Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, ik ben Yorrick en dit is Wat Blieft Er? Een podcast waarin we dingen vertellen en luisteren naar elkaar. Meestal zijn dat interessante dingen, maar deze week niet. Want deze week is het niet aan mij, maar wel aan... Stephan. Wat een plotwist. Ik ben hier dus niet alleen, ik ben hier ook met... Maarten. En ook met... Stephan. En ook met... Alexander. Goed, voordat we beginnen, ik heb een traktatie mee. Dat is verdacht. Dat zien ze staan in de winkel. Ik vond dat grappig. We hebben allemaal samen iets heel pikant gegeten. Nu heb ik iets anders bij met een andere smaak. Ik heb volgens het internet de zuurste snoepjes van de wereld bij. Top, ik ben echt onder de indruk. Je moet zo'n potje pakken en iemand dat beschrijven, hoe dat zo'n potje eruit ziet. Je kunt daar zot van worden. Op het potje staat Toxic Waste. Nuclear Fusion. Het ziet er zo uit als een nucleair vatje. De snoepjes heten Toxic Waste. Bij mij staat er gewoon Green Sour Candy, maar die van Maarten is een specialetje. Bij mij staat erop, niet voor kinderen onder de drie jaar. Je moet niet uit het potje pakken dat je wilt. Het zijn verschillende smaken. Bovenop elk snoepje staat ook welke smaak. Dit is bijvoorbeeld een green apple, maar je hebt ook een kiwi en een lime. Een red grape. Het is welke smaak je wilt. Bij mij staat erop, niet voor kinderen onder de drie jaar. Dat zijn allemaal porpot, ik kan ook nog een. Het is niet zoals met de hete sausen dat je er zot van wordt. Ik denk dat hij niet voor kinderen onder de drie jaar is, gewoon omdat die dat kunnen inslikken. Ik denk dat ook. Eigenlijk kunnen kinderen onder de drie jaar dat wel eten. Die kunnen dat. Hebben we allemaal een snoepje gepakt? Ik heb blackberry. Dat is ook een goeie. Heb je al geproefd? Ik heb al geproefd. Mijn deksel is al kapot. Ja, bij mij ook. Niet erg. Dat is niet erg. Dat deksel moet er gewoon... Het is een bocht gekocht. Allemaal samen, hè. Dus pak het uit de plasticjes. Ik moet weer praten, jij zegt hoe. Dat duurt geen uren. Je bijt dat kapot en dan is het gedaan. Kapot. Of stek het... Tuf het uit anders. Of we spoelen het op. Wie zegt er ja? Is iedereen klaar? Ik ben klaar. Ja? Oké. Dat is niet zuur. Oei. Oeh, mijn. En? Komt traag op gang. Dat is wel zuur. Zit je al aan het libberen of bent je al aan het bijten? Nee, niet aan het bijten. Ik ben aan het libberen. Ben jij aan het bijten? Ik ben aan het bijten. Maar hij is zo heel zuur. Welke smaak heb je eigenlijk? Ja, dat is voor mij echt niet zo heel zuur. Ik ben wel hard aan het flasje raken. Heel zuur. Grape, red grape. Ik wil die wel eens proberen, want die van mij is een beetje... Meloen. Sorry voor het smaken. Voor mij sturen de letter ik nu al af. Ik ben harder aan het zakken en nu gaat het wel beter. Je weet al filmpjes online gezien van mensen die echt aan het flashen zijn. Deze keer niet. Het zuurste stuk ter wereld. Het zijn YouTuber-moties. Oké, als het zure weg is... Is het zure weg bij iedereen? Dan moet je bijten. Oei. Ah, nu gaat het goed. We zijn gebeed. My crack. Bernard, je kan er echt niet aan bijten. Jawel, bijt eens. Even zuur. Bij mij zelf niet. Ik dacht even dat het open ging gaan en het er al was. Het is een anticlimax. Voila. Bij mij was het niks. Bij mij wel. Het was vure poeier. Stephan heeft het wel opgehaald. Ja. Iedereen mondjes. Niemand moest dit. Iedereen