10 - 10÷2 mysteries
Door Yorrick • 26 april 2020
Over deze aflevering
Onze Tinnen aflevering! Nummer tien! Number ten! Numero kymmenen! Deze keer iets speciaals: 10 korte mysteries (maar ik had er maar 5 omdat 10 te moeilijk was). De Bloop, het schreewende huis, een spookschip, verdwenen kolonisten en een spookhandafdruk.
Inhoud
Voor onze tiende aflevering deed Yorrick iets speciaals. Geen diepe duik in één onderwerp, maar vijf korte, mysterieuze verhalen. Van vreemde geluiden uit de diepzee tot een hele kolonie die van de aardbodem verdween. Alexander en Stephan mochten mee speculeren over de mogelijke oplossingen.
Het eerste mysterie was "De Bloop". In 1997 werd een bizar, luid geluid opgenomen in de oceaan dat over 5000 kilometer te horen was. Wetenschappers dachten eerst aan een gigantisch, onbekend zeemonster, groter dan een blauwe vinvis. De echte oorzaak? Jaren later ontdekte men dat het geluid afkomstig was van een "ijsbeving": het afbreken en in zee storten van gigantische ijsschotsen.
Daarna volgde het verhaal van brandweerman Francis Levy uit 1924. Op de dag van zijn dood had hij een naar voorgevoel. Hij was een raam aan het wassen in de kazerne toen hij werd opgeroepen voor een brand waarbij hij om het leven kwam. De volgende dag verscheen er een handafdruk op datzelfde raam. Hoe hard zijn collega’s ook probeerden, met geen enkel schoonmaakmiddel kregen ze de afdruk weg. Het mysterie eindigde pas in 1944, toen een krantenjongen het raam per ongeluk stuk gooide.
Spookschepen en schreeuwende huizen
Het derde mysterie was dat van de Mary Celeste, een spookschip dat in 1872 volledig verlaten werd teruggevonden op zee. Er waren geen sporen van geweld, maar de kapitein, zijn gezin en de zeven bemanningsleden waren spoorloos verdwenen. Een recente theorie suggereert dat de lading – industriële alcohol – gelekt heeft en een onzichtbare explosie veroorzaakte. De bemanning zou in paniek het schip verlaten hebben in een reddingssloep en daarna op zee zijn omgekomen.
Een recenter mysterie is dat van "het schreeuwende huis" in Wales. Een koppel hoorde sinds 2018 vreemde geluiden uit hun kelder komen: geschreeuw, machines, politiesirenes en blaffende honden. Opnames bevestigden de geluiden, maar de politie kon geen oorzaak vinden. Het koppel is te bang om terug te keren naar hun huis en het mysterie is tot op vandaag onopgelost.
De verdwenen kolonisten
Het laatste verhaal ging over de Roanoke-kolonie. In 1587 vertrok een groep van 150 Engelse kolonisten naar een eiland voor de kust van North Carolina. Hun leider, John White, keerde even terug naar Engeland voor versterking. Toen hij drie jaar later terugkwam, was de hele kolonie verdwenen. Alle huizen waren weg en de enige aanwijzing was het woord "Croatoan" dat in een paal gekerfd was.
Lange tijd was dit een van de grootste mysteries van Amerika. Recent archeologisch onderzoek heeft het raadsel grotendeels opgelost. Spullen van de kolonisten werden teruggevonden bij naburige indianenstammen. De kolonisten hebben zich waarschijnlijk opgesplitst en zijn bij de lokale bevolking gaan wonen om te overleven.
Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, ik ben Yorrick en dit is Wabliefteru? Een podcast waarin ik elke week een onderwerp opzoek, uitschrijf en dan vertel aan mijn twee maten Alexander. Hey. En Stephan. Yo. Jongens, aflevering tien. Mooie dingen. Jubileum. Dus voor aflevering tien heb ik proberen iets speciaals te doen. Oké. Ik ben benieuwd. Ik heb tien mysteries opgezocht. Maar tien was wel veel, dus het is al eerder tien gedeeld door twee. Mysterisch. Dus het zijn er maar vijf. En wij moeten die proberen op te lossen. Onder andere, ja. Oké, dan zal ik ineens beginnen met nummer één. De bloep. Zegt dat iets? De bloep. De bloep. Nee. In de zomer van 1997 ving de US National Oceanic and Atmospheric Administration een speciaal geluid op met een apparatuur dat afkomstig was vanuit de oceaan. De bloep. Volgens de officiële beschrijving stijgt het geluid snel in frequentie tijdens ongeveer een minuut en was het luid genoeg om te worden gehoord op meerdere sensoren, op een bereik van meer dan 5000 kilometer. Het is wel zot. Dus we gaan eens luisteren. Een klein stukje van hoe dat geluid... Dat was eigenlijk niet één constant geluid. Je gaat wel horen wat ik bedoel. Het is een bloep. Dat was het. Oké. Dus een... En minstens, ze wisten dus niet wat dat was. Volgens wetenschappers die het fenomeen hebben bestudeerd, komt het overeen met het audioprofiel van een levend wezen. Maar er is geen bekend dier dat het geluid zou kunnen produceren. Ik moet denken, dat geluid was te horen op een bereik van meer dan 5000 km. Dat is enorm laat onder water. Als het geluid wel afkomstig was van een dier, zou het naar verluidt meerdere malen de grootte van het grootste bekende dier op aarde moeten zijn. Wat is het grootste dier op aarde, jongens? Een walvis? Een blauwe vinvis. Voilà. Dat maal nog eens... Weet ik veel hoeveel. Meerdere keren. Pak tien voor de jubileumeditie. Is er een dier dat je denkt dat dat zou kunnen zijn? Een voorhistorische dinosaurus. Zoals Loch Ness. Ik zou ook zoiets zeggen. Ja, dat kan. Sommige mensen hebben zelfs gespeculeerd dat het iets te maken heeft met Gotulu. Omdat... Ken je dat al, Getulu? Nee. Een viesachtige onderwereld. Een soort demoon, denk ik, dat dat ook is. Ik ben aan het denken aan de Kraken. Dat lijkt erop. Dat is zo gigantisch... Ja. De duivel van de zee, denk ik, geschreven door H.P. Lovecraft in zo'n boeken. Zo'n oude, oude boeken uit de 19e eeuw. Omdat het geluid slechts een paar duizend kilometer van de fictieve onderwaterstad ligt waar het monster gevangen zou zitten. In die zijn boeken. Enig idee wat het echt zou kunnen zijn, als het geen dier is. Als het geen dier zou zijn. Als het geen dier zou zijn. Ik vond wel dat het een beetje klonk als er iets begon te draaien. Misschien een duikboot die terug vertrok. Ik denk in 1997. Toen wisten ze wel hoe dat duikboot ging. Een gigantische duikboot, zoals de Nautilus uit 20.000 mijlen onder de zee. Dat was ook een soort zotte onderzeer dat niemand wist wat dat was. Dat ging supersnel. Dat is ook fictie. Stéphan, wat denk jij? Een onderwaterpijpleiding die iets vervoerde, een soort van pomp die dat doorbeweegt. Uiteindelijk werd ontdekt dat het geluid afkomstig was van ijsschotsen die vele kilometers verderop afbraken en in de zee storten. Waardoor dat zijn geluid creëerde dat bekend staat als een ijsbeving. En hoewel het geluid klinkt als een schreeuw van een