55 - De meest moordlustige vrouw ooit - May Murder Month
Door Yorrick • 8 mei 2022
Over deze aflevering
Deze aflevering van onze May Murder Month heeft één van de jongens bijna niet overleefd.. Benieuwd wie er in het midden van de opname bijna flauwviel door het bloederige verhaal over Elisabeth Bathory, de vrouw die de meesten moorden op haar geweten heeft? Luister dan nu! DISCLAIMER: Misschien best niet luisteren tijdens het autorijden, wij willen geen ongelukken op ons geweten!
Inhoud
Welkom bij een nieuwe aflevering in onze 'May Murder Month'! Deze week duiken we in het angstaanjagende verhaal van Elisabeth Bathory, een vrouw uit de 16e eeuw die bekendstaat als een van de meest moordlustige vrouwen in de geschiedenis. Bereid je voor op een duister hoofdstuk over macht, wreedheid en bloed.
Een duistere jeugd en een bloeddorstige roeping
Elisabeth Bathory werd geboren op 7 augustus 1560 in Nierbator, Hongarije. Ze behoorde tot een van de rijkste en machtigste adellijke families van die tijd. Haar oom, Stephanus Bathory, was zelfs de vorst van Transylvanië – een naam die later zou resoneren met de legende van Dracula. Al op jonge leeftijd kampte Elisabeth met epilepsie, woedeaanvallen en hevige migraines, waarschijnlijk als gevolg van inteelt binnen haar familie om de rijkdom te behouden. Haar jeugd werd getekend door traumatische gebeurtenissen, waaronder het zien van de verkrachting en moord op haar zus door boeren, en het getuige zijn van extreem wrede straffen die op haar familiebezittingen werden uitgevoerd. Zo zou ze hebben gezien hoe een zigeunerin die van diefstal werd beschuldigd, levend in de buik van een stervend paard werd genaaid en achtergelaten om te sterven.
Op veertienjarige leeftijd beviel Elisabeth van een buitenechtelijk kind, dat werd afgestaan. Dit gebeurde terwijl ze al sinds haar elfde verloofd was met de rijke graaf Ferenc Nadosdy. Na hun huwelijk, waar maar liefst 4500 gasten aanwezig waren, kregen ze vier kinderen. Toen haar man in 1578 vertrok voor een militaire campagne, verveelde Elisabeth zich en begon ze een macabere hobby: martelen. Haar man liet zelfs een speciale martelkamer bouwen in het kasteel om haar te vermaken. Haar methoden waren gruwelijk: ze stak naalden onder de vingernagels van dienstmeisjes en bond hen vast, smeerde ze in met honing en liet ze aanvallen door bijen en mieren. Na de dood van haar man aan een ziekte, escaleerde haar wreedheid nog verder, geholpen door haar verzorgster Ilona Jo en de plaatselijke heks Dorota Sentes. Volgens een beruchte legende ontdekte Elisabeth dat bloed op haar hand, na het slaan van een dienstmeisje, haar huid jeugdiger deed lijken. Dit leidde tot de waanzinnige gedachte dat een bad in bloed, of zelfs het drinken ervan, haar jeugd zou herstellen. Jonge vrouwen werden gelokt met beloften van werk, opgesloten in kerkers en blootgesteld aan onvoorstelbare pijnen, zoals het dichtnaaien van monden of het verbranden van geslachtsdelen met hete poken. Een gruwelijk voorbeeld is het verhaal van de twaalfjarige Pola, die na een ontsnapping werd teruggebracht en in een kooi met scherpe spiezen werd geplaatst. Terwijl de kooi heen en weer zwaaide en haar lichaam verscheurde, zat Elisabeth eronder, totdat haar witte kleed rood zag van Pola's bloed. Ze liet ook meisjes buiten in de winter doodvriezen na ze met ijswater te hebben overgoten, of dwong hen stukken van hun eigen vlees op te eten.
Val, gevangenschap en een bloederige nalatenschap
De dorpelingen durfden in het begin niet op te treden tegen de machtige gravin, ondanks de vele verdwijzingen en onverklaarbare sterfgevallen. Lichamen werden gedumpt in velden, silo's en zelfs langs de weg. Maar toen Elisabeth geen boerendochters meer kon vinden en overstapte op het ontvoeren van adellijke meisjes, kon dit niet langer genegeerd worden. De koning van Hongarije, nota bene een familielid, beval haar arrestatie. Graaf Turzo, ook familie van Elisabeth, leidde een nachtelijke overval op haar kasteel. De soldaten troffen een afschuwelijke scene aan: een meisje met een gebroken heup, een dood meisje zonder bloed op de koude stenen vloer, een stervend meisje met wonden, een kerker vol vastgebonden meisjes, en een martelkamer vol doden en halfdoden. Tussen haar met bloed doordrenkte handlangers werd Elisabeth zelf aangetroffen. In totaal werden die avond ongeveer vijftig lichamen gevonden in en rond het kasteel.
De rechtszaak in januari 1611, met meer dan 300 getuigen, bracht de ware omvang van haar gruweldaden aan het licht. Hoewel ze schuldig werd bevonden aan 80 moorden, ontving Elisabeth door haar adellijke status en invloedrijke familie niet de doodstraf. In plaats daarvan werd ze levenslang opgesloten in haar eigen kamer in het kasteel. De deuren en ramen werden dichtgemetseld, met enkel een kleine opening voor voedsel, water en lucht. Drie van haar handlangers werden gemarteld en geëxecuteerd, een vierde kreeg levenslange opsluiting. Drie jaar later, in 1614, klaagde Elisabeth over maagpijn bij haar bewaker en werd later die middag dood aangetroffen op de vloer van haar kamer. Ze was 54 jaar oud.
Elisabeth Bathory staat bekend als 'The Blood Countess' en is volgens het Guinness World Book of Records de meest productieve vrouwelijke seriemoordenaar met een geschat aantal van 650 slachtoffers. Haar bloederige verhalen en de associatie met Transylvanië worden vaak genoemd als inspiratie voor Bram Stoker's beroemde roman 'Dracula'. Haar kasteel staat nog altijd overeind, een stille getuige van een van de donkerste legendes uit de Europese geschiedenis.