mondjes, collega. Ja, gewoon. Mijn whisky is zout. Het is letterlijk zuurder dan dat snoepje. Rummige erbij. Welke had jij? Die rode. Red grape. Dat is uit twee smaken. Toxic waste. Ik vind het vooral heel zoet. Maar ik kan niet zo goed tegen zuur. Misschien ben ik gewoon een wener. Hij kan niet tegen zuur. Oh, zuurheid. Ik vind dat wel lekker. Napoleon-bollen kan ik ook echt blijven eten. En wel, een napoleonbol is zuurder dan deze. Allee, jongen, dan heb jij echt... Ja? Ja, wel, ja. Ik heb wel de minste. Ja, dat zeg jij nu. Een napoleonbol is echt niet zuurder dan deze. Ik vond dat echt niet zuur. Ik vond die van mij ook niet... Ja, dat was nu echt wel... Ik kan de smaak proberen straks. Ik was meer aan het flashen in anticipatie, omdat jij zo... Dat je dacht, het gaat nog komen, het gaat nog komen. Dat je gewoon zo'n biertje moet eten of zo. Je moet er niet twee tegelijkertijd eten, want dan gaat het doodvolgen. Ik vind de zuurte graag. Goed. Al het zuren is gepasseerd nu voor een beetje sweetness. Maarten, je hebt een onderwerp. Niet voor de intro gevraagd. Ik heb een onderwerp. We gaan vandaag het hebben over... Dat zeg ik niet. Ik doe dat nooit. Dat is waar. We gaan vandaag eens zien wie van jullie mij het beste kent. Dat is niet waar. Maar wel een beetje. Niet waar, maar dat wel. Het gaat over een van mijn hobby's. Dus... Wat zijn dingen die ik zoal doe? Het is een meer recentere hobby. Fadel. Fadel, fietsen. Ja, fietsen. Of Alexander Wind. Echt of niet? Ah ja, sorry. Gaan we fietsen? Bij zijwieltjes of zo? Shit. Hoe lang is het geleden dat jij op dat fiets zit? Oh my god, ik wist dat dat ging komen. 2002. Nee, dat gaat voor de zomer zijn. Eén dag. Toen zijn we met werk in Brussel gaan fietsen. Echt sindsdien gewoon niet meer op een fiets gezeten. Dus nee, zo lang geleden. Oké. Weet je. Wat weten jullie over fietsen? Dus voor alle duidelijkheid, je zegt fietsen, maar ik ben sinds een dik jaar nu aan het semi-koersfietsen. Niet koersen in een race of zo, maar gewoon heel veel wielertouristen af en toe eens een toertje gaan doen als het past. Ik ben ook een goeie weerrijder, dus dat is al niet zoveel in België. Dat valt dan ook weer mee. Maar wat weten jullie over de sport wielrennen in zijn geheel? Zeg maar eens een paar dingen. Dat is heel ver van jullie wetshow. Bij mij echt superhard. Je hebt een start en een einde. Zeker. En tijdritten. Je hebt alles. Rijden. Verschillende ploegen. Verschillende soorten wielrennen. Goed, goed. Dat wist ik. Vind je het leuk? Je hebt een Tour. Tour de France. Je hebt een Milan-Sanremo. Het is iets met draadjes. Vijf draadjes aan Bianca. Bolletjes draaien. Dat zegt welke dingen ze gewonnen hebben. Remco Evenepoel heeft een gele draai in die ronde. Dat zegt niks. Op dit eigenste moment. Op dit eigenste moment is er gewonnen. Nee, dat is waar. Over wielrennen kun je heel veel zeggen. Zelfs jullie... Zelfs wij. Zelfs Yorrick, eigenlijk. Hij heeft het ook in zover van jullie bedshow, maar je kunt wel heel veel trefwoorden of zelfs soorten wielrennen, wielersport opnoemen. Maar dat is ook omdat dat hier in Vlaanderen zo hard leeft. Want ik heb daar, als ik niet... Dat is meestal op een zondag, heb ik het gevoel. Dan is dat op een familiefeestje wel opgestaan. Er is altijd iemand dat dat doet. Daardoor zie ik dat. Anders zou ik dat nooit zien, denk ik. Dat is ook zo'n beetje... Ergens is dat Vlaamse