Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, dit is Wabliefteru en ik ben Yorrick. Nee, weg. Fuck, gast. Iemand anders moet echt gaan doen. Echt waar. Elke keer. Hey, ik ben Yorrick en dit is Wabliefteru en ik ben Yorrick. Nee, ik deed het echt niet expres. Weet je wat het probleem was? Ik was te hard aan het nadenken. Jij bent het probleem. Ik moet dat nu juist zeggen en dan doe ik hetzelfde. Dus dit is een podcast waarin we interessante dingen opzoeken op het internet, waarin we zelf zoiets van hebben. Oh, fucking interessant. Sorry voor mijn verhaal. Ik ben alleen maar aan het boeken, Yorrick. Je kan niet in de bibliotheek zitten, zoals studenten. Ik was van de week wel bij Justin van, denk ik, met z'n allen. Inderdaad, er was een kinderboekje dat er lag en dat was van een diep. Stif en zijn verhaal kloppen, maar niet met kinderboeken. Zijn boek, ja. Zijn research op kinderboeken. Volgende keer onderwerp Bumba. Boemba baloer. Het is boemba of niks. Goed. Ik ben hier niet alleen, ik ben hier ook met Stephan. Ja, en Alexander natuurlijk. Maar niet met Maarten. Ja, want Maarten is nog altijd afwezig. Het chemisme zit groter te worden. Ja, maar echt. Het is nu al twee weken. Mensen gaan toch een gat hebben in hun hart, denk ik. Maar dan gaan we opvullen met wat leuk nieuws. We hebben vorige keer weer flessen kunnen weggeven van het Remwoldt-centrum. En deze week kunnen we dat nog eens doen. Amai, weer al? Voor de derde keer. Het begint wat enthousiast te worden. Het is misschien de laatste keer, wie weet. Maar blijf zeker luisteren. Halverwege gaan we ergens toch Proeven. Lekker proeven. Ik ben heel benieuwd. Nog eens bedankt aan onze sponsor WorldCentrum. Jongens, het is deze week aan. Amai. Jezelf. Amai. Iets waar we nooit naar uitkijken. Oh my God. Ik wil even beginnen met een... Stephan had vorige week zo'n leuke update van alles. Ik heb ook een leuke update. Ik heb de film ''Chip & Dale Rescue Rangers'' gezien. Echt? Ja. Zalig. Het is op Disney+. Ik heb dat verteld. Ik heb gezien dat het op Disney+. Ik heb dat verteld in een aflevering, dat er een remake ging uitkomen, waar een van de twee... In nostalgie? Niet in de nostalgie-aflevering, later. Het is een film gemaakt door de makers van Lonely Island. Met heel het team daarachter. Die stemmen zijn dan ook van deels van hen. Maar ik heb gelachen. Het was echt goed. Het is echt een aanrader. Ze hebben zoveel cameo's kunnen doen dat ik ook denk... Is dat zo'n 3D-animatie of zo? Nee, ik ken de film Roger Rabbit. Dus dat is live-action, met animated personages ook in verwerkt. Ze hebben echt een goede premisse. Het idee is dat Rescue Ranger echt een serie was, ook in dat universum. En dat Chip en Dale eigenlijk acteurs zijn die dat hebben gespeeld. Dus het is ook los van... Ik weet al niet zo heel veel meer van de serie. Maar dat maakt niet uit. Je hebt al gezegd dat er veel cameo's zijn. Ja, nee, er zijn veel cameo's van andere animatiedingen, maar dus heel veel, ja... Ah, oké. Van heel veel, ja... Gewoon andere dingen. En dat je dan echt denkt van hoe hebben ze de rechten daarvoor kunnen verkrijgen? Want sommige personages zijn letterlijk van concurrerende filmstudio's. Menu. Dat is wel getriggerd. Ze doen heel veel grapjes, goeie humor. Het is een beetje een familiefilm, dus het plot is niet superzot en ook niet zo onverrassend, maar ook de slechterik is een goeie verrassing. Je gaat toch zoiets hebben van... Het is een insteek die je nog niet hebt gezien. Dat is een filmtip van mij. Goed, ik ga beginnen met mijn onderwerp. Het is een stevig onderwerp. Stevig. Zo kennen we dat, Yorrick. Stevig. Yorrick is ook stevig. Stevig en boy, stevig onderwerp. Ik heb eens iets nieuws gedaan. Nieuws is veel gezegd. Ik ga even met een tapotje uit zijn hoesje halen. Is dat je nieuw ding? Nee, dat doe ik altijd. Ik was dat gewoon vergeten te doen voor de aflevering. Ik vond het wel spannend, zo uit dat hoesje halen. Een halve week ga ik er nog wat meer over vertellen, maar ik heb heel mijn onderwerp gebaseerd op één artikel. Ik was eerst aan het opzoeken naar meerdere dingen, maar er was één artikel dat zo goed was geschreven, dat ik dan vertaald naar het Nederlands. Het is een artikel uit Wired, ik weet niet of je dat kent. Dat is een website, maar ook een magazine. Deze was van de website. Ik heb die grote passages, pak 80% daarvan uitgepakt en vertaald, waardoor het beter geschreven is dan dat ik het ooit zou kunnen schrijven. Dus dan heb je gewoon een vertaling gedaan die je nu gaat brengen. Ja, en het is gewoon opgebouwd door een echte journalist en niet door mij. Dan sjanger jij op mij dat ik daar nooit veel werk in steek. Sorry, maar deze heeft ook veel werk gekost. Want dat vertalen is niet... Ik heb het ook wel goed vertaald. Het is niet zo Google Translate met halfse gatzinnen die dan niet kloppen. Het is goed vertaald. En introgewijs heb ik het ook zelf geschreven. Jongens, zijn jullie klaar? Het gaat over de roof van de eeuw. Of zo werd het toch genoemd door de pers. Heb ik niet eens goed een podcast gedaan? Nee, dat was de grote kunstroom. Deze is de roof van de eeuw. Ik dacht echt dat je gewoon mijn podcast zou betalen. Maar dan beter. Nee, niet beter. Wel langer. Dat garandeer ik. Een Italiaan genaamd Leonardo Notar Bartolo ging met een baat ter waarde van 100 miljoen dollar aan de haal. Maar hebben jullie enig idee waar deze roof zich plaatsvond, Alexander? Amai, echt, over heel de wereld gewoon, of wat? Ik kan niet kiezen. 100 miljoen dollar. De roof van de eeuw werd er door de internationale pers zo benoemd. Amai. Dat is wel echt een naald in een hooiberg. Het is deze eeuw. Bij mij komt er iets naar boven, Barcelona. Misschien door Casa de Papel, dat je dat bedenkt. Stephan, heb jij een goksje? Stephan, jij weet het, hè. Nee, jongens. In Antwerpen. In Antwerpen? In Antwerpen. Ons eigenste Antwerpen. Ik weet er niks van, zie. Ik ga proberen mijn Antwerps accent te verbeteren, maar ik heb niet echt een Antwerps accent. Ik denk, in deze generatie, bij ons, mensen die gekikken, zijn er weinig mensen met echt een Antwerps accent. Yorrick is te bekijken. Zeg het eens in het Antwerps Nachtengoudenpark. Nachtegallapark. Nee. Nachtegallapark. Ja. Nachtegallapark. Nog het meeste daarop. Ik denk inderdaad dat jij nog het meeste... Sorry voor onze... We hoorden bepaalde woorden. Gollen of... Ja, gollen en geu. We hebben echt al reacties gekregen van mensen die ons niet zo goed verstaan, maar het wel heel leuk vinden. Zeker de Nederlanders of zo. Tollanders. Wij doen wel echt ons uiterste best om niet helemaal het a-en te praten, maar wel... toch dat een beetje duidelijker te doen. We zullen ons best doen. Wij kunnen de Yorrick soms ook niet verstaan, maar we lachen gewoon. We knieken gewoon en lachen. Nu ik heb gezegd Antwerpen, Alexander, want Stephan, jij weet er al iets van. We zullen wel zien hoeveel je weet. Je hebt geen idee waarover ik het ga hebben. Dus de grootste roof... In Antwerpen. Waarover kan het gaan? Wat is er in Antwerpen waar Antwerpen redelijk voor bekend staat in heel de wereld? Chocolade. Antwerpse handjes. Dat is inderdaad de grote Antwerpse handjesroom. Bergenvolk. Voor de mensen die het niet kennen, Antwerpse handjes zijn koekjes. Bier? Duurder. Denk aan waar kun je echt... Diamanten. Voilà. Poetskala. Het is de grote diamantenroof in februari 2003, waar bij 100 miljoen dollar aan diamanten, juwelen en goud werd gestolen. Ik denk dat ik daar wel is. Is dat ook niet je zin? Opgebreekt bij het megahert. Iedereen gaat er al van gehoord hebben, maar toen ik dit verhaal las... Wat? Ik was echt een verhaal iets aan het vervingen, maar toen werd er niks gezegd. Yorrick vraagt om interactie. Yorrick, het is toch een woord met... Amai. En ik kan het ook niet door. En je wordt in mijn ogen aan het zien. Nooit meer interactie. Vertel, Alexander. Nee, maar is dat niet ooit geweest? Er is toch zo'n programma geweest over... Televaks of zo. Nee, nee, nee. Elke week was er een andere case. Is dat er niet ooit in geweest? Dat kan. BBC heeft zoiets gedaan. Zo'n Faroq ding. Nee, nee, het was echt in een Belgische serie. En de grootste... Dat kan, hè? Farouk was ook zoiets met elke week een onoprooste zaak. Ik heb dat niet gezien. Farouk doet dat nog. Dat zijn echt de dingen die actueel zijn. Om te helpen sporen. Hebben die aan het Centraal Station een uitvalbasis gehad? Ja, sowieso. Dat is de Diamantenbuurt. Ja, maar als ze daar aan binnen zijn, met de kluis... Ja, dat is letterlijk elke huis. Dat is letterlijk elke huis. Met een bewaker erbij. En je denkt aan Ocean's Eleven. Ik denk dat je de details niet gaat weten. Ik heb mijn best gedaan om het zo goed mogelijk te vertellen. De journalist van Wired. Dus ik ga het daarover hebben. Laten we beginnen. Jongens, Notar Bartolo is gepakt. Hij kreeg in 2003 tien jaar op basis van indirect bewijs. Notar Bartola was het hoofd van een bende van Italiaanse dieven waarmee hij de roof heeft gepleegd. De Italiaanse antimafiapolitie beweert dat hij