Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hallo. Hallo. En welkom. Jezus, wij beginnen nooit zo. Ja, wij beslissen dat we dat nu doen. Ja, blijkbaar. Normaal paddelt jij er los over. Is deze koe... Normaal paddels jij er toch over. Dan rammelen wij in het begin en dan begin je ineens. Ja, ik ben Yorrick. Deze is... Wat zegt u? Ja, zo dus. Maar met even meer energie. En dan? Hoe gaat het dan? En we gaan nu verder naar onze Patreon. Totaal niet. Maar luister ook... Hey, ik ben Jörg Kjedits. Wabliefteru? Een show waarin... Een podcast waarin wij en twee vrienden altijd iets aan elkaar vertellen. Soms uitschrijven. 267 afleveringen? Ik wil het nog altijd niet. Ja, wij doen dat niet. Dat is waar. Je luistert nooit naar mijn intro. Nee. Dat is al white noise geworden. Dat dacht ik. Ja, kijk. Welkom, beste luisteraar. Nieuwe aflevering. We zijn blij om terug te zijn. We zijn al terug weg van de zolder. Onze Patreons kunnen het zien. We zitten in de zetel bij Stéphan. Want het was weer moeilijk om tot bij Zwanzer te geraken. Het schoolbegint en onze vrouwen zijn leerkrachten, dus volgende week… Ja, info, avonden en shit. Leerkrachten gaan dat begrijpen. Ja, voor onze kinderen en die voor ook hun kinderen in de klas. Het is dubbel. Dubbel. Alexander, begrijp je dat? Begrijp je dat. Ik was vorig jaar aan het denken aan al die verlofdheid die we in SNU hebben. Ja, voilà. Daar gaan we weer heel veel naast. Keigoed. Ja, ik ga teasen waarover het gaat gaan. Ik heb het vorige week al gedaan. Reality TV. Maar kijk, het is deel drie. En deel drie is meestal de climax van een trilogie. Gaan we climaxen? We gaan samen climaxen. Nice. We gaan samen climax. We klimmen naar die top. We klimmen naar die top. Maar eerst beginnen we zoals altijd met... Normaal gezien duw ik dat nu op een bumper. Dat is ook al. Het was lang geleden. Vorige week hadden we het en hebben we het niet beseft. Het is de luxe quiz van de week. Hey, het is quiz tijd. Waarom doen we dat, jongens? om te onthouden wat we hebben gebracht. Een kleine refresh van onze aflevering. Helpt het? Nee. Ik denk dat we een quiz van de week moeten doen. Een quiz over de vorige quiz. Dat is al genoeg. Jongens, weten jullie nog wat de vorige vraag was? Dat bedoel ik al. Insane. Welke windsnelheid raasde over het terrein op de India State Fair vlak voordat het podium instortte? Stephan had ongeveer 150 km per uur gedaan en ik had het hele specifieke 117 km per uur gezegd. Eens kijken wat het antwoord is. We zijn altijd fout. Een quote van Alexander. Heb ik dat goed aangedaan? Heb ik goed mijn Alexander stem opgezet? Ja. Dank u. Nee, ik ben meer monotoon. Ah ja, dat is waar. Dat was iets te wild. Ik vond het te boeiend. Ik was heel getriggerd met wat je aan het zeggen was. Hoe kunnen wij je nu nog burnen als je dat gewoon bij wij gedoet? Dat is de kunst. Alla fun is weg voor ons. Ja, maar dat is goed dat je het doet. Ik moest eigenlijk al op de knop volgende vraag. Kunnen we nog zes uur wachten? Kunnen we nog weer zes uur wachten en nu ligt het systeem weer plat? Dat gaat niet over u hebben. Wat was je laatste onderwerp? Ah ja, dat van die... Weet jij dat nog, Roos? Ja, van die set van Disneyland. Amai, shit. Ik was dat zelf al vergeten. Ja, klopt inderdaad. Zijn jullie klaar, jongens? Dat voelde ik wel zo lang geleden. Maar dat is ook een maand geleden. Maar dat is gewoon ook lang geleden. Ah nee, nu nog langer. Dat is denk ik maar twee maanden geleden. Jongens, wat was het geheime symbool dat swingers in celebration gebruikten om hun intenties kenbaar te maken? Was dat een roze flamingo in de tuin? Waren dat ananassen? Ananassen! P! Waren dat gouden schoenen? Of waren dat Mickey Mouse oren? Flamingo. Oh, nu twijfel ik, die reed ik mee. Ik dacht ook weer dat dat niet het obvious was. Ik dacht dat ananas het obvious was, dus ik ging wel voor iets anders gaan. Maar het kan zijn dat het gewoon ananas was. Bevestig ik en lok ik dat in? Nee, ik wil ook ananas. Dat gaat niet. Die Mickey-oortjes waren het zeker niet. Flamingos, kan ook nog wel. Ja, ik weet het niet meer. Ik vergrendel? Ik weet gewoon dat er iets met ananas geweest is. Oké. In het onderwerp, denk ik. Oké, het is vergrendeld. Ben je blij dat niemand opgereageerd is door iemand dat een omgekeerde ananas het swingersymbol was? Ja, ik ben blij dat niemand gouden schoenen heeft gezegd, want ik denk dat het zowel een van de twee en gouden schoenen is. Ik ben niet zeker. Die gouden schoenen zegt me ineens ook al iets. Dat zegt mij ook iets. Of is dat van op die cruise of zo? Was daar ook iets met swingers? Nee, dat was iets met kak. Dat was quiz van de week al. Ja, dat ging snel. Dat ging snel. Het systeem werkt goed. Het systeem werkt. Ik hoop dat de luisteraars dat leuk vinden. Eigenlijk krijgen wij heel weinig feedback van onze luisteraars. Wij hebben zo tegenwoordig weinig feedback. Dat is niet waar. We hebben vorige keer wel wat feedback. Mooie berichtjes gekregen. Ik bedoel, volgers en zo. Misschien moeten wij een quiz-app voor hun maken. Ja, met alles uit onder onderruppen. Ik zou er zoiets kunnen opzetten. met zo'n ranking. Ik weet niet, wat gaan we daar weer mee doen? Dan is dat er en dan is dat er. En dan om de vijf seconden een ad-break. Dat is geen zonde. Dat kunnen we wel eens, in plaats van een special aflevering, aan de patrons geven als app-cam. Ja, dat zouden we wel kunnen doen voor de Patreons. En je moet op Instagram subscriben om te kunnen participeren. Zullen we eerst onze lieve, lieve Patreons bedanken? Nee, nee, nee. Ik wil dat jij nu die app maakt. Ja, normaal gezien is het dan... Hoe ga ik het? Expecto Patronum. Bedankt, lieve Patreons. Bedankt liefste Patreons om nog een weekje langer te wachten. Want we gingen deze week een special opnemen voor jullie. We hadden het voorbereid en dan hadden we door. We zitten niet in de studio en in deze vorm, met één camera, kunnen we dat niet maken. Nee. Die kwaliteit is in mijn ogen niet goed genoeg. We willen top of the notch. Tenminste niet in onze studio, maar in onze goeie microfoon. Deze zijn ook goeie, maar in onze goeie microfoon, waar Alexander beter nog in kan praten dan deze. We hebben hem heel dom in het midden gezet. We moeten naar rechts kijken. Misschien moet je alles straks wisselen. Nee. Geef mij gewoon eens het vertrouwen. We moeten hem een kans geven. Geef mij het vertrouwen, man. Nee, praat in je microfoon. Ik heb je microfoon niet nodig. Bedankt. Jij hebt ook de lijst. Take it away, boys. Zal ik van onder beginnen en jij van boven? Dat is leuk, hè? Bedankt. Nieuw, maar altijd zeker welkom. Richard. Longtime listener, first time patron. Voilà, inderdaad. Bedankt, Lennart. Lennart. Aan de andere kant, Daniel, de langste. Patré. Bedankt Glenn, van DJ's, tal en smal. Maar dat zijn dus twee DJ's. Ik heb erover nagedacht. DJ's, tal en smal, zijn dus twee DJs. Hij gaat mij met Mati doen. Dus we zijn met twee. Waarom doen we dat af en toe? Waarom doen we het niet in een special? Dan gaan we ons leren dj'en of knijpen. We nemen dat op. Want we kunnen dat ook niet. Wink, wink. We kunnen dat eigenlijk echt niet. En dat je ons gewoon eens op het mainstage van Tomorrowland krijgt. Ja. Voila. Het zou leuk zijn. Wacht, wacht. Draaien die op het mainstage van Tomorrowland? Daar gaan we van uit. Nee, maar wij zeggen dat dat hun opdracht is. Daar gaan we van uit. Ja. Bedanken, Sanne. Bedankt, Christien. Bedankt Ann. Bedankt Nathalie. Bedankt Lot. Bedankt Glinda. Bedankt Benedicte. Bedankt Sven. Bedankt Hendrik. Bedankt Zoë. Bedankt Lindsay. Bedankt Nikisha. Bedankt Larissa. Bedankt Ree... ...wax. Bedankt Joke. Bedankt Josie. Bedankt Rebeke. Bedankt Jochen. Bedankt Basir... ...Lijja. Bedankt Josephine. Bedankt... Hoe mooi, dat is de laatste. Wij zijn er toch al veel, hè? Ja, we zijn er echt blij mee. Met 10 luisteraars zijn we superblij. Dat vind ik altijd fijn. Zijn jullie allemaal denkbaar. Ja, echt waar. Met onze vaste luisteraars, die dan niet Patreon zijn, zijn wij eigenlijk ook superblij. Ja, tuurlijk. We zijn blij met al onze luisteraars en blij met al onze volgers. Patreons halen ons door de donkere dagen. Die zijn toch stil aan het aankomen, hè? We hebben toch een donkere dag tegenwoordig? Ja, alles zo. Nee, weet je, voordat ik... Nu is het tijd voor... Time for Jongens, voordat ik aan het subject begin... Ik had heel veel zin. Ik was gisteren nog aan het voorbereiden. En is het gelukt? Je hebt het klaargekregen? Ik had zoveel zin. Het is er allemaal in. Het is klaar. Ik zag je recht naar uit. Heb je het klimact? Ik doe dit supergraag. the... Oei, hij gaat zeggen... Ga jij stoppen? Ik wil emotioneel proberen bij de luisteraars wat... Emotie op te wekken. Ik doe dit supergraag. Maar je vond hem niet? We krijgen altijd zo'n mooie berichtjes, zoals vorige week. Zo'n mooie berichtjes. En dan zei ik nog eens, daarvoor doen we het. Maar dat was gelogen. Dat was gelogen, dat doen we niet voor jou. We willen niet zeggen... We willen niet zeggen aan een volger... Waar blijven die vloers? Nee, dus... Heel transparant. We zijn jaloers. Wat ben jij, trans? Ik ben trans. Jaloers. Transparent. Ik ben heel jaloers. Ik ben heel jaloers, maar we zijn allemaal heel jaloers, want we zitten al zeven jaar eigenlijk hier aan te werken. Echt, zeven jaar hé? Is dat? Nee, wat gaan wij doen als we tien jaar zijn? In januari is 7 jaar. Dus we zijn bekend aan ons. 7 jaar is bijna afgerond. Het is niet tijd om af te ronderen. We zijn er heel hard aan. We hebben veel al kunnen doen. Veel luisteraars bijgekregen. Maar dan zijn er podcast die dat ook zoals ons heel goed doen. Die dat ook gewoon goed streven om een podcast te maken, niet aan een studio hangen. En dan in twee jaar bezig zijn. En van de ene dag op de andere viraal kunnen gaan met een reel. Heel veel volgers bijkrijgen. En ik gun het ze superhard. Het gaat over de Ambetant-podcast die wij eigenlijk... We hebben er al mee gesproken. We zijn aan het zien hoe we een collab te doen zelfs. Ja, als wij dat lezen, dan... Hoeveel dat wij al proberen, boven die duizend te geraken. En dat lukt ons maar niet. Ja, ik moet eerlijk zeggen... Voor gratis dingen moeten we duizend volgers hebben. Dat is wel lastig. Dan moeten wij andere dingen doen. Dan moeten wij creatiever zijn. We moeten naar onze eigen kijken. We denken dat we het misschien niet juist aan het doen zijn. We horen altijd veel steun als we zo'n ding zeggen. Maar je moet misschien ook constructief kritisch zijn. Opbouwende feedback. Wat denken jullie dat ons naar het volgende niveau kan brengen? Meer volgers, meer luisteraars? Denken jullie dat misschien nog mis, of niet? Vele van jullie zijn misschien te loyaal, niet kritisch genoeg. Ja, er zijn veel die dat al heel lang luisteren en alles luisteren en luisteren om ons. Is het omdat we te breed zijn qua onderwerpen? Ja, dat wil ik zeggen. Veel van jullie luisteren voor ons en wij zijn leuk en grappig en je kent ons eigenlijk al. Wij zijn hilarisch. Maar onze onderwerpen zijn misschien niet goed genoeg. Is het omdat wij te bescheiden zijn? Ja. Nee, dat is het niet. Onze onderwerpen zijn misschien niet goed genoeg om nieuwe luisteraars aan te trekken. Dat begin ik nu een beetje te voelen, want Ambedant heeft een heel goed concept. Die pakken dingen die gewoon weer zo... Ja, shareable zijn. Mensen die dat zo... Amai, dat vind ik ook. Amai, like. Zo. En dat is iets... Wij hebben eigenlijk besloten, en dat is meer een deel van onze setup, dat weten we gewoon ook. Wij pakken onderwerpen waar wij zelf ook zelfs niks van kennen. Het is heel breed. We hebben niks specifieks. En in het buitenland doet dat keigoed. Ja, meer in de microfoon. Maar in het buitenland... Wat bedoel je daarmee? Jij zegt dat toch zo? Dat de podcast weer aan het doen. Ja, inderdaad. Wat ik ooit het idee een beetje opgebaseerd heb, dat is een heel populair Australische podcast. Australische? Australische podcast. Dus ja, dat is zoiets van… En ik dacht ook van, daar gaan we het zelf het meeste aan hebben om zo'n onderwerp… Ja, ik vind dat leuk. En daarom doen we het. Anders zouden we het eigenlijk denk ik al lang hebben opgegeven. Dat moet ik eerlijk zijn. niet zelf veel uit die afleveringen zouden halen. Die van vandaag weer al. Ik vond dat zalig om gewoon voor te bereiden. En ik kreeg daar echt energie van. Erectie? Ja, erectie, meermaals. Dat gaat leuk. Ik heb zin om dat te vertellen. Ik