cultuur. En ook heel hard gewoon. En dat is gelijk alles waar we in België in zijn. Met de voetbal zijn we ineens allemaal voetbalsupporters, als we goed kunnen shotten. En met wielrennen is dat hetzelfde, denk ik. Nu bijvoorbeeld is dat gevallen, Remco Evenepoel en Wout van Aert ondertussen ook. Oei. Yorrick, jij kent die misschien niet. Jawel, die namen zeggen mij wat. Nu zijn dat de zotte wielrenners op wereldniveau. Ja, sorry. De collega's zijn ook weer weg. Het collega van Alexander is direct op de muur. Ze wel stopt hier. Houdt dat er eens goed bij? Jullie daar, podcasters, daar moeten wij mee leven. Misschien een geschrijfde man. Nee, laat die maar doen. Ja, nee, nee, nee. Kom, zie. Volgens mij is dat door het raam hier. Geen drinken meer. No animals were harmed in the making of this podcast. Volgende week pak ik krieken mee. Dus eigenlijk, alles Belgen zijn we zo chauvinistisch wanneer het ons aankomt en wanneer de konijn van Alexander stopt. Die stopt wel even, als hij er al gestopt is. Hij denkt, ze hebben het wel, ze hebben het wel. Boycott. Dus ja, dat is iets wat wel in onze cultuur is. Dat klopt. Er zijn ook verschillende fietsdisciplines. Zoals Stephan al zei, je hebt het typische... weg wielrennen, zoals we dat noemen. Dat is dan hetgeen wat ik en honderdduizend andere wielertouristen doen. Als wielertourist zit je gewoon buiten en je gaat een toertje fietsen. Een wielertourist is gewoon een amateur wielrenner, of wat? Ja. Is dat een soort van scheldwoord? Oei. Ook wel. Dat ze zeggen tegen die amateur wielrenners, omdat ze in de weg fietsen, dat ze wielertouristen zijn. In dat wereldje wordt dat ook gezegd. Dat wist ik niet. Ik ben gewoon een wielertourist, klaar. Klaar. Je moet er trots op zijn. O, nee. Zeker. Dan heb je ook nog verschillende andere disciplines. Je hebt in de laatste tijd al tijdrijden. Weet er iemand wat dat is? Om te snelst een kort parcours? Dat is een race dan, of wat? Niet per se. Maar alles is een race. Dat is wel inderdaad een korter parcours. Dat is een typische race. Als je een typische weg wil rennen, dan gaat dat vaak over 150 plus kilometer, maar een tijdrit is 30, 40 kilometer. Dus dat is echt gewoon constant sprinten? Je kunt geen 20 kilometer sprinten. Dat is constant. Dat is een uur voluitgaan, of minder dan een uur voluitgaan. 20 kilometer is voor jou al een stevige ritje. Maar sprinten kan je 200 meter... Dat snap ik ook wel. Dat is wel met een speciale helm en zo. Ja, dat is heel aerodynamisch. En dat is één per één het parcours. Dus je rijdt geen... Allee... Je gaat niet wachten tot een andere klaar is, maar je start zo om de minuut of zo. Ik heb je camera getikt, ik dacht, what the fuck? Je camera? Zie je mij nog? De webcam? Oh nee, het is kapot. Ze zien mij niet. Wat je daarnaast ook niet hebt, is bijvoorbeeld Cross. Dat is waar dat Wout van Aert en Mathieu van der Poel Dat is eigenlijk een soort van omloopje. Dat is ook zo wat Belgisch-Hollands, denk ik. Dat ben ik vrij zeker wel. Fietsen in de modder. Ja, dat is in de modder op het veld. Dat heeft ook veldterreinen. Dat is echt pompen. Dat is echt knallen. Dat is allemaal korte bochten. Dat is constant. En dat is voor een zondag. Dat is echt bekend. Niet op een andere dag, toch? Ja, de elite dan. De dag ervoor is het vaak de vrouwen, of de junioren, of whatever. Dat is ook zo heel Belgisch. Dan is het de koers, dat duurt dan een uur