denk ik. Ja, wie wordt een euromiljonair? Een programma gebaseerd uit Engeland, dat is daar begonnen. Wat heb je nog gehoord? Iemand die won. Ja. Toch? Ja, en de vraag? Ja. Heb je de vraag gehoord? Een 1 met 100 nul, wat is erachter? Ja, oké, dat is goed dat je dat allemaal hebt gehoord. We zijn goed bezig, Stephan. Goed bezig, goed bezig. Het is 9 september 2001. Major Charles Ingram zit midden in een aflevering van Who wants to be a millionaire? De oorspronkelijke en Engelse versie van Wie wordt een euromiljonair? Maar hij zit ook midden in het plegen van een van de klungeligste en tegelijkertijd briljantste misdaden van de 21ste eeuw. Who wants to be a millionaire werd voor het eerst uitgezonden in 1998 en was meteen ook een gigantisch succes. Op z'n hoogtepunt in 1999 keken 19 miljoen mensen naar het programma, dus een derde van de Britse bevolking. Dat is enorm. Dat is echt veel volk. Wie is het echt? Wie was dat? Hij staat op stil nu. Dank u. Ik ben niet goed bezig vandaag. Eerst te laat komen voor de opname en dan zijn gsm nog even op laat laten staan, alsjeblieft. Alexander. Sondag, hè. De combinatie van de voor die tijd futuristische set, de charmante presentator Chris Tarrant en de astronomische belofte van 1 miljoen pond, een prijs die voor die nog nooit eerder was uitgeloofd door een spelprogramma, maakte het de perfecte show voor het einde van het millennium. Het was een programma dat de grote spanningen en grote beloningen beloofde. Een grote beloningen beloofden. Dat is een tongtwister, hè? Daar is hem goed in, hè. Misschien was het onvermijdelijk dat het op een gegeven moment de aandacht zou trekken van dubieuze figuren. Dat is dus ook gebeurd. Major Charles Ingram deed in 2001 mee aan het programma, maar zijn vrouw deed het al eerder dit jaar en won 32.000 pond. Dat was nog niet alles. Haar broer had ook al meegedaan aan het programma in december van 2000 en had ook 32.000 pond gewonnen. Na het schandaal... Ik weet niet of je het hoorde, maar hij heeft dat niet legit gewonnen. Ik voelde het aankomen. Maar na het schandaal werd beweerd dat de familie Ingram 53.000 pond schuld had. Dus onder de zelfverzekerde buitenkant van de majoor, zijn bekakte accent en zijn militaire houding schuilde toch een stille wanhoop. Charles Ingram's deelname begon behoorlijk slecht. Op het moment dat hij zich naar de 4000 pond had gestotterd, op vraag 7 van de vijftien, had hij al twee van zijn hulplijnen gebruikt. Weet je welke hulplijnen je allemaal had? Public? 50-50? 50-50 split? Dat was 50-50. Dus telefoon en telefoon. Inderdaad. We zaten er al twee gebruikt. Na die vraag was de opnamedag voorbij. In dat programma ging er zo'n buzzer. Dan was de aflevering gedaan en de dag daarna, of de week daarna, ik weet het niet meer, ik denk de dag daarna, kwam die deelnemer dan terug en dan ging het gewoon verder. Het is een beetje een programma uit de oude doos. Ze hebben dat hier nog twee jaar geleden, of een jaar geleden, nog eens proberen terug te brengen, met Stav Coppens. Dat was met die muur. Nee, dat was met Niels de Stadsbouwer, dat was nog iets anders. Ze hebben dit programma proberen terug te brengen, maar dat heeft niet meer aangeslagen. Wat stom is, want dat is wel een spannend programma, nu ik wat fragmenten heb gezien. Dus dat was wel een goeie quizprogramma. Maar ze hebben wat proberen te veranderen en wat hipper