heb zin om dat te vertellen aan ollen, maar ook aan de luisteraar. Gewoon om zo'n verhaal te vertellen. Omdat ik dat leer, terwijl ik dat aan het researchen ben. Ik denk dat het moeilijk is om dat aan luisteraars aan te trekken. Dus ja, dat is niet ollen schuld, lieve luisteraars. Dat is ook ergens hopelijk niet onze schuld. Dat is de schuld van hoe we nu in een soort van rut zijn beland. In het Engels is dat. Een sleur. Dat wij nog altijd hetzelfde doen. Dat wil niet zeggen dat wij niet kunnen veranderen op basis van... Feedback? Feedback. We hebben dat al gedaan met onze afleveringen wat in te korten zelfs. We hebben dat al gedaan met sneller tot de point te komen. Dat gaat vandaag niet zijn. Normaal doen we dat op het einde, dus misschien nog eens een timestamp. Maar nu luistert misschien iedereen aan onze parley. Ja, daarom. Anders stoppen ze misschien. Dus geef ons tips, wat je denkt. Golle is een fan van ons. Maar hou het constant. Als je wilt dat we dit blijven doen, ga je er godverdomme nog iets voor moeten doen, oké? Nee, constructief feedback. Geen haat. Gewoon een beetje haat geven. Op Alexander. Als je haat geeft, dan is één iemand dat een paar minuten geleden… Ik ga het terugkrijgen. Haat kun je heel erg goed terugkrijgen weleens. Well guaranteed mention in de podcast. Dat wel, dat wel. Oké, we vliegen erin. Jij gaat aflezen, hè? Ja, want het is een quiz of zo. Als ik mij zo zet, Stéphan, jij hebt er een oog op. Stel dat daar... Ik ga even... Ah, ze is weg, Jörg. Nee, markers. Ah, dat moest. Oké. Fuck. Als er iets gebeurt, zeg het, hè. Als er één in de naad valt. Oei, het loopt door. Dus, ik had het beter al bijgepakt, hè. Wat? Hij is aan het ranten. Ik heb toch al gezegd waar het ging zijn. Ik internette hier, ja. Sinds vandaag terug. Gelukkig. Juist, jullie ding was... Vijf dagen in internet. Echt? Bliksem inslag. Echt? Niet bij ons, maar in de... Je kon jezelf niet scrollen, want je had in die bunker geen verbinding. Echt, met de deur open zag je een beetje 5G naar binnen waaien. Amai. Dat vond ik echt wel zot. Ik ging ineens even drinken. Dan leg ik mijn gsm aan de deur, maak ik er een hotspot en op mijn laptop kan ik dat wel zien. Dat is wel slim, ja. Moeten we hier ook iets over zeggen? Ja. Normaal gezien moeten we dat niet op het einde doen. Ja, we gaan dat op het einde doen. School, ik drink... Het gaat mij eens echt ragen. Oh, lekker. Oh, zo goed. Je hebt het nodig, hè. Ik had het nodig. Het is echt heel smoothie. Jongens, het is het jaar 2002. Nee, het is 2017. Het verhaal waarover ik ga vertellen is 2002. Ook niet 2020. Kun je dat omdraaien? Dat was iets los in mijn ogen. Ja, dat is waar. Dat gaan we toen ook aangaan. Oké, kom. Het is een tijdperk dat voor ons nu bijna onherkenbaar is. We betalen nog net met de euro. We betaalden net met de euro. We betaalden toen nog maar net met de euro, dat was mijn zin. Iedereen loopt rond met een Nokia 3310 in zijn zak om te kunnen sneken. Mooi. Sociale media bestaan simpelweg nog niet. En het internet maakt nog dat heerlijke inbelgeluid. Ben je ze aan het bellen? Maar cultureel gezien was er één ding dat werkelijk de hele wereld, en zeker Europa, in zijn greep hield. Welk gigantisch populair televisieprogramma domineerde in de vroege jaren 2000 de huiskamers en liet de gewone mensen geloven dat ze van de ene op de andere dag supersterren konden worden, gewoon door in de zetel te hangen en ruzie te maken over de nafas. Supersterk of superster? Supersterren. Kardashians? Nee, dat is veel later begonnen. Big Brother? Heel goed, Zwaanzipans. Big Brother. In 2002 zaten we in de absolute hoogtijddagen van de reality-tv. Ik ga het even over Groot-Brittannië, want daar speelt ons verhaal zich af. Daar trok de derde seizoen van Big Brother bijna 6 miljoen kijkers per aflevering. Dat is heel veel. Het was een totale revolutie in hoe we naar roem keken. Vroeger moest je iets kunnen om beroemd te worden. Het is goed dat daarna al zo'n rant komt. Je moest kunnen zingen, acteren, topsporter of gewoon een goeie podcaster zijn. Dat laatste heb ik er nu bij voorzonnen. Maar plots was Roem gedemocratiseerd. De gewone burger, de bakker om de hoek, de seut van de klas, kon plots de meest besproken persoon van het land worden. Simpelweg door te bestaan voor een camera en wat sociale drama te creëren. Big Brother. Wie denken we dan bij ons? Betty. Betty, keigoed. Steven Spielberg. Ja, inderdaad. Zelf veel gekeken dan? Brahim ook. Ja, Brahim. Door de Music App. Ook, ja. Hebben jullie dat veel gekeken? Nee. Eigenlijk nooit. Jij nooit? Zelfs niet toen dat het de OG Big Brothers waren? Nee, nooit. Ik keek dat zelfs met mijn ouders. Ja, ik heb mij precies wel iets van inbeelden bij dat ook wel gekeken. Want we hadden thuis wel wat soaps die we wel leuk vonden. Soap. Jij hebt toch iets met soap aan de hand? Ik zou zeggen van nieuwe. Dus ja, ja. Oké. Ik heb dat ook wel gezien, die eerste. Maar later niet echt... Zeker die nieuwe. Jij hebt die nieuwe zelfs nog gezien. De eerste en tweede seizoen misschien, maar daarom vind ik dat ook wel heel oninteressant. Oké. Ja. Want ik vond het idee dat je daarin gaat is leuk en dat je dan gewoon alles hebt en dat je dan gewoon opgesloten zit. Maar dan op het einde was het dan echt zo hard aan niks. Je had geen bed, je had geen dit, je had geen eten. Ik moest het dan komen verdienen en dan kreeg ik zoiets van, joh, saai. Saai? Ja. Het is toch veel leuker om dan gewoon zo drie maanden opgesloten te zitten in een huis en alles te hebben wat je niet hebt. Maar dat hebben die toch niet nieuw, hè? Nee, want de laatste seizoen had hij zelf geen bed om in te slapen. Hij moest echt zo... Hij kreeg elke dag wat blikje voeding en al. Elke keer werd dat wel beter en beter. Hij werd dat zo vrijgespeeld. Hij had zo'n winkel. Ik weet dat er vroeger inderdaad dingen waren dat ze konden vrijspelen, maar dat waren luxeproducten. Die hadden eigenlijk allemaal wel een bed en zelfs een zwembad. Ik heb daar gewerkt, in het Big Brother-huis. In Groningen is dat er ook geweest, waar Cameraki was vroeger. Daar, die tuin, bij die studio. Die studio is achteraf gebouwd. Maar daar stond het Big Brother-huis. Daar heb ik vijf jaar gezeten. Grappig. Was dat VTM, Big Brother? Ja, toen was dat VTM. VRT heeft dat bij hun komen houden. Dat je daar blij was? Dat was Media Laan, ik zou het zo zeggen. Allright, de nieuwe realiteit creëerde een enorme onverzadigde honger bij het grote publiek. Mensen wilden ontsnappen aan hun saaie 9-to-5-leventjes, riep Dolly Parton. En de makkelijkste uitweg leek plots de televisie. En daar was dan plots in de kranten, tijdschriften en op flyers deze oproep. In Groot-Brittannië. Wil je bekend worden? Nieuwe reality tv show zoekt deelnemers. Eén jaar, 100.000 pond, juni van 2002 tot juni 2003. Als je karaktervol, vindingrijk en energiek bent, contacteer ons. En dan een mailadres om in te sturen. Dus vandaag hebben we het over... Dat is aan mijn tante dat hij hier hangt. Jij wordt de hele tijd afgeleid, Alexander. Ik zag mijn gsm achter mij liggen. Ik zag hem echt zoals een pupje. Vandaag gaan we het hebben over een reality show die dertig mensen compleet ruïneerde en die in de werkelijkheid zelfs helemaal niet bestond. Badam. Dat is goed, hè? En niet over Big Brother. Alright boys, om dit verhaal te snappen moeten we eerst in het hoofd kruipen van het meesterbrein van deze tv show. Al is meesterbrein misschien een heel groot woord voor een gast die nog bij zijn ouders in Surrey woonde op dat moment. Onze hoofdrolspeelder heet Keith Anthony Gillard, geboren in 1977. Keith was een jongeman die chronisch ontevreden was met zijn eigen leven en vooral met zijn eigen identiteit. Hij studeerde Engels aan de Universiteit van Londen, maar maakte dat nooit af. Hij schreef in zijn vrije tijd maar liefst zeven romans, die allemaal genadeloos werden afgewezen door uitgeverijen. Maar in zijn hoofd was hij een creatief genie en een visionair televisiemaker die wachtte op zijn grote doorbraak. Omdat de realiteit weigerde mee te werken, besloot Keith dan maar om zijn eigen realiteit te verzinnen. Hij veranderde zijn naam eerst wettelijk naar Jack Lister, maar hij vond dat zelfs nog niet episch genoeg. Wat is de ultieme manier om jezelf groter, gevaarlijker, autoritairder te doen lijken, terwijl je eigenlijk gewoon een jongewaard die zijn studie zelfs niet heeft afgemaakt en heel graag beroemd wilt worden? Wat voor naam neem je dan aan om een soort machtige, medogeloze televisieproducent te spelen? Welke naam denken jullie dat hij zijn eigen heeft gegeven? Jack Lister dan nog. Jack Lister was al zijn eerste naam, maar dat was nog niet episch genoeg. Hij heeft een andere gekozen. De Lister of zo. Max Power. Ja, vind ik heel goed. Max Power is dat niet van dingen? Jack the Ripper. Welke naam zouden jullie kiezen? Zou je dan een Vlaamse naam kiezen, of zou je dan zoiets Engels-Vlaams kiezen? Ik zou zowel mijn voornaam en Alex pakken, en dan zoiets heel ding, zoals Van Gondel. Van Gondel, dat soort Engels. Van Gondal. Als je het Vlaams pakt, vind ik ook dat het in het Engels uitgesproken moet kunnen worden. Alex Van Gondel... Alex, The Boyz. Of zo mysterieus, Stephan V. Ja, gewoon een letter. Ja, dat vind ik wel een goeie. V voor Vendetta. Ik weet niet of ik mijn dark hood aan moet zetten. Jack vind ik sowieso al een grave naam, dus ik snap niet waarom hij van Jack is afgegaan. Jack is zo... Maar dat is bij ons misschien te normaal. Sorry dat ik het zeg. Er is geen enkele Vlaamse naam dat ik cool vind, dat ik zeg van amai. Ik zou zelfs zeggen dat Alexander daar nog het meeste in de buurt komt. Ik vind zo Yorrick, Stephan, Bert, Maarten, Matthias, Bert. Dat is droog. Ja, dat is allemaal droog. Koen. Sorry, je hoort alle namen die ik hier oproep. Je voelt dat. Terwijl, zo Jack… Alexander James. The Great. The Great. Nog in het Engels. Julius. Julius, laat eens zien hoe gaaf dat klinkt. Tom. Nee, Tom. Tom. Tom. Ja, oké. Wacht even, ik moet zien dat ik hier terug naar mijn… Waar is zo'n ding in hier? Hij veranderde zijn naam naar Nikita Russian. Nik Russian voor de vrienden. Oei. Vinden we wel een naam, Nikita. Nee, dat is wel een normale naam. Ook. Ik zou zeggen, ja, een beetje bijzonder. Allee. Zo, Nik. Nik. Nee, ik vind het belachelijk. Slap. Slapevot. Sorry voor alle mannen die Nikita heten. Slap. Slapevot. Nee, de naam was geen toeval. Het was pure psychologische manipulatie. Cultuurhistorici zeggen dat die naam de perfecte mix is van de koude oorlog-dreiging, denk aan Nikita Khrushchev, de medogeloze Sovjet-leider, en een soort theatrale agressie uit het professioneel worstelen, waar je figuren had zoals Nikita Kolov. Met zo'n naam klinkt het alsof je miljoenenbudgetten beheert. Ik vind dat nu niet. De Russische olivar. Ja, het heeft wel gewerkt, denk ik. Want buiten zijn naam was hij ook een opvallende verschijning. Hij was groot, knap, had een weelderige boshaar en liep stevast rond in een lange, donkele, donkele... Donkele. Donkelelelelen. Donkele... Alleen de zwaarheid. Donkere leren jas. Hij straalde een gigantische, bijna arrogante zelfzekerheid uit. Hier is een fotootje van Nick, als ik het hier open krijg. Nice. Ik wil niet dat dat zo'n splitscreen opent. Wat zei je? O, ja. Echt zo wat een artiestachtig. Een beetje Harry Styles. Ja, ja, ja. Ze vergeleken hem ook met Hugh Grant van die tijd. Knappe kerel, ja. Ja. Heel charismatisch dan. dan waarschijnlijk heel goed overtuigen, bespelen, manipuleren. Hij speelde de rol van de excentrieke, briljante tv-producer met zoveel overtuiging dat mensen simpelweg aannamen dat hij er eentje was. En met dat perfecte personage begon Nick aan zijn meesterplan. In het begin van 2002 plaatste hij advertenties in grote kranten en tijdschriften en hij hing flyers op in universiteiten. De tekst was dus even mysterieus als verleidelijk. Karaktervolle, vindingrijke en energieke mensen gezocht voor een revolutionair, grensverleggend televisieproject dat een vol jaar in beslag gaat nemen. Een Big Brother is toch nooit een jaar? 3 maanden. Deze is een jaar lang, hè. Maar de prijs? 100.000 dollar. 100.000 Britse pond. 100.000 Britse pond in 2002, jongens. Doe dat, mannen. Doe dat. O, ja. Met zo'n bumper. Met zijn eihorn en zo. Hoeveel is dat? Vandaag in pond. Dat is 100.000. 