dier dat, als het vertraagd wordt, klinkt het op normale snijden dichterbij, een donderend of trillend geluid, die... Datgene dat wij horen. Ik vind dat echt zo'n woep-geluidje is. Dus het was echt gewoon ijs, gigantische stukken ijs dat in de zee viel. Maar dat heeft dus wel een paar jaren geduurd voordat mensen doorhadden wat het was. Dat was echt een mysterie voor een paar jaar lang dat mensen dachten dat het Gothulu was. Voila, eerste mysterie. We gaan naar nummer twee van de tien gedeeld door twee mysteries. Francis Levy. Francis Levy was een toegewijde brandweerman in de jaren 20. Hij hield van zijn werk en zijn collega's hielden ook van hem. Hij was een aangename man, altijd klaar met een glimlach en een helpende hand. Op 18 april 1924 merkte zijn collega's veranderingen in zijn gedrag. Plotseling was hij een Norse knorrende man die een groot raam van de brandweerkazerne van Chicago aan het wassen was, terwijl hij met niemand praatte en zelfs niemand aankeek. Na een paar minuten kondigde Levi plotseling aan dat hij een vreemd gevoel had. Het gevoel dat hij die dag nog zou kunnen sterven. Op dat moment ging de telefoon en brak de zware sfeer die de woorden van de brandweerman teweeg brachten. In een paar minuten tijd waren Francis Levy en zijn collega brandweermanen ter plaatse bij een zware brand in een flatgebouw. En daar leek alles relatief goed te gaan om iedereen uit het gebouw te redden. Maar plots overspoelde de vlammen het onderste deel van het flatgebouw en het dak stortte in. Zodat dit gebeurde, begonnen ook de muren te begeven, waardoor veel mensen onder het puin vast kwamen te zitten. Onder andere Francis Levy. Francis Levy's grimmige voorgevoel kwam uit. Hij stierf die dag, terwijl hij anderen probeerde te redden. Dat is al redelijk speciaal. Maar de volgende dag, toen ze het verlies van Levy probeerden te verwerken, zaten zijn collega's bij de brandweerkazerne te denken aan de erge gebeurtenissen. Plotseling merkte ze iets vreemds op aan het grote raam. Het leek wel alsof er een handafdruk op het glas was gesmeerd. Het was dezelfde raam waar Francis Levy de dag ervoor aan bezig was. De brandweermannen maakten het raam weer schoon, maar de afdruk weigerden te verwijnen. Jarenlang bleef de handafdruk op het raam staan. Zelfs ondanks het met chemicaliën te proberen te verwijderen, ging het niet weg. Gedachtes, jongens? Wat denk je? Speciaal, hè? Het is alsof er iemand een vette hand op de raam heeft gezet. Mijn ruiten staan vol met handafdrukken. Maar als je dat kuist, dat gaat niet weg. Hoe denken jullie dat dat komt? Ik heb geen idee. Dat zal waarschijnlijk inderdaad erin gecrest zijn of opgebrand met een soort stof of zo, dat dat een beetje gegraveerd is. Maar het is gewoon in de brandweerkazerne. Het is niet van dat flatgebouw. Die was gewoon die raam aan het kuisen. Het vreemde mysterie bleef onopgelost en kwam eigenlijk tot een abrupt einde toen een krantenjongen in 1944 een krant tegen het raam gooide, waardoor het in stukken uiteen spatte. Dus ze hebben nooit kunnen onderzoeken of erachter gekomen hoe dat kwam. Ik denk, dat is misschien erg, dat dat ergens een zieke promotie stunt. dat ze dat zelf erop hebben gezet. Om de brandweerpromotie te maken. Ja, ik weet het niet. Om Francis Levy te herdenken en te zeggen... Misschien een lieftalige collega die zijn collega wil herdenken. Elke dag de hent of zo opnieuw. Ja, zoiets. Of