Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Wacht, we zijn nog aan het wachten. Laatste week. Zeg het maar. Wacht, we zijn nog aan het wachten. Ik meen je gsm. Ja, doe maar. Gsm, gsm. Anders moet jij... Jij moet beginnen. Wat? Je wilt dat altijd. Jij moet dat niet. Stephan, doe maar. Het is een beetje macht als je moet beginnen. Hey iedereen, dit is Stephan. En ook Wabliefteru. Ik ben hier samen met mijn andere slettebakken. Jorry. Hallo. Maarten. Hey. Hallo. Hey, Alexander. Hallo. Alexander. Dat zei ik al. Dit is het beste begin van de aflevering. Maar je ziet anders zijn. Ja, anders was het wel. We hadden moeten zeggen dat Yorrick eruit was, eindelijk. Het is ons gelukt. Ze weten nu al dat het niet waar is. We zijn compleet jongens. We zijn compleet voor de eerste keer dit jaar. Applaus voor onszelf. Toch eens proberen hoe het is, zo... Zonder iedereen. Ja, jij hebt alleen een podcast gemaakt. Ja. Ik ga even solo gaan. Ik ga die nu pluggen. Ik ben eigenlijk zoals Harry Styles. Jullie zijn mijn One Direction. Ja. Goed, we zijn terug in ons vertrouwde plekje op zolder bij de Zwanzi. Heel zeker. En we beginnen zoals altijd met updates. Updates. Update! Update van de week. Oké, heeft er iemand een update? Ik date up dat het allemaal heel goed gaat met mijn hondje, want jullie weten dat, vorige keer. Heel schattig. Hoe zijn de nachten? De nachten zijn kort en pijnlijk. Zeker als je om vijf uur in de ochtend moet opstaan. Kort, maar krachtig. Kijk, het gaat allemaal waard zijn. Het is echt een baby, hè? Het is echt een baby. Maar minder lang, dat is gewoon het ding. Ja, dat is wel waar. Een paar dagen en ik denk wel dat het hem goed gaat doorslaan. Dat is wat wij weten. Wij vertellen niet jaren. Het is echt met dagen. De eerste vier nachten hebben wij bewust boven geslapen en hem beneden gelegd, met de hoop dat hij dat snel... Allee... Gewoon worden, maar hij had het er toch wel heel moeilijk mee. Ik ben in de zee te gaan liggen. Allee. Hatte. Allee. Allee. Allee. Dat was wel een beetje beter. Nu willen we dat wat afbouwen. Zie je mijn gezicht niet megarood? Gelukkig dat het een podcast is. Ik voel dat heel hard. Jij hebt wel een gezicht voor op de radio. Waarom denk je dat dat rolt? Als ik soms drink, dan gaat dat uitslagen in mijn gezicht. Het gaat gedronken. Ja, water. Ik heb een pre-boost. Dat is van die tequila. Dan ga je nog wandelen met je hond. Dat zou wel lukken, denk ik. Dus niemand een update, zeg. Update. Oké, kan gebeuren. Heb jij de vorige aflevering geluisterd? Ja. Wat zit jij nu al met je ogen te draaien? Wat vond jij over de... Jullie hebben een hele rode mop gemaakt op Instagram. Ik heb niet professioneel genegeerd. Ik wilde dat je het echt niet aanmoedigde. Dat is pesterij. Ik had het echt wel totaal niet mee. Ik zag die foto met de ge-photoshopte of de AI-dinger, wat dat ook was. Van mij was het niet ge-photoshopte. Ik zag gewoon dat jullie hoofd op mijn lichaam stond. En ik dacht echt van... De boys hebben een mopje gemaakt. Ik ga dat gewoon negeren. Dan weten ze van... Toch niet het beste mopje. Wat ik ook wist dat ging gebeuren, was dat Yorrick naar mij ging komen. Het eerste wat hij zag, was dat hij naar mij ging komen en dat ik een Instagram-post had gezien. Sowieso. En dat ik dan ging zeggen... Yorrick, ik heb die gezien. En wat vond je? Mooie foto, hè? Ik zeg... Instagram-post. Dan heb je het niet goed gezien. Dat is honderd procent zo gegaan. Ik wist echt exact wat er in je meende. Typisch. Typisch. Nee, dat wou ik duidelijk niet zeggen. Mag ik niet zeggen? Nee. De comment over Diana. Ik wil weten wat jij ervan denkt. Ik wil er wel op inpikken, want ik vind dat wel... Ik zal misschien even de comment een beetje parafraseren. Dus de persoon die ik niet meer... Mijn vrouw maakt niet uit. Wie had dat gezegd? Ik denk Isabelle. Isabelle dan. Merci trouwens, ik vond het zeker wel een nuttige toevoeging en Isabelle zei eigenlijk van ja, de dingen die ik zei over Charles, dat hij toch nog wel wat liefde voor Diana toonde naar haar dood door onder andere achter de koffer mee te lopen met zijn zoons en die een public funeral te geven enzo. Isabel zei eerder dat het dat was, omdat hij wist dat zij zo populair was en dat hij eigenlijk totaal niet populair was en dat hij zijn populariteit daardoor een boost wou geven. En daarbovenop zei ze ook dat ik had gezegd dat de twee zonen... Wat deed ik? Ja, correctie. Het was Liesbeth. Liesbeth. Sorry, Liesbeth. Sorry, Isabel. De twee zonen, die waren twaalf en veertien, en ik had gezegd... In principe waren die wel oud genoeg om achter die koffer te lopen. Ik heb dat niet bekeken als in... Ik dacht dat het gewoon een simpele begrafenis was, maar inderdaad, een staatsbegrafenis met al die mensen daarrond is misschien wel veel zwaarder... Heel vreemd om te zien, natuurlijk. Als puber om dat mee te maken, dan een standaardbegrafenis, zou ik maar zeggen. Dus daar heeft ze zeker wel een punt. Wat ik wel wil zeggen, is dat... Ja, ik vind dat eerder een meningsverschil als in hoe je naar dat verhaal kijkt. Dat is ook gewoon in het dagelijks leven zo. Soms zou je dat naïef noemen, denk ik, maar ik probeer altijd wel het goeie te zien in mensen en van de positieve kant te bekijken. En daarom heb ik dat verhaal eerder binnengepakt als... Ah ja, oké, dus hij toonde echt nog wel wat liefde op het einde van zijn leven. Er zal zeker wat liefde zijn geweest in dit en dat, en dat is een mooi einde. Maar je zou dat inderdaad ook anders kunnen bekijken als in... Ah ja, de politieke agenda daarachter is... Hij zal zijn eigen wapen op je derde willen maken. Hij heeft dan gewerkt op mij, dat is duidelijk. Dus ik vind het er op beide kanten iets te zeggen. Maar ik vond het zeker een waarde voor wat toevoeging. Ja, dat was het wel. Dat jij ook een oefening had daarover. Daar was ik benieuwd naar. Voilà, kijk eens. En je hoort het duizend keer in de aflevering. Maarten luistert, nu Maarten luistert. Oké, wat luistert hij? Een zwaar. Omdat je die foto had gezien. Hij wordt heel benieuwd wat hij hoort. De vorige keer hoorde ik dat ook. Al die comments. Maarten, Maarten, Maarten. Dat doen we eigenlijk altijd. Een zwaar. Heel goed. All right, goed. Dat waren de updates voor nu. Dan gaan we over naar het heel belangrijke voor deze week. Stephan, het is aan jou, maar we willen eerst een Hasselhoff-beetje. Ik zal jullie laten zien wat mijn beetje is. Wacht, er is een jingle. Vloep, vloep, vloep. Hasselhoff-beetje. Oké, doe maar. Wat fantastisch is voor de mensen thuis natuurlijk, een foto. Dit is mijn Hasselhoff, weet je. Dat is een albino krab. Holy crap, jij weet dat goed. Holy crap. Dit is de yeti-krab. Die wordt gevonden in Antarctica. Dat is geen albino krab. Ik zeg dat, ja, ik ga je een goed gevoel geven. Altijd het positieve bekijken van het verhaal. Alles begint met een goed gevoel. Ja, exact. Holy crap, jij ziet echt te veel. Ik zei dat nog eens, maar dat was niet bewust. Jij ziet te veel tv. Dat is radio, denk ik. Ik denk dat het een radiospot is. Vrij zeker. Oké, jij luistert te veel naar radio. Op tv spoel ik de reclame door. Je moet naar een podcast luisteren. Welke? Kun je iets aanraden? Er is er eentje, de volksjury, vond ik wel. Ik zie dat er haat is. Dat is geen haat. Mensen gaan weer denken dat wij... Envy. Envy. Dat is echt jaloeziteit dat wij hebben. Klein haat. Dat is echt slecht te verliezen. Is het niet jaloeziteit? Jaloeziteit. Jaloeziteit is het zeker niet. Hij zei jaloers. Jaloersiteit. Jaloersiteit. Dat weet ik ook niet. Jaloersiteit. Jaloersiteit. Jaloersiteit. Het is toch eerder jaloersiteit of jaloersheid? Ik vind jaloersiteit beter klinken. Het klinkt beter, maar ik weet niet wat het juist is. Een Antwerpse woord is jaloers zijn. Ja, sowieso. Misschien is het jaloersheid gewoon. Het is raar als je dat duizend keer zegt. Dat wordt een update voor volgende week. Het is... Wie weet wat het juiste is? Ik ben naar Grammar Nazis aan het luisteren. Het is over die crap. Holy crap. Ben je blij dat ik terug ben? Vorige keer was dat ook met Hasselhoff. Dan moest je naar Billy... Ik was aan het luisteren en hij moest naar Billy met Hasselhoff. Hij komt zo terug en dan zegt hij iets. We zullen verder gaan. En ineens geen weetje. En ik zat echt te wachten, waarom zit dat hier nu? Dat is zo moeilijk om een rol uit te zetten. Dat is nu al een tweede keer, dus als het drie keer is, dan stop ik. Nee, nee. Je had dat pas gedaan. Met die weetjes. Wetenschappers hebben een wolige krab gevonden. Die had precies zo'n haar op zijn borst. En daarvan hebben ze uit de naam de Hofkrab genoemd. Ah, cool. Hoeveel is er te weten over die mensen? Dat is zot, jongen. Eerst die Guinness-boeken en nu een grap van die random toestanden. Oké, voilà. Goeie weetje. En dan kunnen we ineens overgaan naar de rest. Het gaat hopelijk minstens even interessant zijn. Ik hoop het, ja. Ik vond het wel interessant. Ik twijfel het. Dat grap was echt goed. Mijn onderwerp komt eigenlijk ook van een fansuggestie. Ik ben teruggezocht in onze Instagram en op Facebook, maar ik vond de suggestie niet meer terug. Omdat wij nu ook veel reacties krijgen op die stories. Ik heb echt een hoop teruggezien en ook een paar, maar ik vond het niet terug. Dus als de fan die het heeft aangeraden... Ja, stuur gewoon nog iets en dan weten we het. Iedereen gaat volgende week sturen. Ik was dat niet. Nee, want we kunnen terugzien in de chat dat het daarboven staat. Het is een grep. Wat? Was dat een... Wat? Het is een grep van mij. Een grep? Een grep. Een krep? Een krep. Een halfkrep? Jaloesiteit. Jaloes. Jaloes. Jaloesie. Jaloes. Dus mijn onderwerp gaat over psychologische experimenten. Ah ja, dat is helemaal nog niet zo lang geleden. Je hebt psychosexperimenten op ons gedaan. Twee of drie weken geleden, ik weet het niet. Ja, oké. Oké, dat vind ik heel interessant. Jullie hebben een heel goed psychosexperiment op Yorrick, je noemt het eten ofzo. Wat gaan we dan doen? Zoals met een hond, ik ben dat nu ook aan het doen. Jullie hebben dat ook wel een keer aan het doen. Waar begint het eigenlijk met zoiets? Yorrick, kom. Pavlov, Pavlov. Dat is echt de letterlijkste. Jullie hebben op school geleerd, ik vond dat allemaal wel interessant. Ah ja? Dat is oké. Maarten was even in paniek. Ik zag ineens alles verdwijnen. Als hij op het einde komt, dan gaat hij terug naar het begin en dan gaat hij verder. Als hij het blauw en groen ziet, dan moeten we panikeren, want dan is hij gestopt met opnemen. Dat is hetzelfde als je ballen dan. Eigenlijk wel. Ja, als dat blauw en groen is, dan panikeert je toch of niet? Ja, dat klopt wel. Opgelost. Yorrick panikeert er allemaal weer om. Psychologische experimenten. Is dit al eentje? Oh, amai. Het begint te komen. Het eerste experiment waar we het over willen hebben, is het Little Albert experiment. Ja, heb ik al van gehoord. Ja, dat is het Prince Albert experiment. Een fat Albert. Dat gaan we met Yorrick doen. Little Albert, de Prince Albert. Fat Albert. Fat Albert ken ik ook, maar Little Albert. John B. Watson in de jaren 1920. John Watson? John Watson. Ja. Wie is dat? Van welke schrijver? Ja, van welke schrijver is dat? Alexander, welke schrijver heeft John Watson uitgevonden? Hoe heet hij? Uitgevonden niet. Hoe zeg je dat? Gecreëerd? Ja, gecreëerd. Wacht, welke schrijver heeft John Watson uitgevonden? Ja, het personage John Watson. Geen flauw idee. Oké. Waarom? Wie is het? Wie is John Watson? Geen flauw idee. Dr. Watson. Oké. Dat is echt iets wat jij wel weet. Is dat het papa van Emma Watson? Dat zou goed zijn. The sidekick van Sherlock Holmes. Nee, maar ik ben nooit een Sherlock Holmes. Wie ben jij bij Sherlock Holmes? O. Wavelof? Vier afleveringen geleden heb ik dat nog