3 - D.B. Cooper, de gentleman vliegtuigkaper
Door Yorrick • 8 maart 2020
Over deze aflevering
De strak-in-pak gentlemen D.B. Cooper stapte in 1971 op een vliegtuig in Seattle met een bom. Zijn vraag: 200.000$. Simpel toch?
Inhoud
In 1971 gebeurde er iets ongelooflijks. Een man in een net pak kaapte een vliegtuig, eiste een fortuin, en verdween daarna spoorloos. Tot op vandaag weet niemand wie hij was of wat er met hem is gebeurd. Dit is het verhaal van D.B. Cooper, een van de grootste onopgeloste mysteries uit de Amerikaanse geschiedenis.
Een Kaping met Stijl
Op 24 november 1971 stapt een man die zichzelf "Dan Cooper" noemt op een vliegtuig van Portland naar Seattle. Hij is rustig, draagt een zwart pak en heeft een koffertje bij zich. Eenmaal in de lucht geeft hij een briefje aan een stewardess. Daarin staat dat hij een bom heeft. Hij opent zijn koffer kort en toont haar wat lijkt op een explosief: rode staafjes met draden en een batterij.
Zijn eisen zijn duidelijk: 200.000 dollar en vier parachutes. Tijdens de hele kaping blijft Cooper opvallend kalm en beleefd. Hij bestelt een drankje, betaalt netjes zijn rekening en is vriendelijk tegen het personeel. Na de landing in Seattle krijgt hij wat hij wil. Hij laat alle passagiers en een deel van de bemanning vrij. Daarna stijgt het vliegtuig opnieuw op, met enkel Cooper en een paar bemanningsleden aan boord.
Een Sprong in het Onbekende
Cooper geeft de piloten een speciale vliegroute: ze moeten laag en traag vliegen, met de achterste trap van het vliegtuig uitgeklapt. Onderweg, ergens boven een donker en bosrijk gebied, springt D.B. Cooper met het geld en twee parachutes uit het vliegtuig de nacht in. Opmerkelijk is dat de twee straaljagers die het vliegtuig stiekem volgden, helemaal niets hebben gezien.
Wanneer het vliegtuig later landt in Reno, is Cooper verdwenen. De politie start een gigantische zoektocht, maar vindt helemaal niets. Geen spoor van de kaper, de parachutes of het geld. Het enige wat hij achterliet in het vliegtuig, was zijn das en twee ongebruikte parachutes. Door een fout van een journalist wordt hij wereldberoemd als D.B. Cooper, hoewel hij zichzelf Dan Cooper noemde.
Jaren later vindt een jongen een klein deel van het geld terug aan de oever van een rivier, maar dat is het enige spoor dat ooit is opgedoken. De FBI gelooft dat Cooper zijn sprong niet heeft overleefd, maar zijn lichaam werd nooit gevonden. Zo blijft het mysterie van de gentleman kaper tot op vandaag onopgelost.
Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hallo, welkom bij Wat Blieft Er, een podcast waarin ik, Yorrick, elke week een verhaaltje, een onderwerp research, en dat vertel aan mijn twee companen Maarten... Hello. ...en Stephan. Goeiedag. Goeie, jongens. Nieuwe aflevering. Maar ik had vorige week iets beloofd. Ja, shangri-la. Daarmee dat wij nog geen water wouden hebben. Ik had er dat voor gezien. Ik ga dat nog eens doen. Dat was wel een leuk geluid. Ik had jou dat ook zeker niet zien binnendragen. Vraag je niet. Vraag je echt nog niet. Fok, jongen, dat is vreemd. Amai, als ik kalm heb, dan moet ik zo ver moeten zijn. Bedankt voor het druipende glas. Echt een druiper jij, Yorrick. Ik ben al ingewerkt. Ingeweid. Het is allemaal overstuurd van al die alcohol. Ik ben overstuurd. Ben jij overstuurd, jongen? In een slokje. Goed. Oké. Het onderwerp van vandaag, jongens. Sappig. We kunnen ook een slokje pakken. Zijn we gesponsord? Dan moeten we je naam vermelden. We zijn niet gesponsord, maar het