banden heeft met de Siciliaanse maffia. Wat zeggen de Siciliaanse maffia jullie? Cosa Nostra. Weet je dat niet? Niet heel veel. Dat is echt het prototype van Mafia. Echt? De gladvader. Die komen vandaar, van Sicilië. Zijn neef zou aangewezen zijn in die tijd om de volgende kapel deekapi te worden. Dat wil zeggen, het hoofd van de hele organisatie. Dat zei de antimafiapolitie. Bas der basen. Ik zei dus dat Notar Bartolo vaststaat voor indirect bewijs. Iemand een idee wat dat wil zeggen? Ja, dat ze hem niet rechtstreeks kunnen linkendraaien, maar zo... Voila, ja. Eigenlijk meer is dat niet. Inderdaad. Het komt eigenlijk omdat de politie niet zeker was hoe hij deze onmogelijke klus en onmogelijke roof echt heeft gedaan. De kluis zelf werd geacht volkomen ondoordringbaar te zijn. Hij was beveiligd met tien beveiligingslagen en het duurde tot de volgende morgen dat ze zelfs maar doorhadden dat er ingebroken was. Dus het was niet op de avond zelf dat ze het doorhadden. Komt nog terug. Zes jaar lang heeft Notar Bartolo gezwegen en geweigerd om over die klus te praten. Ja, ik heb dat gezien, denk ik. Dat was dat. Ja, maar dat kan, hè. Je gaat misschien details dan weten. Hebben ze dan ooit aanlangs de autosnelweg geëmpel? Ja, maar dat komt zo niet. Niet zo lang, maar wacht. Dan weet jij er meer van. Ja, waarschijnlijk. Hij heeft zes jaar lang geweigerd om te praten over die klus, maar in 2009 heeft hij een interview gedaan met Wired en zijn volledige verhaal gedaan. En dat verhaal ga ik dus ook vertellen. Dat is nice. Hij begon zijn interview door het volgende tegen de journalist te zeggen. Ik mag dan een dief en een leugenaar zijn, maar ik ga je een waar gebeurd verhaal vertellen. Ik ga niet vragen aan u, want als jij al zoveel weet... Al een goksje in welke richting het zo gaat uitgaan. Wat hij gaat vertellen. Of dat hij de waarheid gaat zeggen. Ja, het is een crimineel. Zou hij de waarheid zeggen tegen zo'n journalist? Ik denk dat wel, omdat hij op zijn palmarès wil zitten. Ja, dat is een goeie dingen. Op het einde komen we er nog op terug, als we het volledige verhaal hebben gehoord. Maar inderdaad, dat is een goeie redenering. Geen idee. Het is speculeren, deze. We gaan dat nooit weten. Die mensen hebben geen leugendetector-test afgelegd. Goed. Het was een heldere zondagavond in België en Motta Bartolo reed op de E1910 vanuit Antwerpen. Daar komt het al, Alexander. Op de passagiersstoel zat een man die bekend stond als Speedy, nerveus te friemelen. Vochtig van het zweet. Notta Bartolo gaf volle gas en zijn gehuurde Peugeot 307 reed richting Brussel. Dat kennen we. Kennen die... Nee, niet die. Dat kennen we. En ik zeg totaal iets verkeerds. De crybacks tunnel uit. Ze hadden al twee dagen niet geslapen. Speedy controleerde het verkeer achterin in de achteruitkijkspiegel en er heerste wel een gespannen stilte. Ze waren heel zenuwachtig, maar ze hadden het plan perfect uitgevoerd. Er waren geen alarmen afgegaan, geen politie en geen problemen. De overval werd pas ontdekt toen de bewakers maandagmorgen de kluis controleerden. en de rest van het team was al onderweg naar Italië met de juwelen. Ze zouden elkaar ontmoeten buiten Milaan om alles te verdelen. Er was geen reden tot paniek en Notar Bartolo en Speedy hoefden alleen maar het belastend bewijsmateriaal te verbranden dat in een vuilniszak op de achterbank lag. Alexander Klinkt. Ja, ik heb dat gezien op tv. Oké, dan niet te veel zeggen. We hebben speculatietijd. Wat denk je dat er gaat gebeuren? Het is na de heist nu en ze moeten nog bewijsmateriaal verenigen. Wat zou je zelf doen? Als je nog zo snel mogelijk verbrand, vanaf graag. Voilà. Toch? En zouden we het land eerst uitrijden, of zouden we dat… Of een parkingal ergens, of van de bal ergens… Maar ik denk altijd dat het zo belachelijk is. Waarom zou je dat verbrennen als je dat gewoon in een of andere manier voor bos viert? Ik denk dat ze dat dan ooit vinden. Ze rijden al lang het land uit en kunnen je daar niks mee doen. Dat moet al een beetje van je route wegrijden of zo, want anders kunnen ze op die route gaan wachten. Kijk je dan bijvoorbeeld morgen hier in de koolraad iets pikken, in mijn kleren of zo, en ik gooi die... Aan de andere kant van Antwerpen in je koolraad. In de kora. Nee, ik bedoel, in mijn kleren die ik aanheb. Als ik een andere kind van Antwerpen in een bos wil rijken... Als ze dat ooit zien, ben ik al lang weer... Je moet inderdaad uit je route gaan. Misschien is het verlies tijd. Je moet ze niet hier in Vukenborg Park gaan gooien. Notar Bartolo reed de snelweg af en sloeg een zandweg door een dicht straatje waslijden. De plek was niet zichtbaar vanaf de snelweg, hoewel de koplampen van de passerende auto's wel door de bomen schenen. Notar Bartolo beval speedy om te blijven zitten en stapte zelf uit om de omgeving wat te verkennen. Hij passeerde een rustig vervallen hek en het was moeilijk te zien in het donker, maar de plek leek wel verlaten. Hij besloot de spullen te verbranden bij een schuurtje naast een kleine vijver en hij ging dus terug naar de auto om bewijsmateriaal te halen. Maar toen hij daar aankwam, kon hij niet geloven wat hij zag. Speedy was de controle volledig kwijt. De inhoud van de vuilniszak lag verspreid tussen de bomen. Speedy stampte door de modder en gooide papier in het struikgewas. Spoelen filmtape hingen aan de takken als slingers aan de kerstboom. Filmtape van bepaalde opnames die ze hadden gemaakt. Dat komt nog later in het verhaal. Israëli's en Indiaans geld rolde langs een half opgegeten broodje salami en de modder rond de auto was bezaaid met tientallen kleine glinsterende diamanten. Het zou uren duren om dat allemaal te verzamelen en toch te verbranden. En die diamantjes optrapen om mee te pakken. Speedy zei, ik dacht dat er iemand aankwam, met een heel paniekerige blik. Notar Bartolo staarde hem aan, het bos was stil, maar Speedy ademde snel en oppervlakkig. De man zat duidelijk midden in een totale paniekaanval. Dus echt gewoon even de stress dat teveel werd. Kan wel. Stap terug in de auto, bevalt Notar Bartolo, en ze reden weg. Niemand zou het spul hier toch ooit vinden. Dus hetgeen wat jij zegt, Alexander. De klus was geklaard. Maar hadden ze het diamant wel opgeraapt? Nee, gewoon doorgereden. Gewoon echt gezegd, we moeten hier zo snel mogelijk weg. Nee, dus dat lag wel op waar? Dat lag op tientallen diamanten, maar dat was niet de meerderheid van hun hal. Dat wordt nog duidelijk later. Pijs en de buiker kwamen de volgende ochtend aan in het diamantensentrum. Ze hadden net een dringende telefoon ontvangen. De kluis was gekraakt. Dus dat was dus de politie. De onderaardse kamer werd verondersteld een van de veiligste kluizen ter wereld te zijn. Nu stond de meters dikke stalen deur op een kier en waren er meer dan honderd van de 189 kluisjes opengebroken. Pijs en De Bruyker waren stom verbaasd. De vloer lag bezaaid met bundels geld. Pijs trapte zelf op nog een armband die bezet was met diamanten. Het bleek dat de dieven zoveel buiten hadden gemaakt dat ze het zelfs niet allemaal konden dragen. Er lag echt nog keiveel goud en dingen op de grond. Pijs en De Bruyker leidden de Diamond Squad, de enige gespecialiseerde diamantenpolitie ter wereld. Hun werkterrein was het Antwerpse diamantendistrict. En shit dat je misschien nog niet wist, maar 80% van alle ruwe diamanten ter wereld passeren door dit gebied dat 24 uur op 24 de politie hoort bewaakt en door 63 videocamera's wordt gemonitord. Toen in 2003. Ik wil niet weten hoeveel dat het nu al is geworden, zeker als er zoiets is gebeurd. Wat weten jullie nog over het diamantendistrict? Als ik vroeger in de pizza uitwerkte, in de kersenlijn, en ik moest wisselgeld halen, was dat altijd in de KBC-bank in die wijk. Dat was zoals bij jullie, met zo'n toren naar beneden gaan voordat je daar kon inrijden. En met zo'n politiebewaking. Ik kwam daar allemaal mee fietsen om wisselgeld te halen. Ja. En jij? Veel... Diamantwinkels. Indische. Ja, indisch ook. Iedereen denkt altijd Joods, maar het is ook heel indisch. Veel winkels ook, hè. Ja, sowieso. Juweliers, bedoel je. Ik ben naar heel veel juweliers binnen geweest toen ik aan het zoeken was naar een omlovingsring voor Marijn. Ik zou daar een volgende trouwring kopen, denk ik. Ja, dat zijn legit dingen, hè. Dat is legit goud. In tijden van het centraal station heb je ook heel veel DM'en. Dat is echt allemaal legit, maar dat is omdat dat daar ligt en die handelaars zijn daar, dus je kunt dat echt vertrouwen. Straf, maar ik heb dat daar niet gekocht. Ik heb dat via familie bij een aangetrouwde familie, dat echt Joden waren in de diamantensector. Dus die oxygendreik, dikke villa in Schilden, die heeft echt voor een goeie prijs een redelijk grote steenbroek. Ik heb al gehoord dat het een koning is. Ja, het is een fake. Yorrick, we zijn familie. Kijk, een beetje boordachtig. Hier, een stukje glas. Die ging eens bij en dan kon ik echt zien hoe die diamanten... Dat was bij jou thuis? Dat is dan helemaal raar. Ja, bij