te maken. Was dat in België met Walter Groothaerts? Vroeger was dat inderdaad met Walter Groothaerts. Inderdaad. De Walterke. Goeie tijden. Dus de opnamedag was voorbij, wat betekende dat Charles zou doorgaan naar de volgende aflevering? Maar iedereen van het productieteam dacht dat het spel snel voorbij zou zijn voor hem. Want ja, twee van zijn drie hulplijnen al gebruikt voor de helft van het spel, dat is al geen goed teken. Inmiddels is wel bekend wat er echt is gebeurd. Er was dus een plan bedacht om hem over de eindstreep te krijgen. Diana Ingram, zijn vrouw, had iemand gevonden die hen kon helpen. Tecwen Whittock, een wetenschappelijk docent uit Cardiff die Diana kende uit het spelshowcircuit. Die mensen deden meer mee aan spelshows. Diana zat in het publiek tijdens de aflevering en Whittock zat mee bij de Fastest Fingers-deelnemers. Dat spel begon met... Als er een nieuwe deelname gekozen werd, werd er een vraag gesteld aan alle mogelijke deelnemers, de Fastest Fingers-contestants of zoiets. Die moesten dan ontersnelst proberen te buzzen om het antwoord te geven. Die gingen het antwoord daarop juist in de stoel zetten en kregen de kans om het volledige spel te spelen. Techwin zat mee bij die deelnemers ook. Dat was een hele slimme mens. die dat ook wel meedeed aan dat programma, om te winnen. Je moet gewoon veel kans hebben om geselecteerd te worden. Je moet de snelste zijn van hoeveel waren dat? Ik denk tien deelnemers. Je kans is klein. Ze werkten met z'n drieën samen en bedachten een systeem om Charles naar de jackpot te krijgen. Heb je gewoon een idee hoe? Met een oortje? Dat ding in... Een oortje, dat is riscant, maar een oortje zou kunnen. Je moet denken, ze zitten alle drie in de studio. Er zijn altijd vier antwoorden. Er zijn vier antwoorden, ja. Er zijn vier antwoorden. Misschien zo'n krab aan je hoofd is antwoord één, of linksboven, en dan op je neus is... Zoiets. Ze hebben inderdaad een manier gevonden om te communiceren, maar misschien nog een ding. Taekwoon zit niet in het gezichtsveld van de deelnemer. Een spiegel in zijn hand. Een klein spiegeltje. Wie was dat? Oh my God. Ongelooflijk. Ongelooflijk. Unbelievable. Straks weer. Het is echt zo stom dat je zou denken van... Hoe heeft dat kunnen werken? Als ik een voorbeeld opzom... Dan denk je misschien iets met een getik of met geluid, maar dat is ook zo. Het komt al dichter in de buurt. Met een laser tegenover hem. Nee, het is niks visueel. Het is inderdaad iets auditiefs. Of misschien iets in het gejuich of zo. En dat hij dat dan harder riep of zo. Of zo van... Of zo iets minder. Wat bedoel je? Wie... Ik weet niet, als er gejuich is met een nieuwe vraag, dat ze beginnen te klappen en dat hij dan iets doet... Zo'n programma is, omdat de spanning zo stil is, redelijk stil in het publiek. Dus je hoort echt bekend... Je komt met een kugel of zo in huis. Voilà, Stephan zit erop. De majoor zou de vier mogelijke antwoorden zelf nog eens oplezen. Op zijn manier. Je gaat wel horen hoe hij dat doet. Wittek zou bij het juiste antwoord gewoon hoesten. Als Charles het hoesje hoorde, wist hij dat hij de goeie te pakken had. Dan zou hij voor dat antwoord gaan. Wel droog. Als dat echt werkt. Dat is zot, want ze zijn zeven vragen ver en vanaf dan, de eerste vijf vragen had hij zelf kunnen doen. Dan heeft hij ook zijn hulplijnen gebruikt, al zijn hulplijnen uiteindelijk. En