gezegd. Het is echt een rot... Maar ik ben heel duidelijk in mijn dingen. Ik onthou alleen dingen die mij interesseren. Dat is echt een heel goeie excuus, hè. Je ziet dat zelf aan mijn eigen onderwerpen. Als het mij niet meer interesseert, vergeet ik het niet. Dat is echt waar. Dat was het beste met die dingen. Met die Walloon City. Wat was die al tegen mij spelen? Kowloon. Kowloon. Kowloon, Walt City. Ah, Walt City. Dat is de broek van Walt Disney. Oh my god. Dat was verschrikkelijk. Of heb ik het vorige week niet meer gedaan? Verkeersbordel? We gaan nu al verkeerd. Oh, dat kwam nog wel. 2.0. Een hele donkere paus. John Watson. Hij was een psycholoog en ook een expert in conditionering. Wat is dat, conditioneren? Dat is als je je haarnet hebt gewassen. Dat pakt van conditionering en dan wordt dat heel zacht. Conditioneren. Een soort van gewoontoording? Ja. Zoals met Pavlov, dus... Oh my God, ik zag dat niet aankomen. Sorry, dat was echt goed. Hoe kan je dat niet zien aankomen? Ja, Pavlov inderdaad. Pavlov niet meer. Er was een verpleegster in het ziekenhuis waar hij werkte. Die had een baby en die was een alleenstaande moeder. En die was akkoord met haar elf maanden oude baby een maand op het ziekenhuis te laten, zodat John Watson experimenten kon doen met de baby. Er werd eerst een aap, een hond, een konijn, dan een witte rat aan de kleine Albert getoond. Ah, oké. Zo'n experiment. Ik dacht erger experimenten. Ja, ook wel een beetje zo. Er werd eerst een aap samen in de kamer gezet. Je zegt dat ook. In de kooi. Nee, nee. Ze wouden zijn reactie meten wat hij deed met die dieren en hij was altijd zo muld geïnteresseerd of gewoon aan het kijken. Die mocht ik niet bijkomen. Hij was chill. Hij was wel nieuwsgierig naar die rat. Toen hij die rat probeerde te pakken, dat was de eerste die hij probeerde te pakken, werd er met een hamer op een metalen staaf... Bang. Heel hard geslagen. We hoorden dat hij die baby Albert had verschoten. Traumatiseerd. Hij begon te wenen en dan even kalmeren, terug met de boks gespelen. Elke keer na die, terug hetzelfde experiment. Elke keer dat hij voor die rat ging, terug die klets, zogezegd. En dan, elke keer als hij die rats werd getoond, dan begon hij al bang te hebben, begon hij al te wenen. En ook zelfs met de andere dieren begon hij ook een angstreactie te krijgen. Dus als je hem dan iets anders gaf, een treintje of blokken of zo, dan had hij niet die associatie erbij, maar alles van dieren werd dan ineens zo een angstreactie. Ik kan dat nog niet zo. Nee. En dan zelfs een weekje nadien, dan probeerde ze dat nog eens en dat was eigenlijk in een... Ja, dat is een heel belangrijk punt. Wat zeg je dan? Wat is tijd? Welke periode was dat? 1920. Uiteindelijk is dat ook omdat de kinderen van Elfman ook nog niet zoveel meer weten, denk ik. Als dat bij ons zou gebeuren, wij zouden gewoon weten... Tot hoe laat kunnen we dat testen? Alexander, ben jij een baas? Een goed idee. Ik heb wel een aanvulling. Wat moet je doen als je kind zich bezeert? Wat moet je reactie zijn? Dat ik gewoon een nieuw maak. Zou je ermee lachen? Nee, chill doen. Niet te veel opreageren, denk ik. Chill doen, ik zeg bijvoorbeeld dat als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat René is, dan zeg ik... Als dat Ja, tuurlijk. Eigenlijk is dat exact hetzelfde. Conditioneren van... Kinderen zijn standaard geconditioneerd om het gedrag van hun ouders te kopiëren. Dus als die valt of als die zich bezeert, als je dan voor elke scheet... Want die bezeren zich zo veel. Als je voor elke scheet zelf zo'n drama gaat maken, dan gaat die zelf voor elke scheet een drama maken. Dat is ook zo'n filmpje op internet ergens. Ik ken de exacte setup niet meer, maar dat doen ze met een kindje. Tegen de muur en dan zo. Ja, iets met een klet. Wat ik elke keer doe voordat ik vertrek naar een podcast, ik ga naar mijn zoontje van één jaar. Ik klap heel hard in mijn handen boven zijn hoofd en dan zeg ik... Oh jongen, het is oké. Hij begint heel hard te weten en dan vertrek ik. Dat is niet waar. Conditionering. Wat die doen is eigenlijk, dat filmpje is dat ze die tegen de muur houden of tegen de muur botsen, maar niet echt. Ze kloppen op de muur op het moment en dan zeggen ze, oh jongen, je hoofdje. En dan beginnen ze te wenen. Terwijl dat die niet op je bots met de muur. Dat doet mij een beetje denken aan die fake keepswaiting, die ze alsof doen. Wat? WWE? Ja, dat is wat ze aan het vechten zijn. Ja, maar dat is toch wat? WWE. Ja, oké. Laat me daar aan denken. Worstelen. Het fake worstelen. Ah, WWE. Ik zei toch WWE. Ik verstond dat nog niet. Ik dacht W-O-E. W-O-E. Dat is een beetje een jaloezie. En hoe doe je dat te gaan denken? Dat is toch ook zo fake? Dat is... Ja, oké. Natuurlijk is het anders, maar... Ja, oké. Het gaat erom dat het twee uur is. We hebben ze heel speciaal experimenten gedaan vroeger. Wat voor condities, dat jij het doet in je hoofd. Ik zit hier toch, hoor. Ik zit hier toch, hè? Gelukkig. Dus ja, dat was het experiment van Lil Albert. Lillé. Korteke, om te meten bienen. Dan komen we aan het experiment van Ash. Shit, Jim. Spel het dan. Ik had eerder over conformisme. Maar wat houdt dat in, Jörg? Meedoen met de groep. Jij kent dat goed, hè? Iedereen begint een podcast, ik begin een podcast. Ja, eigenlijk zijn wij de conformisten dan. Is dat echt meelopen? Of meer peer pressure? Letterlijk beide. Conform naar de norm van de groep. Wie is er daar gevoelig aan? Jij. Ikke. Ik denk dat wel. Een peer pressure. Peer pressure niet, maar conform. Maar je wilt je zien, denk ik, dan. Ik vind dat moeilijk. Als er zo... Ja. Het is moeilijk te zeggen als je niet in dat scenario wordt gedropt, maar... Ik denk dat ik daar wel gevoeliger aan ben, omdat ik... Ik wil er geen sob-story van maken, maar in de lagere school ben ik wel wat gepest geweest. En omdat ik het middelbaar kwam... Je hebt onze origin-story al gehoord, je gaat me niet lachen. Jij bent echt er allemaal aan gekregen. Jij bent echt er allemaal aan gekregen. Als jij zegt dat je in de lagere school gepest bent, dan flitsen echt die beelden van dikke Maarten voor mijn ogen. Maar het is oké, je mag hier thuis komen. Ik dacht dat dit een safe space was. Dat was voordat Jörg hier was. Waar is die hond die ik in mijn knuffel heb? Ga stomp. Die hond die ik in mijn knuffel heb geschoten. Ja, maar ik snap het. En dan kwam ik in het midden van het verhaal. De originstory kennen we wel. Toen werd Jörg gepest. Ja, toen peste allemaal Jörg, dus dat was beter voor mij. Maar ik weet wel dat ik toen... Heel hard mijn beste, zeker in het eerste en tweede middelbaar, om heel conform te zijn. Om heel hard erbij te horen. En niet echt mijn eigen persoon te zijn. Ik denk altijd van... Ik ook, maar eigenlijk niet. Nee, dat heb ik nooit gezien. Mijn lange haren. Ik deed er alles aan. Yorrick is wel allesbehalve conform. Jij bent echt wel... Niet maar zelf een eye. Ik ging niet mee feesten. Dat is ook wel heel typisch. Gewoon om moeilijk te doen. Nee, dat is niet waar. Maar eigenlijk, de paar keeren dat ik mee ga, is dat om conform te zijn, want ik... Nooit. Gewoon om van ons gezag af te zijn. Ja, dat is waar. Eigenlijk is dat ook grappig, ik heb iemand horen zeggen dat mensen in de kinder-, in de puberteit, die doen eigenlijk heel de tijd moeite om te zijn zoals al de rest, omdat dat puberteit-achtig ding is, want de meesten dan, en jij Nieuwerk, maar de meesten, die proberen echt te zijn zoals al de rest en ergens een plaats te vinden om inderdaad ergens bij te horen bij mensen die datzelfde zijn. En als je volwassen wordt, dan wil je alleen maar uniek zijn. Dat is wat contradictorisch. Superboeiend. Ik denk dat ik niet zo conform zou zijn... Ik weet dat met trainingen van het werk zitten we ook met andere verkopers van garage die ik niet ken. Als ik weet dat ik gelijk heb, ga ik niet de rest volgen. Dan ga ik wel zeggen dat het dombo is. Maar als het iets is waar ik zeker mee ben, maar als het over mensen gaat waar het boeien niet zo hard is, dan zou ik wel gewoon meegaan. Zouden we niet naar links gaan of naar rechts? Als iedereen zegt, we gaan naar rechts, dan zou ik zeggen, oké, we gaan naar rechts. Als de uitkomst hetzelfde is of zo. Ja, maar dat heeft niet echt iets te maken met je eigen mening. Maar dat volgde de groep wel, hè. Maar het is niet dat jij je mening dan... Het maakt niet uit naar waar we gaan. Dus ik ga wel mee naar links. Maar als jij zegt dat links beter is, ga jij wel zeggen dat je naar links gaat? Dat is misschien niet helemaal hetzelfde. Dat is passief conform zijn. Dat is echt een nieuwe term. Ik wou dat jij wat passiever was. Ik zal het experiment even uitleggen. Er waren zes testpersonen, waarvan er vijf mee in het complot zitten en één iemand is de onwetende deelnemer. Dus er werd... Dat is een intervention. Er werd een lijn getoond, een verticale lijn, die jullie nu zien. En dan werden er drie andere lijnen getoond daarnaast, van verschillende lengtes, en ze moesten dan zeggen welke lijn de juiste overeenkomst had met de linkse. Welke dezelfde lengte is als de linkse. Wat denken jullie? Misschien moet je dat in het volgende... Nee, nee. Het is geen test. Ah, see. Ja, C. Dat is het juist. Ik denk B. Het is megaduidelijk C, maar het is... De eerste twee rondes zegt iedereen het ook nog juist, dus zeggen ze C allemaal. De eerste twee. En dan de derde zeggen ze... Er is een andere opgave, maar iedereen zegt B, terwijl het weer C zou zijn. Hij zit als vijfde in de rij, dus je hebt eerst vier voor je die het verkeerde antwoord geven. dan die gast, een onwetende, en dan terug iemand wetend. En uiteindelijk, in dat opzicht, zagen ze dat 37% van de mensen meeging met de groep. Gewoon fout mee begon te antwoorden. Dus toch één op drie is toch redelijk veel. Ze gaven wel allemaal verschillende redenen op, van ze wouden gewoon geen discussie hebben, ze voelden wel druk van de groep, of dat ze ook niet de indruk wilden wekken dat ze anders dachten. Maar het was wel… De mensen dachten wel dat ze gelijk hadden. Er was één iemand die dacht ook gewoon dat de groep gelijk had. En dan anderen die wel echt dachten dat Sun gelijk had, maar dan om die reden geen discussie, geen dingen. In dit geval, dit is nu heel kleinschalig… Maar als je dat groter trekt, dan begin je wel te twijfelen over je eigen beschattingsvermogen. Toch? Dan begin je toch echt te denken van… Ik denk dat ze daarna de juiste oplossing kregen. Dat weet ik niet. Want dat is ook iets van als je daarna zegt dat het C was en je denkt dat je het eigenlijk wel gelijk had. En ze doen dat nog eens. Ik denk het niet. In de video's gaven ze nooit het antwoord. Want dan heb je gereinforced zijn eigen alleenstaandheid. Dat zou niet echt werken, denk ik. Dat zouden ze geen ander keer... Dat zouden experimenten niet doen. Stel nou dat ze dan... Ook in een andere richting. Ze mogen ook niet liegen over de uitkomst en zeggen dat die anderen het juist hebben. Dan denk je, oké... Dus ze zeggen gewoon niks. Ik denk inderdaad dat ze het niet zouden zeggen. Dus die mensen leven nog altijd in een groot vraagdenken van was die lijn even fokking groot of wat dan eerst. Dan denk je van, wakker. Dat vermindert Pokémon's film van je. En er waren dan ook twee variaties van dat experiment. Dus het eerste was met een partner tussen haakjes. Iemand dat dan ook mee de goeie was tussen haakjes. Iemand dat het wel wist. En die had dan ook voor de andere moest antwoorden. Die zat op de derde positie, de andere op de vijfde positie. Dus je zet dat dan het juiste antwoord gaf en dan viel dat terug maar naar 5% dat het zou meegaan. Vanaf dat er één iemand mee is, dan gaat het mee. Ja, maar ook omdat je die persoon kent dan eigenlijk. Ja, er