mij thuis. Dat is dan helemaal raar. Dat was een te proberen avond van vorige week. Pyramid-schijm of zo. In 2003 werd in het diamantendistrict voor ongemeer 3 miljard dollar aan ene edelsteden verkocht. En dat is exclusief de verborgen transacties buiten het handelsregister. Dat zal waarschijnlijk heel veel meer zijn. In het jaar 2000 besefte onze regering dat er een speciaal soort agent nodig was om het oogje in het zeil te houden. Ze richtten dat Diamond Squad op. Pijs en De Bruyker waren de eerste aanwervingen. De gebruiker belde het hoofdkwartier en vroeg om een nationaal alarm. Het Antwerpse Diamantencentrum was beroofd. Het Antwerpse Diamantencentrum is echt een gebouw, dus dat is niet een district, dat is echt een gebouw binnen dat district. Daarna belde hij Securylink, het alarmbedrijf van De Kluis, en hij vroeg wat de status van het alarm is. De operator zei dat het volledig functioneel was. Hij controleerde alle signalen die binnenkwamen van het dynamantencentrum en hij zei dat de kluis volledig veilig was. Hoe kan het dan dat de deur wijd open staat en ik in de kluis sta? Vroeg de bakker. Nee, dat is zo droog eigenlijk. Dus stevig. We gaan een beetje terug in de tijd. In het jaar 2000 huurde Notar Bartolo een klein kantoor in dat diamantencentrum. Het is een van de grootste gebouwen in dat district. Hij deed zich voor als een edelsteelimporteur uit Turijn, Italië en plande ontmoetingen met talrijke dealers. Misschien waren we Stephan heeft er iets over gelezen met zijn onderwerp van vorige keer. Oplichterij was eigenlijk zijn main business. Hij kocht kleine stenen, betaalde cash, kleedde zich heel goed en sprak vrolijk de Franse taal. De dealers wisten waarschijnlijk niet dat ze een van de werelds beste juwelendieven in hun krin hadden verwelkomd. Hij gebruikte de plek om zijn gestolen goederen te verkopen. Dus hij stal wel ook veel van die diamanten. In 2002, dus hij zat er al twee jaar. Hij woonde niet in België, hij woonde in... in Italië, ik denk zelfs in de Alpen. Maar hij kwam vaak naar Antwerpen om daar business te doen, geld te verdienen. In 2002 kreeg Notta Bartolo een heel speciale vraag van een van zijn betrouwbare dealers. Voor 100.000 euro moest hij onderzoeken of de kluis van het Antwerpse diamantensentrum te kraken viel. Hij was er zelf van overtuigd dat het een onmogelijke heist was, dat dat niet kon, maar voor honderdduizend euro's dan kom je wel bij het ad. Dan doe je dat wel, dan gaat dat wel eens even onderzoeken. Dat wil je ook wel doen. Ja, logisch. Dus met een kleine spionfotocamera, dat verborgen was in zo'n tipje van een pen, zoals op de films, In zijn bordstak ging hij aan de slag. Hij wandelde door de hele district en nam foto's van de omgeving rond het gebouw, van de inkom, ook van de bewakersposten, dat is hetgeen dat jij bedoelt, waar ze die dingetjes naar beneden laten voor auto's binnen te laten. En toen nam hij in het gebouw de lift en daalde twee verdiepingen naar een kleine klaustrofobische ruimte, en dat was de voorkamer van de kluis. Goed, hebben jullie al een idee hoe die kluis beveiligd was? Als je nog wat weet, Mo, dat is hier dan. Ja, niet veel. Dus ik heb gezegd dat die heel beveiligd was. Tien verschillende beveiligingslagen. Lezen stralen? Van die beveiligingssystemen, ja. Lezen stralen? Nee. Heel goed geprobeerd. Met een doppler nog iets? Ja, dat is één van de dingetjes. Ook niet iets met warmte of zo? Dus eigenlijk, een doppelring was een seismische sensor of een magnetische sensor, één van de twee. Ik weet niet wat een doppelring precies is. Als er iets verandert, dan… Ik zou het gewoon zeggen. Ja. Laten we het overlopen. Het is veel. Het is veel. Spannend. In de voorkamer hing al een beveiligingscamera. Dat is het logische. En een drie ton stalen kluisdeur sierde de achterste muur. Dus er komt een trap af en je ziet dat echt recht voor je. En gewoon die alleen al had zes beveiligingslagen. Er was een cijferslot met cijfers van 0 tot 99. Nee. Nee? Amai, zei ik. Ik dacht dat jij zei nee. Nee. Nee. Nee. Dat is niet wat ik herinner. Nee. Oeh, had jij daarbij al iets van? Het waren er 98. Oké, nee, het is niet. Dat klonk hier altijd als nee, maar toen dacht ik amai. Dat zal het jam zijn. Weet jij het beter dan? Om binnen te komen moesten er vier cijfers worden gekozen. Er is een cijfer voor jou. Eén. Eén cijfer, jongens. Het was heel simpel. Op alles, nee. Het zou zo grappig zijn dat er iemand z'n onderwerp doet waarin alles vanwege ligt. Dat is niet waar. Dat is niet waar. Ik geloof dat niet. Dus vier cijfers en die cijfers waren ook enkel zichtbaar door een lens aan de bovenkant van dat wiel en er waren honderd miljoen mogelijke combinaties. Met elektrisch gereedschap viel er ook niet te werken. De deur was bestand tegen twaalf uur van non-stop behoren. En ook bij de eerste trillingen van een boor zou het ingebouwde seismische alarm afgaan. En ja, dan is het al zeker om zeven. Dus trillingen ook niet goed. De deur... Nu wordt het iets ingewikkelder, maar de deur werd ook bewaakt, en ik denk dat dat is wat je bedoelt, door een paar naast elkaar geplaatste metalen platen. Dus echt... Ik ga het uitbeelden voor jullie. Ze zitten naast elkaar. Is dat parallel? Nee, parallel. Niet in een hoek, maar echt naast elkaar. Dat moeten we al weten, want dat was de eerste keer dat ik dat artikel heb moeten herlezen voordat ik het doorhad van wat ze bedoelde daarmee. Dus ik probeer het zo duidelijk mogelijk te zeggen. Eén van de platen was op de deur geplaatst en eentje op de muur net ernaast. En als ze ingeschakeld waren, vormden de platen een magnetisch veld. Dus als de deur geopend werd, gingen die platen van elkaar weg en brak het magnetische veld en ging er een alarm af. Dus je kunt denken aan zo'n deursensor. Ik heb dat hangen bij mij thuis, maar je kunt dat dus kopen om een alarm te laten schakelen. Om het magnetische veld uit te schakelen, moest een code worden ingetoetst in een keypadje. Tot slot had het slot een bijna onmogelijk te dupliceren sleutel van 30 centimeter lang. Een foot long stond er in het artikel. En achter die deur, achter de kluisdeur, zat ook nog zo'n ijzeren pootje. En dan de Klaas zelf. Die was uitgerust met beweging, hitte en licht uit de toren. Nee, dat is niet waar. Eigenlijk was er niks aan beveiliging. Die mensen hebben gewoon binnengewandeld. Niet moeilijk. De rol van de eeuw was mega-easy. It's mega-easy. Mega-easy, zeg ik. Een bewakingscamera zond een fiet door naar een bewakingspost van in de kluis. De kluisjes zelf waren van staal en koper en konden alleen geopend worden met een sleutel en een combinatie. Elk kluisje had 17.576 mogelijke combinaties. Oké, jongens, ik hoop dat jullie goed hebben geluisterd. Nee. Even een testje te doen. Tien beveiligingslagen. We gaan ze snel nog eens even opsommen. Gewoon om het overzicht te bewaren. Zes aan de deur en vier in de kluis. Je begint met die aan de deur. Het elektromagnetische schijzel. Het magnetische sensor. Het slot. Code slot. Seismisch ding in de deur zelf? Ja, seismisch ding in de deur zelf. Camera? Poortje? Camera, ik zou zeggen. Poortje? Poortje, ja, voor geen ontstaande rooster. En dan hadden we nog iets dat je langs boven moest kijken. Nee, dat is dat kodenslot. Ah ja, en een sleutel van 30 centimeter lang. Ja, en een magnetische sensor, die had je in het begin gezegd. En in de kluis waren er? Vier. Warmte. Warmtesensor. Camera ook? Camera. En dan sleutel en kodenslot? Nee, nog twee sensors. Het warmtesensor, wat dan nog? Een vochtsensor? Een warmtesensor? Een camera? Bewegingssensor? Geluid? Een seismografie? Een lichtsensor? Een lichtsensor! Goed zo. Dus redelijk goed beveiligd. Ja. Zo is het hier ook beveiligd. Het duurde vijf maanden voordat de dealer terugbelde nadat Notar Bartolo iemand vertelde dat de roof onmogelijk was. Eigenlijk, als je dat zo ziet, zou je dat ook zeggen. Notar Bartolo had hem zelfs de foto's gegeven van de pen om het te bewijzen. En hij dacht dat het daarmee gedaan zou zijn. Maar plots, na vijf maanden, wilde de dealer hem spreken op een adresje buiten Antwerpen. En toen Notar Bartolo daar van kwam... Da Ginovani. We gaan eten in Da Ginovani. Dat is wel in Antwerpen. Nee, net buiten Antwerpen. Je hebt er ook één in Brugge, hè. Aan de kinabolies. We gaan een filmpje zien. Nee, dus toen Notaro Bartolo daar aankwam, stond de dealer hem op te wachten voor een verlaten pakhuis. Dus dat gaat ofwel ergens in de haven zijn, ofwel… Ja, dat lijkt mij logisch. En de dealer zei, ik wil je aan enkele mensen voorstellen. Meet the squad. Meet the squad, letterlijk. Binnen was een enorme constructie bedekt met zwarte plastieke zeilen. De dealer trok een hoek terug en ze doken eronder. En Notaro Bartolo was eerst verwart. Hij stond precies in de voorkamer van de kluis. Links van hem zag je de deur van de kluis en hij bevond zich in een exacte replica van de kluis van het Diamantus Centrum in Antwerpen. Alles was exact hetzelfde. Echt Ocean's Eleven. Echt Ocean's Eleven. Dat hebben ze ook gedaan, die