1 - Doctor Satan, de gruwelijke moordenaar
Door Yorrick • 23 februari 2020
Over deze aflevering
Marcel Petiot was een fransman, dokter, verzetstrijder én een van de meest beruchte seriemoordenaars uit de Franse geschiendenis. Hij staat beter bekend als Doctor Satan en maakte zijn slachtoffers voor, tijdens en na de tweede wereldoorlog. En alsof dat nog niet erg genoeg was deed hij ook nog eens aan politiek.
Inhoud
Marcel Petiot was een Franse dokter die tijdens de Tweede Wereldoorlog bij het verzet zat. Klinkt als een held, toch? Niets is minder waar. Petiot was ook een van de meest beruchte seriemoordenaars uit de Franse geschiedenis, beter bekend als ‘Doctor Satan’. Hij was actief tussen 1926 en 1945 en liet een spoor van vernieling en dood achter.
Van moeilijke jeugd tot dokter
Marcel Petiot werd geboren in 1897 en had een moeilijke start. Als kind verloor hij beide ouders en vertoonde hij al snel verontrustend gedrag. Zo schoot hij op elfjarige leeftijd met een pistool in de klas en later overviel hij een postkantoor. Na een psychiatrisch onderzoek werd hij als tiener voor het eerst mentaal ziek verklaard. Dit patroon zette zich voort tijdens zijn dienst in het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij raakte gewond, kreeg mentale inzinkingen en werd meermaals in een instelling geplaatst. Uiteindelijk werd hij uit het leger ontslagen.
Na de oorlog maakte Petiot handig gebruik van een speciaal programma voor veteranen. In amper acht maanden tijd slaagde hij erin een diploma als dokter te behalen. Hij verhuisde naar het dorpje Villeneuve-sur-Yonne en opende er zijn eigen praktijk.
De gruweldaden van Doctor Satan
In zijn nieuwe woonplaats begonnen de eerste donkere verhalen de ronde te doen. Zijn huishoudster, met wie hij een affaire had, verdween spoorloos. Kort daarna werd een onthoofd lichaam in een koffer gevonden, maar een direct verband met Petiot kon nooit worden bewezen. Ondertussen bouwde hij ook een politieke carrière uit. Hij werd burgemeester en later zelfs lid van de algemene raad. Beide keren werd hij ontslagen wegens diefstal en fraude, waarop hij naar Parijs verhuisde.
Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog sloot Petiot zich aan bij het Franse verzet. Onder het mom van hulp bood hij rijke Joodse burgers een vluchtroute aan. Hij vertelde hen dat ze een vaccinatie nodig hadden voor de reis, maar in werkelijkheid spoot hij hen in met cyanide, een dodelijk gif. Na hun dood stal hij al hun waardevolle bezittingen en verbrandde hij de lichamen in de oven in zijn kelder.
Zijn gruweldaden kwamen aan het licht toen buren klaagden over de vreselijke stank uit zijn schoorsteen. De politie ontdekte een huis vol menselijke resten. Petiot wist hen te overtuigen dat de slachtoffers nazi’s waren en ontliep zo zijn arrestatie. Hij dook onder, nam een nieuwe identiteit aan en werkte zich zelfs op tot kapitein binnen het verzet. Na de oorlog werd hij, ironisch genoeg, ingeschakeld bij het politieonderzoek naar… zichzelf. Uiteindelijk werd hij herkend, gearresteerd en veroordeeld voor 26 moorden. Op 25 mei 1946 stierf Marcel Petiot onder de guillotine. Volgens getuigen glimlachte hij toen zijn hoofd in de mand viel.