moest niet per se iemand zijn dat ze kenden, er was gewoon iemand die ook mee wel juist mocht antwoorden, maar wel van het experiment wist. Oké. Ja, maar dan viel dat heel erg terug. Ja, ja, ja. Dus dat viel daar heel erg terug inderdaad. En dan hadden die wel zo'n gevoel. Ja, ik kan me dat wel voorstellen. Je ziet dat dan met die lijn en je denkt dan in je eigen van, fuck, er hebben nu al twee mensen dat fout gezegd, dat is nog meer dan duidelijk. En als er dan iemand dat juist zegt, dan heb je gewoon zoiets van, oké, ik ga dat ook zeggen, want het is wel echt, hè. Ja, er is verdeeldheid. Dan voel je meer dat je wel het juiste mag zeggen. Ja. De tweede variatie was dat degene die niet in het experiment zat, te laat was voor de proef. De rest mocht het verbaal zeggen, het antwoord, maar hij moest het op een papiertje schrijven omdat hij te laat was. Hij was dan helemaal als laatste om te antwoorden, maar moest het op een papiertje schrijven. C, B, A. Dan viel ook de drang naar conformiteit terug naar 10%, omdat je niet verbaal moet zeggen wat je kiest. Dat is wel grappig. Dat wij toch in groep één op drie een conformiteitsbeest zijn. Wie van ons is het? Wie van de vier? Alexander. Nee, het is wie van de drie, hè. Ja, ja. Is dat ook hoe de nazi's zijn ontstaan dan? Hoe dat... Komen we nog? Ja, oké. Later meer. Oké. Eerste wedstrijd. Dat is de politiek van de... Dan hebben we een interessante ook wel. Het Stanford Prison Experiment. Dat ken ik. Heb ik van gehoord, maar ik kan het niet meer zeggen. Dat zelfde. Ik ken alleen Prison Break, man. Wie zingt dat nu weer? D-Styles. Kunnen we dat zo houden alsjeblieft? Voor mij zit die in de bek. Mooi van ons gezongen. Mooi. Dat was een experiment op Stanford University in 1971, waarbij de psycholoog Zimbardo... Leuke naam. Zet u dat ook? Ik weet het, maar jullie mogen me aanspreken als Zimbardo. Zimbardo. Zimbardo. Die koos 24 universiteitsstudenten, waarvan de helft gedesigneerd werd als bewakers en de andere helft als gevangenen. Het experiment. Ik weet niet meer hoe dat verder gaat. Je moet het me vertellen. Dat valt mee, want het komt. Gelukkig. Je bent een bakker. Effe snel. Dat heeft toch te maken met machtsverhoudingen? Ah ja, juist. Ja, ja, ja. Nu weet ik het weer, denk ik. Maarten in het gezicht. Dat valt mee. Hij gaat er gewoon van mij eruit knippen. Ja, ja, machtsverhouding. Machtsverhouding. Toen zei Yorrick iets heel slim. Machtvrouw. Zo'n voice-over. Zo'n godperson. Dus de gevangenen... Nee, serieus. Het experiment zou zes weken duren, maar heeft uiteindelijk maar zes dagen geduurd. We zien straks waarom. Gevangenen werden nummers. Zo kwam meer die anonimiteit, het gevoel dat er geen persoon meer is in de hand te werken. Er waren twee regels voor de bewakers. Regel één, niet slaan. Niet slaan. En maximaal één uur in de isolatiecel. Dat iedereen sane blijft. Is een isolatiesel. Met niks. Een uur? Daar beschiet ik niet van. Een uurtje? Ja, zeker dat. Nee, kom op. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die kan je niet zien. Die Stephan, komaan, volgende experiment. Let's go. Het is raar dat jij dit als isolatiecel ziet, want Thalita ziet deze al z'n twee uurtjes vrij uit. Ik dacht dat hij al genoest was, en nu koopt hij nog een hond. Het was echt een beetje een gevangenissehoek aangekleed, dat er ook zo'n parole board was, waar ze je vrij laten gaan moesten aanvragen, of konden aanvragen. Brieven opschrijven aan je familie enzo. Ja, en een bibliotheek. Die zaten gewoon echt in de gevangenis. Die zaten gewoon echt in de gevangenis. Dat was in de kelders van Stanford University. Dus op de eerste dag werd er al een gevangene ineengeslagen met een gummiknubbel door de bewakers. Holy fuck. De tweede dag was er een rebellie van de gevangenen, waarbij ook de bedden afgenomen werden door de bewakers en die spoten ook brandblusapparaten af in hun cellen. En er heeft ook slaapdeprivatie toegepast, dus dat iedereen allemaal werd wakker gehouden als punishment. What the fuck? Ja. Dus dag drie en dag vijf waren er al drie mensen gestopt, gevangenen, die dat niet meer zagen zitten, waarbij dat één iemand zelfs zei I'm burning up inside. Jezus, diep geworden. Vrouw De Stefans had geen dingen erbij. I'm burning up inside. In de zesde dag kwam de vriendin van Zimbardo langs. Zimbardo? Die zei dat alles moest stoppen. Ze zei dat het niet normaal was. Wat is dit? Dat is normaal. Tegen mensen... Mensenrechten niet, jawel. Ja. Beetje wel. Mensonterend. Ja. Ik vind dat wel raar altijd, hoe snel dat geëscareerd is. Lijkt mij wel heel sterk. Als jij nu tegen mij zou zeggen dat die studenten dat bewaker moesten spelen... Die hadden s'avonds wat gezopen en toen hebben die een in elkaar geslagen. Ja, daar zou ik mee gaan. Maar als dat niet onder invloed van iets is, dan denk ik... Ik vind dat wel echt heel snel. Een stretch, ja. Ik vond dat ook wel. Hebben ze dat ooit nog eens gedaan? Want uiteindelijk... Kijk, zwijg. Dus... Een heel goed punt dat je opbracht. Het werd inderdaad nadien ook in twijfel getrokken. En in interviews met mensen die eraan hadden meegedaan, werden er ook door die participanten gezegd van... Het voelde voor ons eigenlijk meer als een soort van improv moment. En we waren echt wel gewoon erin aan het meegaan. En er waren op voorhand ook al zowel wat dingen ingecoacht of besproken van... Ah, we zouden dat kunnen doen, of we zouden dat kunnen doen. We zouden er één in elkaar kiezen. Dus dat het wel redelijk gestuurd werd. Waardoor de validiteit van het onderzoek wel echt… Het is een beetje een hot topic dat dat niet is. Het wordt niet gebruikt voor verdere onderzoeken, maar er is dan in… Wanneer was het? Even kijken. Dus ze wouden het exacte experiment niet meer wetenschappelijk terug opnieuw doen, maar er was een oplossing. Reality TV. Dus het BBC gevangenisexperiment, dus wel door de BBC, werd uitgevoerd in 2002 en kwam op het scherm als The Experiment. De studie onder begeleiding van Steve Riker en Alex Hazlam levert het omgekeerde op van Zimbardo's bevindingen. Dat is een goeie naam om te roepen. Er trad eigenlijk solidarisering op tussen de bewakers en de gevangenen en de sfeer werd zo gemoedelijk dat de televisie eigenlijk vrij saai was. Ze waren buddies. Bitches of Big Brother, dat is ook zo. Ja, dus dat was het. Oh ja, dat was het Stanford Prison Experiment. Dat geloof ik dan meer. Ja, ik denk wel dat macht u wel zotte dingen kan laten doen, maar in zo'n experiment… Maar zo snel… Niet dat het niet op twee dagen was. Maar ook zo… Je zit niet echt in de macht. Dat zijn nu meerdere studenten. Je weet dat toch nog? Oftewel zijn dat allemaal psycho's. Ik denk dat het eerder zoiets zal zijn. Of een meerderheid, hè. Ze hebben allemaal IT'ers gepakt misschien. En dat er twee of drie die de leiding hebben gepakt die sociopaten waren. Ja, dat kan. Ik denk dan eerder zoiets, want… Ja, ik zie dat niet gebeuren. Toch is het gebeurd, jong. Toch is het gebeurd. Legit. Ik wil wel een bewaker zijn. Wij zullen bewakers zijn, Yorrick de gevangenen. Ik zou wel een gevangenen willen zijn. Ah, willen? Oké. Ik zou wel. Ga je echt mijn matrak krijgen? Nee. We gaan zien hoeveel ik zou krijgen voor... Kom op. Sla me nog aan. Sla me nog aan. Weet je wat je moet zeggen? Sla. Dat zie je wel. Dat gaat nog geen uur duren, dat is laat. Oké. Zijn jullie klaar voor het volgende? Zeker. Wacht even. Alexander Porto. Porto me. Porto. Porto, nu! Dat je alsjeblieft moet zeggen dat je een N-veer geraakt. Ja, ja. Probeer eens. Dit is geen experiment. Alsjeblieft. Een machtsexperiment. Ik ga proberen. Alexander, mag ik alsjeblieft... Porto. Fuck, de porto stond achter Maarten. Wat moet ik doen? Alexander, ik heb het aan jou gevraagd, niet aan Maarten. Alexander, sta recht. Alexander, sta gewoon even recht. Kerel, komaan. Kijk, u hoort het. Luisteraar. Hoe lui dat Alexander... Nee, hij stond gewoon in de porto. Dank je wel, Maarten. Nee, het stond effectief achter Maarten. Uiteraard. Dank je wel, Alexander. Ik wil ook wel een portookje. Die is nog vol. Die is nog vol? Die anderen waren allemaal op. Ik ga niet nog eens omdraaien, want het doet pijn aan mijn armen. Nee, het doet pijn aan mijn armen. Yorrick, om ze in bochten te brengen. Hoe komt het dat je pijn hebt aan je armen, Maarten? Vertel dat eens ondertussen, terwijl ik... Ik heb veel bavet gegeten. Ik ben vorige week gaan klimmen, gaan boulderen. Echt? En om een of andere reden ga ik morgen terug. Maar klimmen in een zaal dan, of heb je dat vroeger als sport al gedaan? Bodderen zijn zo'n korte route zonder beveiliging. Het hoogste dat je gaat is... Hoe hoog zou ik staan? Vijf, zes meter? Zelfs geen vijf. Zonder beveiliging? Als je dan naar beneden valt, dan valt je vijf meter naar beneden. Echt een zwembad onder jullie. Nee, het hoogste punt is 4 meter of 4,5 meter. Dat is overal zwembad. Aan je hoofd. Dus als je valt, vallen je voeten maar 2 meter. Dat is toch nog altijd hoog genoeg om iets te breken? Dat is overal zwembad. Ja, dat is water allemaal eronder. En hoe moet dat in je... Nee, jongen, retard. What the fuck? Je moet zo'n ding niet doen alsof ik dat weet. Dat is ook ineens logisch voor u. Dat is allemaal water. Het is een zwembad. Eigenlijk is dat wel cool. Zo'n boulderzaal met daaronder allemaal water. Een jacuzzizaal. Dan kan je zwemmen en dan kan je klimmen. Ja, nee. M'n collega heeft dat gedaan en dat was heel leuk, maar ik heb daar een paar dagen last van gehad en dan was het over een uur terug wel last. Alles DC. Echt alles DC. Met dat karton. Maar dat is echt niet normaal. Ja, met dat karton. Dat is erger. Dat is pure kracht op je armen. Eigenlijk zou je niet mogen. Heel duid je benen. Maar in principe, de eerste keer dat je dat gaat doen, kun je dat niet. En dan doe je inderdaad alles met je armen. Ik zie mijn stem al zien. Die is al een uur bezig met die fles te proberen te openen. Ja, maar het is omdat jij het niet open kreeg. Maar ik vind dat hilarisch. Het is precies een experiment op u om te zien hoe lang het duurt voor je zot wordt. Maar jas, jij kreeg het ook niet open. Wat is dat? Paljas. Ik heb vroeger echt muurklimmen gedaan als sport. Zo hoog met beveiliging? Met je beveiliging zo verhangen? Of had je iemand beneden die je touw vastdoet? Ofwel deden we zelf beveiliging met... Hoe noem je dat weer? Er waren bepaalde namen die je kon trekken. Dan moest je het verhangen en we hebben alles gedaan. Cool. Alexander, waar moest je stoppen? Dat was in Mortsel, maar wij woonden toen in de stad en we zijn toen verhuisd naar Sint-Jop. Dat was een beetje te ver. Toen had je ergens in Sint-Jop geen... In de buurt van Sint-Jop geen... Geen klimzaal. Geen klimzaal. Moest er nog iemand, Porto? Ja, ik. Niemand? Kun jij mij de tequila eens geven? Dat is mijn eerste. We zijn allemaal water en cola aan het drinken. Porto, je bent tequilaist. Waar is die rum? Die Xenia dronk niet, of wat? Nee. Die was even... Even niet meer. Oké. Gaan we naar de volgende? Ja. De volgende is de monsterstudie. Wat zou dat omvatten? Monster of Red Bull. Ja, waar is het beste? Of rodeo. Amai, dat was een goeie. Dat vond ik echt een goeie. Gokjes. Ik denk... Iets met een monster onder bed of zo. Ja, iemand probeerde te overtuigen dat er monsters... De babadoek. Dat is eigenlijk heel moeilijk te herhalen. Dat was het. Dus Wendell Johnson, vroeger een stotteraar, besteed zijn leven aan psychologie en stotteren. Zelf bestotteren of bestuderen? Bestuderen. En zelf ontwikkelen. Ik zie nu inderdaad dat ik dat maar raar had geschreven. Ik denk dat kwam ik te horen. Wat? Dat is mega... Nee, de link tussen de twee. Dat is echt hard. Link tussen de twee, dat was inderdaad niet goed. Kalm je? Sorry. Volgens de mensen in zijn tijd