en daar lagen iedereen zijn eigen plaatsen. Ja, exact. Dat is echt feest. Dat moeten we echt eens gaan doen. Bij welke sport is dat niet? Bij voetbal toch ook. Dat is ook maar een anderhalf uur en dan is iedereen zijn eigen dorp aan het zat drinken. Ja, maar dat is nog anders. Dat moeten we echt eens gaan doen. Je gaat het echt appreciëren. En daar hebben ze wel een chique cocktail bij of zo. Is dat in de zomer? Want dat ziet er altijd zo vettig weer uit. Dat is in de winter. Dat is toch niet erg? Ik kom niet graag buiten in de winter. Je kunt er hembiger zitten. Oké, ik ga mee. Eet z'n deel. Eet z'n deel. Wat je dan nog hebt, is... Het is allemaal opbouwen voor wat ik kan vertellen. Ik ga niet gewoon over wielrennen vertellen. De wielerpodcast, dat is iets voor een andere keer. Er is een collega van ons die een wielerpodcast met ons doet. We gaan dat waarschijnlijk ook doen. Met ons of met partner van ons. Ja. Cross... Hoe zeg je dat? Cross-promotion. Met amateurs dan? Wij dan? Wielertoeristen. Zijn wij de toeristen dan? Het zijn geen amateurs, het zijn wielertoeristen. Dat zou wel grappig zijn. Amateurs zijn het slechte woord. Dat zou nog wel grappig zijn. Jij bent een podcasttoerist. Er zijn nog veel andere dingen, maar je hebt ook op de piste van alle disciplines... Sportpaleis vroeger. Sikke godverdomme. Sportpad. En daar heb je... Duizend en één discipline is bekend. Je hebt de teamchase, dat is dat je achter elkaar moet rijden tot het ene team de andere heeft gevangen en gepakt. Allee, ingehaald. En je start dan aan de weerszijde van de... Van de velodrome, van de cirkel. Van de oval. Dat vind ik raar. Of je hebt de sprint, dat is een x-aantal rondjes of meter. Dat is dan gewoon voluitgaan en degene met de dikste tijbenen wint. Dat is ook een van de rare disciplines. Dat is meer voor de fun, voor de leut. Dat je ondertraagste over de weet... De laatste die over de weet komt, wint. Is dat... Je zegt voor de leut, maar dat is wel een sport. Dat is een sport, maar niet zowel als wereldkampioen op de WGA. Dat zien we niet op de Olympische Spelen. Niet highlevel genoeg. Maar dat is wel grappig, want die starten dan zo uit... Ja, al staand. Dan geven die één trap of zo iets, dan worden die geduwd en dan is de bedoeling dat de laatste over de meet komt. Je mag niet vallen of de voeten aan de grond zetten. Die bollen dan uit tot aan de meet. Daar beginnen die dan allemaal te surplassen, heet dat. Die staan dan stil op hun fiets. Dus eigenlijk gewoon balanceren. Hij heeft niks meer met fietsen te maken. Dat is gewoon tightrope balanceren. Dat is bekend als BMX-sport. Ja, voilà. Maar het leuke daaraan is... Het is toegelaten om elkaar zo een kopstoel te geven. Ik zie het al voor me. Dat is echt hilarisch om te zien. De eerste keer dat ik dat zie... Dit is vergast. Dit kan niet echt zijn. Dan zitten die allemaal moeite te doen om te balanceren. Kopstoot. Dat is toch iets wat ik als kind ook deed op de fiets. En ja, ik heb op de fiets gezeten toen ik klein was. Dat je zo probeert, zolang mogelijk, met je voeten aan de grond. Aan het rooie licht, niet met je voeten aan de grond. Ik dacht, een kopstoot geven. Elke dag. Links en rechts. Stoplicht. Dit is een bommer. Vannachtbommer. Bam. Ja, ik ben aan het oefenen. Pas nog goeie koppen, Yorrick. En dan hetgeen wat ik raar vond en niet snapte voordat ik begon met fietsen. Wat ik dan veronderstelde