1 - Doctor Satan, de gruwelijke moordenaar
Door Yorrick • 23 februari 2020
Over deze aflevering
Marcel Petiot was een fransman, dokter, verzetstrijder én een van de meest beruchte seriemoordenaars uit de Franse geschiendenis. Hij staat beter bekend als Doctor Satan en maakte zijn slachtoffers voor, tijdens en na de tweede wereldoorlog. En alsof dat nog niet erg genoeg was deed hij ook nog eens aan politiek.
Inhoud
Marcel Petiot was een Franse dokter die tijdens de Tweede Wereldoorlog bij het verzet zat. Klinkt als een held, toch? Niets is minder waar. Petiot was ook een van de meest beruchte seriemoordenaars uit de Franse geschiedenis, beter bekend als ‘Doctor Satan’. Hij was actief tussen 1926 en 1945 en liet een spoor van vernieling en dood achter.
Van moeilijke jeugd tot dokter
Marcel Petiot werd geboren in 1897 en had een moeilijke start. Als kind verloor hij beide ouders en vertoonde hij al snel verontrustend gedrag. Zo schoot hij op elfjarige leeftijd met een pistool in de klas en later overviel hij een postkantoor. Na een psychiatrisch onderzoek werd hij als tiener voor het eerst mentaal ziek verklaard. Dit patroon zette zich voort tijdens zijn dienst in het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij raakte gewond, kreeg mentale inzinkingen en werd meermaals in een instelling geplaatst. Uiteindelijk werd hij uit het leger ontslagen.
Na de oorlog maakte Petiot handig gebruik van een speciaal programma voor veteranen. In amper acht maanden tijd slaagde hij erin een diploma als dokter te behalen. Hij verhuisde naar het dorpje Villeneuve-sur-Yonne en opende er zijn eigen praktijk.
De gruweldaden van Doctor Satan
In zijn nieuwe woonplaats begonnen de eerste donkere verhalen de ronde te doen. Zijn huishoudster, met wie hij een affaire had, verdween spoorloos. Kort daarna werd een onthoofd lichaam in een koffer gevonden, maar een direct verband met Petiot kon nooit worden bewezen. Ondertussen bouwde hij ook een politieke carrière uit. Hij werd burgemeester en later zelfs lid van de algemene raad. Beide keren werd hij ontslagen wegens diefstal en fraude, waarop hij naar Parijs verhuisde.
Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog sloot Petiot zich aan bij het Franse verzet. Onder het mom van hulp bood hij rijke Joodse burgers een vluchtroute aan. Hij vertelde hen dat ze een vaccinatie nodig hadden voor de reis, maar in werkelijkheid spoot hij hen in met cyanide, een dodelijk gif. Na hun dood stal hij al hun waardevolle bezittingen en verbrandde hij de lichamen in de oven in zijn kelder.
Zijn gruweldaden kwamen aan het licht toen buren klaagden over de vreselijke stank uit zijn schoorsteen. De politie ontdekte een huis vol menselijke resten. Petiot wist hen te overtuigen dat de slachtoffers nazi’s waren en ontliep zo zijn arrestatie. Hij dook onder, nam een nieuwe identiteit aan en werkte zich zelfs op tot kapitein binnen het verzet. Na de oorlog werd hij, ironisch genoeg, ingeschakeld bij het politieonderzoek naar… zichzelf. Uiteindelijk werd hij herkend, gearresteerd en veroordeeld voor 26 moorden. Op 25 mei 1946 stierf Marcel Petiot onder de guillotine. Volgens getuigen glimlachte hij toen zijn hoofd in de mand viel.
Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, dit is Wabliefteru? Ik ben Yorrick en er zijn hier nog drie anderen bij en introducties is voor zbiet. Maar we willen even iets zeggen voordat je begint te luisteren naar de allereerste aflevering van Wabliefteru? Ik ben eigenlijk Yorrick vanuit de toekomst. En ik ben ook met Maarten, Alexander en Stephan vanuit de toekomst. We willen even zeggen dat de eerste aflevering, we waren nog jong, dat is echt al lang geleden. We zijn oud. Ik wil even perspectief geven. Dat was voor corona. Voilà. Dat is echt al geleden. We hebben drie kinderen extra. Effectief. We willen zeggen dat onze eerste aflevering niet per se de beste is. We hebben veel geleerd in die... Zeker omdat dat Yorrick was die dat deed. Het was echt beter als Yorrick stopte. Het concept is veranderd eigenlijk. Nee, dat is niet waar. Het concept is niet helemaal veranderd, maar als je zegt dat de eerste aflevering toch niet jouw kote is, dan ga je eens luisteren naar onze laatste aflevering. En het gaat ook niet altijd over moord. Het gaat ook soms over Pokémon hebben we gehad. Het Guinness Book of World Records. Technologie. Sport. Sport. Niet veel over sport. Ik ben minder enthousiast van jullie. Voilà, dat wou ik gewoon even zeggen. Maar geniet vooral van onze eerste aflevering. Hopelijk nog van alle afleveringen erna. Het wordt beter. Het wordt beter. Avon. Avon. Start hang in there. Of skip de eerste 20 afleveringen. Dat mag ook. Hey, ik ben Yorrick en welkom bij Wabliefteru? Een podcast waarin ik elke week over een interessant onderwerp vertel en mijn twee kompanen Maarten en Stephan flink luisteren en af en toe ook eens iets zeggen. Jongens, we zijn vertrokken. De eerste aflevering. Ik ben in een spannende afwachting, Yorrick. Ons eerste onderwerp is Marcel Pétillot. Pétillot. Het is een Fransman, dus... C'est qui? Ik ga zo veel mogelijk op mijn Frans. Ah, mais oui, monsieur Pétillot. Ah, merci. Oui, oui, baguette. Voilà, nu is dat mijn systeem. Nee, Marcel Pétillot. Marcel Pettiot was een Franse seriemoordenaar die actief was in en rond Parijs van 1926 tot 1945. En hij stond bekend als Dr. Sadam. Zegt dat iets? Nope. Alle twee nog nooit van gehoord? Nog nooit. Dr. Sadam ken ik, maar... Oké. Eigenlijk is het niet voor mij te lachen, het is een moordenaar. Het is al lang geleden gebeurd. Het is verjaard. Het is verjaard. Marcel-André-Henri-Félix Petiot werd geboren op 17 januari 1897 in Auxerre. Nooit geweest. Hij verloor zijn vader toen hij vijf jaar was en zijn moeder stierf drie jaar later. Waarna hij werd opgevoed door verschillende nonkels en tantes. En al van kleins af aan was Marcel een moeilijk kindje. Zo schoot hij toen hij elf jaar was, eens met een wapen dat hij van zijn overleden vader had meegepikt, in de klas, dus op school. En in zijn latere tienerjaren overvalde hij ook nog eens bijvoorbeeld een postkantoor. En voor dat laatste, en een paar andere zaken zoals vandalisme, werd hij geïnvesteerd en moest hij een psychiatrische evaluatie ondergaan, waardoor er voor het eerst werd vastgesteld dat hij mentaal ziek was in 1914. Onthoud dat, voor het eerst. Op 17-jarige leeftijd en hierdoor werd hij vrijgesproken. Dat was toen de oorlog begon. Daarmee gaan we naar Antwerpen. Het bruggetje komt eraan. 