was... Stotteren een orgaan is gebeuren, maar volgens hem lag het ook aan de omgeving tijdens de kindertijd. Ja, honderd procent. Honderd procent, Maarten? Ja, we hadden vroeger, ik ga geen naam noemen, we hadden een maat, iedereen weet wel wie ik het heb, en bij ons stotterde die letterlijk niet of heel soms. Zo goed als nooit. En als hij thuis was met zijn papa, ik ga niet insinueren dat er ooit iets is gebeurd, maar die kreeg wel heel veel stress van zijn papa. Dat is te lachen. Dat klinkt zo verkeerd dat jij dat zo zegt. Ik ga niks insinueren, maar die kreeg wel een behoefte. Die had wel een strenge papa. Dat was een strenge papa. Ja, dat voel ik nu ook niet per se een heel strenge papa, maar gewoon... Ja, naar hem toe. Naar hem toe misschien wel, ja. Maar als die jongen dan bij zijn papa was, of als die papa daar iets tegen zei, of hij moest met hem in gesprek gaan, dan was dat echt mega extreem en dan ging ik altijd verschrok ik daar opnieuw van. Want vijf minuten later, als hij met mij aan het praten was… Je vergeet dan dat hij dat eigenlijk heeft. Ja, dat is waarom ik zeg dat het sowieso gebonden is aan een aantal dingen die we niet wisten in de vroegere jaren van de jaren 1900. Ja, dat is waarom ik zeg dat het sowieso gebonden is aan een aantal dingen die we niet wisten in de vroegere jaren van de jaren 1900. Ja, dat is waarom ik zeg dat het sowieso gebonden is aan een aantal dingen die we niet wisten in de vroegere jaren 1900. In 1939 startte hij aan de Universiteit van Iowa een experiment op met 22 weeskinderen. De helft kreeg positieve spraaktherapie, waarbij hun welbespraaktheid werd geprezen. De andere helft werd gekleineerd en gepest vanwege hun spraak. Dat is echt heel erg. Veel van de normaalsprekende weeskinderen ondervonden negatieve effecten op hun psychologische welzijn en sommigen ontwikkelden effectief spraakproblemen voor de rest van hun leven. Niet iedereen ontwikkelde een stotter, maar iedereen begon contact met de anderen te mijden en werden ook bang om in groep te spreken. Oh my god. Ik zou een beetje introvertig worden. Ja? Je bent zot, hè? Ja, door leiding geeft of autoritaire figuren dan nog eens worden gebelitteld. Dat is wel erg. Allemaal hielden ze permanente psychologische schade over aan het experiment. Ja, erg. In 2007 kregen zeven van de weeskinderen, toen wou er niet meer veel over, het was 1939 al, een totaalbedrag van 1,2 miljoen dollar uitgekeerd door de Universiteit van Iowa naar een rechtszaak. Ja, dat heeft al lang geduurd. We lieten 1,2 miljoen dollar in 2007. Welk jaar? In dollar. 1,2 miljoen. Zal ik je tot twee cijfers laten komen? Nee. Zeg, kerel. Tot drie cijfers voor de koma. 1,2 miljoen. Alexander, maar eerst. Ik zeg nooit eer als het eerst gaat. Dat kan jij wel. Met je geld ben je goed. Ja, maar de vorige keer wist je allemaal het antwoord. Met je geld dat je niet hebt. Dat vind ik moeilijk. Jij bent een chagrijn. 7, 3, 5, 4, 2, 9. Gewoon… 1,743. Drie getaalkes na de 1 punt of 2 punt. 2 miljoen. 1,9320 miljoen. Hoeveel? Er zit toch iets bij. Echt? 1,717 miljoen. 1,717? Waar is dat? 1,73. Goed gedaan. Dank je wel. Ik zal even mijn gesprek met u openen voor het volgende antwoord. Alexander op zijn telefoon. Ze betreurden de studie, maar ze wisten dat ze het nooit goed konden maken. Er kwam ook kritiek vanuit de wetenschap. Ik heb geen psycholoogse test aan het doen. Wat is er aan het doen? Ik heb geen psycholoogse test. Ik was hier, heb jij door gehad dat ik je riep? Je zegt gewoon mijn naam. Je zit over mij. Waarom zou ik dat niet weten? Je hebt geen psycholoogse test? Je bent toch niet zo'n speciale? Wie ben ik? Wie ben ik? Oh, wie is dat dan? Hoor je nu ook iets? Wat is dat nu? Jeetje. Ook daar. Stel je maar voor. Stop met babbelen, man. Wat is gebeurd? Waarom? Waarom, Yorrick? Iedereen kekt zo naar je. Is Yorrick iets D of zo? Yorrick ziet er ook zo uit. Dat was een goeie psychologische test. Echt heel goed. Iedereen dacht dat Yorrick iets deed. Ongelooflijk. Maar zoals altijd deed hij niks, dus... Er kwam ook kritiek vanuit de wetenschap dat Wendell Johnson ook had kunnen proberen de negatieve effecten terug te draaien, maar er niet echt iets aan heeft gedaan. Dat vind ik grappig. Hilarisch. Hebben ze dat experiment ooit opnieuw gedaan? Nee, wat nu? Het experiment begint met vrij laat Jörg te roepen. En herhalen stil. Jörg. Nee, niet dat ik weet. Ook niet meer Google Maps, kinderen. Er was vanuit het Amerikaanse audio-fysiologische ding Was er inderdaad een ban gekomen om dat met kindjes nog eens te doen? Kijk, als niemand lacht met je mond, valt het aan gaan. Ik heb hem gemist. Als je een chance hebt... Ook niet met Google Maps. Zeg. Ik dacht echt, niemand lijkt. Die was supergoed. Niemand lijkt. Wat wilde dat dan zeggen? Dat het supergoed is? Ik vond die... Ik had het gewoon niet gehoord. Ik was in een slappenlijst van mijn bob zelf. Het leek alsof hij aan het lachen was. Weet je hoeveel keer je bij lachen moet? Als je een weeskinder bent. Omdat ik daar al heel de dag aan het denken was. Ik dacht, ik mag niet ineens beginnen te lachen bij het woord weeskinder. Hoe droog had dat geweest? Ja, nu vind ik het beter. Sorry. Amai. Het volgende. Ik heb niks tegen wezen, kinderen. Mijn favoriete superhelden zijn wezen. Max heeft altijd een Google Maps-schietje. Dat is een goeie, Bob. Zeg ik het dan wel? Soms. Yorrick, wat is de voornaam van de commissaris in Batman? Hij noemt hem Gordon, wat is zijn voornaam? Ik dacht dat jij nog nooit van de gym had gehoord. Ja, maar dan misschien dat hij ging komen. Want ik had niemand van hem gezegd. Shit. Oh, sorry. Ik zit er even in. Doe maar verder, Stephan. Het volgende is MKULTRA. Het klinkt wel bekend. Heb je het al gehoord? Nee, maar het klinkt bekend. MK-Ultra. MK-47. Dat is zelfs niet shit. Dat is AK-police. Oh my god. Dus MK-Ultra was een uiterst geheim CIA-project waarbij het agentschap honderden clandestine experimenten uitvoerde. Oké. Wat is clandestine? Klanestien. Ik heb dat ooit al eens uitgelegd. Een steensoort, denk ik. Holy fuck. Klanestien. Klanestien. Ik heb de link nog niet gelegd. Klanestien. Nee, ik weet niet. Klanestien is gewoon onder de radar. Geheime operatie. Top secret. Niet zo legit. Soms werd dat ook op onwetende Amerikaanse burgers uitgevoerd. Het diende om het potentieel gebruik van LSD en andere drugs voor mindcontrol, informatievergaring en psychologische marteling te beoordelen. Hoewel project MK-ULTRA duurde van 1953 tot 1973, werden de details van het illegale programma pas bekend in 1975, tijdens een onderzoek van het congres naar de wijdverspreide illegale CIA-activiteiten van de Verenigde Staten. Na Watergate eigenlijk. Dat werd dus een onderzoek gedaan aan alle geheime covert operations. Maar dan had dat iets over Watergate, toch? Watergat. In de jaren 50 en 60, het hoogtepunt van de Koude Oorlog, vreesde de regering van de Verenigde Staten dat de Sovjet, Chinese en Noord-Koreaanse agenten mindcontrol gebruikten om Amerikaanse krijgsgevangenen in Korea te hersensmoeden. Als antwoord startte de CIA dus MK-Ultra, een geheime subdivisie, buiten de werking van de CIA om. De CIA begon ook studies te financieren aan Columbia University, Stanford University en nog andere universiteiten over de effecten van die drugs op mensen. Dat waren dan wel legit studies, zogezegd. Maar bijvoorbeeld, LSD werd na een reekstest geëcht te onvoorspelbaar te zijn. Heb jij LSD gedaan? Dat is soms iets wat ik wel zou willen doen, maar ik zou het niet doen omdat voor de reden dat het drugs is, dat mag niet. Maar dat is wel iets waar ik het nieuwsgierigste naar ben, van wat dat is. LSD? Ja. Ofzo. Zeker. Pado's ofzo? Ja, ik denk aan pado's. Psychedelisch. Ja, oké, pado's. Iets waar je echt heel hard van hallucineert. Gewoon omdat ik dat nog nooit heb gehad en wel heel benieuwd ben van wat dat doet. Ook omdat zo micro-doseringen, er zijn zo… Ik weet niet, jij weet toch dat wij een droom zijn? Jij hebt geen vrienden. Ik pak gewoon elke week LSD. Wij zijn hier niet. Jij hebt geen vrienden. Je denkt toch altijd dat wij vrienden zijn? Creatieve... Creatieve... Wat is dat? Masterminds die dat aan micro-dosing doen. In brainstorms doen die mini-doseringen. Brainstormen niet terwijl ze high zijn, om zo zotte ideeën te hebben. Zo'n beetje als die film met dingen, Bradley Cooper. Nee, dat is limitless. Oké, maar dat is ook het idee dat hij een pilletje pakt en dat hij... Ja, dat is... Ja, oké. Het idee is hetzelfde, want ze pakken een pilletje. Maar dat is een pilletje dat... En dat hij ook ineens heel zijn brein opengezet wordt. Ja, maar het is niet LSD. Er is geen vergelijking, boys. Oké, het is een pil, maar het is niet LSD. Ze worden ook slimmer, maar het is niet LSD. Nee, bij LSD word je niet slimmer, maar het is niet LSD. Er zit lsd in de pil, maar het is niet lsd. Het was lsd, maar het is niet lsd. MK-Ultra omvatte ook experimenten met MDMA, heroïne. Maar het is niet lsd. Metafetamine. En psilokibine, of paddo's. We hadden nooit een idee. Ik ben blij dat we dat niet hebben gedaan. Duidelijk thuis ook niet verkocht gekregen. Toen ik nog bij Camera Accu werkte, hadden we toch een reeksje waar we allemaal dingen van de eerste keer deden. We deden heel veel research en er is een reeks op YouTube. Ik vind het zot dat dat op het internet staat, maar dat was een supergoed idee. Dat heet Haikia. Ga je dan naar Ikea gaan? Of ga je een Ikea-ding in de kaart zetten? Dus dat zijn koppels, ik denk dat dat een reeks is van vijf afleveringen of zo, en dat zijn koppels die elke aflevering een andere drugs pakken en dan het simpelste kastje erin moeten zetten van altijd hetzelfde. Cool. Het is altijd, denk ik, hetzelfde kastje. Het is een simpel... Nee, nee, maar het is altijd een andere koppel. En het is altijd een andere drugs. Dus het zijn cocaïne en een keer... Maar niet LSD. Niet LSD. Wel, LSD zit erbij. Nee, Yorrick, dat kan niet. Nee, Yorrick, niet LSD. Yorrick, het is niet LSD. En wij hadden dat gezien en dachten dat was geniaal, want dat is hilarisch, die video. Echt een aanrader. En we dachten, we moeten zoiets doen in die stijl. Wat gaan we doen? We kunnen niet gewoon drugs pakken en gewoon doen. Dat is raar. Dus wij wouden... Bijna hetzelfde doen, we wouden een soort van Knex-bouwpakket pakken en daarvoor een pizza eten met paddels op. En wij wouden daar dus een video van maken en opnemen, maar niet zeggen tegen onze baas, want dat ga je niet mogen, je mag geen drugs pakken. Gewoon doen, opnemen en dan zien of dat grappig is, of dat hij het hoort. We hebben dat wel nooit gedaan. Zeg jij nu dat je dat nooit hebt gedaan? Nee, man. We hebben die paddels gewoon zelf opgegeten. We wisten van één van die collega's dat hij dat geregeld deed en dat kon meepakken, dus die had dat al meegepakt aan het werk. Dus dat lag daar. Echt? We moesten gewoon maar een dag kiezen. Wat een zot. We hebben echt heel hard getwijfeld. We dachten, we geraken hier echt niet mee weg als die dat niet goed vindt. Zou dat zo zwaar vinden, moest jij nu zeggen? Hier zijn mannen. En hier is het zakje paddels dat ik mee had. Yorrick dacht gewoon aan een Pizza Funghi dat hij paddels had. Die had dat echt mee, zo'n zakje. Zag dat eruit? Zag dat eruit als verschroempot? Ja, verschroempot. Gedroogd precies. Cool. We waren zo denken aan die… Een podcast aflevering op paddels. We waren zo eens een keer in… Ik denk dat ik ergens in een huisje was. Ik was er niet mee. Wacht, je was er niet mee? Ik was er niet mee. En dat was waar we toen een spacecake maakten. En vooral daar… De meeste dingen ga ik over mezelf spreken, maar een heel brave burger die ik ooit heb gedaan, is een joint proberen roken, want ik had die idealeren, dus dat was het ooitigste. En