dat jullie... Hoe oud waren jij? Vier jaar? Is teamwork. Waarom zijn er ploegen in de koers? Slipstreams. Ja, inderdaad. Dat is, denk ik, toch... Maar ook voor het optrikken en het vertragen van de kopgroep en zo, toch? Dat is toch omdat je in een cocon zit zonder weerstand van de wind en zo. Alles wordt geblokt door de kop. Maar dat is echt gestoord. Die hebben het zwaarst. En die wisselen elkaar dan af. Dat zou moeten, maar dat is ook niet altijd. Ook niet altijd. Echt. Mensen die gewoon... Mathieu Van der Poel? Die doet dat bijna nooit. Dat is ook de kopman. De kopman moet nooit de kop trekken. Zijn ploegmakers moeten ervoor zorgen dat hij op een positie geraakt. zoveel mogelijk in de race, dat hij met zijn kunnen en zijn kracht iets kan doen. Hij moet op dat moment geraakt zijn, zonder al zijn krachten kwijt te spelen. Hij moet ergens in het pak zitten. waar hij zo weinig mogelijk moeite moet doen, aerodynamisch gezien, slimgewijs. Maar als je dat in het echt meemaakt, het verschil tussen ik ben nu zelf aan het fietsen en ik moet zo x zwaar trappen, of ik zit achter iemand zijn wiel te rijden en als je nog voelt hoe dicht dat wiel is, als in 10 centimeter of een meter, dat is echt… Dat is echt zot. Vroeger, toen ik in de koers ging, dacht ik... Ja, rijd dan gewoon een beetje sneller en rijd daarachter. Ja? Maar ja... Dat gaat gewoon niet. Als je dan in iemand zijn wiel kunt rijden, dan gaat dat wel. Dat is de basis van teamwork en teamspel in koers, zou ik maar zeggen. Inderdaad, zoals Alexander zegt, je hebt dan ook nog... De ontsnapping die weggaat en dan is het afhankelijk van welke ploegen er een mannetje mee heeft en dan gaan die ploegen niet meerijden in de achtervolging. Die gaan gewoon hun eigen laten hangen en wel in de groep blijven. Maar dan is het aan de andere ploegen om die mannen te gaan terughalen. Om hun eigen dood te rijden en om die terug te halen. Dus het hele ploegensteeksel dat erachter steekt. Eigenlijk houdt dat niet zo belangrijk, maar goed dat we het weten. Het lijkt me leuk om jullie even te onderwijzen in het mooie sport van de wielersportfase. Vandaag gaan we het hebben over een persoon. Eigenlijk kunnen jullie alle drie weten wie dat is. Tom Boonen. Nee. Ik weet de naam niet meer. Ik weet wel over wie het gegaan gaat. Oké. Fuck, ik zei het al. Ik heb het al gezegd dat ik het ging doen. Dat is voorgesteld. Ja. Ah, ja. Amai. Dat was je vraag toch nog niet gevallen? Nee, totaal niet. Dat is al even gelezen. Als een social-media-manager, dat weet ik niet. Nee, maar vertel maar. Ik hoop dat onze social-media-manager hier zegt wie. Je hebt geen... Ik zal... Ik weet niet meer wie. Ik ga het even opzoeken. Iemand van onze luisteraars... Yorrick gaat direct weten zeggen wie. We vragen dat soms op het einde van een aflevering. Als ze zeggen dat ze geen idee hebben, doen we dat. Dus voilà, bij deze. Iemand, Yorrick gaat direct weten zeggen wie, had ons het voorstel gestuurd om het over Major Taylor te hebben. Dat heeft te maken met wielrennen, dus dat is ook straight up my alley om daar iets over te vertellen. Zouden jullie nog suggesties hebben? Je ziet, we doen het. Zelfs als het mij geen nol had geïnteresseerd, doen we het. Als ik altijd tegen Alexander heb gezegd, doe dat maar. Je hebt niet veel Netflix kunnen zien. Vanaf dat ik het heb, zal ik het zien. Ik ben aan het lachen. Dus Major Taylor... Ondertussen