heel die kazerne dat gewoon ligt en zegt... Dat gaat er niet meer af. En dat gewoon erop heeft geschilderd. Als een soort van... Heel de wereld weet wie Francis Levy is, want ook zo zijn geest... Ja, speciaal. Moeilijk. Moeilijk mysterie. Geloof je dan niet in zo'n afterlife-shit? Geesten? Nee. Ik vind dat superinteressant, maar ik geloof daar ook niet helemaal in. Maar ik vind het wel heel interessant. Ja... Ik geloof daar niet in, maar ja... Je hebt al verhalen gehoord waarvan ik denk dat ik mensen heel goed ken die zeggen dat ze dat wel hebben meegemaakt. Dat is ook een mysterie op zich. Zoals? Een verhaal? Ik ken mensen die vroeger in een cirkel met kaarsjes... Of een Ouija-bord of zo. Mijn nicht deed dat ook altijd. Die zeiden altijd dat ze jong was. Wij als jonge kinderen geloven dat allemaal. Wij zeiden dat we dat niet waren, maar zij deed dat altijd. Er is altijd wel iemand die dat voorttrekt. Of anders doen ze dat gewoon. Omdat je met vijf zit en je legt je vinger op, maar je doet dat toch onbewust. Ik geloof er niet echt, maar ik vind het wel superinteressant om daar zo'n verhaal over te horen. Spannend, hè? Ja, ik geloof daar... Ik wil daar niet in geloven, want dan slaap ik gewoon niet meer s'nachts, denk ik. Maar soms denk ik wel van... Dat zou echt wel crazy zijn als ik zoiets zou meemaken. Terwijl... Als dat echt zou zijn, denk ik, dan zouden we dat wel hebben kunnen bewijzen. Dan zou dat wel geweten zijn. In al die jaren zou er nu toch wel al een manier zijn, vooral de laatste 50 jaar, nu we met opnameapparatuur en echt goede, duidelijke opnameapparatuur zitten, denk ik wel dat we echt wel al bewijs zouden hebben. Ja. Denk ik, hè? Recent die ufo's die over de maan vlogen, dat is wel goed opgenomen. Dat ziet er ook echt uit. Nog altijd geloven mensen dat niet. Dat kan echt special effects getruckeerd zijn. Dus ja, ze kunnen alles eigenlijk. Je kunt het eigenlijk nooit meer geloven, want hoe verder onze technologie gaat, hoe beter we zijn in dingen faken ook. Ze hebben wel al bewezen dat bijvoorbeeld buitenlands leven, alé, buitenaards leven... Buitenlands leven? Ja, buitenaards leven. Dat er wel organismen zijn op andere planeten. Dus ja, uiteindelijk zou dat dan eerder kunnen dan... Ja, want het universum is zo groot dat het niet uit te sluiten valt dat het bestaat. Inderdaad. Het universum is zo groot dat het ook niet uit te sluiten valt dat er een exacte kopie van onze wereld bestaat, op elk detail na. Dat is het parallel universum. Je weet gewoon dat ze het nooit weten. Zwaar. Misschien wel. Misschien komt er ineens op een dag contact vanuit de afterlife. Zijn die ook zo aan het zoeken naar een manier om ons te contacteren? Misschien zitten die al onder ons. Misschien is iemand van jullie wel... Dood. Mysterie nummer drie. De Mary Celeste. Zegt dat iets? Nee. Een boot. Een boot, inderdaad. Op 7 november 1872 vertrok het schip de Mary Celeste uit New Yorrick met de bestemming Genua. De lading bestond uit 1701 Vatem Brandspiritus. Aan boord waren kapitein Briggs, zijn vrouw, hun twee jaar oud dochtertje en zeven bemanningsleden. En op 5 december, dus 7 november vertrokken, werd het schip 510 mijl ten westen van Gibraltar waargenomen door de brigantijn Dai Gratia van kapitein Morehouse. Omdat het duidelijk was dat het schip in nood verkeerde, begaven enkele bemanningsleden van Dai Gratia zich aan boord van de Mary Celeste. Maar