kluis zo nagebouwd. In de namakkluis voerden drie Italianen een rustig gesprek. Ze stopten met praten toen de dealer... We door het nop in zat. Prego, prego. Hoeveel personen? Voor mensen die niet in Antwerpen wonen, er is een plek in Antwerpen bij de Grote Markt, dat Giovanni's, een pizzeria. Als je daar voorbij loopt, krijg je sowieso de vraag. Prego, prego. Hoeveel personen? Altijd naar binnen lukken. Dat is Italiaans voor mij. Zijn dat meestal Turken of Marokkanen? Allemaal prego, prego. Allemaal prego, prego. Due persone. Ondertussen weet iedereen al wel dat ik een beetje een zwenter ben. Ik vind het best om er naartoe te stappen. Twee personen. En dan gewoon door te stappen. Het beste moment. Prego. Prego. Prego. Prego. Signore. Dus drie Italianen stopten met praten toen ze de dealer en Nottar Bartolo zagen. De dealer stelde hen voor. En hoewel Nottar Bartolo nooit hun naam heeft onthuld, hadden ze wel nicknames. Speedy. Zoals Speedy, inderdaad. Echt zoals in de films. We hadden de genius. Die was gespecialiseerd in alarmsystemen. En volgens de dealer kon hij elk alarm uitschakelen. Een lange gespierde man was het monster. Hij was zo genoemd omdat hij monsterlijk goed was in alles wat hij deed. Hij was een bedreven slotenkraker, elektricien, mechanieker, chauffeur en hij had ook een enorme fysieke kracht. Iedereen was een beetje bang voor hem, wat natuurlijk ook een andere reden was voor zijn nickname, het monster. Dan hadden we nog The King of Keys. Dat was een rustige, oudere man. Zijn leeftijd onderscheidde hem van de anderen. Hij leek wel een grootvader van de rest. De dealer zei dat de slotemaker een van de beste sleutels voor vervalsers ter wereld was. Een van zijn bijdragers zou het dupliceren van de bijna onmogelijk te dupliceren lange kluissleutel zijn. En dan zei hij, geef me een duidelijke video van die sleutel en ik doe de rest. En Nottar Batolo antwoordde, dat is niet zo gemakkelijk. En dan zei de genius, maak je geen zorgen, ik help wel. Goed. Even nadenken voordat we erin vliegen van de echte heist, want dit is eigenlijk allemaal voorbereiding en pre-verhaal. We gaan toch even iets drinken. Ik voel het aankomen, ik voel het aankomen. Goed. Jongens, we drinken nog eens een flesje rum. Allee, zeg. Je mag twee keer raden van welke... Onze vaste sponsor. Onze vaste sponsor. World's End Rum. Nice. Niet te verwarren met de Pirates of the Caribbean-film. Ja, de Pirates of the Caribbean-film, Pirates of the Caribbean, World's End Rum. Ja. Exact. Welke drinken we deze week, Alexander? Zeg het eens. De Valernum. De Valernum. Ja, kennen we ook, hè. Ik vind dat een hele lekkere. Ook heel spiced. Eerst pakken en dan besmetten. Even uitginken. Ik ga al zeggen wat erin zit. Dan kunnen we eens proeven of dat we dat proeven. Misschien anders dan de vorige keer. In de Falernum zitten smaken van... Ik moet dat even ter plaatse hier zitten vertalen. Oef. Schmoet. Almonds. Wat zijn dat? Nootjes. Amandel. Amandelnootjes, chili, gember en... Chili. Dat is ook chili. En limoen. En kloofs. Wat zijn kloofs? Handschoenen. Kloofs. Ik denk Kruidnagel. Kruidnagel, ja. Blijkbaar is ook Valernum een soort van verzamelnaam. Ik denk aan het leger, ook als je het ticket ziet, dat blauwe. Ja? Ja, ik weet niet waarom. Valernum. Ik denk aan zo... Dat is wel minder procent dan die ander, zie ik. Is dat? Ja, 35. De Tikki Spice is 40 en de Dark Spice is ook 40. We leren altijd bij tijdens onze podcast, dus Valernum, zoals ik zei, is een soort van verzamelnaam voor bepaalde rumsoorten. Volgens sommige berichten gaat de oorsprong van Valernum terug tot de 18e eeuw. In het literaire tijdschrift All the Year Round, dat destijds eigendoms was van Charles Dickens Jr., schreef een anonieme auteur in 1892 over Valernum en beschreef het als een merkwaardige liqueur die is samengesteld uit rum en limoensap. De vroegste bekende vermelding in barhandleidingen lijkt uit de jaren 1930 te stemmen. Dan kan je hier cola bijdoen in een Cuba Libre. Ja. Volgens de bramen. Zuur en limoensap. Wat zit er nu in deze? Ah ja, de kloofs, de dingen en de... En de almonds. Wat was dat nu? Citroenen, zeker? De almondjes. Ja, dit is echt zo'n speciale smaak. Dat kun je echt niet... Dat is ook heel zuur. Ja, heel zuurig. Zoet, zuur. Echt. Weet je wat dat is? Zo een rum-sour ofzo inderdaad. Gewoon een klaargemaakte rum-sour. Bestaat dat? Is dat echt een cocktail-rum-sour ook? Dat zal wel hé. Je hebt whisky-sour en amaretto-sour. Je hebt heel veel sours. Nee, zo met denken aan een rum-sour. Gewoon rum, suiker en citroenlimoen. Ja, zowat zoeter, maar toch zuur. Ik vind dat wel heel lekker. Ik heb die fles zelf ook thuis. Tegenover de andere twee die we geproefd hebben, is dit meer een liqueurtje. Ik vind dit heel moeilijk om mij voor te stellen in een cocktail. Omdat dit al zoveel smaak heeft, vind ik dat heel lekker. Maar deze is gewoon cool. Je kunt salade 3 al puur drinken. Als er mensen bij je op bezoek komen en die denken van ik weet wat rum is, dat je deze op tafel kunt zeggen, maar deze is ook rum. Mensen gaan nooit begrijpen dat... Ja, begrijpen is veel, maar je verrast de mensen echt van kijk, dit is rum. En dan denk je van amai. Die smaken kom je niet veel tegen. Heel lekker. Heel, heel lekker. En je kunt ook thuis zo'n fles winnen deze keer. Weeral. Hoe is dat? Weeral. Ik heb wel even een instant blijdschap dat we gesponsord zijn. Ja, dat is echt zo. Wat moeten ze daarvoor doen? Weer op onze Instagram reageren op de foto van de fles World's Entrum Valernum. Blauwe etiket. Wat gaan we deze keer vragen van onze lieve luisteraars? Dat is altijd zo moeilijk. We zwieren hier maar mee. Twee vriendentaggen. Voor mij is één vriendentaggen sowieso al goed, maar deze keer een andere zin. Misschien mogen ze deze keer... Gewoon origineel zijn. Gewoon iets origineels zeggen en wij pikken het leukste eruit. Ja, dat vind ik leuk. Het moet wel podcast-minded zijn. Of een onderwerp aanbieden. Een goeie onderwerp. Of een grappige inside joke van een duiblieftelijst, iets dat je grappig vindt aan een duiblieftelijst. Ja, dat vind ik eigenlijk het beste. Oké, wat Stephan zei. Dus een leuke inside joke of iets waar je al veel mee hebt gelachen. Wat we altijd doen. Of slechte outros. Nee, Jörg zijn slechte intros. Jörg zijn versprekingen. Of als je een specifiek grappig moment weet waarop je echt op straat bent platgegaan, dat mensen raar naar je keken. Toen ik en Maarten Siel waren aan het zingen. Ja, dat vind ik leuk. Kort, in een zinnetje. Vriend taggen, onze vader liken, we zijn het liken. Bam, jij wint een fles. Misschien. Een goeie fles. Een hele goeie fles. Skol jongens. Met een doodskop nog altijd. En dan gaan we verder met ons verhaal. Ah, was dat niet gedaan? Nee, nu beginnen we er pas aan. Zij had een pauze, hè. Hebben jullie... Ik ga flauwvallen, denk ik. Hebben jullie misschien... Ik zal pesten. Dat is ook een goeie. Als je geen inspiratie hebt, kun je dat al zeggen. Ik vind dat Stephan bijna flauw wilt. Ik kan niet goed tegen oren vallen. Hebben jullie een idee hoe ze het gaan doen? Bijvoorbeeld de cijfercode. Dat moet ik opzetten, hè? Nee. De eerste stap, eigenlijk. Dat is één van de eerste stappen. Als je het cijfercode al niet hebt. Zullen we een beetje zien? Dat is misschien heel stom, maar... Is dat een elektronisch slot of een mechanisch slot? Nee, het is echt een mechanisch cijferslot. Ja, ik weet het niet. De keymeister, misschien heeft hij ook een lockpicking... Oor, echt luisteren. Met zo'n stethoscoop. Geloof je dat dat kan, zo luisteren? Ik denk eerder iets aan ofwel dat ze mee gaan naar beneden en afkijken wat er gedraaid wordt, ofwel gewoon zoiets dat ze kunnen zien... Wat er gedraaid is. Wat er ooit gedraaid is geweest en dat ze daardoor de dingen die ze kunnen pakken verkleinen. Ja, goeie speculatie. Ik ga vertellen wat er is gebeurd. Want dat is onze podcast. Ik vertel shit. In 2002, in september 2002, stapte een bewaker naar de kluis door en begon aan het cijferslot te draaien. en direct boven zijn hoofd en onzichtbaar achter het schijnsel van een lamp legde een kleine videocamera ter grootte van een vingertopje elke beweging vast. Bij elke draai kwam de combinatie op een nummer te staan en een kleine antenne zond het beeld via de camera uit, want vlakbij in een opslagruimte naast de kluis was een gewone rode brandblusser aan de muur bevestigd. En die brandblusser was volledig functioneel, maar in die brandblusser zat een waterdicht compartiment waar elektronica in bevond, dat het videosignaal oppikte en opnam. Dat had ik ook al toen. Ja, echt hé. Zat. Toen had ik nog geen iPhone. Inderdaad. Dat moet wel een goeie camera zijn geweest, maar je verschiet ervan wat er toen al bestond dat gewoon duur was. Niet particulier verkrijgbaar. Toen de bewaker klaar was met het draaien van de combinatie, stak hij de sleutel in de kluis. De videocamera nam natuurlijk ook een scherp beeld van die sleutel, voordat hij in het sleutelgat verweerde. Voilà. Twee vliegen in één klap. Hij draaide