1914, inderdaad. Hij wordt daardoor vrijgesproken. Wat is het ergste dat je al hebt gedaan toen je jong was? 17. Vandalisme, een postkantoor overvallen. Iets met Romeinse kaarsen in het parkeerk. Ja, op elkaar geschoten met Romeinse kaarsen. Dat is het ergste. En al die drugs, die is heel harmonisch. Ja, daar praten we niet over. Mijn mama luistert hier misschien naar. Oké. In 1916, dus twee jaar later, werd Marcel opgesteld in de Franse infanterie. Wat is dat? Infanterie? De grondtroepen. Ah, de grondtroepen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog. Goed gekozen, man. waar hij verwond raakte en meer tekenen begon te vertonen van zijn mentale breakdown. Dus de dokters hebben hem dan naar een rusthuis gestuurd om te recupereren. Maar daar werd hij gearresteerd voor diefstal van onder andere dekens, morfine, portemonnees, foto's en brieven. En werd hij overgeplaatst naar een ingesloten instelling in Orléans. Oké, en in Orléans? Orléans. Orléans. Orléans, wordt er voor de tweede keer vastgesteld dat hij mentaal ziek is. Maar dat boeide niet, want in 1918 werd hij gewoon terug naar het grond gestuurd. Clear. Dat hadden we dan niet gedaan. Twee keer, dat zouden we gezegd hebben van… Voor een dag is het gaan stoppen. Heeft hij de oorlog willen stoppen? Ja, dat is echt zot. Oké, maar ja, hij wil niet graag terug naar de oorlog, wie wel. Dus hij heeft hem zijn eigen verwond met een granaat. Ik weet niet hoe. Dat is commitment. Hij heeft enkel wonden gekregen aan zijn been, blijkbaar. Hoe hoog aan zijn been? Maar in plaats van dat ze hem naar huis sturen, wordt hij overgeplaatst naar een ander regiment. En daar wordt voor de derde keer door een dokter vastgesteld dat hij mentaal niet in orde is en wordt hij eindelijk ontslagen uit het leger met een klein arbeidsongeschikt mensuurtje. Dus dat is zo'n beetje het begin van zijn opzetje, want omdat hij ontslagen wordt uit het leger Het is ook een beetje, het is denk ik na de oorlog nu, dus de oorlog is gepasseerd, hebben ze een opleiding, zo'n software met snel cursus voor mensen, voor veteranen, om terug ingeburger te geraken in de maatschappij. En daar heeft hij gebruik van gemaakt. En heeft hij na acht maanden studeren een diploma als dokter gekregen. Acht maanden. Hoe? Ja, omdat dat zo'n speciaal onderwijsprogramma was. En hij verhuisde naar een klein dorpje, Villeneuve-sur-Yon, en opende daar zijn eerste praktijk. Oké. Zelfde. Dus het is 1926. En hoe is die naam? Dokter Mengelen? Dokter Satan. Mastelketio. Dus in 1926 nam de nu 29-jarige Marcel de nieuwe 26-jarige uit. Huishoudster Louisette Delaveau aan en begon er een affaire mee. Want dat doe je met je huishoudster. Classic. Er gingen ook geruchten in het dorp dat Delaveau zwanger was van hem. Omdat ze na haar nieuwe job steeds meer en meer begon uit te zetten. En op een dag verdween Delaveau zonder enig spoor. Maar de politie schoot pas zelf in actie toen Marcel terloops eens aan de gendarmerie vroeg of ze niet ongerust waren. En we zijn ook teleurgesteld dat ze dat niet hadden opgemerkt, ofzo. Ja, waarschijnlijk. Allee, ik ga je inbeelden dat je als moordenaar, het is nooit bewezen, zelf moet ik zeggen, tegen de politie, zouden niet eens beginnen zoeken, hè? Al lang niet meer gezien, hè? Je bent zeker dat dat niet in België was? Het is in Frankrijk. Het ontlo... Het onthoofde lichaam van een jonge dame werd teruggevonden in een koffer aan de oeren van een rivier. En het lichaam kon niet geïdentificeerd worden als Delavaux. En kon dus niet... Even terug inpikken. We moeten uitknippen. Ik kan echt niet babbelen. Ik laat deze er gewoon allemaal in. Top. Knip. Oké, dus... Het lichaam kon niet geïdentificeerd worden als Delavaux en kon niet gelinkt worden aan Marcel Pettiot. Buiten door hun ooggetuigen, die bewerende Marcel ooit gezien te hebben met een soortgelijke koffer in de auto. Oké. Dus ik beeld me zo in dat hij zo een koffer met een lijk zo uit zijn autokoffer aan het sleuren is. Dat er zo een buurman passeert, even hoogcontact maakt. En dan zo verder doen. Ja, gewoon verder doen. Blijven sleuren. As