100.000, ja. Jij zegt honderdduizend, het is gewoon tenzij. Ik bedoel dus honderdduizend Britse pond in today's money. Ja? 280. Ja, ik denk dat het een heel goed project is. Ik dat het een denk goed project is. Ja, ik denk dat het een goed project is. Voor een jaar vind ik dat. Dat is mooi verdiend hoor. Dat is wel life changing natuurlijk. Dat is 200 tot 250.000 euro. Kun je een job een jaar op hold zitten ofzo? Ik zou nog iets meer moeten. Voor een half miljoen euro dan wel. Ik zou toch op z'n minst hetzelfde willen verdienen wat ik nu verdien. Is dat levensveranderend geld voor iemand die dan in de supermarkt werkt of in de garage? Ja, tuurlijk. Ja, dat wel. Dus je kunt er wel van uitgaan. Je kunt wel je lening basie-af geven. Ja, dat wel, maar je moet niet zien dat je direct weer je job kunt oppikken, want anders heb je er ook niks aan. Het is life-changing, maar je moet nooit meer werken. Je kunt er niet 10 jaar van leven. Nee, maar het is wel zot, ja. Ja? Ja. Dus ja, de advertentie zei... Maar dan nog een jaar, ik blijf het toch lang winnen. Ja, we komen er nog op terug. De advertentie zeid dus heel bewust niet wat de show exact inhield. Meer dan duizend mensen stuurden een brief of een e-mail naar het productiehuis. Dat welklinkende naam Nikita Russian Production, of simpelweg afgekort naar NRP. Klinkt wel goed. N.R.P. Nick had zijn slachtoffers gevonden. Nu moest hij de illusie van een professionele productie ook in stand houden tijdens de audities. En daar ging hij heel ver in. De gekozen deelnemers die op auditie mochten komen, kregen een kaart. Een kaart van Londen met een rood kruis over een eiland in de Themes met de handgeschreven tekst Meet Here. Als je dat zou krijgen, als je zo... Wie heb je ingestuurd? Dat is spriegerend, hè? De audities vonden dus plaats op Raven's 8, een redelijk chic en exclusief eiland in de Thames. Je kon daar alleen maar komen met een privé veerbootje. Dat was een soort van eventhal waar trouwen plaatsvinden, maar ook bedrijven hun events doen. Dus heel chic. Maar Nick had nul euro budget. Dus hoe kwam hij aan dat eiland? Denken jullie? Dat is gewoon gesloten. Nee. Hij zou wel geld gevraagd hebben of zo. Geld gevraagd aan wie? Of als sponsor-overeenkomst? Bijna. Stephan heeft gewoon, met zijn vlotte praatjes en zijn coole leerjas, de managers van dat eiland, overtuigd dat ze gratis moesten meewerken in ruil voor massale, nationale televisie-aandacht op primetime-tv. En die belofte was misschien een beetje verzommen. Hij bouwde er zelfs letterlijk een… Hij hoopte misschien… Dat komt er nog op toe. Hij hoopte wel dat dat waarschijnlijk realiteit werd. Hij bouwde er zelfs letterlijk een façade, een soort Potemkin-dorp. Potemkin. Weten jullie wat een Potemkin-dorp is? Nee. Poté? Potemkin. Het komt van iets Russisch. Het is een Russische benaming. Een tentendorp? Nee. Een façade. Wat is dat? Wat denk je dan aan het samengebouw? Disneyland. De Malpaso. Ja, heerlijk, dat. De Malpasso. Ja, ze zien goed aan, zeker? Moeten we eens heen gaan, hè? Ja, ik ga zeggen waar dat komt. De legende gaat in 1787 dat Katarina de Grote door de krim reisde. Ik heb geen idee wat de Krim is. Dat is natuurlijk Rusland. De Krim is de Valhalla van Rusland. Waar nu Oekraïnen en Rusland voor vieren. Dat de Krim geannexeerd werd. Dat was echt het... Het paraderpaardje van Rusland, de Bahamas. Ik wist dat Stephan dat ging weten, maar dat jij er zoveel van weet, dat verschiet ik. Volgens het verhaal liet de Russische veldmaatschalk en staatsman Grigory Potemkin langs de rivier de jeppermobiele neppe dorpen bouwen. Zo van die grote façades die je op filmsets ook ziet. En die deed hij om indruk te maken op de Tsarina en te verbergen dat het gebied daarachter heel arm en onderontwikkeld was. Crazy. Goeie. Echt een dingetje. Dus ja, die heeft dat daar gebouwd, gewoon om het er nog chiquer te laten uitzien. En wanneer de honderden geselecteerde hoopvolle kandidaten met dat bootje aankwamen, we zien altijd overgezet worden, zagen ze dus een indrukwekkende setup. En er liep ook een voltallige productieploeg rond. Allemaal in strakke, identieke zwarte kledij, zoals een productieploeg eigenlijk vaak oplopt. Er werden drankjes en dure hapjes geserveerd en Nick liep daar rond als de grote visionaire leider, druk even telefonerend en bevelend uitdelen aan zijn productieteam. Alles schreef de Iris zwaar ingeïnvesteerd. Deze is the real deal. Ja, mensen geloven het wel echt. Maar jongens, we weten dat Nick geen budget had en geen echte connecties in de televisiewereld. Dus die hele crew in zwarte kleren. Wie is zijn cameraman, regisseur? Vrienden, familie. Ja, heel goed. Meesteenden. Heel goed, Stephan. Het zijn zijn vrienden en zijn familie. Die hij ook allemaal mee geloofde dat... Ja. In zijn visie eigenlijk. Voilà. Hij is zo'n goeie overtuiger. Op dit punt is het eigenlijk ook nog geen... In hun mind is het nog geen scam, natuurlijk. Het is een werkenaar. Het is een swindle, een scam. Maar ze hebben wel niks gezien van geld of zo. Nee, maar ja, dat zou het toch niet zijn als jij mij vraagt om te helpen. Ja, maar als ik morgen zeg tegen jou, we gaan naar een eiland, we gaan daar een heel ding op nemen en zo. Ga jij dat toch niet zomaar doen zonder dat je een soort contract of iets hebt? Ik ben hier al zeven jaar aan het overtuigen dat wij hier beroemd mee gaan worden. Dat is wel waar. We zijn al zeven jaar erin aan het vallen. Ik zei dat je al zeven jaar geld aan het ontpikken had. Stel je voor. Nee, ja, maar effectief. Het zijn mijn vrienden die hem al jaren kennen. En voor deze was dat natuurlijk... Hij heeft die uitgenodigd voor deze momentje. Niet voor heel die productie daarna. De man achter de camera bijvoorbeeld was zijn jeugdvriend Michael Fabry. De gast die de regisseur speelde was een kennisgenaam David Wilder. En het toppunt van de productielijn, er was een officieel informatienummer dat de kandidaten konden bellen als ze vragen hadden over de gang van zaken. En dat nummer werd dan beheerd door Margaret. Wie was Margaret? Vriendin. Zijn mama. Zijn mama! Zijn mama! Ja, dat was de mama van Nikita Rushin. die dat gewoon vanuit haar livingtelefoontje zat te beantwoorden. En dan nog zotter, de psycholoog. Dat is altijd een hele belangrijke rol bij reality tv, om te zien of mensen die dat willen meedoen, deelnemen, niet mentaal kunnen breken onder bepaalde druk en stress. Dus de vrouw die de kandidaten zwaar aan de tand voelde, en beoordelen of ze mentaal stabiel genoeg waren, dat was Nikita's vriendinnetje. Ik had geen enkel psychologisch diploma of achtergrond. Ze deden maar wat. Free yolo. Dus ze waren daar op dat eiland en ze kregen daar opdrachten. Die waren hier en daar soms logischer en sommige een beetje zotter. Wat is bijvoorbeeld een opdracht die ze zouden krijgen daar? Op de eiland. Ik zeg nu de eiland, maar daar en als ze daar aangekomen zijn. Jij zou misschien met zo'n teambuilding ook al eens het moeten doen. Maar dat is momenteel nog altijd als een soort van ding in de haak. Outdo you see. Gewoon om te zien wie we hier gaan selecteren om mee te doen met een schrot. Jaarlangdurende televisieprogramma. Een trustfall. Jawel, daar was ik ook aan aan het denken. Ik was ook klitterend. Dat was een geit zo. Wat, een geit? Hoe noemt hij zo'n ding? In een sportszaal dat je vroeger op elkaar kon stapelen en hij moest erop gaan staan daar. Ja, oké. Je weet wat ik bedoel. Ze moesten een standaard trustfall doen. Dat je je achterover laat vallen in de armen van je team. Ik durf dat niet. Maar niet kapot. Jij durft dat niet. Bij ons? Ik zou dat ook niet doen. Ik zou dat niet bij jullie doen. Ik zou Alex naar hem pakken. Ik zou Alex naar hem pakken. Stephan zou ik vertrouwen. Ik zou mijn poepsen nat invallen. Ik denk dat mijn handen nat genoeg zijn om te kloppen en te vallen. Te net. Nick had nog een ander ingenieus systeem bedacht om te testen wie het meeste vatbaar was voor zijn totale onderwerping en waanzin. Onder het mon van een televisieuitdaging. Waar een cameraploeg in ging volgen en ze moesten niets specifiek doen. Ze moesten binnen het uur een taart bakken. Tof, hè? Klinkt simpel. Waren niet dat ze op een eiland zaten zonder ingrediënten en de keuken van de locatie volledig was afgesloten. Ze kregen de opdracht om het veerbootje in te steppen naar het vaste land. En los het maar op, over een uur wil ik dat je terugkomt met een taart. Van scratch? Van scratch. Maar je mag geen geld uitgeven. Doe maar. Op een uur? Op een uur, ja. Dus ja, die gingen uit het vasteland en die gingen aanbellen aan deuren om te vragen voor erga bloem, erga eier, zoals je hier ook zou doen. En dan komen ze bij een ding, erga bloem? Ja, ik heb bloem. Toevallig had je ook eieren en melk. Oké, is goed. En dan had je ook een keuken waar we dat mogen maken. En zo waren er mensen die dat gewoon in het huis lieten, met hun ingrediënten. Dat vind ik zot. Vanuit de kast een taart te pakken. We hadden camera's bij. We hadden een camera mee, en zeker toen... Dan doen mensen echt alles. Sommige mensen lieten echt gewoon... O ja, dat is voor de televisie. Doe mij altijd denken aan in de Gloria. Dat ze zo bang zijn als die binnenkomt soms. Zo van, hallo, televisie. En dat hij gewoon zo binnenwandelt en dat er echt zo... Ook al wilde hij dat niet, toch. Dat is een soort ontwapenend ding. Ja, dus... Het was een beetje om te zien... wie de kritische denkers zijn en wie die dat denken van een rare opdracht, maar wie dat er ook gewoon blindelings volgt en vertrekt en doe maar. Dus dat was eigenlijk zijn doel om eruit te vissen. Wie gaat hier niet echt tegenin en stelt hier gewoon totaal geen vragen bij. Wie is hier het snelste vertrokken en wie is hier het snelst terug? En zo maakte hij zijn selectie. Er bleven uiteindelijk dertig mensen over. En die verdeelden hem over drie teams van tien mensen. Dat waren mensen uit alle lagen van de bevolking. Allemaal op zoek naar die grote ontsnapping van de televisie. Big Brother was daar even bezig en die zagen echt zo... Ja, het succes dat je daarmee kon doen. Ik heb een paar voorbeelden. Ik ga er niet alle dertig over lopen. We hebben Lucy Miller, 34 jaar. Een tapijtontwerpster die haar job kotsbeu was. Ze droomde van een doorbraak op tv en ging zelfs uit elkaar met haar vriend van vele jaren om aan dit avontuur van een jaar te kunnen meedoen. Damn. Nick vond haar er goed uitzien en vertelde haar stiekem dat hij haar als de co-presentatrice van de show ging lanceren. Ja, die wou heel graag zo presentatrice worden. Maar hij weet toch al dat er niks van gaat komen. Dat weet hij niet. Jij denkt dat? Ik denk nog altijd vanuit... Hij denkt gewoon van fake it until you make it. En als dat er is, en hij kan laten zien aan de studios dat dit er is, en het is zot, en gewoon teasers... We zien wel hoe het gaat, maar dat kan nog altijd wel iets worden in deze fase waar we zitten. Ja. Ja. Niemand weet dat het een scam is en hij gelooft erin. Ik geloof dat je de twee kanten kiest, de twee padden. Ik ben benieuwd. Hij denkt dat het een scam is en hij gaat er eerst iets doen. Jij denkt dat Mimel vanuit een slecht opzicht sowieso... Ja, hij is vanuit een slecht opzicht, maar hij wil proberen om te zien hoeveel hij kan geraken daarmee. Maar dat hij momenteel nog... Als einddoel geld. Ja, als einddoel misschien wel iets te maken, maar nu met het idee van... Momenteel heb ik geen kans dat het gaat lukken. Hij is heel klein, maar... Dus wel met het idee van niet per se slecht opzetten, met het idee van als het lukt, tof en ik krijg geld, maar nu op dit moment weet hij van waarschijnlijk gaat dat toch niet lukken, maar ik doe maar wat. We hadden ook de 21-jarige Jane Marshall, een meisje die dan ook bij haar ouders woonde, bij Manchester, dus zelfs niet in Londen waar het zich hier afspeelt. En het gevoel had dat ze haar leven eigenlijk wou beginnen. Die wou thuis weg en die wou iets doen met haar leven. Dus die is echt zo gezegd tegen de goestingen van de papa. Heel hard in. Ik ga meedoen, mijn programma, koffer gepakt en daarvoor gevertrokken. Dat was zij, die heeft meegedaan met de auditie. Dan was er Daniel Pope, een 25-jarige gast uit de financiële wereld, die dat gewoon heel hard wou cashen voor de 100.000 euro pond. En ook wat avontuur wou beleven. En dan hadden we Tim Eagle. Goeie naam ook. Tim Iegel is een goeie naam. Tim iets minder, maar Iegel zo. 37 jaar. Als je hem ziet, vrijwel de oudste was van De Noop. Ik heb niet van iedereen foto's