alcohol. Vul altijd. Veel alcohol, maar niet LSD. Dan wouden we een spacecake maken en er was een van onze maten die daar wel heel erg wat joints rookte. En we vroegen tegen hem of hij gewoon wat wiet mee pakte en dan konden we een spacecake maken. Ze zoeken een filmpje op van hoe je dat moet doen. En dan zie je een Hollander. Hij doet zijn kast open en hij pakt een zak. Een zak van een kilo of zo. Een kilo wiet. Een kilo wiet. Met zo'n groot slager. En hij doet zo... Hij doet zo'n pet. En dan is het er allemaal in. Weet je, we hebben niet genoeg. We hebben niet genoeg. We hebben niet genoeg. Een paar kleine zakjes. Een klein zakje zo. Dat is niet genoeg, maar je ziet je gast. Maar dan... Wat maar dan? Ja, er is nog een vervolging. Kom aan. Dus, een vervolging van het verhaal. We maken die spacecake, niet echt weten of dat iets gaat doen met die kleine hoeveelheid. Als we maar zagen hoe lang dat ging duren. Ik had echt zoiets van... Er was echt al veel gebeurd dat er malten aan het smoren waren en dat ik dan probeerde om te inhaleren, maar dat ging niet. Ik was beu, want ik wou gewoon eens meemaken wat het was. Gewoon gestoeten. Ik was echt gewoon nieuwsgierig. Ik wilde eens weten waarom dat alles zoveel doet en wat het daar nu aan is. Ik was dat beu, dus ik dacht dat dit de moment was. We zijn daarna gewoon aan het eten en nog altijd niks, niks, niks. Ik denk, gast, dat kan u niet. Ik zie zo'n adender en ik zie die allemaal een klein beetje plazantrooien. Nee, niet met mij. Dus ik vraag, rolt u mij ook met een joint? Allee, miscombo. Ik zei letterlijk nog dat ik het als eerste moest voelen. Ik zei dat het wel zou komen. Je gaat me wel waarschuwen. Je gaat me wel waarschuwen. Toen heb ik denk ik wel kunnen inhaleren. Waarschijnlijk. Dat is toen echt de doorzetter. En dan ben ik wel verslecht gegaan. Dan heb je zo een halfuur in de regenbladeren gezeten. Op het terras. Ik weet dat nog. Ik zat even binnen en het nieuws stond op. Ik was even in slaap gevallen en ik was echt... Ik heb echt dingen meegemaakt. Uren heb ik meegemaakt in mijn hoofd. Ik doe mijn ogen terug open en het nieuws is twee minuten verder. Ik was zo... Ik was echt dingen aan het meemaken. Met Breinberg tegen een duizend per uur. Maar daarna had ik echt nooit meer gedaan. Dat was ook zo mijn nieuwsgierige... Ik heb ook nooit meer de nieuwsgierigheid achteraf gehad om een joint te smoren. Wel blij dat het gelukt was, maar ook niet meer de dingen gehad van... Ik denk dat ik zo te hard... Het is ineens erover gegaan. Het was ook wel te hard en ik heb zo te hard het ding gehad van... Ik was te loom en zo. Ik heb er te weinig... Ik had dat ook, ja. Ik was er ook nooit zo happy van. Dat was echt een leuke moment. Ik heb er vooral aan teruggedacht van... Je had ook maar LSD gepakt. Gelukkig was het geen LSD. Of als ik die avond tien pinten had gedronken, had ik mij beter geamuseerd en er meer gehad. Ja. Het was zo'n schrik omdat je gewoon te veel had... Ja, ja, ja, sowieso. De politie is hier, ze komen niet meer heen. Ze hebben alle drugs uitgepakt. Wacht, luister eens. Dat zijn alle mensen die lachen. Nice. Doe maar mijn best, hè. Ja, stop daar maar mee. Ze waren nog in onze MK-Ultra. Ja, drugs. Operatie Midnight Climax. Je gaat zometeen horen waarom. Het was een MK-Ultra-project waarbij door de overheid aangestelde prostituees nietsvermoedende mannen naar CIA-safehouses lokten waar drugsexperimenten plaatsvonden. Dat mag niet. Dat is toch gebeurd. Ja, clandestine, uiteraard. Dat is wel zot, hè. En de CIA doseert dan de mannen met LSD en kijkt dan vaak, terwijl ze cocktails dronken, achter een tweewegspiegel naar de effecten van de drug op het gedrag van de mannen. Jeuk. Als je in zo'n situatie terechtkomt, hoe weet je dat het een tweewegspiegel is? Ja, is dat echt zo? Ik heb dat ook al gezien. Ik dacht dat ik er ook al debunkings van had gezien. Als je je vinger er tegen zet en je vingertoppen elkaar raken, dan is het een two-way mirror, omdat een spiegel meestal bestaat uit een stuk glas met aan de achterkant een soort verf die dat reflecteert. Dus je ziet altijd een spatie tussen je vinger en het glas, maar... Ik heb daar ook al debunkings van gezien. Ja, ik ken de details ook niet meer, maar... Het hangt ervan af van wat soort... Neem deze er dan maar uit. Wat soort spiegel. Je hebt ook spiegels die dat gewoon... Een glas dat tegenwoordig gewoon zwart reflecteert, dat er geen laag meer achter zit, maar erover of zoiets. Hm. Hm. Hm. Hm. Ja, als je een kerstbal hebt die daar van reflecteert, een hele zilveren kerstbal, dan zie je toch ook geen spaarses tussen je vingertop en de kerstbal. Ik heb nog nooit mijn vingertop op een kerstbal gehaald. Dat ook niet. Maar, kun je dat toch inbeelden? Nee, ik kan mij nu alleen inbeelden dat Yorrick met zijn vingertop naar een kerstbal gaat. E.T. phone home. Je kunt je ook inbeelden dat er dan geen spatie zit tussen je vinger en de reflectie van je vinger. Ik heb mij een tophalbaar iets op een kistbal gelegd. Hé! Wauw! Yorrick heeft natuurlijk geen kersballen. We zijn echt top. Hij rakt er niet. Yorrick. Ik geef al veel ammo. Yorrick. Yorrick. Wat? Oké, alsjeblieft. Hij dacht dat het deel van het experiment was. Yorrick. Yorrick. Het is weer mijn naam te zeggen. Ja, laatste zinninger nog gewoon, bijna alle documentatie werd vernietigd door de CIA, dus we kennen eigenlijk niet veel van de ingewonnen informatie. Ze waren ook echt op zoek naar zo'n waarheidsserum enzo, of dat drugs je ook kon loslippiger maken enzo, dat ook allemaal. Welke lippen? Hier, ik geef het door. Wat ik altijd een beetje raar vind... Ik heb altijd interessant gegeven gevonden dat je als overheid of als politie niet mag uitlokken. Ik heb dat altijd interessant gevonden. Maar in Amerika doen ze dat wel, met undercover dealers, drugsdealers, die mogen wel dat doen, denk ik. Ja. Ja. Er zijn geen breaking-beds. Of een auto in een dummy-car zetten om in te breken met een zak erin, dat mag niet meer. Of dat goeie systeem. Bij ons mag dat niet. Nee, bij ons mag dat niet. Je hebt zelfs ooit iets gehoord en je denkt dat dat niet waar is. Als je op de man af vraagt en je undercover bent of in de flik bent, Dat je de waarheid moet spreken. Ik heb het ooit eens gehoord, maar ik hoop dat het niet waar is. Al die undercoveragenten, zoals met Donnie Brasco. Ja, heerlijk. Elke morgen aan het ontbijt... Ben jij een vlieg? Ben jij een vlieg? Ben jij een vlieg? Ja. Ah, ik wist het. Katje. Goeie dingen om erop in te pikken. Mijn broer heeft anderhalve week een zwaar auto-accident gehad. Welke broer? Mijn jongste broer. Is die oké? Daniel, die in de podcast is meegeweest. Is die oké? Hij is oké. Hij lag wel overkop en al, dus hij is uit zijn auto moeten kruipen. Ja, maar hij was een undercover agent en achtervolging aan het doen. Die zijn eigenlijk tegen hem gereden. Die waren wel in die prioriteit aan het draaien. Oké, maar dat is een discussie. En inderdaad, op het aanleidingsformulier staat er geen naam, maar een nummer. Dat vind ik zot. Maar ik vind het vooral zot. Die mensen mochten je in die tijd niet zeggen, wat logisch is. Hij was wel heel raar. Vind ik wel zot. Amai. Maar je broer heeft een tikkenhuis gemoeten? Hij is wel naar het spoed geweest, maar mijn broer is vrij athleetisch. Zoals jij. Ja, dat is mij. Veel spieren. Nee, maar hij sport veel, dus ik denk wel dat hij de nodige dingen heeft om die schok op te vangen. Hij had alleen wel veel series en LinkedIn, maar de rest viel wel vrij goed mee. Maar ik zou dat niet geloven, dat er dan zo... En die zeiden zelf van, wij zijn undercover, wij mogen geen naam geven. Ik zou bekend niet geloven, want ik zou denken dat hij gewoon niet wil betalen. Wat is zijn fout? Dat is nog niet duidelijk. Normaal moet je als je in de achtergrond rijdt altijd prioriteit rijden, maar zij lichten daar niks van op. Dat is nu nog bij de verzekering. Want zij waren wel aan het speeden en vaak aan het rijden. Ze kwamen naar... Als ik het verhaal met mijn broer... kwamen zij eigenlijk vanuit een andere richting spookgereden, staken ze over de berm over om dan in de juiste richting te rijden, juist op het stuk dat hij eigenlijk wou invoegen. Dus hij zag ze eigenlijk niet aankomen, want die waren aan het spookrijden. Dus hij keek naar hen, maar op die moment slang hij... Het klinkt als een verdientefars. Het lijkt ons ook, maar ja, we zullen zien. Hij is stevig. Maar het is wel een beetje... Het is wel... Geweldig. Ja, raar. Je komt eraan en je ziet dat accident. En je ziet ineens... Je bent daar geweest? Ja, wij zijn daar geweest. Wij gingen samen in de pizza uit een buffetje doen. Hij belt ineens en zegt dat hij een accident heeft gehad. Wij denken dat we ernaartoe gaan. Je weet nooit wat er gebeurd is. Je hebt dat nog niet gezegd aan de dingen... Nee, nee, nee. Mijn auto ligt op zijn kop. Wij komen eraan. Ik zie mijn broer zijn auto over kop liggen, dus ik ben gewoon uit mijn auto gesprint ernaartoe, want ik dacht, zit hij daar nog in? Wat is er gebeurd? Gelukkig is hij er wel zelf uit kunnen kruipen, maar dat was wel bangstig. Dat was wel heel raar om... Maar de auto is per totaal uiteraard, dus... Zonde ook. Maar toch, dat was om in te pikken. Inderdaad, heel raar, undercover flikken. Nathaniel, als je dit hoort, wat denk je dan nu? Veel beterschap als je nog iets voelt. En ik ben blij dat je zo athletisch gebouwd bent. Heb je geen lasten gehad? Ja, ze zitten in de familie. Zien we dat op Instagram? Mensen geloven dat volgens mij echt. Ik heb geen 6-pack, ik heb een tonnetje. Een one-pack. Je bent weer bescheiden. Ik heb die foto op Instagram al gezien. We gaan naar het volgende. Het Milgram-experiment. Milgram. Dat zegt mij ook weer iets, maar dat zegt mij niks. Een van de beroemdste studies over gehoorzaamheid in de psychologie werd uitgevoerd door Stanley Milgram. Een psycholoog aan de Yale University voerde een experiment uit over het conflict tussen gehoorzaamheid, autoriteit en persoonlijk geweten. Ik heb geen idee hoe ze dat zouden doen. Het gevoel van autoriteit is dat je eigenlijk bijvoorbeeld de politie gehoord zou. Ja, dat de politie iets zegt. Maar wel ook je eigen geweten. Dus dat bijvoorbeeld de politie zegt, hier is een geweer, schiet op deze knie, ga je dat doen of ga je dat niet doen? Ja, bijvoorbeeld. Zoiets, ja. De keus tussen mijn geweten zegt, ik zou dat niet moeten doen, maar die persoon in autoriteit zegt dat ik dat wel moet doen. De nazi's. Nee, de nazi's komen nog. Het heeft er een beetje mee te maken. Nee, het heeft er ook wel mee te maken. De nazi's zijn er ook bij. Dus Milgram onderzocht de rechtvaardigingen voor genocidedaden die de beschuldigden tijdens de processen voor oorlogsmisdadigers in de Tweede Wereldoorlog in Nuremberg aanvoerden. Dus er was zo'n proces geweest inderdaad voor die oorlogsmisdadigers. En hij zocht inderdaad Uitleg ze waarom iedereen zo ver meegegaan. Waren die echt maar gewoon in opdracht van hun leiders dat aan het uitvoeren? Is daar iets van waar of waren die wel zelf goed bijzinnen? Ja. Dus dat was een beetje de vraag. Dus Milgram selecteerde de deelnemers aan zijn experiment via advertenties in de kranten voor mannelijke deelnemers aan een studie over leren aan de Universiteit van Yale. De procedure hield in dat de deelnemer werd gekoppeld aan een andere persoon en dat er werd geloot wie de leerling en wie de leraar zouden zijn. De loting was dan zo opgezet dat de deelnemer altijd de leraar was. Degene die dan eigenlijk de tests afnam, zogezegd, bij de leerling. En de leerling zou een van Milgram's studenten zijn die zich voordeelt als… Is dat niet met dat elektroshock? Ja. Zie je dat? Ik wist het wel. Ah, goed. De leerling, genaamd Mr. Wallace, werd