you do. Oké, maar het wordt nog zotter. Nee, zeg nog maar. Het tipje van de slag. Het is nog niet veel gebeurd. Gewoon een beetje aantonen hoe... Een beetje moord, klein beetje. Er zijn veel gewone. Ja. Oké. Dus... Delavaux is nooit meer teruggezien en de politie stelde dat maar vast dat ze was weggelopen. Nu wordt er wel gedacht dat Delavaux en Marcel Pétillos allereerste slachtoffer geweest konden zijn. Nu. Toen niet. Oké, en nu begint het interessant te worden, want datzelfde jaar... Stelde Marcel zich kandidaat als burgemeester en won ook, nadat de grote debatspeech van zijn tegenstander werd onderbroken, omdat de stroom van het hele dorp op mysterieuze wijze uitviel en verschillende huizen in brand vlogen. Totale paniek tijdens die tegenstandersspeech. Niemand heeft geluisterd, dus iedereen helemaal gestemd voor de andere. Zo is hij burgemeester kunnen worden van Ville-Neuve-sur-Mer. Zelfs Trump heeft dat ook gedaan, heb ik gehoord. En zijn termijn als burgemeester was beladen met nog een paar misdaden, uiteraard. Hij werd beschuldigd van het stelen van van alles, balastisch geld bijvoorbeeld, maar ook blikolie van het treinstation. Waarom je dat nodig zou hebben, dat snap ik niet. Voor zijn eigen trein. Hij is in brand te steken. Ah, ja. Clever. Full circle. En dat ging een paar jaar door tot 1931. Dan werd hij officieel ontslagen als burgemeester van Villeneuve-sur-Yon. Ze konden gewoon... Ze hadden het door. Het is niet oké. Nee, het is niet oké. Maar dus, van al die keren dat hij zot is verklaard, dat wist eigenlijk niemand... Niemand heeft ooit gezegd van... Die zot... Er stond ook nergens een file of zo voor die mensen, zodat ze zo... In backgroundchecks. Het was nog voor de Tweede Wereldoorlog. Toen deden mensen dat soort dingen nog niet. Kijk naar Hitler. Nu is er ook twee keer geraakt. Wie? Dat is van een andere podcast. Oké, dus hij werd ontslagen. En... Nu komt het beste wel. Iets meer dan een maandje later won hij een zetel in de algemene raad van het distriction als de jongste man die ooit in dat bestuur zat. Dus hij heeft een stapje hoger gegaan en voor heel het district zat hij mee in de raad. En tijdens dat termijn werd hij schuldig bevonden voor het stelen van elektriciteit van het dorp. Dus hij had gewoon zijn huis rechtstreeks op het elektriciteitsnet aangesloten. Hij kreeg een boete, werd ontslagen en verhuisde naar Parijs. The Big City. Oké, dus nu The Big City. Hoe heet dat algemeen? Ja, zou... Bij jou? Denk ik? Met jou en Yorrick je wel eens? In Parijs? Nee. Nee. Hebben we nog? Hebben we nog? Hebben we nog? Oké. Ik weet niet of we lang doorgaan. Tot jij zei het. Oké. Parijs. We zijn een beetje later. En wanneer de Duitse Parijs begon te bezetten, tijdens de Tweede Wereldoorlog, want er was ook een tweede, sloot dokter Petion, want hij was nog altijd dokter en heeft er een nieuwe praktijk op gestart, zich aan bij het verzet. Vive la resistance! Vive la resistance! Hij zou Joodse burgers die bestemd waren voor het Werkamp over de grens smokkelen. Werkamp. Dus... Welke grens? Over de Franse grens, hè? Ja, dan waar? Naar Duitsland. Dat is zo. Dat kan, hè? Dat kan. Allee. Ik weet dat nog niet, man. Zwitserland. Zwitserland. Spanje. Spanje. Italië. België. Wie kan alle buurlanden van... Luxemburg. Oké. Stop. Oostenrijk, nee. Nee, Italië. Ja, ik heb gebeaked. Oké, dus een goeie kerel, denk je? Joodse burgers proberen weg te smokkelen. Ja, geen privé-werkcamp of zo. Zijn diensten waren niet gratis, maar eigenlijk heel duur, waardoor dat enkel de rijke joden er beroep op konden doen. Dus hij wou hem snel nog een cent pakken. En hij gaf zijn klanten natuurlijk als dokter een vaccinatie, zodat ze