dan begon dat systeem tegen de moeilijkere vragen voor te komen. Hij begon al redelijk snel, dus bij vraag acht of negen Van de vijftien begon Kuche te komen. Absurd dat niemand dat doorhad op het moment. De eerste zeven vragen die hij de dag voordien heeft gedaan, heeft hij niet gebruikt? De eerste vier heeft hij zelf kunnen antwoorden. Hij heeft zijn hulplijnen allemaal gebruikt. Dan zijn we aan zeven. Hij heeft nog één vraag zelf kunnen beantwoorden en dan hoort je duidelijk elke keer dat hem geholpen wordt. Op zich is dat niet zo'n dom idee, maar het is wel fantastisch om te zien, als je die aflevering terugkrijgt, hoe slecht ze het hebben uitgevoerd. Dat is het gewoon. Als je dat weet, dan is dat altijd... Bijvoorbeeld vraag 10. Ik ga niet alle vragen afgaan. Je moet die aflevering kunnen zoeken. Op YouTube staan er video's genoeg waar ze alles laten zien. Het is echt een aanrader. Vraag 10 van de 15. Voor 32.000 pond was dat. De vraag was wie had een hit met het album Born To Do It. Dat uitkwam in het jaar 2000. Dus een jaar voordien. De antwoorden waren A. Coldplay, B. Toploader, C. A1 en D. Crack David. Wat denkt de golla? We gaan er ineens een quiz van maken. D. Jij zegt D. Wat was de vraag weer? Ik ben kwijt. Ik heb geluisterd aan de antwoorden. Wie had een hit met het album Born To Do It dat uitkwam uit 2000? In 2000. Born To Do It. Daar heb ik echt geen idee van. Ja, D dan ook. Ik speel op safe. Golla zegt Crack David. En dat is correct, het is Crack David. Wij zouden een miljoen geven. Oké, maar het stomme begint nu. Ingram besloot om voor de een of andere reden, voordat hij die antwoorden nog eens opsomde, te zeggen... Ik heb nog nooit gehoord van Crack David. Hij zei dat voordat hij de antwoorden begon voor te lezen. Dat is al een redelijke domme move, maar hij wist natuurlijk het antwoord niet. Wittek en zijn vrouw hadden nog geen kans gehad om te hoesten, want zijn vrouw kan ook een antwoord geven als ze dat weet. Maar vervolgens zegt de majoor ook nog eens dat hij denkt dat het antwoord A1 is, dus antwoord C. Als hij dan uiteindelijk doorkrijgt door het hoesje dat het antwoord Crack David is, moet hij opeens het roer compleet omgooien. Hij zegt altijd dat hij A1 is en hij overloopt nog eens die antwoorden. Hij hoort dan dat kukje bij Craig David en dan moet hij ineens voor een of andere reden van gedachten veranderen. Dus ondanks dat hij eerst A1 als zijn definitieve antwoord gaf, zegt hij uit het niets... Nee, ik ga toch voor Craig David. Als de presentator hem dan vraagt waarom hij ineens van gedachten is veranderd, zegt hij dat zijn initiële gokjes voor 80 procent altijd fout zijn, dus dan kan hij beter nu maar van gedachten veranderen. Dat is absurd om te zien. De rest van de aflevering is de presentator er maar mee aan het lachen. Als je niet doorhebt dat hij aan het cheaten is, is dat zo'n rare move en zo'n chance dat hij heeft, dat hij last minute switcht naar het juiste antwoord dat je denkt. What the fuck, hoe kan dit? Dat patroon zet zich zelfs voort. Charles bekent telkens weer dat hij het antwoord niet weet, wat het proces natuurlijk altijd lastiger maakt. Hij blijft dingen zeggen zoals, ik weet niet wat het is, over antwoorden. Ik weet niet zeker dat dat het niet is. Daar heb ik nog nooit over gehoord. Dat zijn dingen die je niet moet zeggen als je uiteindelijk de domineerste