gezocht, sorry. Later meer. Tim was een toneelschrijver en part-time professionele clown onder de naam Skinny Bean. Maar echt op dat moment al tien jaar lang. Dus echt zo'n ene die dat al tien jaar gewoon doet op straat. Die ding is de clown. Tim werd door Nick binnengehaald in een dubbelrol. Hij was zowel deelnemer als de cameraman voor zijn team. Ja. Ik was fan van hem. Wou gewoon zelf ook zo... Had aspiraties als cameraman. Had een camera gekocht en wou misschien cameraman worden in zijn carrière. En werd daar door Nick dan heel hard in gegooid. Later meer. En toen kwam de contractbespreking. Nick deelde dikke, intimiderende documenten uit, geprint op briefpapier van Nikita Russian Productions. In dat contract stonden de mooiste beloftes. Een jaarlang avontuur over heel de wereld, met een kans op 100.000 pond op het einde van de rit. Voedsel, onderdak, reiskosten en zelfs zakgeld zouden een jaar lang volledig betaald worden door de productie. Klonk als een droom. Stel je even in, je staat op punt je aantekening onder zo'n document te zetten. Een document van een reality-tv-show dat je leven gaat veranderen. Wat zijn de dingen die je misschien niet in dat contract wilt zien? Welke dingen stonden in deze contract dat een beetje absurd was als je er een beetje dieper over nadacht? Ik heb nu alle goeie kanten van het contract gegeven. Wat zijn de slechte kanten? Dat ook alle naaktbeelden gebruikt mogen worden. Dat vind ik een hele goeie. Dat was het niet. Zo erg was het niet. Je hebt eigenlijk al een klein beetje... Alexander, je hebt eigenlijk al een beetje benoemd erstraks. Onzonder dat we het wisten al. Als het niks wordt, dan kan je ook niks maken. Ja. Wat moest je dan doen? Dan moet je wel zorgen dat je daarna... Ik weet het niet meer. Het is nog maar tien minuten geleden. Het is oké. Graag het. Dat je daarna nog werk hebt. Ja. Er stond in het contract dat ze letterlijk alles moesten opgeven dat hun vangnet bood. Niet alleen hun job opzeggen, maar ook hun huurcontracten van hun appartement of hun huis. Ze mochten geen huis hebben. Ze mochten geen job hebben. Ze moesten dat opzeggen. Oei. Ja. Dus we moesten eigenlijk... All-in. All-in gaan. Nergens staan. Ja, dan moet het zeker al voor een hoger bedrag zijn voor ik dan... Dan moet ik er zelfs actief aan om relaties stop te zetten. Dan zijn we aan een jaar lang overleefd geen enkele relaties. Een jaar lang deze gaan doen, dat overleeft ook geen enkele relatie. Dus zelfs dat. Zo echt gewoon... Er waren mensen die dat in hun huis hebben gezegd, die naar hun baas zijn gestapt, die dat in hun carrière dat ze aan het maken waren hebben gezegd van... Het is niet zoals de mol, dat je zegt dat je drie weken verlof wilt. Nee, ze moesten ontslag nemen. Ze moesten hun leven achterlaten. Ze moesten alles, niet onhoolt zetten, maar alles achter hun laten. Stom, zeg. Het stond in het contract en mensen deden het ook. Ze moesten ook een compleet nieuwe lege bankrekening openen, waartoe uitsluitend en enkel Nikita de toegangscodes had. Mochten ze zelf niet aankomen, we moesten wel op hun naam. En als klap op de vuurpijl moesten ze zich op de dag van de lancering, op maandag 10 juni 2002, aanmelden in Londen met absoluut niks op zak. Geen bankkaart, geen cash, geen geld. Dus ook geen manier om geld te gaan aanhalen. Ze moesten niet al hun geld gaan weggeven, dat konden we niet in dat contract zeggen, maar eigenlijk kwamen we toch op negen. Gewoon niks hebben. Alleen de kleren dat ze aanhebben en een rugzak, waar ze een paar dingetjes mochten in steken. En bij aankomst moesten ze hun paspoort afgeven aan Nick. All right. Wat denken jullie als je dat allemaal hoort? Het is wel wat sketchier, hè? Ja. Het zijn wel wat cult-vibes. Kultvibes, dat vind ik echt een goeie vergelijking. Ja, zo voelt het, hè. Alles afnemen en je alle banden met je gewone leven. Ja, inderdaad. Denk je dat hij dan een masterplan heeft, iets wil doen, als je zo'n ding hoort? Klinkt van wel, hè. Een zwindel, een scam, of een kult starten en proberen daar dan iets mee te krijgen. Ja, ik kan het me nu nog niet bedenken, De… Op maandagochtend, 10 juni 2002, de grote dag, de 30 deelnemers verzamelen zich in drie groepen, verspleit, verspleit. Verspleit? Ik kan geen R'n'L'en meer zeggen, wat is dit? Verspleit. Jij had nog die Chinees van vorige week. Door je aderen lopen. Van nu kunnen we toch altijd iets verwachten dat niet oké is, dat is ongelooflijk. Die van… Stop. Stof eigenlijk. Dat is de reden waarom we nog geen duizend vragen hebben. Maar nu is het duidelijk. Ja, dus. Dertig mensen verzamelen zich in drie groepen verspreid over Londen. Bepakt en gezakt met hun rugzakjes, heel zenuwachtig, maar klaar om naar bijvoorbeeld een exotisch eiland te vliegen of ergens in een chique villa binnen te stappen. Team 2. Team 1, 2 en 3. Team 2, daar zat onze cameraman-clown Tim in. En de wannabe-presentatrice Lucy, die ik heb genoemd, en Daniel, die ik heb genoemd. Heel bewust die mensen vernoemd. Die waren verzameld... Die waren allemaal team 2. Dat was team 2. Die waren verzameld in een koud en modderig parkje in New Cross. En dan bedoel ik zo'n parkje... Niet een mooi park in Engeland, zoals in Central Park is, maar een kwadeveldenplein. Tussen de grote flatgebouwen, maar wel een park, omdat er wat groen is en een bankje en een boom staan. Modderig, en het was daar zelfs nog een beetje aan het regenen. Ze stonden daar, geen geld. Ja, keken om zich heen. Ja, jongens. Jij gaat je dat misschien nog wel herinneren. De start van Big Brother. De start van het tv-programma Big Brother. Hoe start dat meestal? Dat komt allemaal een voor een aan. Ja. Kun je dat een beetje beschrijven? De eerste komt aan, dat is op tv. Die inspecteert het huis waar de volgende komt aan. Oké, oké, maar je bent al te snel. Hoe start dat programma? Ze komen aan. Beschrijf dat. Shoties. Ze komen via een poort binnen. Ja, niet aan het huis. Er is nog iets daarvoor. Jij kunt het misschien ook beschrijven. De locatie? Ja, het is eigenlijk logisch. Als je dat ziet, dat is meestal... Een huis. Een huis, ja. Dat is gewoon Big Brother. Trek het weg van Big Brother. De show Big Brother was gewoon zo groot. Zelfs dat eerste seizoen. Die starten en elke zondag was dat terug met zo'n... Als er iemand verlaat, was dat ook met veel tantam. Dus die komen aan. Is dat gewoon... Hallo, doe die deur... Er staat iemand klaar om te ontvangen. Ja, heel goed. En wat is dat nog? Ja, en niet één, twee mannen. Nee, honderden. Dat is gigantisch. Dat wordt live uitgezonden. Dat is enorm veel publiek, een heel uitgebreide set. Al die familie, vrienden, alle fans van dat programma staan daar verzameld om die aan te moedigen om te gaan vertrekken. Er is veel om te doen bij de start van een show. Bij de mol, bijvoorbeeld. De start van de mol. Misschien niet altijd met publiek, maar dat is ook altijd... een binnenkomer. Dat is altijd grote production value, grote productie. Expeditie Robinson, eigenlijk ook. Als die dat eiland voor de eerste keer gaan aanzien, of die boten, die zien elkaar voor de eerste keer. Dat is allemaal heel uitgebreid. Wat zagen onze mensen die verzameling in de parks bij de New Cross? Niks. Letterlijk niks. Geen catering, geen geluidsmannen, geen productieassistenten met klembordjes, niks. En dan raakte Tim een beetje in paniek. En we gingen goksken waarom. Hij had zijn camera vergeten. Nee, hij had hem wel bij, maar... batterij leeg, zeer kort. Er was niemand om te filmen. Hij was de enigste. Ah zo, ja. Hij was de enigste dat daar was met een camera. En hij dacht, wtf, oké, ik zal maar beginnen draaien en dan beginnen opnemen. En dan was er nog iemand anders die wat foto's kwam trekken na een tijd. Maar hij was eigenlijk de enigste met een camera op zak. Dan moest hij in zijn eentje de beelden, het geluid, het licht, weet ik veel, regelen voor, naar zijn kennis op dat moment, een gigantisch televisieprogramma dat op nationale tv, of zelfs misschien internationaal, ging uitgezonden worden. Het doet toch een beetje nauw. Ja, daar ben je wel aan te twijfelen. Ik zou dat toch al heel raar vinden. En dan hebben we daar de grote baas zelf, onze Nikita Rushin, die dat uren te laat kwam opdagen. Zijn gsm stond uit, dus niemand kreeg hem te pakken. Maar toen hij uiteindelijk in dat park aankwam, was hij niet meer zo dat heel... ...charismatische figuur. Hij zag er wat verwilderd uit, zijn haar lag in de warren, hij zweette, was heel nerveus. Dus ja, dat was al een beetje een façade die begon af te brokken. Nick riep Lucy, de co-presentatrice, zoals hij haar had benoemd, bij zich en vertelde haar dat ze zo dadelijk de regels en set-up van de show aan de rest van de groep ging moeten onthullen. Fair, maar ze wist het zelf nog niet. Dus Nick heeft het daar snel even verteld en een minuut later stond ze voor camera als presentatrice tegen de groep te vertellen. Het is alsof je Gilles de Koster twee minuten voor dat programma briefde van welk dat setup is van de mol. Ja, en dan vertelden ze aan de camera en de rest van de deelnemers waarvoor ze zich hadden ingeschreven. Uiteraard ga ik dat hier niet uit de doeken doen, want jullie mogen dat eerst zelf proberen achter te gaan. Wat is de setup, denken jullie, van dit tv-programma? Dat begint in dat parkje. Ja, maar de volledige setup. De volledige setup? Het zou wel zo iets zijn van een jaar lang een leven opbouwen, waar dat helemaal los staat van nu of zo. Ze hebben niks meer, ze hebben geen geld, ze hebben geen dingen, en ze moeten vanaf nul terug iets opbouwen. Inkomen verwerven en dingen, en woning. Maar samen dan? Of een groepje samen of zo, ja, iets samen. Je kunt geld verdienen met challenges en hij is altijd aan het storten van al die rekeningen. Nog een klein... Je bent goed bezig. Zo goed als bijna bonkop, maar er is één groot belangrijk detail. Wat was er op het einde van de run, na dat jaar? Honderdduizenden euro. Die ze zelf hebben vergaard. Samen. Met de drie teams. Als team moesten ze... Ze waren met tien. 100.000 euro per persoon. Dus 1 miljoen verzamelen. Ze moesten over 365 dagen daar terugkomen met 1 miljoen. En dat is nog beter. Dus ja, er was geen villa, er was geen wereldreis. What the fuck? Ik heb dat ingesteld deze week, maar ik denk dat mijn flash nu zo licht geeft als ik een bericht krijg. Ik dacht, dat gaan ze zien, ik ga sneller. Er was geen budget voor eten of onderdak. Vanaf nu waren ze dus officieel allemaal dakloos. De opdracht, de uitdaging van de komende 365 dagen was dat de drie teams tegen elkaar moesten strijden. om vanuit het absolute niets, vanuit de god, waar ze nu in beland waren, 1 miljoen pond bij elkaar te verdienen. En de theorie van Nick was, we gaan de maatschappij verslaan op haar eigen speelveld door uit het niets rijk te worden. Puur door de magie van televisie. Beetje zoals die taart. Komt ergens aankloppen mee. Hallo, televisie? Maar dan naar een grotere schaal. Ja, en dan begonnen ze te rekenen en dachten ze, ah ja, dus wij moeten eigenlijk ons eigen prijzengeld gaan proberen verdienen, verzamelen. Ja, die stonden dus allemaal een beetje perplex. Ze mochten ook eigenlijk geen geld uitgeven. Ze mochten dat geld niet uitgeven dat ze verdienen, want dat ging naar die rekening waar Nikita… Ja, dan nog. Hoe doet hij zijn eten en verblijf? Ja, dat is de vraag dat ze zelf moesten oplossen. Later meer. Want dus dat is de setup. Zouden jullie daar aan meedoen? Nee. Nee, maar ik vind op zich nog wel een goeie setup. Het is niet super, super slecht. Ik denk, als je die... Stel, je doet dat... Want eigenlijk is Big Brother niet veel anders, want die moeten ook geld verzamelen. Maar dat is wel geld dat de productie heeft om dat uit te zetten. Ja, dat is dus geld dat de producten aanheeft. Je krijgt 5.000 euro om een half uur of een uur op een fiets te zitten. Ja, zo'n dingen. Dus die moeten ook zo geld verzamelen dat ze dan kunnen uitgeven. Ook zo in shops en weet ik veel wat, allemaal van die dingen. Maar hier... Je moet er jezelf geld gaan verdienen. Ja, hoe maak je als Nikita Denk in een televisieprogramma zonder budget? Je laat het budget gewoon ontstaan. Dat is het. Ik heb al op Instagram een ding gezien van uit noodzaak. zijn er natuurlijk wel creatiever en geen afleidingen. Dat was ook zijn ding. Stel, ik zeg tegen u, volgende maand moet jij 100.000 euro verzamelen. Jij zegt, dat gaat nooit, dat gaat niet. Ik