vonden er niemand. De enige sloep was weg, de zeilen waren deels gescheurd en er waren geen sporen van geweld en het stuurwiel van het schip was niet vastgezet. Wat ook bijzonder was, was dat de sextant ontbrak en dat het lochboek nog in de hut van de kapitein lag. Een kapitein verlaat nooit zijn schip zonder zijn lochboek. Op de achterplecht, geen idee wat dat is, lag een gebroken kompas en er ontbrak ook een reddingsboot. Ja, dus dat is die sloep waarschijnlijk. Enig idee wat daar is gebeurd. Even... Piraten. Speculeren, jongens. Piraten. Ja, dat kan. Er was geen teken van geweld of zo. Geen teken van geweld, inderdaad. Ik zou denken dat er misschien iets gebeurd is geweest, waardoor dat schip niet meer... Dat niemand meer met het schip kon varen omdat ze dat niet konden en ze die reddingsloop hebben gepakt om dan zo... Weg te varen met twee dingen gemakkelijker is dan een heel groot schip te besturen. Maar waarom heeft hij dan zijn logboek niet meegepakt? Misschien was de kapitein dood of zo. Hebben ze die meegepakt? Ik weet niet, metalenol of wat is dat? Als dat brandt, is dat een onzichtbare brand. Misschien is die brandspiritus ook zoiets. Je ziet geen vlammen, maar het brandt wel. Inderdaad, we zijn in 1872, dus de mensen die... Zouden we misschien niet goed kunnen zien of kunnen bewijzen dat dat was gebeurd. Dat kan wel. Oké. Moet ik zeggen wat er is gebeurd? Triëtis. Echt nog niet lang geleden, vorig jaar of het jaar daarvoor, heeft er een dokter, Dr. Sella, een goeie theorie gemaakt. Volgens haar was de duizendhonderd liter alcohol op de boot gelekt. Stephan zat dicht in de buurt. De bemanning heeft het schip verlaten toen die alcohol explodeerde. Dus inderdaad, omdat dat een onzichtbare explosie brand was, hebben die heel snel het schip moeten verlaken. Maar die dokter Selle heeft een experiment uitgevoerd dat die explosies simuleerde. En het zouden luiken hebben opengeblazen. Dus die zeilen ook hebben gescheurd. Iedereen aan boord doodsbang hebben gemaakt. Maar er zou geen enkel spoor van schade eigenlijk zichtbaar zijn geweest buiten die zeil. Dus mensen zouden niet denken van hier is een ontploffing gebeurd, als je dat graag ziet. Er zou wel een enorme knal, ontploffing, een onzichtbare brand, een onzichtbare explosie zijn gebeurd. waar die hele bemanning heel veel schrik van heeft gemaakt. Zo snel mogelijk gaan vluchten. Dat schip hebben verlaten, maar ze hebben die mensen nooit teruggevonden. Ze hebben nooit erachter gekomen waar ze zijn beland. Waarschijnlijk als dat midden op zee gebeurt. Hoe groot zijn je kansen? Zelfs nu zijn je kansen klein. Nu zijn we al meer dan 100 jaar verder. Het kan 200 jaar. Voilà, de Mary Celeste. Heel lang het meest bekende spookschip geweest. En vorig jaar opgelost. Dat is wel duidelijk. Ik kan, hè. Nummerke vier van de tien. Ik had deze ook een two-parter kunnen maken. Volgende week nog eens vijf. Ik vond het echt geen... Ik wou ze ook niet de bekendste mysteries pakken. Die wil ik houden voor een volledige aflevering. Ik was zo aan het zoeken naar kleine, korte verhaaltjes. Deze geeft wel veel interactie. Ja, deze is leuk. Nummer 4. Het schreeuwende huis. Ellen en Christine Tate hielden tot juni 2018 van hun Ammanford Huis in Wales. Christine was op een avond laat koffie aan het zetten toen ze vreemde geluiden hoorden die ergens uit het huis kwamen. Ze riep haar man en samen probeerden ze erachter