weten jullie wel dat het iemand heeft met wielrennen. Weten jullie er nog iets over? Ik heb dat bericht wel zien passeren, maar ik herinner me het niet meer. Ik je niet. Oké, top. Marshall Walter Taylor, daar gaat het eigenlijk om, hij heeft mijn naam gekregen, dat gaan we ook nog horen, was de zoon van Gilbert Taylor, een Afro-Amerikaanse veteraan van de Amerikaanse burgeroorlog. Taylor had eigenlijk een heel fortuinlijke jeugd, tegenover andere kinderen van zijn leeftijd en van zijn origine. Afro-Amerikaans zijnde, het verhaal speelt zich af rond de 1900, 1890-1900. Ja, er was heel veel racisme. Zeker waar hij vandaan kwam in Amerika, echt Centrum-Amerika, daar was heel veel racisme. De East Coast was dan meer progressief, dat gaan we straks ook nog zien. Dus ja, je moest echt al heel veel geluk hebben om een iets of andere fijne jeugd te hebben als kind van een Afro-Amerikaans gezin. Zijn vader is op een gegeven moment die koetsier geworden van een rijke familie. Dat was blijkbaar een heel aangename rijke familie, want door veel met zijn vader mee naar het werk te gaan, werd de tailor bevriend met de zoon van die rijke familie. Met één van de zons daarvan. Hierdoor maakte hij op heel jonge leeftijd al kennis met dingen die eerder weggelegd waren voor de rijken en zeker niet weggelegd waren voor de Afro-Amerikaanse kinderen. Ik weet wie en Alexander moesten het toch weten hebben. Waarom aaide jij mij? Ik ben je grootste fan. Een et. Een et? Dat is een et. Tuurlijk dat. Ik had het niet vergeten. Sorry, et. En dan hebben ze zelfs nog een dingetje gestuurd, een sticker. Ik krijg van Yorrick nu een fiets. Dat was hij. Continue. Superinteressant. En hij kreeg dus ook zijn eerste fiets van die rijke familie. Het was op een jaar of zeven of acht. Dat hij in de rijke familie ongetuifeld een afdankfietsje, maar whatever, die had hij gegeven aan het zoontje van hun koetsier. Die kwam ook goed overeen met hun zoon en dan kon hij samen fietsen en doen. Het was hierdoor dat hij al heel goed en heel vroeg kon fietsen, vroeger dan andere kinderen van zijn origine. En er komen bijvoorbeeld ook heel veel trucjes op een fiets. Zoveel trucjes, en dan spreek ik echt zo wat BMX-gewijs, dat is wel wat rondspringen en toestanden, dat hij op zijn dertiende een jobje kreeg bij de lokale fietswinkel als soort van marketingstunt. Je kunt het vergelijken met die... In België heb je dat niet, maar die mannen met die... Die borden. Die borden zwaaien. Daarom stond Marijn voor die fietswinkel om trucjes te doen. Om mensen binnen te horen. Mensen die dat niet kennen, bordswaaiers, die staan op een druk kruispunt in de stad met een pijl van een winkel, met de naam van de winkel op, en die doen daar wel zotte trucjes mee. Zo die echte... Met jongleren. Met jongleren, inderdaad. Dus voilà. Dat is inderdaad niet bekend bij ons. Dat is een grappig concept, ja. Binnen vijf minuten wordt hij opgepakt. Meneer, u heeft uw vergunning. Het was ook tijdens dit jobje dat hij bijna een major heeft gekregen, omdat hij die studie deed in een oud-soldatenuniform. Cool. Dus daarbij een bijna major-tailor. Cool dat hij dat dan al heeft gekregen, dat dat zo niet later is gegeven. Inderdaad. Het was meer dan duidelijk dat Taylor had wat het nodig was om groot kampioen te worden. Jammer genoeg was de wereld, of toch zeker de Amerikaanse wereld, niet klaar voor hem. Tussen 1890 en 1900 