zeg, beter tegen u dan. Uw dochter, haar leven hangt er van af. Met 100.000 euro tegen het einde van de maand kun jij zorgen dat ze blijft leven. Je gaat zien dat je 100.000 duurt. Dus dat je je mindset gewoon wel verandert. Je gaat meer kans maken dat dat je snakkers raakt. Je gaat er alles aan doen om het te halen. Ja, dat was ergens zijn insteek ook. De groep die we daar zien stond natuurlijk perplex. Geen onderdak. Dat was geen huis voorzien voor hen. Dat was geen Big Brother-huis waar ze naartoe konden. Ze hadden hun eigen plaats opgezet, omdat deze moest van dat contract. Maar binnen een paar minuten was het al een beetje aan het afbrokkelen. Team 1 en team 3 begonnen snel in te zien dat ze in een waanzinnig plan waren. plan waren getrapt. Een van de deelnemers van die teams had aan een vriend de situatie uitgelegd. En die vriend wist wie Nikita Rushin was. Wie? Nikita Rushin? Ik ken die. Maar die heet gewoon Keith en die werkte in de biografie-sectie van de Waterstones-boekhandel in Piccadilly. Die werkte in de standaardboekhandel van Londen. Zalig. Oké. Dus dat team denkt van, hè? Dit is geen grote producer, dit zijn geen grote dingen. Waar werkt hij? Daar? Echt? Ja. Toen hij dat hoorde, wou hij natuurlijk spreken met Nick. En Nick kwam en heeft toegegeven dat hij het programma nog moest verkopen, effectief, zoals je dan al voorspeld hebt, en dat er helemaal geen echt productiebedrijf bestond. Die twintig mensen, die twee teams, pakten hun spullen en zeiden, tja, ik ga proberen mijn ex-baas te overtuigen om mijn job terug te geven en kan even bij mijn ouders vragen of ik daar mag Ik slaap totdat ik terug iets vind. Maar ja, die hadden wel natuurlijk tegen heel hun vrienden en familie gezegd dat ze grote reality-tv-sterren gingen worden. Dat is wel zuur. Een beetje awkward. Heel fucking pijnlijk. En dan hebben we team 2. De groep van Tim en Daniel. Die reageerden een beetje anders. Die wisten op dat moment ook nog niet wat die andere twee teams ontdekt hadden. Dus die wisten nog niet dat het allemaal gewoon... Dat Nick niemand was. Die zaten ook heel diep in de sunk-cost-fallacy. Dat is een term... Ken je wat dat wil zeggen, Alexander? Zeg het nog eens. Sunk-cost-fallacy. Wat denk je dat dat is? Dat je iets in de schulden zit of zo. Ja, maar het is een effect daarvan. Dat je daar een afbetaling voor hebt aangedaan? Nee. Mensen die naar een casino gaan, kunnen daar soms heel hard van afzien. Dat je een stukje moet terugbetalen. Ik heb daar denk ik het meeste schrik voor, als ik zo zou beginnen gokken. Om zo dat... Echt te veel. Dat gaat op de poef. De poef? Dat gaat op de poef. Dat gaat op de poef belanden. Geef mij twintigduizend euro, ik betaal dat straks wel terug, want ik heb gewonnen en dat je dat niet kunt terugbetalen. Nee. Nee, niet helemaal. Het is zo eerder dat je zo… Weet je het zelf wel? Beetje zoals met deze podcast. Dat je er zoveel in steekt dat je dan een tijd hebt van, ja, we kunnen niet stoppen. Dat je er al te diep in zit. Je zit er al te diep in. Je hebt al te veel opgegeven zitten. Ja, in veel scenario's. Poker, en je bent aan het bluffen. En je ziet dat het niet goed komt. Maar je blijft gaan. Of je denkt, kom, nog vijf euro. We zijn nu toch al... De Martin zegt ook altijd over RuneScape. Ik heb dat al jaren gespeeld, dat is zoveel tijd. Dat is een kostfellissie. Ik kan niet stoppen nu. Ik kan nu niet meer stoppen. Ja, dus die hebben daar een beetje last van. Ze hadden geen slaapplaats, ze hadden geen geld. Zeven van de drie leden, van de tien leden, bleven over. Er waren er toch drie die zeiden van, stop, maar ja, oké, we zitten van dertig. Dan bleven we uiteindelijk met zeven mensen over. En die trokken naar Delsten in Oostlonde, want daar woonde Tim. Tim, de clown-cameraman, had zijn huur nog niet opgezet, omdat hij als crew dacht dat dat misschien niet moest. Hij wist ook niet goed of hij deelnemer of cameraman was. Hij wist gewoon dat hij meedoet. Oké. Dus die had nog een piepklein appartement, een eenkamersappartementje, zo'n een slaapkamer, en dan zo'n living met een keuken aan. Mega klein. Ja, dat was de enige droge plek die ze hadden om naartoe te gaan, die niet openbaar was, dus dan gingen ze met zeven volwassenen naartoe. Daar zaten ze op de vloer, sommigen in de zetel, heel opgekropt. En overdag gingen ze op lokale markten bedelen om overhijp fruit en beschimmeld brood te krijgen om toch iets te hebben voor het eten. Die waren helemaal mee. En toch... Het idee van famous zijn, een tv, bleef zo sterk dat ze die eerste twee dagen in die flat de hele tijd nog vasthielden aan dat format. Dus echt al begonnen te denken van... Hoe gaan we dit doen? En... Is dat die... Ja, toch een beetje. Ik vind het gek. Maar dan, ook heel raar, Nick was daar ook de hele tijd. Die ging ook rond in die flat. En die sliep daar ook. Waardoor de deelnemers dachten dat dat misschien toch ook een rare test was van de grote producent. En dat ging dus een dag of twee door. En die waren wel degelijk een programma aan het maken. Ze gingen zelfs voedsel zoeken, door te bedelen. En ze maakten in de hoek van de slaapkamer een soort van diary room. Een dagboekkamer. Met een camera, waar ze dan voor de camera wat getuigenissen konden doen, zoals in Big Brother. Ja, grappig dat het hem ook was, had Tim daar in die kamer ook een fartmachine verstopt. En af en toe liet hij dan zo'n fartje spelen, als er iemand daar zo aan zijn dingen aan het opnemen was. Wat denk ik, moet hij dan dat opgenomen materiaal niet aan iemand geven, of denk je die niet bijna? Allemaal tapes. En die moeten toch ook betaald worden? Zijn deelname was... Die zei gewoon van... Die zal tapes misschien hebben voorzien. Misschien wel, maar... Er is geen productieassistent, er is niemand buiten Nick. En Tim was de cameraman waar een deelnemer was. Er was geen cameraploeg, er was geen licht, er was niks anders. Die hebben dat twee dagen lang gewoon meegegaan in dat idee. Zonder daarmee te stoppen, zonder daar dieper over na te denken. De sfeer was niet echt miserabel, was wel opgekropt, maar eigenlijk wel een beetje plezant aan het worden. Onze leeftijd, tussen de twintig en de dertig, die waren mee aan elkaar aan het lachen. Ze hadden niet veel eten, ze hadden niet veel drinken, maar die hadden zoiets zoals je bij Big Brother hebt. Of de mol. Ja, of de mol. Dat instant camaraderie, dat instant sociaal zijn met elkaar. Er was zelfs een teamcaptain aangegeven die dat de week ervoor te horen had gekregen, dat hij teamcaptain was. Dan was er nog een teamvicecaptain of zoiets, of een assistentcaptain, die dat op de dag zelf pas te horen kreeg. Die pakte dat echt een beetje op hun van, ja, hoe gaan we dit aanpakken? Hoe gaan we dit kunnen doen? Moeten we een job zoeken? om dat te verdienen. Maar toen legden ze contact met leden van team 1 en team 3. De Plot Tickens Boys. Ze kregen door te bellen met een van die leden eindelijk de volle waarheid te horen over Nick en zijn boekhandelcarrière. En het feit dat ook die andere teams eigenlijk totaal niet meer aan het meespelen waren. Die dachten echt, we zijn ook ingerond. En dan werd er eentje opgebeld en gecontacteerd. Die hebben die toch te pakken gekregen en gezegd, ja. En toen gebeurde er nog iets ongelofelijks gênants voor onze grote mastermind Nick. Wat denken jullie? Zijn mama kwam hem halen in dat appartementje. Stel je voor. Het nieuws is erachter gekomen dat ze op tv geweest is of zo? Nee. Zijn baas ontsloeg hem per telefoon. Hij werd op straat gezet vanuit het appartement? Nee, je zit eigenlijk in de buurt. Zijn baas ontsloeg hem niet, nee. Nick gaf theatraal wel toe dat hij ook dakloos was en ook geen job had en ook nergens naartoe kon. Hij had z'n eigen in exact hetzelfde bootje gezet als de deelnemers, omdat hij ervan overtuigd was dat ze binnen de korte keren in luxe zouden baden door het succes van de show. Dus hij geloofde zelf heel hard in zijn setup. Oké. Tegen donderdag 12 juni, de goede twee dagen daarna, veranderde de sfeer dus van wanhopige opwinding naar een kille, gefocuste woede op Nicky. De groep besefte eindelijk de volle omvang van het bedrog. Zoals Jane het later verwoordde, Nick heeft ons opgelicht en bedrogen. Dus al onze energie ging nu naar één doel. Hoe kunnen we hem compleet vernietigen en tegelijkertijd alsnog op tv komen? Eén kandidaat, John, die wilde niks als fysiek de lijf gaan, in het midden van de nacht. Alles kapot. Die brak gewoon, die besefte ineens zo van... What the fuck? Ik heb heel mijn leven verwoest voor deze, en deze is niks. Maar hij werd tegengehouden door de andere, die was echt bekend. Die zag echt rot, rot voor de... Hoe noem je dat? Woede. Ze bedachten een wraakplan, een echte stingoperatie. Nick was even weg, maar hij had zijn rugzak achtergelaten, dus ze wisten dat hij nog terug zou komen. Ze dachten, oké, hier pakken we onze kans. Toen hij terug binnenkwam, deden ze de deur van de flat op slot, waardoor ze Nick effectief gijzelden. Ze belden naar de redactie van London Tonight, het regionale nieuwsprogramma van ITV, en ze zeiden, we hebben hier de man zitten die de grootste reality-tv-zwendel ooit heeft opgezet. Kom met een ploeg naar hier. En dat deden ze. Nee, goed. Toen dat de echte journalisten arriveerden, was het een pijnlijk tafereel. Nick Russian, de stoere kerel in de lere jas, werd op nationale televisie compleet in de hoek gedreven in een klein, groezelig flatje. De slachtoffers riepen naar hem in de lens. Een deelnemer, Nick, dus een andere Nick, niet Nick Russian, maar Nick met CK, anime-K, riep furieus... Gak er gewoon op. Allee, niet met die woorden. Ik heb dat wel mooi vertaald naar het Nederlands. Ja, Nick stond daar stamelend met neergeslagen ogen. Hij weigerde de schuld op zich te nemen en bleef theatraal herhalen dat hij echt in het project geloofde. Hij fluisterde, hij wist dat hij nu een figuur van haat was geworden, maar hij bleef zeggen dat hij net zoals zij in dezelfde situatie was. En als ze die energie nu hadden gefocust bereiken van hun doel, dan waren ze misschien er al geweest. Ze zagen dat ze samenwerkten gewoon niet voor het doel dat hij voor ogen had. Samens kwam dat item op het avondnieuws en dat was sensatie natuurlijk. Voor één korte absurde dag waren de deelnemers effectief beroemd. Mensen herkenden hen ook op straat daardoor, op café, ze stonden ook in de kranten. Ze hadden uiteindelijk een roem, maar wel als het nationale mikpunt van Spot, want ze noemden ze de gullible idiots, goedgelovige idioten die dat alles hebben opgegeven voor een leugen. Dan komen we natuurlijk bij een vraag die de deelnemers, maar ook heel het land, zich stelden. Deze man die dertig levens volledig overhoop heeft gehaald met leugen. Mensen hun huizen, relaties en jobs heeft laten verliezen en valse contracten heeft laten tekenen. Dat is toch pure oplichterij? Dus, wat denken we? Wat is de straf van Nick? Ik denk niks, hè. Omdat hij daar wel zijn straf moet zijn. Als het niks is, dat kan. Dat zou wel. Er is... Dat is niet oké wat hij heeft gedaan, maar... Die hebben dat ergens vrijwillig gedaan. Het is geen irreversible damage. Dat kan nog wel teruggedraaid worden. Of je kunt een job terug krijgen in je huis. Oké. Dus ik denk dat hij vrij licht gaat zijn. Ik vind het wel... Ja. Ik denk niet dat hij een straf gaat krijgen. Niks. Zo. Verjaardag thuis, daar is het of zo. Iets leeuwdoekt. Uiteindelijk heeft hij die meeste tijd op niks gedwongen. Dit is fraude. Ja, eigenlijk wel. Het zijn wel valse voorwensels, natuurlijk. Sowieso. Ja, nee, want er gaat allemaal in dat contact of zo... In die zin zou je ook kunnen zeggen van... Ah ja, dat oudje heeft ook vrijwillig haar geld overgeschreven aan een scammer. Die heeft dat zelf gekozen. Ja, dat is ook niet waar natuurlijk. Ja, kijk, de Britten hadden, spijtig genoeg, op dat moment nog te maken met een fraude de wetgeving. Dat zou altijd een ding zijn. Ik dacht al dat het zoiets ging zijn. Altijd een ding, hé. Ik had ook zoiets in mijn eerste gedachten. Ja, dat past nadien eigenlijk. De wetgeving houdt dat niet in. In die tijd werkte de Britse fraudewet niet op basis van de intentie om iemand op te lichten, maar puur op basis van het resultaat. Dat resultaat was ook heel strikt gedefinieerd. Om veroordeeld te worden moest je via misleiding fysiek bezit, geld of dienst te bemachtigen waarop je geen recht had. De politie onderzocht