antwoord gaat kiezen. Uiteindelijk kiest hij dan nog eens voor die antwoorden, terwijl hij eerst zegt dat hij er nog nooit van gehoord had. Hoe verder je in het spel komt, hoe vreemder zijn gedrag ook wordt. Het goedste wordt ook telkens duidelijker. We gaan straks eens luisteren naar de voorlaatste vraag, de veertiende vraag. Want daar ging het bijna volledig fout. De vraag was... Baron Haussmann staat bekend voor het ontwerpen van welke stad? Met de antwoorden A. Rome, B. Parijs, C. Berlijn en D. Athene. Heb je al een idee? Baron Haussmann. Nee, dat ken ik niet. Berlijn. Ik ga ook wel Berlijn zeggen. Berlijn, Berlijn. Oké. Ingram was ook zeker dat het antwoord Berlijn was. Maar het juiste antwoord is niet Berlijn, dat is Parijs. Maar bij het opsommen van de vraag zegt hij al direct... Ik weet zeker dat het Berlijn is. Ja, oké, ik weet het zeker. Hij was zo... Waarom zegt hij dat dan? Hij was er zo zeker van dat Berlijn het juiste antwoord is, dat Wittek, die wist dat het fout was, er zoveel mogelijk aan moest doen om dat duidelijk te maken dat dat niet was. Ik ga dat stukje laten horen dat hij de antwoorden nog eens opsomt. En je moet maar eens luisteren. Goed? Kijk eens langs je neen. Dat is echt gewoon zo'n kuch no. Ja. Ik ga het nog eens opzetten. No. Het is echt gewoon een hoest en een no. En hoe je het nu hoort, zit het ook gewoon in die aflevering. Een no. Maar zelfs dan niet, dat is echt zo... Een seconde en dan no. Er was één persoon die het op dat moment doorhad. Er was één van de andere deelnemers die in de fastest finger lane zat, die begon iets door te krijgen. Wittrock zat daarbij en vroeg soms, als hij het zelf niet wist, of als hij het wel wist, gewoon ter bevestiging aan de andere deelnemers... Het is toch Antwerp Day? Het is toch dat? Het is toch dat? Voordat hij ineens begon te hoesten. en begon te doen. Er was een ene die dat doorheeft. Heel grappig, want op het moment dat Ingram dan de 1 miljoen wint en Confetti en heel het publiek zot wordt en iedereen recht staat om te applaudisseren, blijft er één van de fastest lane, helemaal rechts in beeld, gewoon zitten met zijn armen over elkaar. Je ziet dat die mens zoiets heeft van... Nee, nee, nee, nee, nee. Dit is niet oké. Dus ja, die hoest gewoon... Kech, nee. Ingram was zelfs nog altijd niet overtuigd ervan daardoor. werd nog altijd naar die Berlin getrokken. Dus Wittek blies ook zijn neus om aan te tonen dat dit verkeerd was. En Hoesten, toen de majoor, probeerde Parijs uit te sluiten. Om te laten zien dat dat natuurlijk wel het juiste antwoord is. Wittek moest in totaal vier keer Hoesten en zijn neus twee keer sluiten, plus nog eens die no, voordat Ingram uiteindelijk doorhad dat het Parijs was en dan voorlaat voor Parijs ging. Bijna een half, jongen. De voorlaatste, Frank. Maar dan denk je dat... Zo raar dat er niemand in heel dat gebeuren daar dat door heeft gehad. Op het moment zelf niet. Ik denk iemand in het publiek. Of je zou denken dat het deurwaarders zijn. Voilà, inderdaad. Kijk uit, mijn verhaal is nog niet gedaan. Wanneer hij dan uiteindelijk bij de laatste vraag komt en op het punt staat van een miljoen pond te winnen, oogt hij ineens veel te kalm. Hij doorloopt zijn opties drie keer om zeker te zijn dat hij het juiste antwoord heeft en wordt duidelijk elke keer opnieuw weer gehoest bij het juiste antwoord. In het begin van onze aflevering