is wel heel lekker. Hoeveel drinken we vandaag, jongens? Je mag dat niet zeggen. Dan krijg je een copyright. Jawel. Oké. Oké. Niemand gaat het ooit doen. Dan moeten jullie maar kijken. Oh, shagger. Goed. DB Cooper. Zegt die naam jullie iets? Ja, maar ik weet niet waarom. Dat is de echte naam van Bradley Cooper. Nee. De Bradley Cooper. Oké, ik ga gewoon beginnen. Op Thanksgiving, 24 november 1971, kocht er een man van middelbare leeftijd een vliegtuigticket aan de Bali van Northwest Orient Airlines op het vliegveld van Portland. Hij droeg een zwart maatpak en had een klein zwart attaché-koffertje bij zich. Een briefcase. Hij identificeerde zichzelf als Dan Cooper en kocht een enkele reis op vlucht 305 naar Seattle. Zo'n vlucht duurt ongeveer 30 minuten. Dan Cooper nam plaats in de achterste helft van het vliegtuig en bestelde een drankje terwijl hij wachtte op het opstijgen. En om tien voor drie in de namiddag vertrok vlucht 305, dat nu voor ongeveer een derde gevuld was. Kort na opstijgen liet hij een stewardess, Florence Schaffner, naar zich toekomen en gaf hij haar een briefje. Denkend dat het gewoon een telefoonnummer was van de eenzame zakenman, stak Florence Schaffner het briefje weg, waarop Dan Cooper zei, mevrouw, ik denk dat u het briefje beter eens leest. Ik heb een bom. Het briefje was netjes geschreven in hoofdletters met een zwart stiftje. Wat er exact op dat briefje stond, is niet geweten, want het briefje heeft Schaffner moeten teruggeven. Maar er stond gewoon op dat hij een bom had. Nadat Schaffner het briefje had gelezen, vroeg Cooper haar om plaats te nemen in de zetel naast hem. Die deed ze en ze vroeg stilletjes aan Cooper of ze de bom kon zien. Want ja, zien is geloven, zeker? Cooper opende zijn koffertje lang genoeg voor haar om acht rode cilinders te zien die met draden verbonden waren aan een grote batterij. Dus klik, klik. Oké. Denken jullie dat een bom er zo uitziet? Als je nog 60's movies hebt gezien wel. Hoe vaak heb je al een echte bom gezien? Een echte, niet uit de film. Zoals je mama. Dat is een bommenkruim. Dat was echt nooit iets wat we moeilijk ging hebben. Dat was echt super slecht. Weggedrinken. Dat was een moment om wegens zijn zusje te zeggen. Wegens een vriend van ons. Hoeveel keer heb jij al zijn bom gezien, Yorrick? Dat is keihard. Ja, wegens zijn zusje. Die is weer ergaarig, die mag niet meer praten. Oké. Nadat Cooper het koffertje weer had gesloten, zei hij zijn eisen. Nu komt het. Hij wou 200.000 dollar en vier parachutes en een brandstoftruck die klaar stond in Seattle om het vliegtuig weer op te vullen. Schaffner gaf die informatie door aan de piloten en wanneer ze terug bij Cooper kwam, droeg Cooper een donkere zonnebril. Oké, mooi. Heel weird. De piloten gaven alles door aan het luchtverkeerscentrum in Seattle, die dan op hun beurt de politie inlichten. En de andere 36 passagiers van de vlucht kregen de leugen voorgeschoteld dat hun aankomst in Seattle wat vertraagd zou zijn door een klein technisch mankement. Ook geruststelend. Een klein technisch mankement. Het is oké. We gaan gewoon even landen. Het is allemaal in orde. de CEO van Northwest Orient Airlines, Donald Nairob, gaf zijn toestemming om het volledige bedrag te betalen en verzekerde volledige medewerking met Coopers eisen. Dus, they negotiated with the terrorists. Verliest 200.000 in today's money, Erik. Dat was eigenlijk een vraag van mij aan Olle. Wat denken jullie? Ik heb dat niet opgezocht. Jij wel, waarschijnlijk. Ik heb het antwoord. Ik heb het antwoord. 