aan de hendel, de kluisdeur zwaaide open. Twee vliegen in één klap. Maar dan hadden ze ook ineens de code die ze ingaan voor die magnetische plaat? Nee, dat is nog maar juist enkel het cijferslot en de sleutel. En in die voorkamer kon je gewoon welkomen of je moest een klant zijn? Je moest een klant zijn. En hij was klant. Want Notar Bartolo ging een paar maanden later, op de dag voor de overval, de kluis in. Hij had zelf ook een kluisje gehuurd daar. Hij werkte daar al. Ik zou dat tussen de klanten van mijn kluis zeggen. Hij huurde ook een stukje van dat gebouw. Hij had echt een office in dat gebouw. Dat was een heel groot complex. Wat kun je dat vergelijken? Een groot complex, een bedrijvenpark. Een shopping mall. Ja, bekend zo. Hij zat in de kluis en hij was alleen. Ze laten je daar alleen binnen om je kluisje te openen. In zijn jaszak zat een busje haarlak voor de vrouwen. Maar er waren geen lasers, hè? Oh, wat moet ik… Haarlak. Haarlak, dat plakt, dus dat is goed voor… Als je dat natuurlijk overal opstaat… Een lichtsensor te blinderen? Hij zat in de klaas. Er was niet zoveel beveiliging in de klaas, dus je hebt inderdaad niet zoveel… Een lichtsensor te blinderen of zo? Bijna. Het is niet de lichtsensor, maar het is de… Wingsensor. Dat was eigenlijk 2 in 1, met iets anders. Met de enige andere sensor die er nog was. Ik ga het gewoon vertellen, dan gaat het weten. Nee, nee, ik wil raderen. Seismische boy. Nee, niet de seismische boy. Ik wil raderen. Ik ga het gewoon zeggen. Nee, ik ga het toch nog eens raderen. Nee, nee, nee. Ik vind het nog niet. Er was een beveiligingscamera en die filmde zijn bewegingen. Maar de bewaker was zo gewend geraakt aan de regelmatige bezoeken van de Italiaan in de laatste paar maanden, dat hij niet oplette wat Notar Bartolo daar eigenlijk deed. Notar Bartolo stapte weg van de kluisjes en haalde de spuitbus tevoorschijn. Met een snelle, geoefende, ronddraaiende beweging bedekte hij de warmte- en bewegingssensoren met een dunlaagje transparante olieachtige nevel. Dat waren sensoren die dat vlak naast elkaar laten. Het was een simpele, maar effectieve hack. De olieachtige film zou de sensor tijdelijk isoleren voor veranderingen in de kamertemperatuur. Een fout vind ik in dat alarm is dat dat enkel afging als het zowel verschillen in warmte als beweging detecteerde. Dus dat moest alle twee gebeuren voordat dat echt… Dat is waarschijnlijk omdat de alarm ook niet bij het minste mag afgaan. Inderdaad. Helaas, als er zoveel geld gaat, dan zou het wel voor het minste mogen afgaan. Ja, maar we hebben dat ook in de winkel. We hebben ook overal alarmen en camera's. Warmte- en bewegingssensoren. Nee, nee, maar we hebben bewegingssensoren. Maar we hebben soms vlaggetjes of zo dat opengen, maar we hebben allemaal… Koelingen en dingen dat blazen en weet ik veel. En soms kan dat eens gebeuren. En effectief gebeurt dat soms. Als we die vlaggen moeten omhangen krijgen we altijd een nota erbij van, hangt dat niet voor een bewegingssensor. Want dat kan dan wel zijn dat ik afga en als er om middernacht een sensor afga, dan bellen ze naar mij en moet ik naar het werk gaan. Ja, ik heb ook een keigoed verhaal. Ik was er toen nog niet, maar we hebben ook alarmen in camera's hangen die dat ook op beweging detecteren. En er was een periode waar we een paar dagen aan een stuk hadden het alarm, want wanneer het opstaat, constant afging. De hele tijd. En ze dachten echt, wat is dit? Dat is kapot. Wat is er gebeurd? Er was een feestje geweest met ballonnen met helium in. En er was een ballon losgeraakt en hij was helemaal tot aan het plafond geraakt. Dat kan je niet zo makkelijk aan. Dus die zat daar wat te bewegen. Maar ja, als het afkoelt, beginnen die soms een beetje te zakken. En ze wisten niet wat dat was. Ze konden dat nooit te vinger opleggen. Uiteindelijk hadden ze door. Dat is die fucking ballon dat hier gewoon... Dat is wel een goed verhaal. Dus de bewegingssensor was even buitenspel gezet, maar het was moeilijk in te schatten hoelang die oplossing zou werken. Eens het monster de kluis in was tijdens de roof, moest hij die sensor kunnen overbruggen voordat zijn lichaamswarmte door de laaghaarlak drong. En hij had misschien vijf minuten, of misschien minder. Ze wisten dat dus niet zeker. Dat was echt mega spannend, eigenlijk. Ik zie dat zoal in de film een scène zijn dat je zo... Oké, op de avond van de overval zelf, die op zaterdag 15 februari 2003 plaatsvond, was het Diamantus-district vrijwel verlaten. Hebben jullie een idee waarom? 15 februari 2003. Dag na Valentijn. Joodsfeest of zo? Nee. Er was iets gaande in het sportpaleis. Het sportpaleis van Antwerpen. Might of the Proms. Waar we hopelijk ooit eens een live-opname gaan doen. Might of the Proms. Ja. Feest en drie. Zo begon zijn eerste finale. Het ligt in de buurt. Ah, dingen. Tennis? Ja. Met de diamantrack. De Proximus Diamant Games. Goeiemiddag. Het was dus de Proximus Diamant Games. Het was niet de finale, het was de semifinale of de halffinale. We weten allemaal wat dat is, inderdaad. Het is een toernooi in combinatie van raket en diamanten. Ja, inderdaad. Dat was Nicky McLeister in 2003, heel lang geleden. Vergeet dat niet. Veel diamantijers in de stad keken toen toe hoe Venus Williams haar Slovaakse tegenstander versloeg op die avond en een stap dichterbij het winnen van een tennisraket bezet met bijna 1 miljoen dollar aan diamanten. Je moest een paar keer winnen, zeker, voor je dat kreeg. Ja, dus al die diamantairs die hun diamant daarvoor hebben gegeven of hebben verkocht, kregen ticket. Ik ben nog steeds aan het verzetten van gaan zien. Echt? Ja, dat was toen wel echt. Toch niet in 2003? Mijn broers en ouders waren altijd wel vrij into tennis. Ja, dat was dan wel zo wat. Oké, dus het kwam goed uit. Ik denk dat het wel gepland was op die avond, want minder volk is gewoon veiliger. Dus... In het Diamantes-district stopte Notta Bartolo ergens in de Pelikaanstraat. Dat is vlakbij het centraal station. En het monster, de genius, de king of keys en Speedy stapten uit met grote tassen. Echt van die typische... Was Speedy in de rol? Speedy was eigenlijk gewoon een extra man. Om te helpen... Klusjes. Ja. Degene die met alle eren gaat lopen, maar eigenlijk niks doet. Hij was ook... Een beetje Eren Hazard van Real Madrid. Spiri was ook aangebracht door Notar Bartolo en de rest van het team was er een beetje tegen dat hij erbij was. Hij had wel een reputatie om het te kunnen verliezen in de stress, wat we dan eigenlijk al weten. Maar hij heeft het eigenlijk wel goed gedaan tijdens de heist zelf. Het is pas achteraf zoals we hebben gehoord. Notar Bartolo wachtte zelf in zijn auto en de rest van het team ging naar een vervallen kantoorgebouw, waar de king of keys een slot openden en ze gingen naar binnen. Het was iets na middernacht, want Apartolo was ook de getaway driver. Eigenlijk was er zelf niet veel gedaan op die avond. Een goeie baas. Ja, maar dat is echt de verdeling. Letterlijk een goeie baas. Het heeft vertrouwen in zijn werk niet. Een manager is pas een goeie manager als hij zelf niks meer moet doen. Mooi gezegd. Van de manager. De genius leidde het team langs de achterkant van het gebouw naar een tuin die grenste aan de achterkant van het Diamantencentrum. Het was een van de weinige plekken in het district die niet onder videobewaking stond. En met een ladder die hij daar eerder had verstopt, klom de genius naar een klein terras op de tweede verdieping van het Diamantencentrum. Dus ze zijn bekend binnen. Maar er was een warmtegevoelige infrarooddetector die dat terras bewaakte. De genius benaderde heel langzaam van achter een groot, zelfgemaakt polyesterschild het alarm. En door de lage warmtegeleidbaarheid van polyester zorgde hij ervoor dat zijn lichaamgewarmte niet tot bij die sensor raakte. Hij plaatste ook dat schild dan recht voor die sensor, zodat hij de rest van de avond niks meer kon detecteren. Voilà. Het balkon was veilig en terwijl de rest van het team naar boven klom, schakelde de genius een alarmsensor uit aan een van de ramen van het balkon. Dat is gewoon een standaard alarmsysteem. En één voor één klommen de dieven door het raam en daalden ze af naar de donkere voorkamer van de kluis. Ze bedekten de beveiligingscamera met een zwarte plastieke zak en ze deden het licht aan. Want daar was geen lichtdetector. Dus het camera dacht dat het gewoon nog aan het donker was. Ja, voilà. Hoe bedek je? Wat ik wel straf vind, is dat ze dan geen nachtvisicamera hadden, maar dat is niet. Dus dat is echt gewoon... Camera, camera. Ja, omdat ze dachten dat het zaklampen en zo was, maar nee, gewoon in het donker op de tast. Het gebouw was stil en er waren nog geen alarmen afgegaan. Dus ze stonden voor de deur van de grote kluis. Hoe denken jullie dat ze dat magnetisch veld hebben omzeild? Hebben jullie daar een theorie? Dat is ook een combinatieslot waarin je hyperactief bent. Ze zullen iets aan een magneet hebben gebruikt om dat mee open te doen. Maar waar kun je een magneet