59 - De onmogelijk roof van Antwerpen
Door Yorrick • 12 juni 2022
Over deze aflevering
Danny Ocean heeft niets tegen Leonardo Notarbartolo, de man die een onkraakbare kluis wist binnen te dringen en onopgemerkt met 100 miljoen dollar aan diamanten aan de haal wist te gaan. Op nog geen 10km van waar deze podcast wordt opgenomen vond ooit de grootste roof van deze eeuw plaats! De Antwerpse Diamantroof!
Inhoud
Antwerpen, wereldhoofdstad van diamant, was in februari 2003 het toneel van de grootste diefstal van de eeuw. Een gewaagde operatie waarbij voor maar liefst 100 miljoen dollar aan diamanten, juwelen en goud werd gestolen uit het zwaar beveiligde Antwerpse Diamantencentrum. Achter deze spectaculaire roof zat een man: de Italiaan Leonardo Notarbartolo, een juwelendief van wereldklasse die een schijnbaar ondoordringbare kluis wist te kraken.
Het Plan: Een Kluis en een Geheime Missie
De kluis van het Antwerpse Diamantencentrum stond bekend als een van de veiligste ter wereld, beschermd door maar liefst tien verschillende beveiligingslagen. Deze omvatten bewegings-, warmte- en lichtsensoren, een seismisch alarm (dat reageert op trillingen), een complex cijferslot met honderd miljoen combinaties, een magnetisch veld dat de stalen deur bewaakte, en een bijna onkopieerbare sleutel van 30 centimeter lang. Onkraakbaar, dacht iedereen.
Maar in 2000 huurde Notarbartolo een kantoor in het diamantencentrum, zich voordoend als een respectabele edelsteenimporteur. Twee jaar later kreeg hij een unieke opdracht van een dealer: onderzoek of de kluis te kraken viel, voor een bedrag van 100.000 euro. Met een verborgen pen-camera legde Notarbartolo de omgeving, bewakingsposten en zelfs de kluis zelf vast. Hij had foto's van de kluisdeur, het cijferslot en zelfs de bewaker die de sleutel in het slot stak.
Niet veel later werd Notarbartolo voorgesteld aan een team van specialisten: 'The Genius' voor alarmsystemen, 'The Monster' een sterke en vaardige slotenkraker en elektricien, en 'The King of Keys' een meester in het namaken van sleutels. Ze hadden zelfs een exacte replica van de Antwerpse kluis gebouwd in een verlaten pakhuis om te oefenen, net als in de films. Een vierde lid, 'Speedy', werd aan het team toegevoegd, een man die de reputatie had snel in paniek te raken.
De Roof: In het Hart van de Diamantenwijk
De dag van de overval was zaterdag 15 februari 2003, de avond van de Proximus Diamant Games in Antwerpen. Hierdoor was het diamantendistrict, normaal 24/7 bewaakt door politie en 63 camera's, vrijwel verlaten.
Het team ging via een vervallen kantoorgebouw en een tuin naar een onbewaakt terras op de tweede verdieping van het Diamantencentrum. Daar schakelde 'The Genius' een infrarooddetector uit met een speciaal polyester schild. Eenmaal binnen bedekten ze de beveiligingscamera van de voorkamer met een zwarte plastic zak en deden het licht aan. Ze stonden voor de kluisdeur.
Het uitschakelen van de beveiligingslagen was ingenieus:
- De magnetische sensor werd omzeild door een aluminium plaat met dubbelzijdige tape op de sensoren te plakken, waardoor ze losgeschroefd en weggedraaid konden worden zonder het circuit te verbreken.
- 'The King of Keys' ontdekte dat de originele kluissleutel gewoon in een opslagruimte aan de muur hing, waardoor hun nagemaakte sleutel overbodig was.
- Voor de warmte- en bewegingssensoren in de kluis zelf had Notarbartolo eerder al een dun laagje haarlak gespoten om ze tijdelijk te isoleren. Eenmaal binnen wist 'The Monster' met een tang en een stukje draad de draden van het alarmsysteem om te leiden, waardoor de sensoren permanent buitenspel werden gezet.
In volledige duisternis, enkel verlicht door korte flitsen van een zaklamp, braken de dieven in 109 kluisjes in en vulden hun tassen met goudstaven, buitenlands geld en vooral… diamanten. Ze hadden haast en bekeken hun buit niet ter plaatse.
De Vangst en de Verrassing: Een Onverwachte Wending
Na de roof reed Notarbartolo met Speedy over de E19, klaar om belastend bewijsmateriaal te verbranden. Maar Speedy kreeg een paniekaanval en gooide de inhoud van de vuilniszak, inclusief filmtape, geld, en tientallen kleine diamanten, in een bosje. Notarbartolo besloot door te rijden, ervan uitgaand dat niemand het zou vinden.
Echter, op maandag 17 februari vond een gepensioneerde kruidenier, August van Kamp, een stapel afval in zijn bos. Boos over de rommel belde hij de politie. Toen hij melding maakte van enveloppen van het Antwerpse Diamantencentrum, ging er een belletje rinkelen. Al snel verzamelden rechercheurs het afval en vonden een factuur voor een videosysteem met de naam 'Leonardo Notarbartolo'. Ook een visitekaartje van een Italiaanse elektronicadeskundige (de 'Genius') en verpakkingen van salami (later gelinkt aan 'The Monster' via een kassabon en bewakingsbeelden) werden gevonden. Telefoongegevens legden ook de verbindingen bloot met 'Speedy' en de andere teamleden.
De vier mannen werden gearresteerd. Maar er was een grote verrassing: toen het team de buit verdeelde, bleek de 100 miljoen dollar aan diamanten gekrompen tot slechts 20 miljoen. Notarbartolo speculeerde dat de dealer, die de roof had gefinancierd, mogelijk deel uitmaakte van een groter verzekeringsfraudeplan, waarbij andere handelaren hun stenen al uit de kluis hadden gehaald om later valselijk een claim in te dienen. Was de grootste diamantroof van de eeuw eigenlijk een cover voor een nog grotere oplichting?
'The King of Keys' en de mysterieuze dealer werden nooit geïdentificeerd. Notarbartolo zelf kwam in 2013 vrij na 10 jaar cel. Zijn verhaal is zo legendarisch dat Paramount Pictures in 2010 de rechten kocht voor een film. Uiteindelijk werd dit een Italiaanse serie voor Amazon, getiteld 'Everybody Loves Diamonds', die in 2023 uitkomt en deels in Antwerpen is opgenomen.