liet ik dat stukje horen dat hij het won. Nu ga ik het stuk laten horen daarvoor, wanneer de vraag gesteld wordt. Ik heb natuurlijk wel wat bullshit uitgeknipt, want ze rekenen zoiets megalang. Net het stukje dat Gjolde net hoorde straks in het begin van deze aflevering, was het stukje dat na de reclamebreak kwam. Nu laat ik het stuk horen van voor de break, wanneer de eerste keer de vraag wordt gesteld. Goed, hier komt-ie. De laatste vraag waar hij een miljoen pond bij wint. This is it. Question number 15 of 15 on who wants to be a millionaire. A number one followed by 100 zeros is known by what name? Google. Megatron. Gigabit. Dus nu is de presentator eerst alles aan het afgaan. I'm not sure. Ik denk dat het een nanomool is. Maar het kan een gigabit zijn. Ik denk niet dat het een megatron is. En ik moet zeggen dat ik... Ik denk niet dat ik heb gehoord van een Google. Google. Dat was het eerste woestje. En hij zegt zelfs weer dat hij nog nooit van een Google heeft gehoord. Het is dom hoe hij dat aanbrengt. Ik denk dat het een Google is, maar ik weet niet wat dat is. Dat is een soort van hoe we naar Craig David kwamen. Hij ging ervoor, want je hoorde hem nooit. Ik denk niet dat het Gigabit is. Ik denk niet dat het Nanomole is. Ik denk niet dat het Megatron is. Ik denk echt dat het Google is. He thought it was an animal. I don't actually know what a Google is, but... Die wacht wel een klein beetje, dat is goed. Die doet dat niet zo direct. If you're wrong, you lose 460.000 pounds. Just rethink it. Nog eens. I don't think it's a gigabit. I don't think it's an animal. I don't think it's Megatron. Die zegt exact hetzelfde. I'm sure it's Google. En? Die geeft nog die hint van dat het Google is. Chris, ik ga spelen. Wat? Hij gaat spelen? Ik ga niet spelen. Ja, ik ga. Ik ga spelen. Ik ga spelen. Dat kun je ook stoppen of verwachten? Je kunt altijd zeggen dat je stopt en je wandelt weg met wie je tot dat moment hebt gewonnen. Dus je kunt altijd kiezen. Je krijgt de vraag, je kunt nog altijd zeggen dat je het echt niet weet. En dan heb je de rest gehoord. Na de break zegt de presentator nog eens dat hij de hele tijd van gedachten verandert. Hij dacht eerst dat het een nanomind was. Hij heeft dan nog eens zijn opties overlopen. Die presentator zegt exact wat er gebeurt. Buiten het kuchen wordt niet vernoemd. Die had niks door, Chris Terent. Hij geeft het juiste antwoord en hij wint 1 miljoen pond. Nu, jongens, het zou geen aflevering zijn van Wat Bliep Vroeger als we niet wisten hoeveel dat 1 miljoen pond in euro nu is. Dus in 2001. Pond, hè? Pond in 2001. Hoeveel is dat euro in 2020? Ik heb zelf geen idee hoeveel... De pond stond toen sterk. Er zijn sowieso al meer euro's om al te starten. Dan nog eens in today's money. Dat is niet lang geleden, maar toch. Dus 1 miljoen pond. Ja, 1 miljoen 850 duizend. Euro nu, zegt die SD-fan. Euro. Ik denk dat het iets meer dan 2 miljoen euro nu is. Oké. Ik ga dan zeggen hoeveel pond dat is. Je mag niet meer veranderen van gedachte. In today's manier. Dus vandaag, in 2020, was dat 1 miljoen pond. 1.666.000 pond. En dat is 1 miljoen 859.073 euro. Dat is 9000 euro door mij. Yes! Dat heb je al afgesproken toen ik te laat kwam. Fuck, dat is crazy. Crazy, jongen. Mijn gave is terug. Hij is even weg geweest. Heel goed. Je gaat er echt goeie in worden. Tegen aflevering 20. Oké, de aflevering is