200.000 toen. Het is wel 50 jaar geleden. 1970. Onze maat is deze keer goed. 50 jaar. Je hebt geoefend. Als in hoeveel... Wat is het equivalent van vandaag? Of hoeveel zou dat nu waard zijn? Dat is met inflatie, hè? 800.000? Hoeveel dollar zou dat vandaag zijn? 100.000? Nee, veel meer denk ik. Misschien meer. 10 miljoen? Nee, dat is wel heel veel. 1,2 miljoen. 9,5 miljoen. 1,2 miljoen. Ik ga wachten tot het einde. Wat is dat nu alvast? Shit, ik weet niet of ik nog lang kan blijven. Oké. Het vliegtuig vloog ongeveer twee rond boven het vliegveld van Seattle, zodat de FBI genoeg tijd had om zich klaar te zetten, de parachutes en het geld te voorzien. maar Cooper bleef volgens de getuigen zeer kalm en beleefd. Een andere stewardess, Tina Mucklow, verklaarde dat Cooper er totaal niet zenuwachtig uitzag. Integendeel, hij was zeer vriendelijk. Hij bestelde nog een tweede drankje, betaalde zijn rekening, bood zijn wisselgeld aan als fooi en vroeg de crew of hij moest vragen of er maaltijden voorzien moesten worden bij hun stop in Seattle. Dat is een vriendelijke mens. Goeie gast. Ik zie dat je er geen gaat. Een zwart maatpak. Grave kerel. Terwijl het vliegtuig werd volgetankt. Oh nee, sorry. Ik ben te snel. Ik ben te snel. Om 5.39 uur landde het vliegtuig eindelijk op het vliegveld van Seattle. Op een afgelegen stuk van de landingsbaan benaderde de Northwest Orient Manager het vliegtuig met het koffertje vol geld en de vier parachutes. Hij werd opgewacht door McClell, de stewardess. Wanneer de levering in orde was, liet Cooper alle passagiers, Schaffner en nog een paar andere crewleden vrij. Dus McClell zit nog mee in het vliegtuig. en de piloot. En dat is het, denk ik. Terwijl het vliegtuig werd volgetankt, gaf Cooper zijn vliegroute door aan de piloot. Een koers richting Mexico City op de traagste snelheid dat het vliegtuig aankon zonder uit de lucht te vallen. Dus dat is 185 kilometer per uur op een hoogte van 3 kilometer. Dus dat is helemaal niet zo hoog. Hoe hoog vliegen vliegtuigen normaal? Dat is een goeie vraag, maar zoek dat eens op. 7,8 kilometer. 7,8? Dat pakt wel. Jij zegt dat het niet zo hoog is, maar... Verbeter ons in de comments. Ja. Wat was ons mailladrestuur, Yorrick? Wat is nou weer verkeerd? Ik heb dat gecheckt, dat is bezet. Hoe dat is bezet? Wabliefteru is budget. Budget. Is budget. Budget. Budget is op. Nee, Wabliefteru is echt al bezet. Dus Wabliefteruw podcast? Wabliefteruw dash-podcast? Fuck, ik weet het niet. Als ik het heb vastgelegd, zal ik het hier wel eens duidelijk zeggen. Het landingsgestel moest uitgeklapt blijven en de cabine drukloos. Wat wil ze dat zeggen? Dat er geen stilstaats is, niet zo feestend. Nee, drukloos. Tijdens dat ze vlogen. Bakken. Zo'n beetje. Nee, dus dat het drukverschil buiten het vliegtuig en in het vliegtuig hetzelfde moest zijn. Ja, voor de springen. Wat? Je zou kunnen springen. Gewichtloosheid zou je krijgen. Gewichtloosheid? Is dat niet? Is dat niet? Je bent nooit meegewaagd, dus je weet dat toch niet? Normaal wordt je cabine zo onder druk gezet, omdat er buiten meer druk is. Als je in de zee gaat. Daarom poppen je oren als je opstijgt. Je wordt niet eens gewichtloos. Dat is blijkbaar ook een reden waarom dat vliegtuigeten anders smaakt in de lucht dan op de grond. Omdat je smaakpupillen anders reageren door het drugsverschil. Dat wordt blijkbaar superhard nog extra gekruid, omdat je smaakpupillen minder goed werken in de lucht. Dat blijft vies. Misschien