onderweg geen ziektes zouden oplopen. Corona, ziek hé, we hebben nog ebola. Maar dat spuitje bleek dan cyanide te zijn en nadat zijn slachtoffers dood gingen voor zijn ogen, stade hij al hun geld en waardevolle juwelen en verbrande hun lichamen in een grote oven in zijn kelder. Oh my god. Hoi. Ja, het is even een vitesse hoger. Dus ja, niet zo'n goeie kerel. De oorlog kwam ook op zijn einde, maar dat stopte Marcel Petiot natuurlijk niet om te blijven moorden. Op 6 maart 1944 klaagden er wat buren over de vreselijke stank die uit de schoorstenen van Petiot kwam. De politie kwam het onderzoeken. En Petio was net dat moment niet thuis, maar had zijn ogen natuurlijk laten aanstaan om nog wat lijken te verwerken. Dus de politie contacteerde Petio. Hadden ze toen een telefoon? Welk jaar? Ja, net na de oorlog, 1944. Ja. Oké, dus ze probeerde die te verwerken. Wacht, weet je dat zo? Ik pak dat wel. Hij was ook buiten verwerkt. Ja, je telefoon in 1800 zijn een chique rooksignaal, met die lijken. Dus ze probeerden hem te bereiken, want er hing op de deur een briefje van... Ben met vakantie, bel dit nummer. En toen de politie hem belde, zei Marcel om te wachten totdat hij er was en zeker niet naar binnen te gaan. Oké. Dan is dat geen alarmbells. Inderdaad. Niet naar binnen, jongens. Na een half uurtje wachten was de politie het beu en gingen ze naar binnen. Dus ze hebben de deur ingeslagen. Ze hebben het brandweer erbij geroepen. En wat ze daar aantroffen, was een gruwelijk tafereel van lijken en lichaamsdelen. Dus ook nog eens lichaamsdelen. En juist toen kwam Petio thuis. En wat denk je? Ja, spanning opbouwen. Ik zou zeggen... Dat is echt dat hij haar heeft gevonden in zijn kelder. Dat lag hier al. Ik deed dat gewoon weg. Ik werd geduwd. Ze hebben mij geduwd. Nee, hij kan niet. Al die flikken hebben we vermoord, want anders zou hij dat niet weten. Niet een killingspree, gewoon. Maar dan zou niemand dat hebben kunnen vertellen aan jou. Dat is waar. Ja, correct. Dan wist er niemand wie dat Marcel Pétiol was. Oké, maar het is nog straffer dan wat je denkt. Petiot beweerde aan de politie dat hij lid was van het verzet. Nog altijd. En dat de lijken die van nazi's of collaborateurs waren, en omdat de oorlog zowel op zijn einde was aan het gaan, vond de politie verzetsactiviteiten over het algemeen wel oké en werd hij niet gearresteerd. Chill, de voorten. Maar de politie ging wel op onderzoek om Petio's verhaal te valideren. En net toen er bewijzen van Petio's ware bedoelingen naar boven begonnen komen, moest het hele onderzoek even op zich laten wachten, want de bevrijding in Normandië was begonnen. Oh, hij heeft dat gestaged. Hij heeft dat gefixed. Hij heeft dat gefixed. Dat is natuurlijk een perfect moment om stil te verdwijnen. Dus hij bleef wel in Parijs, maar hij liet een baardje groeien. En hij nam de alias Henri Valérian. Waaronder hij de Franse verzetsstrijders hielp tijdens de bevrijding van Parijs. En hij zich zo opwerkte tot kapitein binnen die rang. Dus dan moet Erics wel een mega charismatische kerel zijn geweest. Ja, die burgemeester is geweest en... Ja, die heeft veel politiek. Ken jij iemand die burgemeester is geweest, Stephan? Ja. Mijn papa. En heeft hij dan ook in het leger gezeten? Ja, in Duitsland. Niet in mijn kelder gaan. Ze zeggen niet wacht eens binnen. Sorry. Het knieput eruit. Ik heb dat nog redelijk goed gered eigenlijk. Oké. Dus Parijs werd bevrijd en veel van de verzetstrijders werden opgenomen in het politiekorps dat erna volgde. Waaronder natuurlijk kapitein Henri Valéry. De oorlog was gepasseerd en het gewone leven kon weer opgepikt worden. Wat natuurlijk ook wou zeggen dat de openstaande onderzoeken