te komen waar de geluiden vandaan kwamen. Ze hoorden watergeluiden, machines, een motor en schreeuwen. Uiteindelijk realiseerden ze dat de geluiden uit de kelder die zich onder de keuken bevond vandaan kwamen. Ellen plaatste opnamerapparatuur in de muren om te proberen te achterhalen wat de oorzaak van de geluiden zou kunnen zijn. De apparatuur registreerde politiescènes, een vrouwelijke schreeuw, blaffende honden en zelfs een autohoorn. Dus ik ga even weer een audioclip zeggen jongens. Dat is echt van in dat huis? Dat is echt van in dat huis opgenomen. Dus je staat in die woonkamer en je hoort die geluiden allemaal. Dat is een flasje. En dat is ook zo'n alleenstandhuis, dus het is niet dat er buren zijn of dinges. Ik hoor ook soms kinderen schreeuwen, maar dat zijn dan de buren. Het gaat nog verder, zie je dat? Dat ook zo boorgeluiden, terwijl je geen buren hebt. Dat is toch... Als je een alleenstaand haas hebt... Ik hoor dat. Ik kak in mijn broek. Dat is wel een beetje creepy. Maar dat... Dus als ze dat onderzochten, dan leek dat echt vanuit hun kelder te komen. Dus niet... Als ik een sirene hoor, dan denk ik ook wel dat dat op straat is. Maar ja... Christine geloofde dat er mensen in de kelder woonden door die geluiden en dat de geluiden in verband konden worden met mensenhandel of zelfs een drugslab. De politie heeft hier echt geen enkel bewijs van gevonden, want er was ook gewoon niks. En ondertussen zijn Christine en Ellen te bang om terug te keren naar hun huis en reizen ze door het Verenigd Koninkrijk om iemand te vinden die hen kan helpen om dit mysterie op te lossen. Dus dat is echt nog maar tot twee jaar terug dat dat gebeurt. Wat denkt de golla dat dat kan zijn? Speculeren? Een radio of een walkie-talkie verstopt in de muur. Dat kan, Alexander. Dat eerste geluid zou mij bijvoorbeeld denken aan een leiding op hoge druk waar een beetje gas of lucht uit ontsnapt. Maar dan die andere geluiden, dat boorgeluid... Ik denk ook dat die leidingen geluid eigenlijk misschien wat vervoeren of dat er iets onder die je huis loopt, een pijp dat de audio heel hard geluidt en dat dat gewoon een paar blokken verder in de stad of een winkel staat. Dat kan, hè? Dat maakt trillingen, hè? Dat zijn inderdaad maar trillingen. Dat die dat dan horen, dat denk ik dat het is. Want ja, een speaker zou je makkelijk kunnen vinden, maar als je in je kelder staat en je hoort niet exact waar dat komt, of je kunt er geen vinger op leggen, dan moet dat ergens trillinggewijs van overal komen. Ja, zeg maar. Inderdaad, een holle buis of zo in je kelder die niet meer gebruikt wordt, kan inderdaad gewoon dat geluid voortbrengen. Ja. Maar dat dat zo luid aankomt, dat is wel raar. Ja, maar je moet denken... In New Yorrick, in Central Station of zo, hebben ze dat ook. Ik weet niet meer waar. Als er een kamer zo gebouwd is... Op een speciale manier kun je in een hoek gaan staan en in een andere hoek gaan staan en dan hoor je elkaar super duidelijk. Zelfs als je fluistert. Zelfs als je fluistert, hoor je elkaar. Misschien is dat zoiets dat in een huis juist gelegen is rondom heuvels of zo, dat die trillingen zo daar terechtkomen. Maar wel speciaal. Of er wordt van alles gebeurd in dat huis. Al die geluiden zijn opgeslagen. Paranormale... Weet jij de oplossing? Nee. Ze zijn niet allemaal opgelost. Ze zijn nu nog altijd op zoek naar iemand die een verklaring kan geven. Die hebben dat