gedaan. In een documentaire over het incident, Major Fraud, werd onthuld dat de Ingrams na het winnen van de hoogtprijs schreeuwende ruzie hadden in de studio. Er wordt gespeculeerd dat het de bedoeling was dat de majoor eerder zou stoppen, dat hij niet voor de volledige miljoen zou moeten overnemen. Dat hij minder bedacht was, ofzo. Voilà. Hij zou bij 75.000 pond gestopt moeten zijn om dan al hun schulden te kunnen afbetalen en toch nog een beetje te overhouden. Als hij dat had gedaan, dan was hij er waarschijnlijk mee weggekomen. Dus waarom deed hij dat dan verder? Greed. Ergens duidelijk, gewoon fuck it, ik ga ervoor. En ook als dat zo goed gaat. Je ziet in zijn ogen, langzamerhand, vraag na vraag, dat die mens een soort van waanzin, een beetje zot begint te worden, van greed. Ja. Als je nu terugkijkt, dan zie je een man die dat ook beseft op het moment dat het hem heeft geflikt. Hij heeft niet alleen het juiste antwoord gegeven, hij heeft ook voor een arsenaal aan camera's en miljoenen kijkers een derde van de de Britse bevolking gewoon meekijkt. Dat spel heeft vals gespeeld en is gewonnen. Dus hij was superblij, maar op dat moment ook superstressy. Als je kijkt naar die beelden, het is echt een aanrader, ga gewoon even op YouTube. Die vrouw, het zijn vrouwen, ze laten die heel veel zien tijdens de dingen. Die heeft zoveel stress, die heeft constante resting bitchface. Die wordt op het einde natuurlijk ook uit het publiek gevraagd. Ik kom erbij. Tijdens de confetti. En die glimlacht echt Bukhani, dat is crazy. Wanneer die van dat podium gaat, die staat daar echt op ontploffen. What the fuck. Die was kwaad ook. Op momenten zoals die Crack David, ze laten gewoon een shot zien van haar dat ze met haar ogen draait. van die dingen. Dat is echt ongelooflijk. Ongelooflijk. Dat is heel grappig om te zien. Hij werd natuurlijk uiteindelijk wel gepakt. De makers waren al heel snel achterdochtig, omdat hij in het begin van de aflevering zo hard aan het sukkelen was en dan ineens niet meer. Dat zijn geen domme mensen, die producers daarachter. Het ding is natuurlijk, die gaan dat spel niet stopleggen voordat ze zoiets zeker weten en ergens kunnen bewijzen. Ze wisten op dat moment niet hoe, maar ze wisten wel van... hier klopt er iets niet. Zeker als ze dachten dat de avond voor die nog niet ver zou komen. De aflevering is zelfs initieel niet uitgezonden geweest en de miljoenenprijs werd nooit uitbetaald. Dus hij heeft het wel gewonnen, maar hij heeft het nooit gekregen. Toen wist hij het al wel. En na een rechtszaak, een paar jaar later natuurlijk, nadat de BBC alle mogelijke onderzoeken heeft kunnen doen, een rechtszaak dat vier weken heeft geduurd, werden major Charles Ingram, Diana Ingram en Taekwoon Wittek veroordeeld voor misleiding en fraude. Charles kreeg zelf 20 maanden celstraf, Wittek en Diana Ingram kregen allebei twee jaar voorwaardelijk. En daarnaast kregen ze ook allemaal een boete van 135.000 euro. Hupsa. Ongerekend. Gewoon meer schulden. Daar gaat die schuld op. Zijn titel werd ingetrokken door de tuchtraad van het leger na 17 jaar trouwe diensten. Zijn nickname is ook wel grappig. Ze noemen hem nu de hoestende majoor. Tot op de dag van vandaag zeggen Charles en Diana dat ze onschuldig zijn, uiteraard. Er zijn ook zelfs journalisten die stukken hebben geschreven over het feit dat ze misschien wel onschuldig kunnen