naar een kamer gebracht en er werden elektroden aan zijn arm bevestigd en de leraar en de onderzoeker gingen naar een kamer ernaast, die een elektrische schokgenerator bevatte en een rijschakelaars gemarkeerd van 15 volt lichte schok. Tot light shock. Ik kan even vertalen in het Engels. Dat is in het Engels, dus dat gaan we wel vertalen in het Engels. Dat is waar. Beste beelds creëren. Tot 375 volt, waarbij stond gevaar, zware schok. Danger. Heavy shock. En dan zelfs tot 450 volt, waar gewoon drie kruisjes stonden van dood of… XXX. Drie kruises. Ook wel belangrijk. Ik weet niet of je het gaat zeggen, maar die patiënt was een acteur. Ja, ja. Dat is niet zo... Ja, die wist ervan. Ik had al gezegd dat het een van zijn medeleerlingen was. Ja, maar het was ook niet dat... Die kreeg dat ook niet. Die kreeg dat niet echt. Dat is wel een belangrijk ding. Ze hebben dat vorig jaar in Big Brother gedaan. Niks? Echt? Ja. Dan kreeg je iemand de verborgen geheime opdracht te krijgen, zogezegd. En dan zegt Big Brother je apart in zijn kamertje. Dan moet je op zo'n schooltje gaan zitten. En dan ben je tegen één van die jassen. Ik denk dat het uiteindelijk een gewone was. Jij zei van, de anderen gaan een opdracht krijgen en ze gaan je schokken moeten toedienen en jij moet doen alsof je die echt krijgt. En zolang dat niemand je doorheeft, dan win je zoveel geld van de pot. Dus dat hebben we echt exact gedaan. Heel goed. Dat is exact dat. Ik vind dat zot. Dat is niet zo'n broodprogramma als iedereen denkt. Ja, inderdaad. Dat is eigenlijk het perfecte moment om zo'n experiment nog eens te doen. Ik zeg dat echt tegen iedereen. Ik kijk Big Brother voor het sociale experiment dat erin zit. Mensen lachen me altijd uit, maar dit is echt een speciale serie. Dat is een goed voorbeeld te zien. Ja, maar ik sta achter. We hebben tot vorig jaar ook al te zien, maar dit seizoen nog niks van gezien. Hij vindt het ook wel heel boeiend. Ja... Misschien heel even. Wat ik interessant vind... En hierna gaan we het hebben over de mol. Ja. Oei. Echt? Nee. Wat ik heel interessant vind, is dat je 12, 14 mensen uit je dagelijkse sleur pakt weg. Allemaal verschillende mensen. Allemaal van een andere achtergrond. Wel heel sociale mensen, vind ik. Maar ook niet allemaal, tenminste sociaal gaan er wel altijd snel uit. Dat doet ook veel ouderen bijna. Ook Belgen en Nederlanders door elkaar, wat ook een interessante dynamiek geeft. En je laat hier dan allemaal opdrachten doen, die zowel voor de groep als voor hun eigen belang zijn. Dus je ziet heel hard snel hoe dat mensen beginnen denken. In dit seizoen hebben ze in de eerste week heel veel luxe gekregen en dan is dat afgepakt en dan zie je ook weer hoe dat mensen anders beginnen denken. Die aspecten, dat tegert mij allemaal, omdat ik dit soort dingen... Het is Stephan, misschien heb ik heel wat lul deze aflevering, maar ook omdat ik dat heel interessant vind, al die sociaal en psychologische experimenten. We zitten nog maar op de drie uur, dus... En Big Brother vind ik... Ja. Ik vind dat het summum van sociale experimenten. Ja, dat is zo. Zeker als ik dan hoor, inderdaad, zo'n proef. Ik wist inderdaad al wat het was. Die gevangenis-Stanford-experiment. En dan kwam het ineens in mijn hoofd van, ah ja, we hebben dat vorig jaar exact gedaan. En dan denk ik, ja, zalig. Ja man. Ja, oké. Nu snap ik het al meer, want ik dacht inderdaad… Je kijkt daarvoor voor gewoon de entertainment value? Nee. Vaak zijn die proeven ook wel minder doordacht. Ze zijn ook wel zo... Ja, het is al beter deze seizoen, vind ik. Wat ze vorige week ook hebben gedaan, is op een gegeven moment het huis in twee gedeeld. Je bent wakker, je bent aan het weer zijn en heb je een slaapkamer. Ineens worden ze wakker en staat er een muur in het midden van het huis. Die kunnen niet meer naar elkaar. Aan de ene kant wordt rijkelijk bediend een week, aan de andere kant krijgen ze, bij wijze van spreken, water en brood. My god. Ja, oké. Daarna komen ze terug samen en dan zie je hoe die dynamiek anders is. Ik vind dat superboeiend. Dat vind ik wel. Ik heb vorig jaar eerlijk gezegd een paar afleveringen gezien. De eerste drie, en dan ben ik afgehaakt. Er zijn best veel afleveringen waar je gewoon moet gsm'en. Oké, voilà. Maar voor die dinges misschien populatie van die dingen willen zien. Jij moet dus gewoon wat updaten over zo'n shit. Ja. Vind ik ook goed. Maarten? Ik ben er al een beetje. Dan ga ik verder, ja. Dat is ineens een goede team, mannen. De leraar moet steeds hogere shocks geven. Ik zie hier een stilte van vijf seconden nadat jij het hebt gedaan. Er staan nog wat pikjes van die krekels. En iemand die achter de hoek komt. Awkward. Dus steeds hogere shocks te geven. Elke keer als er een fout aantoort, ging het voltage omhoog en omhoog. Wanneer het leraar weigerde een shock toe te dienen, moest de experimentator een reeks bevelen of prikkels geven om ervoor te zorgen dat ze doorgingen. Zoals we zeggen, het is nodig voor het experiment dat hij doorgaat, je moet... Zo van die dingen, gewoon te pushen dat hij wel voortging. Hoeveel van de deelnemers denken jullie dat... Hoeveel percentage, hoeveel denken jullie dat er... Tot op het einde zijn doorgegaan, tot 450 volt. Tot de drie kruisen dat je denkt van dit is dood. Dat je eigenlijk dood aanduidt, ja. 0. 85. Ik wou ook 60%, meer dan een helft. 65 procent. Dat toch doorgaat tot het einde. Twee derde volgt gewoon door m'n velen. Twee derde ging door tot het allerhoogste niveau. En allemaal gingen ze door tot 350 vol. Net niet dood. Vanaf dat ze doodgaat, dat doe ik niet. Ik ga haar niet verworren. 60 procent wel. Verwonden voor de rest van hun leven. Maar hij riep ook heel overtuigend tegen Mr. Wallace. Hij zei zo, ik voel het aan mijn hart, ik heb echt zin in mijn hart. Zelfs dan nog ging hij vol. Er waren wel pauzemomenten en zo. Zo twijfel. Maar als hij dat zegt, dan zie je echt... Oké, dan wordt hij het enige die zegt dat hij ze wil verantwoorden. En dan doet hij het toch nog voor. Zo was dat eigenlijk. Ja, dus zo werd eigenlijk getoond dat eigenlijk gewone mensen zullen waarschijnlijk bevelen opvolgen van een gezagsdrager, zelfs tot het doden van een onschuldig mens. De gehoorzaamheid aan gezag is eigenlijk ons allemaal ingebakken door onze opvoeding. Ah, erg. Een dochter toch niet. Dat komt nog. Dan hebben we mijn laatste experiment. De derde golf. Nazi's. Ja, deze gaan... We gingen nog iets krijgen over de nacht. Ik zie er al de hele avond naar uit. Later meer. Nee, nu. Gewoon over corona. Het is nu meer. Maar ik verras het ineens. O, wie komt er in het midden? Och, nee. Och, nee. Third wave is dat niet? Nee, dat is de fifth wave. In de third wave, denk ik. Chloé Moretz. Ik was aan de naam, denk ik wel. Het heeft daar niet mee te maken. Chloé Moretz. Chloé Grace Moretz. Ja? Ik mag Chloé Rouet zeggen. Hij mocht kloeën, kloeën, kloeën. Als ik helemaal niet had gedaan, kloeën, kloeën. Maar toch, hij mag het. Hij mag dat zeggen. We zijn zo'n goeie vrienden. Kijk. Kloeën. Mag je toch Bart een tankkaart noemen? Zwaar. Ik wil in zijn slaapkamer. Hoi. Dus de derde golf. Dat was een experimentele beweging van scholieren op de Cumberley High School in Palo Alto, Verenigde Staten. Opgericht door de geschiedenisleraar Ron Jones. Hij had de beweging naar zijn eigen zeggen in 1967 opgezet om zijn leerlingen de opkomst van het nazisme in Duitsland uit te leggen. Dus een kopie op kleine schaal. Ja, kan toch niet. Ja, doe maar. Later meer. Laat hem even doen, Yorrick. Nu meer, Yorrick. Yorrick, komaan. Stop met die LSD, laat hem doen. Om zijn leerlingen aan de lijf te laten ontvinden dat ook gewone mensen meegesleept kunnen worden, richtte hij op school een beweging op die hij de derde golf noemde. De derde golf draaide om de kracht van een gedisciplineerde groep niet om de kracht van het individu. Met slogans zoals kracht door discipline werd de scholierenbeweging een groot succes. Ron Jones beschrijft in zijn essay dat hij op de eerste dag van het experiment zijn studenten een juiste manier van zitten leerde en een gedisciplineerde manier om de klas binnen te komen. Een beetje militair doet mij dat zo aandenken. Na enige oefeningen slaagden de leerlingen erin om binnen de 30 seconde de klas binnen te komen en op een geruisloze manier te gaan zitten. Ik ben zo'n beetje gedrilld. Echt zo. Op de tweede dag vormde hij de geschiedenisklas verderom tot een gedisciplineerde groep met een overheersend groepsgevoel. Ook introduceerde hij dan de naam de derde golf. Verwijzend eigenlijk naar de veronderstelling dat in de branding van de zee de derde golf altijd krachtiger is dan de eerste en de tweede. Wat ik niet wist. Dat is ook een feit. Alle goeie dingen komen in drie, zeg ik altijd. Zoals golven. Zoals golven. Ik moest even denken. Ik dacht dat jij dat ging herhalen. De derde golven. De derde golven is altijd sterker dan de eerste twee. De derde lijn LSD is altijd beter dan de tweede. Een lijn LSD dan nog wel. Amai. De leerlingen leerden vervolgens een groet, die ze ook buiten de klas dienden te gebruiken, om aan te geven dat zij onderdeel van de derde golf waren. De groet werd door alle leerlingen gebracht. Ik heb niet opgezocht, dat ga ik moeten doen. Ik weet niet welke dat was. Het experiment ging vanaf dit moment een eigen leven leiden. Op de derde dag slooten leerlingen van buiten de geschiedenisklas zich aan. De leerlingen waren ook echt gemotiveerd, gedisciplineerd en presteerden ook zelfs beter op school. Lids maatschapskaarten werden rondgedeeld en alle leden van de derde golf kregen opdrachten, zoals het ontwerpen van een vlag, het bewaken van de orde, zo van die dingen. Het klinkt nog niet zo erg eigenlijk. Nu is het afhankelijk. Ook leerde Jones zijn leerlingen hoe ze de andere lid konden maken van de derde golf. Aan het einde van de derde dag was de aanhang gegroeid tot ruim 200 scholieren. Ze begonnen gewoon met zijn klas. 200, dat is wel veel. Heel snel, ja. Tot zijn verrassing begonnen leerlingen ook overtredingen van medeleerlingen te melden aan Jones. Dus als die dan uit de band stappen, dan werd dat gerapporteerd. Op de vierde dag leek de beweging uit de hand te lopen en besloot Jones om het te beëindigen. Hij kondigde aan dat de derde golf onderdeel was van een landelijke beweging en dat een kandidaat voor het landelijke leiderschap voor de beweging zich de dag erna zich bekend ging maken op hun school. Dus dat er een soort van ultraleider ging zijn. Rond het middaguur van die vijfde dag verzamelden alle leden van de derde golf zich en in plaats van een toespraak te bekijken van de nieuwe landelijke leider, liet Jones zijn enkel ruis zien op de tv. Echt een toespraak van Hitler. Ja, die bekende dingen. Vervolgens onthulde hij dat de leerlingen onderdeel waren geweest van een experiment en dat ze zonder te weten de sfeer van superioriteit hadden nagebolst, die ook de opkomst van Nazi-Duitsland was. Tot slot vertoonde hij een film over het Nazi-regime. Ja, voilà. Ik denk dat je nooit een les zo hard kunt hebben geleerd, dat die studenten op die school mee gesleept hebben worden. Maar je zou wel zo... Het doet mij heel hard denken aan... Hebben jullie allemaal de Studio 100-musicals gezien? Nee, nog nooit. In de korte eeuw. 1418 en... Wat was de laatste? 1445. In 1445 is er een scène, die speelt... Heb je dance gezien? 