geen pannenkoeken eten terwijl je skydives, want dat smaakt naar niks. Volgende keer eens proberen. Wat zouden we dat doen zelfs? Voor science. Geloven wat jij zegt. Ik neem alles met een kooltje zo. Zeker dat eten in het vliegtuig. Niet moersold. Oké, de piloot zei dat ze op die manier maar 1600 kilometer konden vliegen en ze dus onderweg zouden moeten stoppen in Reno, Nevada, om bij te tanken. Cooper ging hiermee akkoord en beval om op te stijgen, terwijl de achterste deur van het vliegtuig openbleef. Om 20 voor 8 steek het vliegtuig op met 5 personen aan boord. Cooper zelf, de piloot, de co-piloot, stewardess McClough en de vluchtingenieur. Blijkbaar is er een vluchtingenieur ook aan boord. Op welk vliegtuig? Of niet? Vroeger was dat meer zo'n derde plaats. Daarachter had je twee piloten. Als je iets mishaalt... Dan konden ze dat daar in de lucht fiksen. Die buggen. Ik weet niet exact wat hij deed, maar we weten het niet meer. Alleen de vleugels staan in brand. Kun je even naar buiten gaan? What the fuck? Zo was het. De politie ging Cooper natuurlijk niet zomaar laten gaan. Twee F-106-straaljagers werden de lucht ingestuurd om het vliegtuig te volgen. Eentje wat hoger dan het vliegtuig en eentje wat onder. Maar wel altijd achter het vliegtuig om uit het zicht van Cooper te blijven. Dus zo stealthy. Buiten deze twee jets waren nog drie extra vliegtuigen op de achtervolging gezet. Dus in totaal vijf vliegtuigen die achter het vliegtuig van Cooper vloegen. Na het opstijgen vroeg Cooper aan de crew om de piloten te vergezellen in de cockpit en de deur op slot te doen. Dus enkel Cooper bleef buiten de cockpit. Rond acht uur gaf een waarschuwingslichtje in de cockpit aan dat de luchttrap aan de openstaande deur werd geactiveerd. Dat is blijkbaar zo. Sommige vliegtuigen hebben de trap ingebouwd. Dit vliegtuig dus. Dus de trap werd geactiveerd. En om kwart na acht kreeg de achterkant van het vliegtuig een flinke opwaartse schok die moest tegengewerkt worden door de piloot zelfs. Om kwart na tien landde het vliegtuig in Reno met de luchttrap nog steeds uitgeklapt en het vliegtuig werd overvallen door de politie. Maar Cooper was uiteraard verdwenen. Oké. Stoer. Graag. Mission impossible, stel je voor. Mission impossible, stel je voor. Maar dan een slechtuig. Maar het is een geld van gekregen. Ja, het is een koffertje met 200.000 dollar, dat nu 9,5 miljoen waard is. 1,2 miljoen. Oké. Ik kan het op het einde vragen even. De politie vond zijn zwarte clip-on-das terug, samen met twee van de vier parachutes, waarvan één van de parachutes, de ophanglijnen, was doorgeknipt. Ik snap ook niet waarom. De FBI startte direct een onderzoek uit en een lijst van meer dan 800 verdachten werd verzameld, waar daar uiteindelijk 25 van overbleven. waar tussen een man uit Oregon, genaamd D.B. Cooper. Deze man werd natuurlijk snel gecontacteerd, maar bleek toch na nader onderzoek niet de juiste man te zijn. Het zou toch wel heel dom zijn als hij gewoon zijn eigen naam gebruikt. Daarom dat ze die snel hebben gecontacteerd, in de hoop dat dat zo was. Verbellen. Hé, waar ben jij dan? Doei, doei. Oké, top. Ciao. Maar toch was er een reporter die de naam verwisselde met de naam Dan Cooper, waardoor de naam DB Cooper nu in het collectieve geheugen van het publiek staat. Mensen herinneren zich dit verhaal als DB Cooper die dat deed, maar die mens heeft nooit zijn eigen DB Cooper genoemd. Dat was gewoon Dan Cooper. Dat is gewoon één reporter die dat geswitcht heeft en