de zaak, maar ze moesten concluderen dat Nick geen geld gestolen had. Integendeel, hij had de deelnemers bevolen om af te komen zonder geld of bankkaarten. Hij had ze wel een contract laten tekenen om hun toekomstige inkomsten aan hem af te laten staan. Maar aangezien er geen rosse cent verdiend is geweest, in die drie dagen bestond er ook geen geld dat gestolen was. Wat betreft het stelen van diensten, dat gold alleen maar als je traditioneel loon ontweekt. Dat was ook niet het geval, want ze moesten wel geld krijgen. Het is ook niet dat dat heeft ontweken. Maar de deelnemers waren zogenaamde ondernemers die een eigen miljoen gingen verdienen. Ze verwachten geen uurloon van Nick. Ze gingen hun eigen geld gewoon verdienen. Omdat het dus allemaal draaide om hypothetisch geld en vrijwillige, zei het onder valse voorwenselen wel, deelname, weigerde de wet dit als een misdrijf te zien. Een burgerlijke procedure, wat ook kan natuurlijk. tegen hem aanspannen had geen zin, want hij had zelf niks. Hij had geen job, hij had geen geld, hij had geen eigendom, hij had niks. Dat is mijn idee, dat hij aan het afgaan is. Wie belt hem nu? Mij, mij. De bel. Oei. Het was een elfrecht. Ik had het ook opgepakt. Waar was ik? Ah ja, dus ze kunnen hem niet aanklagen voor geld, want hij heeft geen geld. Ze kunnen hem niet laten straffen door de overheid. Dat gaat ook niet, maar ze kunnen hem ook niet aanklagen voor geld. Dus het is een absurde zaak op dat moment. Een man heeft eigenlijk een totale ravage aangericht voor het leven van dertig mensen. zonder enige juridische gevolgen. Wat wel daartoe heeft geleid dat er natuurlijk doden en steentjes beginnen te vallen en de Britse regering dat toch eens gaan herbekijken. Vier jaar later, in 2006, werd de Fraud Act ingevoerd en deze nieuwe wet kijkt niet meer puur naar wat je fysiek gestolen had, Maar ook naar uw intentie, en vanaf 2006 is fraud by false representation, dus uw eigen fout voorstellen of de zaken gewoon fout voorstellen, om iemand anders financieel risico te laten lopen, is ook strafbaar met een maximaal celstraf van 10 jaar. Dus als Nick dat nu zou doen, dan zou hij zonder twijfel gewoon 10 jaar de bak in gaan. Zelfs heeft hij nooit zelf een cent van die mensen gepikt. Dus dat is het idee dan wel. We hebben bezoek. Hey. Hallo. Dag vreemde vrouw. Ineke is er. Dat is Henneke. Oké, we doen gewoon verder. Wel doen maar. Waar pak je je bruidswapen? Wel stil, hè? Wel stil. Deze knippen we er niet uit. Zo professioneel zijn we. Maar het was niet alleen de strafwet die dat faalde. Wat is er nog gefaald eigenlijk, als je daarbij nadenkt? Het geloof in de mensheid. Mooi. Heel zwaar. Diep. Wat was er in die tijd normaal en nu niet meer? En deze heeft er ook wel toe bijgedragen, als ook nog andere voorbeelden. Wat was vroeger in 2000 normaal en nu zie je dat niet meer? Ik denk het aan mijn onderwerp. Ik laat ze zo graag nadenken. Ook niet meer. Ik zie het niet. Ik ben helemaal afgeleid. Ik laat ze nadenken. Come on. Waarover gaat mijn programma, mijn programma, waarover gaat mijn onderwerp? Kijk, kijk, Roes. Kijk, kijk. Of een ding, een soap, of een reality-serie. Ja, reality-tv, ik denk dat. Wat was er in de jaren 2000 en wat zie je nu eigenlijk niet meer? Dingen waar je geld moet verdienen. Nee, dat zie je er nog. De mol is geld verdienen. Ja, reality heette ook nog. Reality heette ook nog, maar de soort reality is wel serieus veranderd. Wat je vroeger, het heeft een mooie naam, soms nu ook nog op een of andere manier, soms ook nog wel, maar veel minder. We hadden ook bij ons op Vier een paar programma's dat daar zeker onder viel. Meer risico dingen. Nee, niet per se. Nee? Blanke, mensen die thuis aan het roepen zijn naar hun dingen. Uitlachtelevisie. Ja. Ze knikken hier, want dat is heel audiovisueel. Ah, ja. Maar is deze nu toch ook nog? Nee, eigenlijk... Temptation. Temptation hebben ze wel. Dat is al serieus. B&B zoekt lief. Temptation is eigenlijk het beste. B&B zoekt lief. Come on. Ja, maar dat proberen ze heel serieus te pakken. Ja. VTM pakt dat niet serieus, hoe ze dat monteren. Ik denk aan vroeger. Ze hadden programma's zoals Fans, programma's zoals Days. Ja, dat is wel waar. Zelfs Expeditie Rommelson was vroeger een beetje harder dan hoe het nu is. Het is allemaal wel... Het is allemaal wat softer, ja. De ethiek in de media was in die tijd niet zo hard aanwezig als nu. Het is er nog wel. Zelfs blind getrouwd kun je zeggen dat het soms op het randje is. In 2002 was de redenering van tv-bazen en het publiek eigenlijk dat als je zo dom en ijdel bent om mee te doen aan reality tv, dan is elke vernedering en psychologische schade die je oploopt gewoon je eigen dikke schuld. Je zei, kanonnen vlees voor ons amusement. Een beetje zoals wij dat zijn voor onze luisteraar. Maar die visie hield geen stand, want reality tv heeft in de jaren ook serieus wat vernieling gedaan. Toch heeft het heel lang geduurd vooral in Engeland, voordat ze er iets aan hebben gedaan. Tussen 2018 en 2019 bleek de verschillende bekende Britse reality-tv-sterren zelfmoord, omdat ze de psychologische druk, de haat op sociale media en de vernedering na programma's niet meer aankonden. We spreken onder andere over Sophie Grandin en Mike Talasitis, die allebei zeer geliefde deelnemers aan het razend populaire Love Island waren. De absolute druppel van heel deze verhaal was ook de dood van Steve Diamond. Hij was een gast in de Jeremy Kyle Show, een schreeuwerige daytimeprogramma waar mensen ruzie maken over overspel, een beetje zoals Jerry Springer. En hij kreeg daarvoor de camera te horen dat hij faalde. voor een leugendetectortest, werd massaal uitgejouwd en een paar dagen later ontnam hij zichzelf van het leven. Het programma werd onmiddellijk definitief stopgezet en de Britse overheid greep pikkelhard in. Want sinds 2021 heeft Ofcom, dat is de onafhankelijke media-waakhond van het UK. Die hebben regels voor omroepen extreem verstrengd. Het exploiteren van kwetsbaarheid of het veroorzaken van onrechtvaardige angst is bij deelnemers nu wettelijk verboden. Elke deelnemer moet vooraf psychologisch gescreend worden door echte gediplomeerde professionals, dus niet door de vriendin van de producer. Ze moesten informed consent geven, wat betekent dat ze exact moesten weten welke risico's ze konden lopen. En ook nazorg na een programma is verplicht geworden. Hier is dat ook temptation. dat niet altijd heeft gedaan en nu wel psychologische hulp aanbiedt aan hun deelnemers. Omdat het verplicht ook is geworden. Dat was vroeger in het begin… Het is ook wel belangrijk, als je twee maanden samen bent en je vriend gaat vreemd op temptationsline, is het wel belangrijk dat je daarvoor emotionele hulp… Dus we spreken over 2021. Is dat pas ingevoerd, die regels, in Engeland? Nog niet zo lang. Het is wel laat, hè? Het is echt laat. En bij ons? Dat weet ik niet, heb ik niet opgezegd. Dat had ik kunnen doen. Bij ons is dat er nog niet. Daarom lachen wij Yorrick uit. Hij volgt de regels. Hij is een nazorghebber hier. Aangeven aan de politie. De Ween-politie. Het verhaal van die dertig mensen werd dus jarenlang door heel veel mensen gewoon een beetje weggelachen. Totdat een bekroonde documentairemaker, Ashley Frances Roy, zich ermee begon te moeien. En in 2023 kwam een driedelige documentaire-reeks, genaamd The Greatest Show Never Made, op Amazon Prime. die gisterenavond allemaal gezien, alle drie kwartierlijks per aflevering, waar heel deze verhaal… Het is echt een aanrader. Niet alleen omdat je dan dat verhaal ziet, maar je ziet ook al die beelden die Tim heeft gemaakt. Je ziet die mensen uit de jaren 2000, je ziet hoe ze zijn, hoe ze leven, hoe ze dat ervaren. Je ziet ook heel veel beelden gewoon vanuit die tijd. Ja, beetje onze jeugd is dat, hè. De jaren 2000 is wanneer wij tieners waren. Ze gebruiken die authentieke beelden die dat team heeft gemaakt. Maar je ziet ook dat ze heel veel hebben nagespeeld. Zo van die... Ja, dat heeft een naam. Re-enactment. Dank je. Dat was ik aan het zoeken. Re-enactment. Maar heel leuk. Die mensen die ik heb vernoemd van team 2, hebben ze teruggevraagd. Nu. Dus allemaal 25 jaar ouder die dat doen, interviews. Hun moment in de spotlight. Ja, dat is leuk. Maar die spelen ook soms in re-enactments hun eigen jongeren zelf. Dat is heel goed gedaan. In zo'n heel duidelijk gebouwde set, met heel veel kleur. Om momentjes na te spelen. Zo'n goeie reeks. Ja. Toch een beetje famous, hè. Wat dat heel sterk maakt, is dat ze Nick Rushin niet portretteren als een evil mastermind, een beetje zoals het nu in het begin misschien wel naar boven kwam bij mij, maar als een pathologische fantast. Goeie woord. De deelnemers bevinden zich daar zelf, waar sommige nog steeds woedend zijn, zoals Daniel, die nog altijd zegt van, kijk, ik kan hem niet zien, onze dingen. Kijk, Tim, de clownder, na twintig jaar, eigenlijk redelijk mild op terug op die tijd. Tim zegt in een documentaire, ik heb altijd medelijden met Nick gehad. Hij probeerde ons niet zozeer financieel te ruïneren. Hij was zelf gewoon een wannabee die zo hard in zijn eigen fantasie geloofde, dat hij vergat dat het niet echt was. Toen dat de bubbel barstte, was Nick minstens even ontredderd als zijn slachtoffers. Ja, dat is redelijk absurd, vind ik, als je erbij nadenkt dat hij allemaal zo daar precies oké mee zijn dat dat gebeurd is. Ja, die hebben hem natuurlijk ook wel persoonlijk gekend. Ja, maar ze zien het ook weer, en dat heb ik gezegd erstraks, als een gedeelde trauma, als een gedeeld avontuur. Ja. En die hebben daar echt lessen een beetje uitgeleerd. En dan nog, een beetje een epiloog, wat is er gebeurd met Nick, ons figuur dat nationaal is afgemaakt op televisie? Ja. Hij is nog een paar keer geconfronteerd geweest door tv-programma's, interviews, weet ik veel wat, over dat ding. En dan is Nikita Rushin volledig van de radar verdwenen. Maar een man die van vorm kan veranderen, doet dat natuurlijk niet maar één keer. Jaren later reincarneerde hij opnieuw. Niet als Keith, niet als Nikita, maar hij heeft een nieuw alter ego gecreëerd. En, dat staat voor Nick, Quinten Wolff. En hier is hem. Dat is wel... Nick, 20 jaar later. Het is weg. Voila, dat was Nick, 20 jaar later. Voila, dat is hem. Supergoed in die documentaire, want op het einde van aflevering 2, eindigt de aflevering dat hij in zijn interview voor de camera komt zitten. Dus je denkt de hele tijd, dat is altijd vanuit dat standpunt verteld, vanuit die deelnemers. En dan ineens komt hij zitten en zo. Ja, ik ben Nick Russian. En dan, aflevering 3 is een beetje het verhaal vanuit zijn standpunt. Maar hij is niet de producer of zo van dat ding? Nee, nee, nee, nee. Nee, want hij komt daar ook wel heel... Hij komt daar niet per se heel goed naar buiten, dat deel. Wacht even. Dus... Maar daar is zobiet meer over. Ik ga even zeggen wat er met hem is gebeurd. Hij heeft dus die naam gekozen, want dat klonk intellectueel. En hij kreeg uiteindelijk wel de aandacht die hij wou, want hij is uiteindelijk een gerespecteerd auteur geworden. een leraar creatief schrijven, die de Writers Lab in Oost-London oprichtte, en een boekenclub organiseerde. Hij was scriptconsulent, jureerde in poëziewedstrijden en, ironisch gezien genoeg, werd hij ook podcasthost. Een heel decennium lang maakte hij een redelijk populaire Londense podcast die Londonist Out Loud heette. En niemand in dat literaire wereldje had het enige idee dat deze podcast-schrijver de man was die dat de jaren daarvoor levensbijna volledig had vernield voor een onbestaande reality tv-show. En in 2014 bereikte hij zelfs zijn hoogtepunt, want dan bracht hij een boek uit, een debuutroman, getiteld Death of a Poet, bij de bekende uitgeverij Serpent's Tale. Nog nooit van gehoord. En die kreeg lovende kritieken, was een beetje een bestseller voor hun kleinere kringen wel. Heel speciaal, want dat boek gaat over een protagonist die gemanipuleerd wordt, over een versplinderende identiteit, zoals hij eigenlijk zelf ook heeft, en over de traumatische grens tussen realiteit en fictie. Toen had hij die boek zelfs promoten, zei hij dat hij hem heel hard had afgezien met het schrijven van die boek, omdat hij zelf niet meer de dingen tussen fictie en realiteit kon... Dat je natuurlijk als izzi wat ermee gedaan, geen verrassing was. En uiteindelijk werd hem dus opgespoord door die Amazon. Ze hebben daar echt een