40-45 ook. Yorrick stort het. Daar gaat het niet om, Yorrick. Sorry, ik wist dat niet. Wat wist je niet? Dat hij 40-45 ook al had gezien. Amai. Wil je elk detail van zijn leven weten? Stephan, wat vond je ervan? Stephan, wat had je deze morgen gegeten? Pannenkoekjes. Dat is niet waar. Ik eet niks morgens. Wie kan jij deze morgen eten? Die scène in het Sportpaleis vond ik echt heel goed. Ja. Sorry, jij wou iets zeggen. Fucking loser, eigenlijk. Dus ik kreeg echt kiekevel van die scène in het Sportpaleis. In 1940 is er een scène met die trein. Ik kreeg daar echt kiekevel. Ik moest zeggen het daarover. Ik moest zeggen het daarover. Ik kreeg kiekevel en ik voelde me bekend. Want ik heb dat wel bij zo'n musical, dat ik begin te wenen als er veel mensen samen zingen. Ik heb dat wel eens gezien. En ik begon te wenen tijdens zo'n Nazi-nummer. Ik dacht, wat is dit? Yorrick, wie heeft zo'n Nazi-groet? Ik zat daar echt zo... Oh, fuck. Niet doen, niet doen. Hij komt, hij komt. Zelfs de Nazis, dat hadden ze gedaan in mijn... Als ik in die tijd... En die hadden gezongen. Dat was ik mee, maat. Dat laat wel zien dat je meegesleept kunt worden. Ik vond dat ook wel... Ik had nog iets serieuzers aan het toevoegen. Met die scène... Voor de mensen die het niet hebben gezien... Ook veel Nederlanders... Dat is waar, ja. Leg het even uit. Dus, Studio 100 is een groot productiehuis binnen België. Gert Semsel en zo. Ik denk dat ze dat wel kennen. Ja, Semsel en Gert in K3 en zo. Een jaaromzet van 80 miljoen euro. Die delegeren bestuur. Dat was een veertigmeertje. En hier is onze gast, Victor Verhulst. Die heeft in heel de aflevering nog niets gezegd, maar die gaat nu toch iets inzetten. Wie was er van de week in de garage? Maarten van K3. Daar moeten we een flash aan doen. Wat gaat hij kopen? Niks. Oké. Je hebt niks geen offert. Laat me nu mijn verhaal vertellen. Sorry. Jezus. Hij studeerde nog eens het productiehuis en begon met musicals te maken. Hij maakte al heel veel musicals. Spektakelmusicals. Zwijg. What the fuck, Yorrick? Mute de militants. Hij zit op zijn computer en muwt iedereen. Correcties. Spektakelmusicals. Ik klap daar nog aan. Oké. Die hebben al heel veel musicals gemaakt, veel voor kinderen en zo. Nu zijn ze begonnen met spektakelmusicals. Spektakel... Spektakelmusicals. Wat wil ik nou zeggen? Dat is eigenlijk de standaardmusical, maar met veel spektakel. Spektakel. Bewegende tribunes, bewegende podiën. Paarden. Paarden, een trein dat door... Eigenlijk is het schijnbaar... Mijn broer zegt dat jij Mathilip... Oké, ik ga echt niet meer vertellen wat het nu is. Jawel, sowieso. Dat is echt niet meer oké. Ooit komt die clown, of wat? Het is voorbij. Nee, nee, nee. Allee, komaan, Maarten. Maarten, komaan. Maarten, komaan. Het is een sociaal experiment. Maarten, vertel. Maarten. Oké, oké, oké. Maarten. Ik zal verder doen. Anyway, die musicals... Spektakel, denk ik. 1418, 1445 en dans. En in die setting... Ze hebben daar een speciale theater voor gebouwd, voor die infrastructuur, van die bewegende tribunes. Ze hebben daar gebouwd voor. Ik heb een Red Star Line binnenkort. Dat is ook een nieuwe. Red Star Line, het museum. Maar vertel. En in 4045 is er een scène en dat speelt zich af in het Sportpaleis. Zogezegd. Zo gedaan. Niet echt. Ze pakken niet iedereen mee naar het vormen. Het zijn bewegende tribunes, maar zo ver raken die niet. Ik heb dat echt niet gelaten om mee te beginnen. Ik ben blij dat jij niet in mijn presentatie bent gekomen vanmiddag. Ik vond dat jammer, maar nu ben ik echt blij. Als je deze had gedaan, had ik je echt aan het raken gegooid. Dat weet ik. Hier ben je jammer genoeg op je gemak. Dat speelt zich af, zogezegd, in het Sportpaleis. Voor mensen dat het Sportpaleis niet kennen, een grote concertzaal. Ja, dan ben jij het allemaal niet. Waarom doe jij dat de hele tijd? Voor de mensen die het niet kennen. Er zit gewoon een grote arena in België. Dat is toch genoeg? Kennen de mensen dat niet, Sportpaleis? Ja, nu is er een Hollander die dat luistert. De schijven zijn allemaal gelopen. Anyway, concerthaal, typisch in de rondes eigenlijk, de tribunes. En dan die tribunes... Ovaal. Oké, nee, ik ga echt stoppen met dit. Nee, nee, nee. Maar dat is echt wel een ovaal. Jij mag het verder vertellen. Het voortpaleis is echt een ovaal. Come on. Ik ga echt verder vertellen. Jawel, jawel. Jawel, jawel. Een cirkel. Een cirkel. En die tribunes gaan ook in die cirkel staan. Doe verder. Ik ga echt... Er wordt gecirkeld en dan word je afhaald. Stephan, wil jij mij afhaalden? Nee, nee, nee. Ik ben afhaald. Ik ga zwaaien. Ja, Trivia. Ik geloof in Trivia. Maar niet iedereen wil weten wat je punt was. Ja, dat is jammer. Dan kan iedereen zeggen dat het jouw schuld is. Misschien volgende week. Misschien komt dat ooit nog eens. Het is tijd voor... Mijn punt is dat het tijd is voor Trivia. We moeten hem het leren in deze psychische... In deze experiment. Dat hij af en toe z'n mond moet houden. TVA? Ik ga lekker naar huis. Oké, het is ook maar één trivia-ding. Misschien krijgen we ze bijna. Nummer één. Even de trivia-dingen. Trivia, trivia, trivia. Waarom doe jij dat elke keer? Ik moet dit er gewoon tussen knippen, hè. Je hoeft niet altijd dat ik dat moet doen. Nee. Ik keek wel naar u. Het is nooit alsof je dat moet doen. Allee, dus de tune. Trivia, trivia, trivia. Het is Kazinsky. Wie is dat? Kaczynski. Ted Kaczynski. Nee, niemand? Ted Kaczynski. Nee, Kek Kaczynski. Maar nu is het eigenlijk Kaczynski. Nee? Nee? Unibomber. Ah ja, ik heb er een hele reeks van gezien op Netflix. Natuurlijk. En jij weet die niet? Dat is een goeie reeks. Je weet die naam niet meer? Nee. Dat is ook geen naam dat je onthoudt. Maar ik ken het verhaal van de Unibomber wel. Dus tijdens Kaczynski's tweede jaar aan Harvard, in 1959, werd hij gerecruiteerd voor een psychologisch experiment dat, zonder dat hij het wist, drie jaar zou duren. Het experiment omvat de psychologische kwelling en vernedering. Het Harvard-onderzoek was gericht op de psychische deconstructie door studenten te vernederen en hen daardoor zware stress te bezorgen. Wordt later ook gedacht dat dat hem ook getriggerd kon hebben. Ja, dat heb ik niet gezien in die reeks. Dus ik denk dat dat nog een legit reden is. Ja, want hij had al zoiets van antimaatschappij en zo... Hoe noemt dat? Destructief anarchistisch en dat dat misschien zo nog meer in de hand is gewerkt geweest. Dat was mijn trigger. Oké. Dat is een goeie trivia. Wat heeft de Unibomber allemaal gedaan? Dat is misschien nog wel een belangrijke. We hebben nooit over de Unibomber gehad. Dat is bekend als een onderwerp eigenlijk. Ja, dat moeten we misschien niet zeggen. Sowieso een onderwerp. Gewoon bombrieven. Een Amerikaanse terrorist eigenlijk, die bompakketten verstuurde. Maar wel met bepaalde redenen ooit gepakt, bekend als… Mag ik dat niet over die studenten, Stephan? Welke? Wat? Wat? Doe maar, Yorrick. Zeg maar. Wat? Kan er iemand nog volgen? Nee, dat is niet de bedoeling. Nee, supergoed. Maar ging dat niet over die dingen? Ik ga allemaal onderbreken, maar het lukt niet. Dat was het. Exact wat hij de hele tijd bij Maarten deed. Ik was je aan het bikken. Bekken. Dat heb ik toch gemist. Aan het bakken. Doe het dan goed. Hier heb ik ook niks aan, Alexander. Dat is waar. Maarten, krijgen we nog een clue van je verhaal? Ik vind dat Maarten dat niet moet vertellen. Zo leer je niks aan Yorrick. Ik probeer gewoon toe te voegen aan je verhaal. Dat komt meerdere keren in de podcast. Ik heb niet over andere dingen beginnen babbelen, zoals Alexander vaak doet. Maar het moment is ook voorbij. Nu ben ik nieuwsgierig wat dat was. Ja, terecht. Nu ga jij de komende weken getriggerd zijn door wat Maarten gaat vertellen. Ik kom straks in bed en denk... Sportpaleis, sportpaleis, oval, wilde... Ja. Ga er maar wakker. Wel goed gelachen. Wel goed gelachen. Het was het waard. Het was het waard. Ja, als de luisteraars het willen weten, moeten die maar ook insturen. Dan moeten ze mij wegpushen. Voila. Dan mogen ze mij DM'en. In tegenvalling de week. Niemand stuurt zo. Dat stop ik hiermee. Dat is gedaan. Laatst even even. Goed gedaan, Stephan. Goeie onderwerp. We hebben veel kunnen zwammen daarover. Ja, ik ben wel fan van sociaal-psychologische experimenten. Ja, was niet te zijn. Je kunt er veel over babbelen. Dat is de feite. Ik weet dat, maar je moet dat niet altijd horen. Oké, dan gaan we verder naar ons volgende segmentje. Wat? Niks. Hij dacht dat er een muziekje kwam. Ja. Ik dacht dat ik weer al de song moest... Hebben wij daar een dingetje voor? Ja, toch niet? Nee. Nee? Nee. Maar we doen het wel elke week. Misschien moeten we dat wel eens gaan verzinnen. Ja. Doe maar eens iets. Hoe noemen we het segment? Ja, ook een vraag. Wat update hebben we al? Van mail. Fan mail. Fan mail. Iedereen moet gewoon even fan mail. Fan mail. Fan mail. Fan mail. Oké. Stephan Bingemaer. Oei. Ik dacht dat mijn gsm niet past. Ik dacht dat jij wel. Van Sandy, Sandy Moons. Sandy. Suggestie voor onderwerp. Het monster van Loch Ness. Dat is al geweest in het onderwerp van Robbie. Ik zou het je vergeten. Ergens op het einde van die drie uur. Die hebben mij al zoveel laten lachen, vooral Stephan. Nee! Dat is niet waar. Inderdaad, in een aflevering met Robby. Zoologie. Cryptozoologie. Cryptozoologie. Ja, dat was het. Maak er geen antwoord op, maar dat was het. Is er een stukje over het Loch Ness-monster? Maar... Je moet wel drie uur doorstaan en er is zo'n ding. Misschien kunnen we daar nog iets specifieks over doen. Ik denk het ook wel. Ooit gaan we dat misschien eens uitgebreider over hebben. Heb jij je gsm ook? Ja. Romy stuurt. Romy. Heb ik mij vorige week de hele aflevering zitten afvragen van waar ik Xenia kende, viel mij frank. Pas op het einde dat haar stem gewoon lijkt op die van Clara Kleimans. Ja, dat is wel. Dat is echt wel. Ja, Xenia, wat denk je? Ik kan dat niet linken, want ik kan me zo niet denken dat ik een stand-by klaarklaar maak. Wat denk je, Xenia? Voilà. Oké, je lijkt inderdaad daarop. Anyway, weer een goeie aflevering. Ik heb er weer van genoten. Bedankt, Roby. Alexander, jij of Floor? Floor? Een ernstig dilemma. Is er in een theefabriek ook koffiepauze? Zeg je wat? Is er in een theefabriek ook koffiepauze? Ja, gewoon dat. Je bent er echt over aan het nadenken. Ja, waarschijnlijk wel. Dat vind ik ook. Dat is zo diep bedacht dat ik het niet doorhad. Ik dacht wel dat Yorrick deze vraag niet ging snappen. Ik heb een leuke uitdaging. Iedereen moet een compliment bedenken voor Yorrick. Van wie? Van Frederik de Vetter. Dat is moeilijk. Tegen volgend jaar dan? Iedereen moet al wat bedenken voor mij. Een compliment? Ik weet het nu niet genoeg. Een compliment? Een compliment? Wat is dat? Hoe mangeert dat? Nog nooit gehad. Rik, je microfoon ziet er goed uit vandaag. Ik zal beginnen. Het feit dat hij dat een uitdaging noemt, is ook niet echt. Zalig. Ik vind dat jij wel vastberaden bent. Als jij zoiets wilt doen... Het is nu het moment. Wacht even, ik moet dat opnemen. Ik ben aan het opnemen. Ik doe dat voor altijd. Als je iets wilt doen, keyword being wil doen, dat je je er echt aan kunt zetten, je kunt zo... Ik weet niet, voor een livestream, te zien hoe dat mangeert. Je kunt er een hele dag aan zitten en echt tot dat werk gaan gaan gaan, terwijl ik na vijf minuten al zou afhaken. Dat is ook interesse, hè. Ik kan echt iets leuks zeggen. Pas beraden. Oké. Ik ga me even doorhouden. Ik vind dit supergoed. Ik vind... Dat jij soms, in heel sommige gevallen, en ook niet naar alle personen, dat jij wel de bigger man kunt zijn. Als er… Dat heb ik nog niet gezien. Als er eens issues zijn, of er moet iets uitgeklaard worden, of je bent zelf aan je fout geweest, dan durf je dat wel eens toe te geven. Hij is ook letterlijk de bigger man. Kun jij dat compliment nog omdraaien of zoiets? Hij is een priep. Hij is een priep. Oh, sorry. Dat laat ik je ten overwege. Dat laat ik je ten overwege. Sorry. I'll allow it. Dat is heel goed. Dank je wel, Maarten. Ik snap mij niet, Jordi. Ik ben benieuwd. Wat is deze? Een omgedraaide roost. We