tegen gaan? Is er niet zoiets dat je een magneet kunt… Je kunt een andere magneet… Of een tegenovergesteld magnetisch veld… Ja, elektriciteit of zo. Ja, een trick nog. Deur onder stroom zetten. Kan. Of die ene gewoon laten hakken, die een genius kan. Ja, maar als dat een code is… Het was een digitale keypad, ja. Of gewoon kapotgeslaan of zo, ja. Dat is eigenlijk echt een mega simpele… Plastiek ertussen of zo. Een magneet ertegen. Ik ga het vertellen, het is echt mega simpel en echt de politie en veiligheidsdingen zeiden echt van hoe… Hoe zeg je dat? Goed gevonden, easy, oplossing voor deze is dit. Ze waren echt onder de indruk. Het lijkt erop. De genius haalde een grote, op maat gemaakte plaat van onbuigzaam aluminium uit zijn tas. Hij plakte dubbelzijdige tape aan één kant van die plaat. Die plakte hij dan met die tape aan die twee platen die het magnetische veld aan de rechterkant van de kluisdeur bewaakten. Dan schroevde hij de bouten los van de platen. Dus die platen waren nu los. Maar het kleverige aluminium hield ze bij elkaar, naast elkaar, zodat het genius ze uit de weg kon draaien naar de zijwand en ze daar kon vastplakken. Die platen zaten nog naast elkaar, dus het was nog altijd actief. Het magnetische veld was niet verbroken, was nog altijd intact. Maar ze gingen niet meer aan de kluis duwen. Dat is zo crazy. Het is echt gewoon uit de weg. Dat is echt mega-eet. Vervolgens... Het blijft zot te worden, jongens. Vervolgens volgde The King of Keys een voorgevoel. In de video's van Notar Bartolo bezocht de bewaker een opslagruimte net voordat hij de kluis opende. Dus toen de dieven in die kamer gingen zoeken, vonden ze een grote fout in de beveiliging, want de originele sleutel hing daar gewoon aan de muur. Dus ze hadden een nagemaakte sleutel, maar ze hebben die zelfs niet gebruikt. Dat is zo stom. Ze hebben gewoon de originele sleutel gepakt en in het slot gestoken. Want hun redenering was ook waarom laten weten aan de kluizenmakers dat hun sleutel nagemaakt kon worden. Snap je? Als je de originele sleutel gebruikt, gaan ze nooit horen dat ze die… Nu wel natuurlijk, maar toen hadden ze dat niet door, dat ze zelfs een nagemaakte sleutel hadden die waarschijnlijk had gewerkt. Ik had dat zo wel even getest voor zo'n... Is mijn werk goed of niet? Satisfaction, ja. Als het dan afbreekt of niet lukt... Ja, dat is waar. Je weet niks. Je moet dat wel na die nog doen, hè. Als je aan het vertrekken bent. Dan heb je wel andere dingen. Ik moest het weten dat dat was. No. The king of keys stak dus de originele sleutel in het sleutelgat en wachtte terwijl de genius de combinatie draaide die ze van de video hadden geleerd. Even later knikte de genius, het monster deed alle lichten terug uit in de voorkamer, want ze wilden natuurlijk niet dat de lichtdetector in de kluis zou afgaan, en ze draaiden de deur open. Zouden eigenlijk dat combinatieslot per week moeten veranderen? Ja, dat deden ze dus niet. Ja, inderdaad. Want in september hebben ze die video gemaakt, volgens het verslag. Ze zijn in februari... Hebben ze ook nog een risk. Is die code nog altijd hetzelfde? Ze zullen dat wel een paar keer gemonitord hebben. Of langere tijd. Dat stond er niet in, maar dat lijkt me wel logisch. Goed, even kijken. In de voorkamer nog opende de King of Keys behendig het slot van het metalen hekje dat er nog was. Dat was een gewoon slot. En nu was het aan het monster om de resterende systemen uit te schakelen. Goed. Misschien daar een idee hoe ze daar verder gingen? Wat is er dan nog? Dus dan hebben we nog die warmte- en bewegingsdetector die tijdelijk uitgeschakeld zijn. Die zijn tijdelijk uitgeschakeld, maar lichten moeten zo… Licht inderdaad. Maar dat gaan ze misschien op dezelfde manier doen als met die zak. En dat was het. En een bewakingscamera. Maar ja, hebben ze die temperatuur misschien dat ze een soort van koude pak aan hadden ofzo? Het is vooral inderdaad die dingen. De warmte en bewegingssensor. Warmte kan met datzelfde polyester gedoe. Bewegingssensor? Ja, heel stom in een foto. Net zoals in de film. Ja, een foto ervoor. Of ga je de camera wegdraaien of zo? Het is echt een sensor, dus dat werkt niet zo goed. Ook iets voor die sensor zitten. Ik ga het vertellen. Nee, ik wil het niet vertellen. Oké, het monster stond in de duisternis aan de ingang van de kluis. En zijn lichaam straalde nu al warmte de kluis in. De haarlak op de warmte-sensor zou niet lang stand houden. Elke seconde dat hij daar was, zou de kamertemperatuur kunnen stijgen, dus hij moest snel bewegen, maar hij moest wel zorgen dat hij zijn hartslag laag hield, zodat zijn temperatuur niet hard omhoog ging. Zoals hij in het pakhuis had geoefend, liep hij precies elf stappen naar het midden van de ruimte. Hij reikte naar het plafond en duwde daar een paneel naar achteren. Hij tastte naar de inkomende en uitgaande draden van het veiligheidssysteem. Hoe weet hij nu dat het daar loopt? Dus die lagen daar. Waarschijnlijk hebben ze daar veel scans of zo. Ze zullen daar wel iets... Dat hebben ze echt niet vrijgegeven, maar dat lijkt mij logisch. Dus een automatische elektrische puls schoot langs die draden constant de kamer in en weer uit. Als één van de sensoren werd geactiveerd, werd dat circuit doorbroken. Als een puls de kamer inschoot, verwachtte het systeem een antwoord. Als er dan geen antwoord kwam, omdat het circuit verbroken was door die sensoren, dan ging het alarm af. Dus met zijn handen boven zijn hoofd gebruikte het monster een tang om de plastieke omhulling van de draden te strippen. Dat was een moeilijke taak, want één foutje kon iets te ver zijn en dan kon je dat circuit gewoon doorknippen. En dan ging het alarm af. Toen de koperdraden wel juist bloot lagen, je kent dat wel, zo'n stripper voor het koper beladen. Ik heb dat wel moeten doen. Dat is moeilijk, want ik knip daar ook echt soms door. Dus hij heeft het kunnen doen, want hij was een monsterlijk goede mechanieker. Hij klemde een nieuw stukje draad tussen de inkomende en uitgaande kabels, die dat draad omleidden. over de sensor. Je wilt zeggen dat die puls over de sensor ging. Letterlijk een bruggetje. Dus het maakte niet meer uit wat er dan gebeurde, want die sensoren waren gewoon uit het circuit. Dus die puls ging gewoon door. Dus het was veilig voor de rest om nu binnen te gaan. Maar toch waren ze voorzichtig. Ze verblinden de warmte- en bewegingsdetector met een doos van piepschuim. Dus inderdaad, dat polyester om te zorgen, want je weet het nooit. En ze bedekten de lichtdetector met tape en de camera ook. En dan gingen ze aan de slag. Omdat ze de indeling van de kluis uit hun hoofd hadden geleerd, werkten ze gewoon volledig in het donker. Ze deden hun zaklamp dan telkens maar een paar seconden aan om te zien waar ze hun boor moesten zetten. En ze kraakten zo heel veel van die kleine kluisjes. Met zo'n handboor. Ja, dat je ze moet draaien. Ja, dat je ze moet draaien inderdaad. Ze braken alle kleine kluisjes open en vulden hun tassen vol met goudstaven, Israëlisch, Zwitsers, Amerikaans, Brits en Europees geld en kleine leren portemonnees die gevuld waren met het kostbaarste van al, de diamanten. En omdat ze zoveel mogelijk tijd wilden benutten, bekeken ze hun buit niet te plaatsen. Gewoon in de donkere laden, laden, laden in die tassen zoveel ze konden. Het was half zes en ze hadden 109 kluisjes geopend. Het team had bijna een uur nodig om al die tassen van de trap op te slepen, de buit via de ladder bij het terras naar beneden te laten zakken en alles te verzamelen in de hal van het vervallen kantoorgebouw aan de andere kant. In het ochtendlicht renden de vier mannen het gebouw uit, ze propten de tassen in de auto, sloegen de deuren dicht en gingen te voet terug naar Notar Bartolo's appartement. Notar Bartolo zette zelf de auto in versnelling en reed langzaam terug weg. Goed, een half uur later stonden ze samen rond de tassen in het appartement. Dus als je dacht dat Nottevatel wel zelf met de buitenweg ging, hij had het kunnen doen. En dan hebben ze terug een uur al die tassen naar boven zitten schuilen in het appartement. Ja, waarschijnlijk. Nee, het heeft een uur geduurd van de kluis, trappen omhoog, ladder naar beneden. Ze stonden in het appartement rond de tassen. Het monster rietste een tas open en haalde een ledere portemonnee met diamanten eruit. Het was tijd om te vieren. Hij opende de portemonnee en keek verwacht op leeg. Hij nam er nog een uit de tas. Ook leeg. Een golf van ongerustheid overspoelde de kamer. Ze ritsten alle andere portemonnees open en er zat meestal niets in. Er was iets misgegaan. De diamanten hadden erin moeten zitten. We zijn erin geluisterd, zei Notta Rapportolo. Er moesten normaal gezien meer dan 100 miljoen diamanten in de buit zitten, maar ze waren maar met 20 miljoen uit de kluis gelopen. Ook nog mooi hé. Wat denk je dat er is gebeurd? Wel te vallen dan in het donker hé. Nee, hij heeft die eruit gehaald. Notta Bartolo zelf. Wanneer? In de auto. Ja, ergens. Die portefeuilles omgedraaid, eruit