huis. Ik zou dat ook hebben, als je naastkoopt. Die proberen dat misschien te verkopen nu, maar... Ja. Als er juist iemand komt kijken en daar weet je... Veel succes. Als ze kinderen schreeuwen uit de kelder. Je hoort kinderen schreeuwen uit de kelder. Ja, dat is onze spook. Dan krijg je er gratis bij. Ja, inderdaad. Oké, we gaan naar... We zitten in de helft, nummer vijf. Eigenlijk zit je op het einde, nummer vijf. Rowan Oak. Kent er iemand Rowan Oak? Nee. Niks. Oké. Vijf op vijf. Hoe goed is dat? Tegen het einde van de 16e eeuw... Dat is heel lang geleden. Er vertrok een groep van 150 Britse kolonisten naar de Nieuwe Mereld om daar een van de eerste permanente vestigingen op te richten. De expeditie werd geleid door John White. Dat is ook zo'n mega generic name. John White. Op 22 juli 1587 arriveerden ze op Roanoke Island, een klein eilandje gelegen voor de kust van North Carolina. Bij hun aankomst hadden ze verwacht begroeten worden door een groep andere kolonisten, die daarachter gebleven waren. Het enige wat zij daar echter terugvonden, was een skelet. Dat begint al goed. Dat is geen warm welkom. Nee, inderdaad. Omdat ze zelf niet bekend waren met de omgeving, probeerden ze vervolgens contact te leggen met de lokale bevolking. Maar zij bleken vanwege eerdere negatieve ervaringen met de Engelse kolonisten zeer vijandig. No shit. Ik denk dat je al kunt raden wat er met die eerdere kolonisten gebeurd is. Het expeditieteam besloot daarop om White terug te sturen naar Engeland om versterking te halen. Dus wat weten we nu al? 150 kolonisten zijn daar om een nieuw stadje te starten en de lokale bevolking is vrij vijandig. Vanwege de dreiging van de Spaanse armada tijdens de Engels-Spaanse oorlog werd het schip van Wight echter bij de terugkeer in Engeland in beslag genomen. Kan gebeuren, hè. Hierdoor kon hij pas drie jaar later weer terug afreizen naar Roanoke Island. Toen hij op 18 augustus 1590 arriveerde, bleek de gehele kolonie, inclusief de 150 achtergebleven kolonisten, volledig verdwenen. Oui. Eigenlijk 149, want hij was er even. Ook waren alle huizen weg. Dus dat was echt gewoon niks. Bovendien was het afgesproken teken van het Malteserkruis. Dat betekent dat de kolonisten gedwongen hadden moeten vertrekken, nergens te bekennen. Dus die breken een teken af. Als je dat ergens achterlaat, dan weet ik, als ik hier terugkom, dat je geen keuze had om te vertrekken, dat je gedwongen was voor een of andere reden. Dus dat was er niet. Het was gewoon allemaal weg. De enige boodschap die de groep wel had achtergelaten was het woord Croatoan, gekerfd in een houten paal. Speciaal. White vermoedde daardoor dat zij verhuisd waren naar het nabijgelegen Croatoan-eiland, maar vanwege de opkomende storm kon hij zijn vermoedens niet onderzoeken en moest hij zonder resultaat terugkeren naar Engeland. Later expedities naar het eiland Croatoan leverden niets op. Wat denken jullie dat er gebeurd is met De kolonisten op Roanoke Island. Waarschijnlijk aangevallen. Dat lijkt me een logische redenering. Als die zijn aangevallen geweest zijn in de nacht of zo, dan... Dan ga je ook niet als eerste... Stel dat die lokale bevolking met duizend man is, dat weet hij niet. Of weet hij dat wel? Ja, dat is waar. Als die dan in de nacht aanvallen, ga je niet nog denken... Als je uit je bed wordt gehaald met een mes op je keel, dan ga je niet nog tekens zetten op de muren. Dat