punt van gemaakt van, die is verdwenen, we gaan die opsporen. We hebben een specialist ingehuurd om die te gaan opsporen. En op het einde van afgelopen twee zowel. En we hebben hem gevonden. En dan kwam dat naar boven, nooit geweten, tot deze documentaire. Dat hij die Nick Wolf is, dat dat die is. Heel cool gedaan. Hij geeft dus een beetje de indruk dat hij nog altijd... Maar hij werkt er wel aan mee. Hij werkt er wel aan mee. Het is een beetje een egotripper, want de manier waarop hij een man schuld en verantwoordelijkheid van heel dat ding wegschuift en een beetje in die rol van gemartelde kunstenaar kruipt, dat is absurd om te zien. Maar je ziet ook in die documentaire dat hij een heel moeilijke jeugd heeft gehad. dat hij daardoor een serieuze identiteitscrisis heeft gehad in zijn tienderen en twintigerjaren. Hij geeft ook toe dat hem dat idee van dat programma totaal verkeerd heeft aangepakt. Wisdom comes with the ages. Maar hij zegt wel dat zijn intentie altijd goed is geweest. Hij probeerde die deelnemers niet op te lichten. Dat was niet zijn doel, om geld daaruit te krijgen. Je ziet nu ook in die documentaire dat hij heel stabiel is. Hij zegt dat hij veel stabieler is geworden. Hij heeft een vrouw, twee kinderen, twee jonge kindjes. Maar je ziet ook dat al die deelnemers nu ook eigenlijk allemaal gewoon een normaal leven hebben. Er is niets mee gebeurd. Het is geen trauma, echt. Ja, dat is natuurlijk ook wel een goeie ding, want dat is nu in deze gevallen. Daarvoor was er wel iets mee gebeurd, en we waren helemaal in een slootje. Het komt hem goed uit dat er niks gebeurd is. Het is best case dat het zo vroeg uitkwam. Ja, inderdaad. Veel van die deelnemers zeggen van ja, ik heb die ervaring gepakt, ik heb daar iets positiefs van gemaakt, ik heb daar een les uit geleerd, ik ben minder naïef geworden daardoor, ik heb minder risico's gepakt die ik eigenlijk anders misschien wel zou pakken. Ik heb niet meer gewoon ingeschreven voor het eerste beste en alles geloofd. Erg is dat ook wel. Mooi. Ja, en in die documentaire zitten die dan allemaal samen, al die mensen, al die deelnemers, en die praten dan over die momenten. Ze hebben hem er niet bijgezet. Ergens was ik aan het hopen, op een gegeven moment, als ze hem er nog laten binnenkomen, maar dat waren echt wel nog deelnemers die dat... wel ergens een… Een soort van wraak. Ja, wraakvoeten. Ergens toch wel boos waren van… Dat had niet gemoeten. Die zijn er misschien oké mee met de ervaring, maar niet de reden waarom ze erin zijn geduwd door één persoon. Maar sommigen hebben dan wel getuigenissen en ze laten die getuigenissen wel zien aan hem. En je ziet dat dat hem ook wel ergens closure geeft van… Dat speelde in zijn kop wel, van ik had een idee en die hoopte eigenlijk... Die heeft eigenlijk gestart en het leek allemaal alsof het een grote oplichter was. Maar het kwam erop neer dat hij gewoon een tv-programma probeerde te maken om zijn leven te veranderen, maar ook het leven van die deelnemers. Hij wou de deelnemers eigenlijk, onder de verkeerde bedoeling misschien, of onder de verkeerde manier, ook het leven van die deelnemers veranderen. En ook al is dat niet gelukt op de manier waarop hij dat wil, uiteindelijk is dat wel gelukt. Je leven is daar wel door veranderd. Voilà. En ergens toch een stukje geschiedenis geschreven. En ergens toch een stukje geschiedenis geschreven. En ze praten erover. En de greatest show ever made is uiteindelijk wel gemaakt in de vorm van die 3-delige documentaire dat je kunt zien op Amazon Prime Video. Kijk nu tegen. Mooi, hè? Dat was het. Het einde van de reality tv. De 3-delige reeks. Een trio waar we anders altijd lachen met zo'n dingen. Dit is toch een iets mooier verhaal. Zullen wij zoiets borderline crimineel doen, waaruit de wet nog indekt en dan ons verhaal brengen? Ik was ook aan het denken van, kunnen we dat nu nog doen? Nee, want mensen gaan nu niet meer geloven of hun eigen inschrijven op een flyer. Ik denk wel dat de echte mensen dat eigenlijk doen. Als je een AI maakt, maar die AI begint zijn eigen ding te doen en die begint mensen voor je op te lichten. Dat is gewoon een scheme voor geld. Dat ben ik al mee bezig. Ja, maar misschien nog niet gedekt door de wet. Dat ben ik al mee bezig, ja, want ik heb het niet gedaan. Mijn AI heeft dat gedaan. En ik heb je ook niet de instructies gegeven. Je hebt gewoon zelf beginnen. Maar dat is het probleem. Ik kan geen AI bouwen. Ik gebruik AI, maar ik kan geen AI bouwen. Stel je voor. Scam AI. Make my own AI. Ja, voilà. Dat was het onderwerp. Alexander is ondertussen aan het scrollen op zijn dingen. Nee? Ja, allee. Goeie feedback. Dat is een verhaal. Dat zou een verhaal kunnen worden. Ik hoop dat je nog iets leukes kan zeggen. Het lijkt alsof het de eerste aflevering is. Dat klinkt wel leuk. Ik had het onderwerp geschreven. En dan dacht ik, weet je, kan die een show eens zien? Want ik had ook wel gezien dat er een show van was. En toen dacht ik, oké, ik ga dat eens opzetten, want wie weet kom ik daar nog een dingetje tevreden in. Hoe noem je het? The Greatest... The Greatest Show Never Made. Maar dan was ik aan het zien en dacht ik van... Ik ben al jaloers dat die dat zo goed vertellen en ik je dat nooit op zo'n manier kan tonen. Want je ziet echt zo… Ja, ze pakken wel hun tijd voor die deelnemers allemaal even uiteen te zetten, en je ziet allemaal wel dat dat mensen zijn die dat… Sorry om dat te zeggen, die dat… Een beetje gullible. Gullible zijn geweest tot sinds. En ook zo… Maar ja, het waren ook… Jongeren in net de switch van het millennium, die dat gewoon op hun identiteit wouden. Hoeveel mensen hebben zich niet ingeschreven voor de mol? Of hebben zich in Big Brother niet ingeschreven? Gewoon met dat… Je wint er gemakkelijk mensen. Dat weet ik niet, inderdaad. Je hebt heel graag gewillen. Ja, en die hadden gewoon de pech dat ze zich hadden ingeschreven op iets dat… Ja, niet heel douche was. Maar dan waren er natuurlijk wel dingen, als je dat ziet. Dat waren wel red flags. Red flags, dat ik denk van... Ik weet niet, het lettertypen alleen al van zijn productielogo, denk ik. Comic Sans. Ja, het is zoiets heel… Ja, zo'n ding is al… Of ook zo wat. Ja, die doet z'n eigen wel zo voor, maar die is niet ouder dan die, hè. Nee. Die is niet 15 jaar ouder. Die ziet er misschien knap uit. Nee, ik zou ook denken van, ja, je gaat die toch ook wel googelen of opzoeken of… Ging niet. Ja, nee, nee. Dat was samen nog niet. Het ging gewoon nog niet, hè. Niet iedereen had internet. En als je internet had, dan stond niet alles daarop. Je kon daar niet van uitgaan. Het is ook wat dat prioritaat wordt, hè, dat dat lukt. Die zouden dat al helemaal… Ja, of je gaat makkelijk een fake website maken. Nu zou je gewoon geen alter ego kunnen maken. Maar je vindt wel makkelijk info over iemand enzo. Ja. Als ik nu morgen zeg, ik probeer een fake identity, dat gaat toch niet. Je pakt mijn foto, je gooit dat in Google en je ziet direct wie ik ben. Dat is waar. En dan nog worden er mensen gecatfished. Dus eigenlijk is dat geen goeie punt waar ik aan maak, want het gebeurt wel. Ja. Nu is het mij en jij ook makkelijk om je gezicht te veranderen. Gewoon het vastlopen te maken dat niet bestaat. Dat is natuurlijk nu een nieuwe gevaar. We kunnen mensen creëren die niet bestaan. Je kunt je eigen niet meer voordoen als iemand dat niet bestaat, maar je kunt gewoon iemand maken dat niet bestaat. En dat is geloofwaardig. En dat is hetgeen waar mensen nu aan het intrappen zijn. Daar gaan ze dan over 25 jaar een documentaire over maken, natuurlijk. Dan kunnen wij de aflevering doen voor onze 900 volgers op Instagram tegen dan. We zijn op 888, denk ik. Op dit moment, ja. Oké. Dat was het, dan gaan we naar updates. Ja, we hebben dingetjes binnengekregen. Berichtjes, berichtjes. We hebben berichtjes binnengekregen, beste mensen. Ik heb ook een... Een graagstje. Een graagstje gesteld. We hebben... Oh, hier. We hebben hier een nieuwe luisteraar gehaald. Ik weet niet waarom ik dit stemmetje doe. We zullen daarmee beginnen. Welkom. Welkom, beste Joachim. Want hij stuurt... Yo, boys. Ik heb jullie toevallig ontdekt door de FIFA-podcast. Nu, holy fuck, één maand later heb ik honderd afleveringen van jullie gekeld tijdens mijn vakantiejob. Lekker bezig, boys. Klag me kapot. Zo mensen, daar word ik weer gelukkig van. Dat is crazy. Dat is crazy! Dat is toch crazy? Ja, leuk. Maar dat is het, hè. Wat hebben we hier nog allemaal? Dat was ook iets op de comment geweest. Is dat hier met die foto's ineens opzij? Ik word daar ook amatant van. Je kunt dat niet wegdoen? Heel amatant. Jules stuurde nog een vraag voor ons. Jullie zijn op reis geweest, maar wat doen jullie met de koffers? Zijn jullie kofferreizigers die een week leven uit de koffer en niets in de kast leggen? Of zijn jullie die alles mooi in de kast leggen? Ik ben iemand die een week lang uit de koffer leeft. Ik ben een mix. Ik heb daar niks over te zeggen. Dat is Marijke die laat alles. Alles in de kast. Als het voor twee dagen is of minder. Dan is het koffer. Eigenlijk, als wij op weekend gaan of wij gaan op vrijgezel… Dan geef je geen fuck. Nee. Maar als ik wel ergens een week ben, pak ik wel uit. Dan wil je dat kunnen zien. Ik vergeet wat ik heb gevonden. Ik pak hemdjes mee, dat kun je ook niet opgeplapt laten. Hij is overzichtelijker. Voilà, dat is een goeie antwoord. Hebben we nog berichtjes gehad? Nee. Marissa had op een aflevering gezegd... Goeie café is bij mij, Springers Pub in Ingelmünster. Twee euro twintig voor een pintje. Twee euro twintig? Dat was al te zeggen van... Drie maanden geen pintje drinken en dan hadden we de entrée al voor onze liveshow. Maar twee euro twintig vind ik echt absurd weinig. We gingen nu een ander voorbeeld geven. Twee euro twintig. Wat gingen we nu? Ah ja. We zeiden van, ah, bier. Drie pinten laten. Oké. Gingen we iets anders zeggen? Ja, even nadenken. Wat was de prijs van een ticket? Wat was de prijs van een ticket? Naar? Naar? Disneyland. Vijf euro. 150 euro of zo. In de microfoon. 150 euro's? Daar ga ik niet over, dat was niet de vraag. Je bent niet aan het volgen. Wat was de prijs van onze liveshows? 5 euro. 5 euro. Ik was aan het zien of ik een foto kon trekken van hem. 5 euro. Wat kost er 5 euro? 5 euro. 3 euro voor een groot brood bij ons. 2,20 euro voor een klein. Je zit daar wel in het eten. Ik denk dat je tegenwoordig ook al moeilijk goeie wijn onder de 5 euro vindt. 5 euro deals? Nee, want daar staat al in mee. Een euro deal is een euro twintig. Maar eigenlijk moeten we het vergelijken met als je dat eens één keer niet doet, dan heb je al je geld voor een ticket. Dus het mag ook een beetje meer zijn. Een glas wijn is al direct vijf euro, maar dan weer een drinkje, dat gaan we niet doen. Maar zo die, die, die, ja. Een giant bij de kweek. Sorry, maar dat is vijf euro kletsen. Ja, zonder iet, hè. Gewoon geen giant. Wij zijn letterlijk gekregen een hele avond plezier en fun voor de prijs van een lullige giant. En wij voorzien giants. Nee, dat niet zeggen. Zobied zijn mensen, ja, fraude. Fraude. Voor de kostprijs van een giant. Nu heb ik honger. Fuck. Oké, voilà. Erg isteren gegeten. Alexander Dubauw, we vroegen aan de luisteraar, aan jij, aan jou. En jij daar. Welke reality-tv-show zou je kunnen meedoen? Je wordt sowieso gekozen. Ik had ook wel gedacht dat je ging zeggen waarom, maar ik had je vragen. Alexander zegt Expeditie Robinson. Waarom Expeditie Robinson? Ik denk dat ik dat goed zou vinden. Dat ik dit zou winnen. Je moet ook people skill hebben. Ik snap niet waarom je dat kiest. Dat is afzien. Dat is toch leuk? Dan valt er veel vanaf. Dat is waar. Dat snap ik niet, dat je dat kiest... Kun je allianties en complotten noemen? Tuurlijk. Ik steek iedereen neer. Je zou het eten verstoppen. Voor mezelf. En jij? En dan op iemand pinnen. Oh, dat jurkje, dat jurkje. Doe mij kapot. Heb jij gereageerd hierop of niet? Nee, dat kwam niet op de naam. Was dat de ene die jij had aangeraden? Dat hij op een eiland zit en een beetje een expeditieurmuzzel, maar een armenkamp. Dat je naar de villa kunt promoveren. Dat is zo goed. Hoe heette dat nu weer? Dat was ook wel mijn liefde, hè. Ja? Ja, ik weet het totaal niet meer. Je kon dus van... Ik had een experience met Romy net. In een zelfgemaakt hutje met één bidon rijst of wat dan ook. Je kon naar een film met Aline gaan, maar je moest