gehaald. Ja, of inderdaad andere portefeuilles erin gestoken of zo. Dit is het verhaal van Notta Bartolo, dus als dat effectief zo is, gaan we dat niet weten, want hij vertelt dit vooral. Hij gaat dat niet toegeven. Hij heeft inderdaad andere portefeuilles erin gestoken en alle met de diamanten eruit gepakt. Kan. Gewoon gevallen, ja. In het donker toe. Kan wel, kan wel. Zijn theorie, en Notar Bartolo was de volgende, hij zei dat de dealer die dat alles in gang heeft gezet, werkte misschien niet alleen. Als hij een groep van zijn collega's had ingelicht, dan konden zij hun stenen uit de kluis hebben gehaald voordat het diestal plaatsgevonden had. Iedereen kon dan beweren dat hun diamanten gestolen waren en de verzekering in het, terwijl ze hun stenen gewoon in het geheim in hun bezit hadden. Notta Battolo besefte dat de grote diefstal die hij zo lang had geplant, misschien wel gewoon deel uitmaakte van een goed uitgewerkt fraudeplan voor de verzekering. Een oplichting. Daarom. Daarom heb jij waarschijnlijk iets gelezen daarover de vorige keer, Stephan. Wel stevig hé? Amai. Dus dat is de heist. En nu komt, de epilogisch veelgezicht, het einde natuurlijk nog. August van Kamp houdt van wezels. De 59-jarige gepensioneerde Belgische kruidenier had er twee en vond het leuk om ze in kuilen in een bos te laten graven. En meestal kwam er dan een konijn uit. Dat was heel leuk om te doen. In 19... Ach, ik zei dat het beter geschreven is dan ik ooit had kunnen doen. In 1998 kocht hij een smalle strook bos langs de E19. Het was een mooie 12 hectare met bomen en een kabelend beekje. Er waren ook veel gaten met konijnen in. Maar, omdat het aan de snelweg grensde, vond Van Kampen ook heel veel afval. En als hij dan vuilnis vond, dan belde hij de politie, die gewend waren, geraakt aan zijn telefoontjes, maar die hem niet altijd even serieus namen. Effectief zo dan. Ah, daar is ze weer. Hier is ze weer. Ja, echt. Zoals wij met Yorrick hebben. Hier is ze weer met zijn verhaal. Ah, het is weer Yorrick zonder haar. Op een ochtend, op maandag 17 februari om precies te zijn, werd Van Kamp woedend toen hij in het struikje was weer een stapel afval aantrof. Overal lag filmtape verspreid. Een wijnfles lag nog naast een half opgegeten broodje salami. En er lagen ook een paar witte enveloppes bedrukt met de woorden Diamantencentrum Antwerpen. Ding-dong. Thuis belde Van Kamp de politie en hij vroeg om een klacht in te dienen. De agent, aan de andere kant van de lijn, luisterde terwijl Van Kamp de rommel opsommende. Toen Van Kamp het had over enveloppen van het diamantensyndroom, onderbrank de agent hem. Wat zei je net, vroeg de agent? Antwerpse diamantensyndroom-enveloppen, spuuterde Van Kamp. En halverwege de middag zwemde een half dozijn rechercheurs door het bos. Waarschijnlijk. Zorgvuldig het afval verzamelend en verdwaalde diamantjes oprapend. Goed. Dus binnen enkele uren begon het afval de bewijskamer van het hoofdkwartier van de Diamond Squad in Antwerpen te vullen. Een stapel gescheurd papier leek veelbelovend. Het was een factuur voor een low-light video surveillance systeem. En de kopernaam stond erop. Leonardo Notarbartolo. Oh, zo dom, hè. Ja, voilà. Echt zo toevallig. Want jij zei in het begin nog van... Als je dat hier gewoon in een bos gooit, wie gaat dat vinden? Ja, dat is waar. Het moet maar eens zijn. Dat is ook wel bij een schuur, dus dan denk je dat er ooit iets moeilijks zal passeren. Ja, dat vind ik ook inderdaad... Als je de schuur ziet, moet je eigenlijk denken van... Een woord van... Dit is niet gewoon natuur. Dit is een eigendom. Maar ja, het was ook niet... Hij ging het normaal gezien verbranden en begraven. Dan had het misschien oké geweest, maar nu was het gewoon uit paniek vertrokken. Ja, menselijke fouten. Inderdaad. Tussen het afval vonden ze ook nog een visitekaartje met een adres en een telefoonnummer van een Elio Donorio, een Italiaanse elektronica-diskundige die betrokken was geweest bij een reeks overvallen. Notar Bartolo heeft herhaaldelijk geweigerd zijn medeplichtige te identificeren, maar het was de genius. Of het wijster op dat het de genius was. De onderzoekers hebben ook een half-opgegeten broodje salami gevonden, samen met de verpakking van antipasto italiano salami. Wat is een antipasto? Voorrecht? Dat is wat appetjes. Appetjes. Appetjes. Vier dagen later voerde de speurders een huiszoekingsbevel uit in het appartement dat Notta Bartolo huurde in Antwerpen. Logisch, want ze hebben letterlijk zijn naam gevonden op de crime scene. Ik denk dat er wel snel zo'n rechter heeft getekend voor dat bevel. Ja, waarschijnlijk. Niet de crime scene, maar de... Ja, ik weet niet de crime scene, maar... Goeie cause. In een kast daar vonden ze een bonnetje van een plaatselijke kruidenier voor antipasto italiano salami en het bonnetje was voorzien van een tijdsaandading. Een agent reed naar de winkel en vroeg de manager om zijn bewakingsbeelden terug te spoelen naar donderdag 13 februari om precies 12.56 uur. En toen net de video tot stilstand kwam, was er een lange gespierde Italiaan te zien die salami kocht. Zijn naam was Ferdinando Finotto. En dat was waarschijnlijk het monster. Voilà. Zo ga je het snel natuurlijk. Nu is het bal aan het rollen. Inderdaad. Op maandag, ongeveer 36 uur nadat de roof was voltooid, kwam het team van Dieven weer bijeen in een bar in Andro, Italië. Iets buiten Milaan. Ze hadden afgesproken de dealer daar te ontmoeten en de buit te verdelen. De dealer zou zelf een derde krijgen voor het financieren van de operatie en het samenstellen van het team. De mastermind, logisch. En de anderen zouden de rest gewoon verdelen. Ze hadden gerekend op een buit van tientallen miljoenen dollar per persoon, maar nu hadden ze ongeveer maar 3 miljoen dollar per man. Zo'n zotte heist. Ja, het is nog altijd veel geld, maar ze hadden toch heel het gevoel dat ze bespeeld waren. Logisch, opgelicht. Iedereen had ook heel veel vragen voor de dealer. Maar de dealer is nooit komen opdagen. Dat zegt Notar Bartolo zelf. Terug in het appartement. Of zij zijn gewoon… Omdat ze die twijfels hadden, zijn ze gewoon met al het geld gegaan. Kan hé. Ze zullen er al wel over gespeculeerd hebben inderdaad. Ja, ik denk het. Fuck that dude. We zijn weg. Kan. Maar ja, ze hebben echt wel blijven wachten. volgende zin, met het weinige geld. Nu komt de aap uit de oude kroop. Als ze 100 miljoen hadden. Als ze al een derde moeten afgeven. Dat is waar, ze hadden geen reden om te wachten. Maar ja, als je denkt dat iemand dat zo alles kent, ik denk dat je wel schrik moet hebben. Maar dat komt later nog terug. Komt nog. Terug in het appartement van Notar Bartolo vond de politie ook een aantal prepaid simkaarten die gekoppeld waren naar mobiele telefoons, die bijna uitsluitend gebruikt waren om drie Italianen te bellen. Elio Donorio, de genius, Ferdinando Finotto, het monster, en een persoon die hoogstwaarschijnlijk speedy was, een bange, paranoïde man genaamd Pietro Tavano. Pietro! Voilà. Een oude vriend van Notar Bartolo was ook snel duidelijk. Op de avond van de misdrijf registreerde een gsm-toren in de Diamantenbuurt de aanwezigheid van alle drie plus Notar Bartolo. Dus dat is uw indirect bewijs? Ja. De vier mannen werden gearresteerd, maar de vijfde man werd nooit geïdentificeerd. The king of keys. Zelfs zijn companen hebben nooit zijn naam prijs gegeven. Dus niemand weet wie dat is? Niemand weet wie dat is. Dat is al zot. Dat kan even hoe Stéphane zijn. Dat is een oude mens wel. Dat kan nog altijd Stéphane zijn. Stéphane was toen ook al twaalf jaar. Ik was al veel met sloten aan het spelen. Stephan, heb jij veel gedaan? Jij was in de sloten aan het spelen, dat is iets anders. True, true. Het gelde ook voor de dealer. Niemand heeft ooit de naam van die dealer geprijsgevraagd. Dat zijn al de slimste dan. De honor code. Ja, niet de honor code, maar schrik, denk ik eerder. Iemand die dat allemaal op been zet... Maar ook voor die king of dingen. Misschien schrik ik dat die misschien gepakt ging worden. Of wie heeft die misschien dat geld? Dus hoeveel waarheid er wel dedelijk in dit verhaal zit, omdat het verteld wordt door Notar Bartolo, dat gaan we nooit weten. Van die anderen is er geen… Was er zelfs een dealer. Story of replik of van die anderen. Nee, niemand heeft iets gezegd. Niemand heeft gepraat. Was er echt een dealer die heel het zaakje zelfs in gang heeft gezet? Of was dat deel gewoon verzonnen, zodat Notar Bartolo de rest van dat geld, van die 100 miljoen dat ze toch hadden gepikt, of die diamanten, gewoon heeft kunnen begraven ergens, als ze gearresteerd werden, om daarna gewoon terug op te graven? Wat denken jullie? Ik weet het niet goed. We gaan het nooit echt weten, want het is speculeren. Het lijkt me ergens wel een slimme move om niet alles... bij te houden. Ik zou zeggen, als we nu twintig miljoen pakken, dat kunnen we even met verder. En zorgen dat als we die eerste jaren heat krijgen, of we worden voor een of andere reden gepakt, dan zeggen we dit