zijn. Dat het ergens ons en de makers ook een soort van... Dat wij daarin luisteren en daarin zoeken naar die hoedjes. Maar ik heb hier dingen laten horen en gehoord. Dat is wel heel duidelijk. Ik denk toch niet dat het het geval is. Het is heel duidelijk. Zeker als je het weet. You know. Inderdaad. Ongelooflijk. In de jaren na Who Wants To Be A Millionaire bleef het leven van de familie Ingrams bizarre sprongen nemen. Hun optredens bij programma's als Wivesweb en Hell's Kitchen, dat vind ik het beste, waarin Gordon Ramsay ze een hoestsnoepje gaf. Dat laat natuurlijk zien dat die echt verlangen naar beroemdheid en door dat schandaal werd hij alleen maar aangewakkerd. Dus die wouden niet alleen geld, die wouden ook op tv komen. Het zijn zo'n mensen. En als je dat nog niet bizar genoeg vindt, heeft Charles ook meegedaan aan een aflevering van This Morning uit 2003, waarin hij regressietherapie ondergaat en bekend dat hij gelooft dat hij in zijn vorig leven David Huggett was, een officier die een sleutelrol speelde in de overwinning van de Britten in de Eerste Wereldoorlog. Dus die mens is gewoon cuckoo. Uw leven achter de schermen was allemaal wat minder fantastisch, want Ingram heeft meerdere keren zijn leven na de show beschreven als een hel. Voor hen is dat niet eindgoed al goed, ze zijn er niet mee weggeraakt. Die mens is zelfs nog een paar keer veroordeeld geweest voor andere soorten belastingsfraude. Dubieus typen, dat is echt het minste. Er komt ook over een maand, ik denk nu zelfs niet over een maand, over een paar weken op de BBC een driedelige minireeks, quiz heet die, en dat is gewoon het verhaal van dit. Dus drie afleveringen van een uurtje ongeveer, waar dit verhaal helemaal in wordt nagespeeld. Ik denk dat dat enorm goed gaat zijn. Ik had er wel recent iets van op Facebook zien passeren. Waarschijnlijk daardoor. Ik ben er ook zo op gestotterd. Opgestotterd. Letterlijk. Dat ik veel stotter. Opgestoten, of zo. Hoe je dat ook zegt. Ik weet het niet. Gevonden. Het is wel een zot verhaal, eigenlijk. Het is iets anders dan een moordende meek. Ik zag dat en dacht, deze is het. Dat zijn dingen die ik graag hoor. Dat ik dat echt ken... Dat is crazy. 2001, ik had er nog niet van gehoord. Ik had dat ergens al wel eens gehoord, maar ik kende de details niet, dus voilà. Dat is zot, eigenlijk. Nu wel. Ik heb er wat bijgeleerd. Goed. Dat was het onderwerp voor deze week. Ja, jongens. Nog iets speciaals gedaan tijdens de lockdown. Onze typische afsluittalk. Ik ben niet veel van fietsen. Wafeltjes ontvangen. Ja, wafeltjes gekregen van onze mama. Eigenlijk zijn ze gemaakt door mijn broer. Fris, echt gemaakt. Ja, hij heeft een wafelbekder gedaan. Die doet dat vaker. Die maakt ook vaak tiramisu en zo. Fuck. Tiramisu. Tiramisu. Tiramisu. Tiramisu. Dat is mooi, dat hebben we op audio. Ja, dat is goed. Dat kunnen we bijhouden. Dat is een soundbite. Gewoon bijhouden. Oh, prachtig. Oké. Voor de rest knoep ik niet. Omhandelen vandaag. Feest. All right. We gaan afsluiten. Goed. Dat is een toffe. Jongens, merci om er nog eens bij te zijn. Saluut. Sorry dat jullie te vroeg waren. Ja, ja. Je had wel gezegd tussen vijf en zes. Ja, ik hoorde het al ergens tussen vijf en zes. Goed. Merci voor het luisteren. Ik ben Yorrick. Ik was Stephan. Dank je wel. En ik ben Alexander. Tot de volgende. Tot de volgende. Doei. Wat blijft er? Wat blijft er?