is waar. Ze hebben misschien niemand de kans gegeven en alles daar gewoon plat gegooid. Er was ook niks van ravage nog achtergelaten. Het was echt gewoon weg. Het was afgebroken en ook nog eens weggepakt. Dus niet dat er hutjes in een gestort lagen. Dat was niks. Dat was gewoon een leeg veld. Misschien hebben ze gewoon vrienden gemaakt met de bevolking en zijn ze daarbij ingetrokken. Kan, kan. Besties. Er bestaan nog steeds verschillende theorieën over het lot van de kolonisten. Mogelijk hebben ze op hun eigen houtje geprobeerd Engeland te bereiken, nadat ze omkwamen op zee. Dus dat kan ook, dat ze gewoon echt alles hebben ingepakt, een schip hebben gepakt en zijn vertrokken. Weer een andere theorie stelt dat de Spanjaarden de koloning ontdekten en vervolgens volledig met de grond gelijk hebben gemaakt. Dat was tijdens de Zaanse-Engelse oorlog, dus dat kan ook. Maar in 2018, dus twee jaar terug, ging een nieuw archeologisch onderzoek van start, dat eigenlijk een antwoord moest geven op al die vragen. En dat is grotendeels wel gebeurd. Er zijn voorwerpen en overblijfselen teruggevonden van de kolonisten. die erop wijzen dat de groep zich heeft opgesplitst in twee kampen en die elk bij een indianenstam zijn gaan wonen. Te zwijn, zeg. Alexander, knal erop. Dus ze hebben inderdaad bij graven van die stammen spullen en mensen teruggevonden, overblijfsen teruggevonden van mensen vanuit die kolonies. Dus die zijn... bevriend geraakt met die stammen, denk ik, en daar gewoon bij gaan wonen. Of die konden niet zelf overleven en die dachten van ja, oké, we moeten weten hoe dat hier... Het is nog altijd vreemd. Er is nog een heel groot onderzoek aan het onderzoeken wat er exact is gebeurd of hoe dat exact is kunnen doen. Maar de grootste vraag is eindelijk beantwoord geweest in 2018. Waar zijn die mensen naartoe? En die zijn echt gewoon bij die indiane stammen gaan wonen. Die hebben zich daar bij de lokale bevolking gevoegd. Wel raar, want die waren eerst vijandig, maar op drie jaar kan er veel gebeuren. Misschien hadden ze die schone Pocahontas of zo. Dat kan. Echt een Disneyfilm. Zo is het wel een beetje. Ja, kijk. Zo, jongens. Hé, we zijn erdoor. Hopla. Tien gedeeld door twee mysterissen. Wow. Dat ging goed, hè? Op een half uur. Dat ging goed. Wat vonden jullie? Ja, tof. Een beetje bijgeleerd. Nog wel. We waren toch interessant. De volgende keer is het weer één onderwerp, waarschijnlijk. Deze was een speciale voor onze tiende aflevering. Ook goed met de geluidjes en zo. Ja, ik dacht dat ik iets speciaals zou doen. Hé, ik kan hem. Dat is wel tof. Goed. We zitten nog altijd in lockdown, voor als mensen het niet doorhebben. We zitten nog altijd via Skype met elkaar te bellen. Het zal nog even duren, denk ik. Lucky geeft me nog een beetje afleiding, zoals dit. Ga ik het een beetje muilen? Nog net. Nog net. We kunnen het nog net volhouden. En met jou, Yorrick? Goed. Moe. Goed en moe. Allright, we gaan het hier laten. Aflevering 10, de volgende is aflevering 11. Dan is het elf gedeeld door drie mysterieën. Tot de volgende keer. Misschien voor het laatste, iedereen. Ik ben Yorrick. En ik word vandaag vergezeld door... Een van deze twee. Nu mag er iemand iets zeggen. Jij maar eerst, Stephan. Ah, dank je. Ik was Stephan. En nu, Alexander. En ik was Alexander. Voilà. En tot de volgende keer, misschien voor het de laatste. Dag. Dag. Dag. Dag. Dag. Dag. Dag. Dag. Dag.