bij de politie weer werden verder gezet. En je mocht natuurlijk twee keer raden wie er mee werd ingeschakeld voor het onderzoek naar Marcel Pettiot. Henri Valéry. Henri Valéry. Dat is fout. Nee, dat is volledig juist. Dus hij zat mee in dat team. Hij leidde het team, gelukkig niet, want anders was hij nooit gepakt. Maar mensen kunnen zich voorstellen dat hij in zo'n politiebureau komt met zo'n groot bord met een sketch waarschijnlijk van Marcel Pétillot. Hij staat ernaast. Hij staat ernaast met een baardje. En dat er iemand zo... naar een beest, wijs naar dat bord, toeg naar hem. Maar jij trekt dat wel op, hè? Toeval. Nee, ik heb een baard. Ah ja, dat is waar. Als dat bij Superman werkt, dan werkt dat bij iedereen. Fucking bril. Je hebt gelijk. Het dacht me af dat we Hitler hadden herkend als hij zijn snor afgeschoren had. Wie is die in Hitler? Wacht eens, als het zo wordt. Weezy, Weekey Weezy, tjap tjap. Het is niet waar, ik weet niet wie dat is. Wat is dat? Is dat een misdrijf? Ja. Een taxi voor Den Haag staat buiten, Maarten. Tot volgende week. En cut. 31 oktober. Bijna wapenstilstand. Dat is Halloween. Is dat ook niet bijna wapenstilstand? Jazeker. Ja? Dat is 11 november. Twee weken daarvoor? Ja. Wat was dat? Je zou kunnen zeggen... Eigenlijk niet. Zijn arrestatie was het einde van de oorlog. Want hij heeft Hitler ook vermoord. Is dat niet waar? Hoe is dat niet waar? Bewijs dat eens. Ik bewijs het tegen de jongen. Ja, oké. En wie is die Hitler? Dat moet je niet zeggen. Daar hebben we het al over gehad. Oh nee, dit is opgenomen. Oké, dus hij werd opgepakt en hij werd veroordeeld voor maar 26 moorden. Terwijl er echt minstens drie keer zoveel waren. En hij kreeg de doodstraf door middel van guillotine. En tijdens zijn tijd... Hij werd dat toen ook gedaan? 1945. Blijkbaar, wanneer hij is afgeschaft. Googleman, ben je daar? Dat was in 1962. Dank je wel, Googleman. Zoek dat even op. Je bent slecht in het internet. Geen internet. In het intermezzo, terwijl Maarten opzoekt wanneer de laatste persoon door de... Sorry, mensen die dat niet kunnen aanhoren, moeten het vreselijk vinden. Ranzipen. We zijn volgers kwijt daardoor. We zijn nog niet begonnen en toch... We zijn al zover. Als ze nu nog niet afgehakt zijn, is het een wonder, denk ik. De Stijn gaat erin illustreren. Merci, Stijn. En? Ja, zeg het. Maarten, wat heb je voor ons? Ik heb een artikel gevonden in 2017, waarin het staat dat het 40 jaar geleden was. Dus... Quick math. 1977. Je hebt zijn haar. We raken het wel. Dat is eigenlijk wel... Wat? What the fuck? ...redelijk recent. Ik vraag dat zo echt geen honderde shit vast. Ik verschot al wat dat die valerie nog zo door de guillotine was vermoord. Daarmee... Daarmee met mijn vraag, hè. Ja, ik vind het zot. Oké, dus... Ik heb toch iets bijgeleerd vandaag. Dat en... Wat hebben we nog bijgeleerd vandaag? Hitler-bestaning? Ik zou dat graag willen. Ja, Yorrick. Dus tijdens de... Dat haal ik nog voor een andere keer, wat ik nog heb gelezen. Tijdens zijn tijd in de dode cel weigerde hij zijn recht tot een priester. En op de dag van zijn executie weigerde hij zelfs het traditionele glas rum dat normaal werd gegeven. Stoer. Maar hij nam wel voldoende met de sigaretje. Maar hij heeft nee gezegd tegen Rum. Oké, dat is niet stoer. Stoer dat je dat krijgt, zal ik zeggen. Dat is meer dan wat we hier krijgen. Dat vind ik ook wel. Volgende week. Hij werd naar het chaot geleid en voordat hij onder de guillotine werd gelegd, riep hij, heren, ik vraag jullie om de ogen weg te richten, dit wordt niet mooi. Oké, dat waren zijn laatste woorden. Want op 25 mei 1946, wat echt wel een halfjaar later is. Om vijf na vijf uur ochtends viel het