sindsdien… De media. Ja, de media. Zo zie je het maar. Ik vraag me af of Hitler ook echt Hitler heet. Waarom moet dat daarover? We kennen zo'n klootzak die bij de media heeft gewerkt. Weet jij hoe hij heet? Boric, denk ik. Ik denk het ook. Wat een shanger. Wat een hoofd. Fuck hem. Fuck je. De eerste analyse plaatste het mogelijke landingsveld van Cooper in een beetje ten zuiden van de berg St. Helens, maar sinds dat een kleine variatie in de snelheid van het vliegtuig of de lengte van Coopers vrije val het landingsveld al een pak kon opschuiven, was het vanaf het begin al een verloren zaak. Ik heb een vraag. Die vliegtuigen die waren aan het tracken, Ja, die hebben dus niks gefixt. Inderdaad, die hebben dus gewoon niks gezien. Die hebben niemand zien springen, die hebben niks zien gebeuren. Ja. Maar ook het feit van die neerwaartse... Die opwaartse druk was ook heel vreemd. Ze konden ons ook niet verklaren. Het is niet omdat een mens uit een vliegtuig springt. Gaan we op tijd horen wat er gebeurd is? Gaat dat weer zo zijn? Dat zeg ik niet. Ik voel het al aankomen. Ze kunnen ons niet verklaren. Nee, nee, nee. Ik wil verklaren. De FBI... De FBI probeerde uiteindelijk nog wel. Het was een verloren zaak. Ze hielden verschillende zoekacties in verschillende gebieden en er werd zelfs een onderzeer ingezet om in een meer te zoeken of er daar aanwijzingen over lijken. Wacht. Weet je het niet meer? Ik ga wachten. Wanneer de winter voorbij was, want het was eigenlijk in het najaar, was de sneeuw ook gesmolten en werden er terug zoekacties ingezet, maar ook weer zonder enig resultaat. In 2007 heeft de FBI het DNA kunnen afnemen van de das van Cooper, waardoor nu mogelijke verdachten snel kunnen worden getest tegen DNA. Maar tegenwoordig gaat de FBI er echt van uit dat Cooper is omgekomen bij zijn sprong en het lichaam nooit is gevonden. Dat is gemakkelijk, zeg. Is gedaan. Dus, DB Cooper... Dat is hier niet Farouk waar je bizar naar moet oplossen. Wat denken we dat er gebeurd is? Nee? Geen idee? Ik ken niks van opwaartsen. Ik weet niet wat dat betekent. Ik kan gewoon turbulentie zien. Ik ben enkel van achter. Hij is gesprongen met twee parachutes. Hij heeft vier parachutes gevraagd en hij heeft er één kapotgesneden. Hij is er dan met één extra nog uit het vliegtuig gesprongen. Ik dacht eerst dat het zo'n zieke grap zou zijn. Die had vier parachutes gevraagd en die waren met vijf in het vliegtuig. En dat hij dan zelf moest beslissen wie dat eigenlijk was. Vechter voor. Dat had ik zo... Shit. Dat was mooi geweest. Heavy shit. Maar waarom... Als ik dat nu had gedaan, had ik ook gewoon twee parachutes meegenomen voor als er één mislukte. In ieder geval, ik zou denken dat er misschien iemand nog extra bij was. Een stiekemert? Ja, dat hij niet alleen was. Maar die was doorgesneden? Nee, er waren er vier. En twee heeft hem gebruikt, eentje heeft hem kapotgesneden en een hele lag er ook nog in het vliegtuig. Misschien met wat de wc gestashed. Dus jij denkt dat er een secret person number... Ja, wat heeft die dan gedaan? Ik weet het niet. Wie is eigenlijk met die zonnebril? Het vond ik ook raar. Waarom stapt ie een op zonder zonnebril? Begint ie in zijn missie en doet ie dan ineens een zwarte zonnebril op? Waarom zou er een tweede persoon zijn? In uw verhaal is dat ook niet nodig. Dat weet ik ook niet. Om handjes vast te houden terwijl het staat vliegtuigsprongen. What the fuck? Wel een zeer geslaagde heist. Er is niks gebeurd. Niemand is gewond geraakt en hij is meteen onder de 1000. 