gingen roosten. Wat doen we nu? Ik ga altijd bij Jordi opkijken naar dingen die hij kan, zoals zijn job ook is en het bewerken van foto's en video's en zo. Dat hij dat altijd wel heel goed kan. Dat hij daar echt... Volledig gemeen. Het is niet dat hij zo in een foto kan trekken. Nee, hij is er altijd wel heel goed in, ineens. Grapje. Zie je, als ze willen, kunnen ze het wel. Het is gewoon van niet willen. Zie je, Frederik? Ik denk dat dit het wel covert. Ja, goeie suggestie. Ik moet wel even spoelen, nu. Kom op, je hebt geen tequila. Heb jij nog... Nee, wacht. Ik heb al gedaan. Ik heb er nog één voor jou. Ja. Maar ik heb het juist gedaan. Ja, maar doe nog maar. Van B. Die zegt... Wanneer mag ik eens komen luisteren? En dan... En dan merk ik dat het Maarten zijn schoot zit. Het is zo zalig dat we dat een week nog hebben kunnen opschuiven. Nu moet je er zelf op reageren. Vorige keer heeft Xenia of all people gepareerd voor mij. Hebben we een persoonlijke fan? Dat mag, B. Ik zou dat snappen. Is je schot nog van mij? Er is nog nooit iemand van mij een schot gevallen, dat moet ik zeggen. Ik heb nog geen klachten gehad. Ik zal een schriftelijk verzoek in drie vouten indienen bij mijn vrouw en ik zal laten weten wat ze doet. Heel beantwoord. Maar je mag zeker komen luisteren, is het een keer of niet? Ja. We hebben hier geen mini-audience. Het is hier koud. Binnen twee maanden is het hier warmer. Ja. Misschien in de zomer. Ooit gaan we toch eens voor een publiek dat doen. Ja, ja. Hopelijk sneller dan later en dan gaan er meer mensen. Dan zou dat heel raar zijn. Dat er één persoon is in heel de zaal en dan nog eens op je schoot zitten. Of op zo'n hele zaal. Iedereen mag zo langskomen. Dan moet je zeggen dat ze Sinterklaas graag willen hebben. Dat zou wel het idee zijn. Dat zou wel lekker zijn. Maar het aanbod blijft hetzelfde. Als je zelf een onderwerp wilt brengen, Bi, dan maken we er snel werk van. Allee, van het onderwerp. Niet van de soldaten. Dat is sneller, hè. Het is hier niet met gsm's doorgeven en al. Dat is een lange, deze. Je hebt al veel gezegd. Laat me nog wat meer zeggen. Van Galina. Hey. Allereerst wil ik je nog eens bedanken voor de fantastische podcast. Het maakt mijn werk zo veel aangenamer. Vertel eens iets over een van jullie genante jeugdervaringen. Iets genants dat ik ooit heb voorgehad, is dat ik na een zatte Halloweentocht in slaappas gevallen in de zetel. Toen mijn vriend en mijn mama me wakker maakten, want ik moest in mijn bed gaan slapen, verschoot ik zo erg dat ik uit de zetel ben gesprongen en recht op de salontafel viel. Een paar uur later werd ik wakker met de ergste kater ooit en toen ik beneden kwam zag ik dat de salontafel weg was en ik begon met lichtjes te herinneren wat er gebeurd was. Had ik nog eens het ongeluk dat diene dag de Ikea uitzonderlijk de zondag open was, dus madame hier mocht direct achter een nieuwe salontafel. Kater plus koopzondag in de Ikea, horrorcomplicatie. Dat is wel een goed verhaal. Ik ben benieuwd naar jullie gênante modellen. Modellen. Doe ze voort, man. Enkel de Yorrick is een gênant model. Ik ben net uit verlof, dus ik heb vandaag jullie podcast van Diana gehoord. Kijk al uit naar de kerstspecial van 2023. En mijn mooie meisjesnaam... Een mooie meisjesnaam vind ik Leonie. Dat zei ik ook, denk ik. Ik heb iemand die ik ken die een dochter Leonie heeft. Wie heeft die comment gezegd? Galina. Galina. Oké, gênante mond. Ik vind Galina een mooie meisje. Gênante mond. We hebben nog iemand op de schoot. Trek maar een lotje. Geen aantal momenten vind ik moeilijk. Ik vind het ook altijd moeilijk, zo'n vraag. Niet direct op iets komen, eigenlijk. Ik heb ook wel zo'n zat verhaal, maar dat is niet zo... Jij heeft wel een zat verhaal. Jij hebt wel een gênant verhaal. Is dat voor je deur? Dat is een goed verhaal. Wij gingen naar de stad om het nieuwjaar te vieren, bij de maten. Voor een van de redenen waren we gewoon gin aan het drinken, maar puur uit de fles. Ikke met onze vriend die het soms ontstotterde. Zoals de kindjes in Londen in de 18e, 19e eeuw. Gewoon pure gin. Dat is toch vreselijk? Omdat dat het goedkoopste was in de nachtwinkel. Maar wel zo'n 40 procent. Dus ik was zo zat als iets. Ik denk dat ik een jaar of tweeënig jaar was. Om half één waren mijn lichten al uit, dus ik ging naar huis. En in die uitgang was de knop daar nog. Onze vriend ging ook mee, die was ook al dood. Dus wij gingen samen terug naar Merksem. Ik was zo zat. Ik denk van, dit is mijn halte. Ik sta af op de tram. Ik sta gewoon in het begin van de Breda-baan, terwijl ik aan het einde van de Breda-baan moest zijn. Dus ik heb nog een half uur, drie kwartier gewandeld. Ik was ook zat. We weten allemaal dat de Breda-baan drie kilometer lang is. Dat is een volledig Chinees muur. Een hele dag over. En onderweg strompel, strompel. Als ik zag, duurde dat eens zo lang natuurlijk. En ik ben... Ik had onderweg ook al overgegeven, dat weet ik ook nog. Dat ging ook op mijn jas, op mijn broek. Dat is heel sappig. En ik kom thuis en ik probeer in mijn zakken te roefelen waar mijn sleutels zijn. Terwijl ik mijn sleutels probeer te pakken en ik strompel, bam, ik val gewoon op mijn neus. Rechts voor mijn deur. Rechts voor je deur is het het beste. En ik zie het vol met kotsen op mijn neus geschaafd. Dus ik kom naar binnen. Dat zit er vol met mijn ouders en vrienden, want op de beurt, zo nieuwjaar, bij iemand thuis. En hij was van het jaar bij ons. En ik kom er zo binnen met mijn kotsen, met mijn bloed op mijn neus. En dan zo... Ook zo kinderen van die vrienden. Ik zit in de keuken en mijn ouders in het salon. Dan zeg ik in de keuken zo... Geef nog een glasje water, mannetje. Tot mijn positieve koma. Dat is toch een goed genant verhaal. Dat is echt awkward. Een dag nadien zag ik een van die kinderen, die kwam nog iets halen, of die kwam iets ophalen bij ons. Ik zei, Stephan, alles goed? Amai, dat is lang geleden. En ik was hier gisteravond ook. Dat weet ik niet meer. Ik heb ook nog wel zo'n goeie vrouw. Maar wacht. Is het een idee om deze te verspreiden over de komende afleveringen? We hebben nu eentje gehad en de volgende aflevering doe ik Alexander. Dan geeft het ons wat tijd om na te denken over uw verhaal en dan geeft het een beetje een teasend gevoel en een reden om nog eens te luisteren. Ik vind dat wel leuk. Dan moet ik niet na deze verhaal uit deze kijk al die toppen. Deze was echt een goed verhaal. Dank je. Oké, voilà. Dus als je wilt weten wat dat, Alexander, we zijn... Gênant verhaal is, moet je volgende week luisteren. Dat is een goed idee, hè? Dat is een goed idee, hè? All right. Alexander, jij hebt er nog eentje daar. Van FD, FD of Fien. Jullie doen dit net altijd op het moment dat ik volleybaltraining heb. En ik ben altijd net, net, net, net, net, net, net, net, net, net, net, net, net te laat. Ah, net. Volleybal heb ik ook net. Heel goed. Heel goed. Dat heb je toch vroeger gelezen. Ja. Maar je bent dus nu net, net, net, net, net, net, net, net, net niet te laat. Supergoed. All right, we hebben nog een laatste van Marie. Die zegt... Eerst luisterde ik echt alles, daarna niet meer. Maar nu vind ik het echt weer leuk worden. Goed bezig. En waarom vond je het niet goed? Dat is de beste review die we ooit hebben gehad. De slechte laatste om te lezen. Het is een beetje een rollercoaster. Die waren goed, wat minder. Nu weer goed. Wordt het goed? Dat niet echt. Ik wil wel weten waarom Marie het even niet goed vond. Wij zijn nu onze comeback bezig. Ja, inderdaad, dat is een goed punt, Alexander. Waarom vond je ons even niet goed? Help ons om beter te worden, Marie. Sorry. En als het echt in het midden was van onze afleveringen, dan was het corona. Dat lag daaraan. Ja, corona was wel echt... Alles is corona. Corona was wel echt slechter, hè. Ja, ja, ja. Yorrick was voor ons... Die dynamiek was gewoon niet hetzelfde. Voor mij ook heel moeilijk om op te hebben. Voilà. Dat was het voor deze week van Inzendingen. Het was weer heel leuk. We vinden het echt leuk dat je zo speciale, specifieke vragen stelt, zoals wat zijn genante verhalen of... Geef eens complimentjes. Mag ik op je schoot zitten? Goeie vraag. Ik hoop wel dat wij die vraag nooit meer krijgen om jullie complimenten te geven. Was het zo moeilijk? Ik vond het moeilijk. Ik vond het niet moeilijk, maar diep. Omdat je nog redelijk veel had voor zo weinig voorbereiding. Ik kwam met mijn hart door. Je moet het niet melken nu. Nee, maar ik... Nee, je moet het niet melken. Jij hebt het gehad? Ik denk dat we nog een hele podcast kunnen vullen als er vragen zijn over de slechte eigenschappen van deze jongen. Een roast-episode van Jerku. Voor die drie complimenten die ik nu heb gehad, heb ik al twintig van die roasts teruggegeven. Dat hebben we in die filmpjes, dat mensen elkaar roasten. Dus dat zijn we gewoon met drie in één aflevering. Yorrick, zou ons dat leuk vinden? Ik zou dat wel doen, maar dan in elke richting. Maar ik heb dat toch eens voorgesteld. Maar ik weet niet of we dat allemaal zien. Op het einde zitten we met een murder-suicide. Ik denk dat Gulda er alle drie bij zou goed in zijn om een goeie roast te kunnen neerzetten. Your mama is... Nee, dat is geen rose. Dat is allesbehalve een rose. Ja, maar ja, bijvoorbeeld. Ik ken dat echt niet, zo'n dingen verzinnen of zo. Je doet dat letterlijk heel de tijd, alleen heb je er gewoon een beetje tijd over overmaten, denk ik. Je reageert dat eigenlijk meer. Maar nu moet dat zo ineens stringen ook wel, hè. In de roast, dat is moeilijker. Ja, dat is waar. Vraagt wel wat creativiteit. Jullie mogen met drie mij roasten. Echt? Ik weet niet wat jij wilt. Dan mogen wij niet meer binnen, we nemen hier op. Moet ik dat al rappen toen? Yo, you have one shot. One opportunity. Will the real Slim Shady please stand up? Oké, ik denk dat we rond zijn voor deze aflevering. Het is geluidiger geworden nu. Inderdaad. Bedankt voor het luisteren. Het was een leuke aflevering. Ah nee, wacht, ik moet nog een shout-out doen. Shout-out naar Dries, die ik vandaag met elf-twee op de shotterbak heb ingemaakt. Go, Martin. Voilà. Maar geen shout-out naar Bie, die dat op zijn schoot wil doen. Jawel, ik heb dat juist ook beantwoord. Ja, dat is waar. Bedankt voor het luisteren. Vergeet niet vijf sterren te geven op Spotify. Volgende week, dinsdag, nemen wij het terug op. En kan je weer samen ons berichtjes insturen via onze stories? Kan je weer samen... Kan je weer? Kan je weer? Wat kan je weer? Kan je weer? Kan je nog eens? Het is oké. Kan je weer? Dat vind ik heel grappig. Nu weet ik hoe het voelt om onderbroken te worden. Yes! Het is gelukt! Dus kun je nog eens berichtjes insturen op onze stories. En wie is het vorige week? Wat? Wie is het vorige week? Is dat mij? Heb je gezegd dat je het vorige week niet kan? Ik heb een award voor je. Maar jullie zijn wel welkom, ik zit gewoon beneden. Ik wil gewoon. Dat vind ik goed. Bye. Ik moet nog beginnen aan mijn onderwerp. Maar ik heb wel een goed onderwerp, denk ik. Dan een teaser. Ik heb een teaser. Voor Rijnmiddelaars. Ik denk dat het te obvious gaat zijn. Under the sea. Under the sea. Ja, dat weet je dan. Under de zee. Mochokke. Mochokke. Dan weet je volgende week of je het gelijk hebt. Ik denk dat er een of andere musical is van de kleine zeeweerweerder, waar je het over gaat hebben. Nog iemand dat gokst? Disney? Disney, ja. Hoe je weet, op Q-music is het altijd Disney Dinsdag. Is dat Walt Disney? Zoals Walt Titty? Kijk, luister volgende week... Luister volgende week terug om te weten wat het gaat worden. Spannend. Ik ben Zal en was altijd Yorrick. Ik ben hier niet alleen. Ik was hier ook met... Maarten. Stephan. Alejandro. Dat was een mooi jaar. Tot volgende week. Bye.