verhaal, dat we honderd miljoen... Er is echt letterlijk honderd miljoen verdwenen uit die kluis, dat daar had moeten zijn. Maar het verhaal van nu is van, wij zijn maar buitengelopen met twintig miljoen en wij zijn in het zak gezet door de financier. Het is wel al een uitgebreid verhaal, maar het kan wel verzonnen zijn. Dat is slim. Ze zijn meester crimineel natuurlijk. En dan tien jaar later, en dat waren we gepasseerd in 2013, is Notre-Bartholdo terug vrijgekomen en ik heb echt gezocht. Niks te vinden op het internet van die mens. Van verhalen of... Dat je nu op een eigen eiland zit. Effectief. Dat zit niet meer vast. De rest van zijn compagne hebben we maar vijf jaar gekregen. Dat is weinig. Tien jaar is weinig. Als je tien jaar krijgt en je kunt daarna honderd miljoen dollar hebben. Dat is nu even los terzijde, maar ik denk dat daar toen ook een ding rond is geweest. Dat ze dat toen hebben… Wat is dat nu dan? Dat schiet mij nu juist te binnen. meer gevangenisstraf krijgt voor een diefstal dan bijvoorbeeld voor een verkrachting. Maar dat doet mij daar aan denken. Is dat dan een ding geweest dat is uitgezonden of zo? Ja, inderdaad. Verkrachting is wel redelijk licht, denk ik inderdaad. Ja, dat was iets van straffen. Ik heb dat ook eens gehoord. Dat je minder kracht krijgt voor dat. Maar ook voor andere zaken. Verkrachting heel weinig, maar dan voor iets heel stom. Dan kun je echt veel meer krijgen dan je wist dat je krijgt. Witte-boorst-criminaliteit of fraude. Dat hebben we in mijn aflevering ook gedaan. Ja, voilà. Je krijgt er maar heel weinig. Probeer het gewoon. Doe het gewoon. Wat blieft, Ruud? Van de weg. Dat was eigenlijk het volledige verhaal. Het artikel is nog uitgebreider, maar ik dacht dat ik een deel zou inkorten. Ik had geen zin meer om te vertalen. Van de arrestatie, van hoe die mannen allemaal gearresteerd zijn, is nog veel meer te weten. Ook zijn companen, want ze hebben natuurlijk wel namen, maar die zijn ook heel hard gepakt geweest met vals geld en letterlijk diamanten in de kluis die van daar kwamen. Dus het bewijs was wel heel hard om ze weg te leggen. Ze hebben gewoon nooit bewijs kunnen leveren van hoe ze die... Ja, tot nu als dit bewijs kan zijn. Tot nu... Wat heeft de artikel gedaan? Voordat hij wel vrij was. Ja, in 2009. Hij zat zes jaar vast. Hij zat zes jaar vast. En dan heeft hij hem pas... Ook al zot, hè? Ja. En waarom ook ineens? Ik denk voor de eer. Ze kunnen waarschijnlijk niet zeggen... Ze kunnen dat niet meer als getragenis. In het maffia-wereldje is dat wel... Wow, halleluja. Hij denkt dan krijg ik nieuwe opdrachten als ik vrij ga. Ja, ik denk dat ook. Als je zeker bent dat hij niet meer terug kan komen... Hij was veroordeeld. Als je veroordeeld bent, ben je veroordeeld. Als er later nog bewijs komt voor meer, dat telt niet. Hij is niet in België veroordeeld. Jawel. Want er zijn ook twee van de drie, net niet speedy, maar die andere twee zijn uitgeleverd aan België. Die zijn gepakt in Zwitserland en Italië en die zijn uitgeleverd aan België om hier terechtgesteld te worden. Dat is tof. Ik heb nog twee leuke facts. Het verhaal zou zijn gekocht geweest zijn door Paramount Pictures in 2010 om te verfilmen. Dat is wel heel filmpaardig. Op een gegeven moment zou zelfs J.J. Abrams het scenario gaan schrijven, die we kennen van sommige Star Wars-films en Star Trek en Lost. Maar door verschillende omstandigheden en de writers' strike Ik weet niet meer welk jaar dat was, maar in die tijd is dat niet doorgegaan en zijn die rechten gewoon terug vervallen. Dus wij kunnen nu? Nee, want Amazon heeft de rechten gekocht. Precies. Heel onlangs en er wordt een echte Italiaans gesproken reeks, dus een Italiaanse reeks, gemaakt. Komt in 2023 volgend jaar uit en die heet Everybody Loves Diamonds. En het is het verhaal van Nostradam Bartolo met een komische toets. En in Antwerpen opgenomen? Het wordt in Antwerpen opgenomen. De locatieshoots, dat wil ik wel zien. You heard it here first, folks. Ik ben even niet mee met het feit hoe je die richter kunt opkopen. Dat zijn verhalen. Van wie is dat verhaal dan? Van Nottar Bardolo. Dus jij gaat naar Nottar Bardolo en ik koop die lichten om. Dus eigenlijk geef jij die geld, die mens, die diefsel? Effectieel. Zo is dat ook gebeurd met Wolf of Wall Street. Dat is echt een zot verhaal. Maar die heeft zijn opbrengsten moeten... Ik denk doneren aan iets, geven aan de slachtoffers van dat verhaal, want hij had nog schulden. Hij deed dat voor de fame, want hij is gerocket in fame. Ja, maar hij verdient er nu wel aan. Ja, nu doet hij seminars en zo. Zodat zijn schuldenbemiddeling wel voorbij is nu. Ja, die verdient er aan. Ik volg jullie nu op TikTok. Dan zie je wat voor een fokking leven dat hij levert. Nu volg ik Yorrick niet op TikTok. Wat is TikTok? Ik volg mensen op TikTok. Het is een goeie bron van informatie als je die shit volgt. Dat was het verhaal van de Diamante Rover uit 2003, hier in Antwerpen. Vlakbij. We kunnen erinnen gaan als we willen. We kunnen nu in een auto springen voor dat gebouw staan. Die effectieve kluis is hier op maar kilometers vandaan. We kunnen echt voor die kluis gaan staan. Terwijl dit verhaal... Ocean's Eleven had gewoon het poot kunnen zijn van één van die Ocean's... U weet, heb ik ooit naast die crimineel gelopen. In de stad. Dat kan, hè? Wie weet, een pizza komen... Nee, toen was ik nog met banken. Pizza komen brengen. Dat is niet Italiaan, natuurlijk. Niet alle Italianen komen pizzas brengen. Ja, pizza met ananas. Toen stond Alexandra als manager op de keizerlijst. Prego, prego. Prego, prego. Twee man. Betaal mijn diamanten, geen probleem. Broodje, botje met pastrami of zo, dat wil je kopen? Iets met pepperoni dan. Nee, wij hebben niets tegen Italiërs. Zeker niet. Een deel van onze schoonfamilie is Italiaans. Die van mij niet, maar... Leuk, leuk. Wij doen veel accenten. Wij doen veel accenten. Ik vind ons Italiaans wel goed. Het maakt op één. Het maakt op één, hoor. In zoveel handgebaren, zoals je weet. Misschien hoor ik al bestellen in dat restaurant waar jullie altijd naartoe gaan. Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Pizza! Dat was een goeie heist. Elke keer al twee keer. Oplichting, heist. Juni had echt de heistman kunnen zijn. Ik wist er niks van van dat verhaal, totdat ik mijn onderdeur... Uw mind had toch geblown geweest? Ik heb alleen maar gelezen dat ze die replica van die kluis zagen en dat moest ik afhaken. Oei, dit kan misschien iets... Dat was effectief mijn onderzoek. Dat is raar, want ik had echt een voorgevoel dat wij hetzelfde onderzoek hadden. Ik heb nu nog gestuurd van... Ik heb een heist. Ik heb echt schrik dat wij misschien hetzelfde gaan hebben. Misschien hier. Letterlijk in dat ding. Zie... Het staat in zijn lijst. Als Jörg dat niet als onverheer doet, dat is toch waar. Voilà. Je ziet hoe goed wij op dezelfde golflengte zitten. Ik hoop dat jullie er ook hebben van genoten, liefste luisteraars. Hier stopt het verhaal van de Diamond Heist. De roof van de eeuw. Maar vergeet niet dat jullie nog altijd een flesje World's End Room kunnen winnen door te commenteren op de foto op onze Instagram met... Wat moesten ze nu weer doen? Stephan. Ik denk dat het de grootste momenten van onze aflevering zijn. En mensen die al een fles hebben gewonnen, kunnen niet nog eens winnen, maar De flessen zijn nog niet verstuurd, dus je weet nooit wat we doen. Anders vergeten we het misschien. Simon Racher gegeven. Vergeten we het misschien. Air quotes. Merci voor het luisteren. Heeft er nog iemand updates, Alexander? Ik heb net een update binnengekregen. Mag ik dat vertellen? Ja, je mag dat vertellen. Maar ja, is het een actuele update? Want onze podcast loopt meestal actueel. Het is nu actueel, maar mensen gaan het wel al weten. Ja, mensen gaan het al weten, maar wij komen het nu te weten. Echt nu? Ah, ik wil het weten. Ik ga gewoon het kopvol lezen. Jury geeft Johnny Depp over de hele lijn gelijk. O, 60 Amberheart. Actueel krijgt schadevergoeding van 15 miljoen euro. Dollar, dollar. Pardon, dollar. Hoeveel is dat in euro, Jordi? Iets meer, want nu zijn die bekend gelijk. Voor was de dollar zwakker, maar nu niet meer zo. Bijna gelijk eigenlijk. 15 punten nog iets. Ja, voilà. Dat is wel goeie nieuws. Mooi om de avond af te slaan. Ja, vind ik leuk. Goeie nieuws. Dat drinken we nog eens op. Jacky Sparrow met onze World's End Rum. Voilà. Ik was, ben en zal altijd Yorrick zijn. Ik was hier niet alleen, ik was hier ook met... Alexander. En... Stephan. Goed, tot volgende week. Ciao. Bye-bye. Doeg, bitches. Doeg. Ga jij volgende week ook een heist doen? Ja, ik was echt aan het denken om misschien ook een heist te zoeken. We zijn wel zo, hè. Heist June. Heist June. Heist in Cannes. Maar dat is dan moeilijk, hè, want Stephan heeft al heel breed verteld. Ja. En jij nu ook al heel specifiek over iets. En ik heb ook al een heist verteld. Jij moet ons gewoon oplichten. Ik heb ook al een heist verteld. Ik ben benieuwd wat jij gaat doen, maar dat zou juist zijn.