9,5 miljoen is een heist. Laat ons daar even op terugkomen. Dus 9,5 miljoen en 1,2 miljoen. Ik wil dat verhogen naar 1,8. Ik wil het verhogen naar 9,6. 9,6. Ah, wacht. Ik verhoog het naar 1,85. Nee, echt waar. 1,85. Het juiste antwoord is 1,8 miljoen. Nee, maar jij hebt dat opgezocht. Ja, hoe? Ik zit hier toch. Ik heb je daar juist een gsm uit de broek gehaald. Ik ben de raadmeister. We zullen de beelden nakijken. Wel straf als dat echt zo is. Misschien ben jij wel DB Cooper. Ik denk het. DB Cooper die in Oregon woont en gewoon niks heeft gedaan. Wat zijn dan de theorieën, Yorrick? Er zijn niet per se theorieën. Ze hebben heel hard gezocht. Ze hebben wel geld teruggevonden in een oever van het meer. Geld dat niet zo gemarkeerd was? Ja, tuurlijk. Het was ongemarkeerde bils. Maar ze hebben wel de tijd genomen om van elk briefje, ik denk dat het briefjes van 50 dollar waren, in een foto te trekken. Zo'n microchipfoto. Dan doen ze dat met een camera die een grote sensor heeft. Die trekken een foto van heel veel verschillende briefjes en dan kunnen ze later inzoomen op die briefjes. Dus zo hebben ze die wel allemaal gelogd. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. Enhance. En Er heeft een kindje, een tiener, een stuk van het geld teruggevonden. Dat was niet veel. Ik denk dat dat 20.000 dollar was. Allee, niet veel. Tegenwoordig een tiener teruggevonden. Die dat overeenkwamen met de nummers. Maar dat was het ook, dat ze het terugvonden. En die mens heeft een helft gekregen van de FBI. Mocht een helft houden. Ja, zeg dat maar eens. Ik zal alles bijhouden. Dan krijg je dat terug. Als dat gemarkeerd is. Wat een loser. Misschien dachten ze dat die tider D.B. Cooper was. Ik wil volgende keer wel een verhaal van hem hebben. Een close-up van hem. Fuck, man. Het is al minder erg als vorige keer. Ja. Maar er zijn veel theorieën. Ze zeggen zelfs dat D.B. Cooper, of Dan Cooper, een vrouw was die zich heeft... of een man was die zich heeft laten ombouwen tot een vrouw, dus een transseksueel, transgender, en die dat werkte voor de luchtvaartmaatschappij, maar die dan ontslagen was voor die reden, maar die dan een vermomming als man heeft aangedaan, dat dan wel een beetje legit overkwam, want het was vroeger een man, en dat hij dan dit heeft gedaan uit wraak. Dat is één van de theorieën. Maar dat geld kwam gewoon af van de luchtvaartmaatschappij? Ja, die hebben dat betaald. Die hebben gezegd van ja, we fixen dat. Dus ja, die hebben dat betaald, maar dat moest nog altijd van banken gehaald worden, dus de FBI heeft dat verzameld. Maar zo stond het toch op Wikipedia. Ik heb hier eens geen bel mee. Ja, fuck you. Echt, echt. Dat mag niet in school. Dat boeit me niet. Er staat genoeg op en het is entertainend genoeg. Zo, dat was het. Oké. Ik vond het spannend. Zou je Holland ooit zoiets proberen? Nee. Misschien geen gijzeling, want dit was eigenlijk een gijzeling, maar als je de kans krijgt om een bank te beroven, Ik weet dat niet. Ik weet ook niet of ik zoveel geld... Geld is fijn, maar... Je kunt er wel veel mee doen. Ik ben al superrijk. Zwaar. Rijk in liefde. Rijk in vriendschap. In krullen. Rijk in krulligheid. Maar los van dat ik niet echt zou weten of ik dat geld wil, Ik denk dat we daar de poesie voor hebben. Ik zou heel de tijd stress hebben. Heel de tijd. Nadine ook nog. Dan moet je naar de psychiater en al dat geld kwijt. Ooit toen we ons eerste huis kochten, moesten we geldkash afhalen, want we hebben een deel kash