erdoor gekozen worden door de groep. En je werd er ook uitgeschoten. Dat was alles. Je moest heel veel alliancie-playen. Ja, dat was heel moe. Dat vind ik heel... Dat is Marijke. Dat rijdt aan, denk ik. Nee, Marijke. Ik heb dat met Marijke gezien. Marijke heeft die zwarte, Franse... Ik heb ook nooit die Franse gezien. Die Franse was eigenlijk de beste. Ja, die ben ik wel. Je werd zo veel gebackstabbed, dat was zo... Gewoon omdat ik denk dat het het grappigste zou zijn, zou ik meedoen aan een bake-off. Ik zou de eerste ronde al afvallen, omdat ik geen taart kan bakken. Hier aan die jury ook zo. Ik zou echt zoiets... Ineengezakt iets. Dit is mijn plakpudding. Dit is mijn taart. Waarom is die nog vloeibaar? Moest dat in de oven? Oei, dat wist ik niet. Ik had het in de oven gezet, maar pas na een kwartier door dat het niet aanstond. Zo'n dingen zouden dat niet gebeuren. Wat stuurde onze Watbliefter u aan? Lindsay stuurt, blind gekocht. Blind gekocht? Blind gekocht zou ik eigenlijk... Ja, daar had ik altijd wel een deal mee. Je hebt er altijd... Ja, sorry, maar er is nog geen enkel... Ook al doe je niet alsof die zelf hun leven verwoest is soms. Ik zou kwaad van worden omdat ik dat eigenlijk niet zo graag zie, maar er is nog geen enkel koppel uit blind gekocht gekomen met een deal dat niet goed was. Er zijn zelfs mensen geweest die dat niet gewoon verkocht hebben met winst. Ja, ze hebben gekocht. Jawel. Dus je kunt nooit verliezen. Je kunt nooit verliezen met dat. Jawel, vorig seizoen is er iemand die dat niet mee kon doen, maar geen lening kon krijgen. Dat is voor totaal andere redenen. Ja, maar ja. Het is niet dat je altijd... Dat steek je er dan ook in voor zo'n... Ween, ween. Dat zou je gewoon niet doen. Of je doet een check op voorraad. En driemaal raden wat hij heeft gekregen. Een crowdfunding. Echt? Ja, tuurlijk. Heb jij bijgedragen? Dat is typisch België, nee. Is dat typisch België? Wij starten nog een crowdfunding. Ja, dat is echt op alles. Wij moeten geen geld hebben, wij moeten gewoon volgen. Wij willen duizend volgers kopen van een Indische klikvorm. Ja, maar dat is dan zo… Dat is niet echt, hè. Dat is niet echt. Nee, dat kan wel. We hebben je als eerste 500 al gedaan. Stel je voor. Van Tendelo. Van Tendelo... Nooit gedacht dat ik dat zou willen, maar met dank aan mijn kinderen... Met dank aan mijn kinderen. De Masked Singer. Zouden jullie ook dat... Wacht, dat is ook een leuke intention om op te gaan. We gaan straks verder met deze antwoorden. Reality TV. Oké, nu als gewone plebs-Vlaming, als we zijn. Maar stel, ineens... We gaan viraal. En we zijn wereldberoemd. En ze beginnen ons te vragen. Ze vragen tegenwoordig ook podcasters voor zo'n tv-programma's. Welke programma's zouden jullie doen en welke totaal niet? Ik volg totaal geen Vlaamse tv, dus ik weet niet… Maar je weet wel wat er allemaal bestaat. Het is niet omdat je het niet ziet, dat je niet weet wat er bestaat. Ik heb ook al wat dingen op… De Verraders zou ik nog wel willen meedoen. De Verraders. Verraders zou ik ook nog wel willen meedoen. Ja, dat is ook wel cool. Beetje Weerwolven, hè? Ja, dat is Weerwolven. Dat is Weerwolven. De slimste mens. Nee, dat is niks voor mij. Ik ga te weinig weten. Ik zou het ook niet durven. Martijn had dat moeten doen als hem nog bij was. Ja, die zou dat nog wel kunnen. Een goeie quitter. Ja, de master singer. Dat is ook niks voor mij, ik kan niet zingen. Maar die kunnen allemaal niet zingen, heb ik het gevoel. Ja, ik krijg dat wel als Engelse, dat is wel leuk. Met de master singer zou ik wel meedoen, omdat dat echt zoiets zo… Uniek. Ja, je krijgt er wel ook zanglessen in. Ik vind dat vreselijk. Dat is een non-programma. Ik zou er dan niet komen en zeggen dat het een non-programma is. Of dat je moet zo... I can see your voice, of hoe noemt dat? Dat je zo... Gewoon zo show moet geven. Dat je echt niet kunt. Er haalt ook niks uit, hè. Ja, en zo die... Wat is dat? In een huis gaan. Het huis? Hoe noemt dat daar? Of de containercup. De containergrips zou ik nog wel doen. Die niet. Dat zou ik nu niet doen. Het huis, ja, dat is ook maar een paar afleveringen. Ja, dat ze zo diep gaan, dat je weent. Je moet wenen, hè. Het huis moet altijd wenen. Ik ween nooit. Die wenen allemaal, hè. Zijn er nog? Het is wel zo min mogelijk. Ik zou zo... Huis gemaakt? Ja, maar dat is niet meer BV's. Maar ja, oké. Maar huis gemaakt zou ik niet willen. Dan moet je te veel zelf doen. Ja, dat is fuck-up. Hoeveel je hebt gekocht, dan moet je niks doen. Dat ook zo scammen en dan dat door bedrijven laten doen, bouwfirma's. En dan dat huis krijgen en dan verkopen. Ja, ze gaan het wel snel doorhebben. Ja, dat gaat de ploeg. In een uur kunnen ze komen filmen. In het midden van de nacht gewoon. Maar ja, die mogen dat zelf niet kiezen, wanneer dat gefilmd wordt. Dat is waar. Ze hebben er ineens mee gedaan. Oké, dat zijn ze. Ja. Wacht, hoeveel zijn we nog aan het horen? All right. Down the road, dat past bij mij. Dat is een goeie antwoord wel. Charlotte stuurt... Deze ken ik niet. Echte meiden in de jungle. Al zal ik er niets van bakken, laat het drama maar komen. Echte meiden. Is dat niet van die egoïste vrouwenachtige dingen, of zo, tutu, die inderdaad in de jungle worden gehoord? En verbouwswijves. Ja, zo is het eigenlijk. Ik ken dat niet. Ik heb dat wel eens zien passeren, maar niet... Hebben die echt kans dat ze doodgaan? Dat ga ik nu misschien beginnen te zien. Ja, dat is wel echt zo in de jungle, maar ja... Zoë die stuurt, de mol, maar zou er onmiddellijk uitleggen door mijn gebrek aan mensenkennis. Straf dat dit de eerste keer is dat iemand de mol zegt, want dat is zo één dat ik denk dat heel veel mensen gewoon niet aan meedoen. Ja, zou ik ook graag eens meedoen. Ze gaan mij toch niet kiezen. Ik denk dat iedereen dat wel wil. Ja, die hebben ook massaal veel sollicitante mensen die dat mee willen doen. Ja. Maar ja, ik zou denken dat dat wel leuk is. Show. Deze ken ik niet, dat is een afkorting van iets. Ah, Wie is de Mol? Dat is Richard uit Nederland. Widem. W-I-D-E-M. Dat is Wie is de Mol. Vandaag jullie eerste podcast na vakantie. Luisteren. Dat is geen show, maar welkom. Dat is van mijn oncle Michel uit Frankrijk, die zegt The English. Dat is blijkbaar dan een Frans programma. Dat hebben we geleerd. Dat was het. Marijke zegt nog Naked Attraction. Heeft hij dat echt gezegd? Want Naked Attraction komt terug. In het Vlaams komt niet terug. Een Vlaamse versie van Naked Attraction komt op tv. Dat is zot. In deze day and age dat dat kan. Dat vind ik echt zot. Ik denk ook van waarom de fok zou je daarmee willen meedoen? Dat zijn echt... Dat moet toch echt geen schaamte hebben, hè. Maar zijn er mensen met een raar lichaam dat er wel mee doen? Ja, is dat een vreesoverwinden of zo? Ja, waarschijnlijk. Ik heb nog nooit een normale voet daarop gezien. Ik vind dat insane. Dat is... Je hebt big brother, die mensen zijn soms naakt. Of een normale piemel. Je weet dat ik al veel piemels heb gezien. Ik wou net zeggen, wat is je referentie? Ik vind dat dat programma zo'n zot uniek is gegeven, in mijn ogen. Wie bedenkt dat? Het is niet van... Ze zijn toevallig naakt en ze doen iets anders. Was dat Nick Russel? Wie weet heeft hij dat bedacht. Maar hier is het echte ding van het hele concept van het programma is, we gaan kijken naar iemand die naakt is. We gaan echt bekijken. Elke centimeter. We gaan ze... Voeten, benen. Stukje per stukje. Food for me. Revealen en beoordelen, echt. Letterlijk vleeskeuren is dat. En dat is zoiets wat ik zou denken... En proberen persoonlijkheid ervan af te leiden. Ja, hoe insane is het dat dit nu, in 2026, gemaakt wordt door de Vlaamse televisie? Ik denk dat die eerste aflevering wel cijfers zal trekken. Allemaal. We hebben dat ook gezien. Ja, dat is ook zoiets wat ook gewoon bekeken wordt. Er wordt veel op gezaagd. Zoals ik nu zeg, het is insane dat dat bestaat, want dat is echt gewoon vleeskeuren. Maar eerlijk, dat is allemaal te herleiden naar de gladiatoren. Dat is letterlijk wat wij gewoon... Dat zit ingevak in ons bloed. Dat is de reden waarom er kijkvillen zijn als er een accident is. Wij zijn allemaal door zo'n dingen... Dat mag niet. Dat is onder de kleren. We doen... Dat vind ik zalig. Dat zijn allemaal types die daar een verhaal aan brengen. En dan zijn ze zelfs echt geïnteresseerd en zijn ze nu echt samengebleven. Als je je mevrouw zo leert ontmoeten, zo ontmoet voor de eerste Gans Vlaanderen, plus het internet, keer... kan op hetzelfde moment eigenlijk, niet een-op-een hetzelfde moment, maar dezelfde situatie eigenlijk, ziet hij ook helemaal naakt. Ja. Is dat een barrière die weg is? Heb je direct al zoiets van... Dat is een barrière waar soms een relatie in de weg zal staan? Of is dat een extra... Is dat een akkefietje waar je je relatie mee begint en je hebt direct al vrange gevoelens? Dat vind je echt... Je hebt zo direct al shared trauma, dat is goed. Ja. Ja. Interessant. De psychologie van de reality-tv. Daarom vind ik het altijd interessant om zo'n onderwerp daarover te doen, want dat is zoiets van... Niet te snappen door ons. En daar kraapt dan ook zoveel geld in, en er is een hele ploeg dat daar staat, en belichting en zo, en we gaan de lichtmeter eens voor haar tieten houden om te zien dat het niet overbelicht is hier. Zo'n dingen, dat is zoals porno eigenlijk, dat is ook een heel ding dat ik denk van... Daar moet ook zoveel geld in kruipen om dat te maken. Maar dat brengt natuurlijk ook heel veel geld op. Maar hier is het ook zo'n... Zoals je zegt, dat eerste seizoen... Eerst een paar afleveringen gaan veel mensen kijken, maar... Het heeft wel gaan afvallen, ja. Sommigen gaan zoiets hebben van... Nu heb ik wel genoeg... Genoeg rare piemels gezien. Genoeg rare piemels gezien. Een vlezige moes. Ja. Dan zagen we dat na Temptation, dat was altijd zo'n... Kom op, laat een deelnemer, degene die het moet kiezen, een man zijn. Laat een man zijn. Wat zijn een man? Wat is een homo? Wat? Het zijn peten, het zijn peten. We gaan de volgende dag half uur peten zien, jongens. En toch zien. Niet afzetten, toch blijven zien. Rare peten. Voilà, we zijn rond. Leuk. Gezellig. Volgende week is het terug in de studio. Andere dag. Heb je een teaser? Het was een andere dag. Nee, ik ben nog niet helemaal zeker. Ik had wel iets voorbereid, maar ik weet niet of ik het nu ga doen. Oké, dat is ook een teaser. Het is maandag al. Het is sneller. Ik ga altijd bij mij. Het is maandag. Is het maandag? Ja, het is maandag. Oei. Die boodschappen heb ik precies heel lang gemist. Het klopt, ja. Oké, geen probleem. Oké. Geen probleem. Brave jongen. All right, dat was het. Bedankt voor het luisteren. Volg ons. Is het bij jou of niet? Het is gewoon bij me. Jij bent ook niet helemaal mee. Waarom is het maandag? Het is maandag. Omdat jij niet kunt. Omdat ik dinsdag niet kan. Ik heb dat dan gezegd. Maar ik kan dinsdag wel. En jij ook? Ik ook. Ja, dat is goed dan. We hebben het gewoon verplaatst, omdat het beter is in de studio. Dinsdag kan ook bij mij. Nee, voor mij maakt het niet uit. Het is makkelijker als we gewoon op de studio zitten, hè, vrienden. De studio. Dat was het. Volg ons. Volg ons, dat was het. Volgens. Ik probeer zoveel mogelijk te zeggen dat dat zo insensief is. Volg ons! Volg ons, volg ons, dat is het gewoon, hè. Luisteraar, jij volgt ons. Maar je familie niet. Maar je familie niet. Je vrienden niet. Je broer of zus niet. Je moet de podcast zelfs niet luisteren. Je baas. Je moet zelfs niet luisteren. Maar ook zo… Ja, wij. Gewoon misschien eens… Je kunt nu zo reposten ook, hè. Repost is een clipje. Doe het even voor ons. Reposte eens een clipje. Voila. Dus er zijn al veel mensen geweest die dat ons ook zo op hun storytje even zetten. Bedankt aan die mensen, je weet wie dat is. Dat apprecieer je ook echt wel. Daar worden we zo gelukkig van. We hebben echt heel veel goeiekes onder jullie. Voila. Maar ook een paar stinkers ook. Maar ook een paar stinkers. Het lijkt wel een merk. Ik kan je nooit vergeten. Maar ik laat weten omdat je nog luistert. Wat een stinker. Wat een stink. Oké, dat was het. Ik was er ook niet. Ik was er niet aan in geweest. Nee, dat is kei-erg. Dat is kei-erg. Het is geen piemel. Het is geen piemel. Ik hoop dat je een beetje kunt lachen bij ons. Waarschijnlijk niet. We hebben juist gevraagd voor kritiek. We gaan het krijgen. Marijn zit met keyboard klaar.