mes en volgens getuigen was Pétillot aan het glimlachen, terwijl zijn hoofd in de mand viel. Dat is het verhaal, dames en heren, van Marcel Pétillot. Oftewel, dokter Satan. Oké, top. Wat vonden? Allee, ik bedoel, interessant om eens. Zot. Goeie verhaal. Lijkt zo niet echt. Ja, maar het is toch echt zot dat je dat nog niet van het gehoord. Hij was ook blijkbaar een van de eerste echte seriemoordenaars. Dus ze hebben eigenlijk... Ja. hem geprofiled en er was nog niet echt iemand voor hem dat ze op regelmatige basis, waarschijnlijk wel, maar waar ze van weten dat hij echt zo'n mensen heeft vermoord en plannetjes bedacht om die lijken weg te krijgen en dat het geen passiemoord is, maar dat echt voorbedacht raden en dat plannetje met die joden die dat hem dan, messianiden, gewoon Erge mens. Maar ja, dat zal niet de eerste zijn geweest. Als één. Nee. Wel een oolbewoner, ook soms. Ja, wel een oolbewoner. Boek! Ah, dat is leuk. Boek! Dat was Jack the Ripper, waarschijnlijk. Jack the Ripper, dat was ook nog vroeger. Oldschool. Dat is zeker oldschool. Dat is ook eentje waar we eens over kunnen babbelen. Wanneer was dat? 1666, denk ik. Het is een seriemoordenaarspodcast. Nee, niet altijd. Er gaan wel af en toe seriemoordenaars. Hitler komt ook nog. Komt hij naar hier? Onze gast, helemaal uit Argentinië gehaald. Seigneur Hitler. Er is zo'n film dat hij op de maan zit, op een of andere basis. Echt? Iron Sky. Ja. Drew, denk ik. Dat is wel een niche. Die kerk. Al die fans gaan sturen. Die drie man die luisteren. We krijgen ze elke week van die correcties. Dit waren de correcties van vorige week. Hebben wij mail aan zijn? Zouden ze ons nog kunnen mailen? Ik wil dat wel opstellen. Watbliefteru.gmail.com Je mag je boodschappen zo haatvol mogelijk maken. Elke antwoord zal voorzien worden van een kwaliteit meemee. Ja, we zullen volgende week... Meemee, hè. Nee, niet volgende week. Af en toe zullen we wel eens mails voeren. Deze volgende week totaal nog niet. Ja. Voilà, dat was onze eerste aflevering. Hebben jullie iets bijgeleerd? Ja. Van die guillotine, ja. Ja, dat is waar. Wie gaat er volgende week iets voorbereiden? Jij. Jij? Waarschijnlijk. Goed, ja. Ik ga ook niet zeggen waarover dat gaat. Ik denk dat ik het altijd geheim ga houden. We moeten een cliffhanger eindigen. Dat is waar. Waarom moeten de kijkers, zou ik zeggen... De luisteraars. Volgende keer. Luisteren. Gaat het nog? Zal het hier zijn? Ah nee, ik pak volgende keer Roe mee. Dus ik ga er wel zat in. Ah, zat in. Dat is allemaal voor je kleving. Ja. We gaan semi-deud zijn. Oké, misschien volgende week. Misschien een keer daarna. Oh my god. Dat werd al vandaag beloofd. Ja, we zullen wel zien. Goed, bedankt voor het luisteren. Je kunt, denk ik, die podcast ook een review geven of sterren op iTunes. Like en subscribe. Waarop iTunes zit? Zit dat niet op Spotify? Ja, ik ga dat proberen op Spotify. Ja, Spotify. Zeg, waar je deze ook luistert, probeer te reviewen. Geef ons een thumbs-up, of een like, of een... Als jij wilt, schrijf Jörg dat wel op een stiksje. En volgende week zijn we er nog eens met een nieuw onderwerp, met twee dezelfde jongens. En ik ben ook een jongen. Als we erop uitkomen. Vergeet onze T-shirts en hoodies niet te kopen in onze store. En we hebben ook zoedies. Weet je wat dat is? Een zoedie? Met een baasje op de hand. Ik was heel trots dat we dat woord konden. Het is gewoon een hoodie met een zipper. Een zoedie. Dat is gay. Zeg het maar tegen je baasje. We houden van deze aflevering bij dat een zoedie een hoodie meer iets is. Als het geen cliffhanger is, dan weet je het ook niet meer. Ik ben Yorrick. Ik was Maarten. Ik ben nogal Stephan. En tot volgende week. Doei!