betaald. Vraag mij niet waarom. Dat is wel iets dat je op een podcast moet zeggen. Wat? Dat is het beste. Dat was niet voor een huis, dat was voor iets anders. Maar dan moest ik zo met cash geld wel over straat lopen ergens. Je bent wel… Ja, ik weet niet, dat zorgt voor een soort paranoïa. Als er nu iets gebeurt, dan… Ja, dat is… Terwijl je wel altijd een bankkaart hebt waar al je geld op staat en het heeft maar een code nodig van vier cijfers. Ja. Ik ken iemand die dat beweerde. Dat was toen ik in de... Ik weet niet in hoeveel detail ik mag gaan. Dat was toen ik in de cinema werkte en wij hadden een personeelsfeestje. Er kwam iemand superlaat een superoverstuur aan en die had dus dan blijkbaar aan zijn uitleg te horen en aan hoe die overstuur was, ik denk dat het echt wel was, hebben ze die onderweg overvallen en hebben ze die dan meegenomen, hebben ze die even opgesloten en hebben ze die meegenomen... Even opgesloten? Ja, opgesloten ergens. En dan hebben ze die zijn kaart gevraagd en gezegd van, hij geeft ons de juiste code. Dan gaan we geld afhalen van je rekening en dan mag je eruit als we zien dat het de juiste code is. Dat was blijkbaar het verhaal. Dat kan ook gebeuren. Heb je die eigenlijk gekidnapt en gewoon ransom gevraagd aan hem? Ja, echt wel. Hij heeft je gekidnapt en je gaat nu betalen, want anders laten we je niet vrij. Ergens in die blokken in de luchtbal had hij dan in de kelder gezeten. Fuck, echt? Een heel raar verhaal. Die Jenniferianen waren erbij. Niet bij hem, maar bij mij. Mensen, dat is een waarschuwing. Niet te goed tussen de blokken van de luchtballen wandelen. Niet te goed naar de cinema gaan. Ga met de auto, er is veel parking. Goed, dat was het voor vandaag. Als er nog iemand een verhaaltje heeft, dat mag. Ik heb niks meer. Nee, ik ook niet. We zijn niet zo... Er zijn misschien nog wel wat popculture-references naar D.B. Cooper. Bradley Cooper. In de film Without a Pedal, de comedy met een set Green en... Ik weet het al niet meer met wie exact. Daar is het verhaal dat er kerels vroeger, toen ze jong waren, in de jaren zeventig heel geobsedeerd waren door dat verhaal van DB Cover. Dat was heel hard in het nieuws toen. Ze deden dan altijd dat ze op schattenjacht gingen naar die dingen. De schat van D.B. Cooper. Uiteindelijk is dat nooit gevonden en zijn er wel speculaties. Hij is daar geland en hij is doodgegaan in zijn parachutist. Ligt er nog dat geld? In die film sterft een van de vier jongeren wanneer ze ouder zijn. Ze zijn dan in de dertig. In zijn wil geeft hij een soort van... een clue, een pakketje aan die drie vrienden die daar nog over blijven. Kijk, ik heb heel mijn leven daarmee beziggehouden en ik heb gevonden waar dat is. Die laten achter aan die mannen en die mannen gaan dan als roadtrip op zoek naar de schat van DB Cooper. Leuke film, grappig. Cool, aanrader. En in Prison Break is één van de... Gevangenen daar, bij Michael Schofield. Blijkbaar D.B. Cooper, onder een andere naam. En vertelt hij zijn verhaal aan Schofield. Dan zit hij al zo lang in de gevangenis. Is hij gewoon gepakt geweest voor iets anders? Ik weet het ook niet. Dus het heeft geleefd wel. In de media. In de media. Goed. Volgende keer een nieuwe aflevering. Geen open einde. Geen open einde. Ik beloof het. Geen open einde. Een mooie aflevering. Goed, ik was Yorrick. Ik ben nog steeds Maarten. Ik ook, ja. Maar Stephan dan. Niet Maarten. Nee, niet Maarten. Maar wel nog mezelf. Dag. Doei. Dit was Wat Bliep Dru. Tot volgende week. Doei.