werden fietsen en racecoursen heel populair. Vooral het beginnen van het wegwielrennen, maar vooral op de track, waar ik het straks over had. Ja, maar genoeg werd hij al snel verbannen van races, toen hij alles begon te winnen. Hij werd dan snel beter bekend als de Black Cyclone. Verbannen? Dan hebben ze hem gewoon verbannen, omdat het heel makkelijk was om mensen met een donkere huidkleur te verbannen van allerlei sportclubs. Dat was zot, met de vrouw ook. Ja, zot, hè. Initieel lieten ze hem toe, Omdat ze daar geen angst voor hadden. Die mensen hadden nooit de kans om op jonge leeftijd te fietsen, dus die zullen niet op dat niveau zitten. Vanaf 16 jaar kunnen die niet op een bepaald niveau zitten, want ze hebben nooit gefietst. En hij wel. Het was pas vanaf dat ze zagen dat hij kan fietsen, dat ze dachten dat ze het niet zouden laten gebeuren. Dat was wel erg. Dat was wel erg. Dus ja, een paar jaar later ging hij verder in de fietsindustrie werken. Eerst als fietsinstructeur voor het gewone volk, echt puur mensen leren fietsen. Op die job leerde hij Louis D. Munger kennen, of Birdie Munger voor de vriendjes. Birdie zag direct zijn potentieel en was vastberaden om van Major Taylor een kampioen te maken. Is het echt een film eigenlijk, Yorrick? Is het een film? Nee. Yorrick, nee. Ik heb elke film ooit gewaagd. Anders had ik het wel gewaagd. Ik weet wel min of meer, ik heb niet alles gezien, maar wat er uitkomt op een jaar. Als het grote film is dan sowieso. Onze Birdymonger had meerdere bedrijven en winkels aan de East Coast, waar ook fietsen enorm aan populariteit waren aan het winnen, omdat ze dan al wat toleranter waren, tenminste van een andere origine, een andere huidskleur. Dus het was eigenlijk een no-brainer om dan samen met hem naar daar te gaan en daar zijn geluk te beproeven. Dat is eigenlijk waar hij zijn eerste race won, zijn eerste race van een bepaald niveau, want daarvoor had hij wel wat gewonnen op lokaal niveau, de dingen die niet echt tellen. Dat was een race van één mijl. Hoeveel kilometer is dat? 1,6. Hoppakee. Snel geantwoord voor het gênant woord voor de andere twee. Ik wist het, ik wist het. Jazeker. Jazeker, dat denk ik ook. Hoeveel is twee mijl dan? Het is interessant dat daar aan was dat hij als laatste startte en toch als eerste eindigde. Een race van een mijl is als laatste starten. Dat is wel belangrijk. Hij had al een achterstand op de andere en hij is toch gewonnen. Sowieso straf. Vanaf hier was hij ook niet meer te stoppen. Hij werd nog steeds heel erg geconfronteerd met racisme. Dat gaan we nog wel een aantal keer tegenkomen in het verhaal. Maar wel voor hem, omdat hij een heel hoog toleranceniveau had te doen. En hij werd niet echt gebeerd meer. Ze konden hem niet echt geberen. Een savant niveau van racisme. Dat is wel zot, want dat is ongeveer 1900. Ja, echt op de kop van de 1900s. Zoveel jaren later, en er is nog steeds veel racisme in sport. Dat zie je nu bij voetbal, of laatst met die Lukaku. Dat is toch wel erg? Maar ja, dat is een ander soort racisme. Nu is dat vanuit de organisatie minder en meer vanuit supporters en dingen. En dan was het ook meer vanuit de organisatie. Nu is dat gewoon een kleine... Ik wil dat niet banaliseren, maar in principe is dat een kleine, vokale minderheid, die wel heel vokaal en verbaal daarover zijn. Maar die hebben hier macht. Maar die hebben hier macht om uit de vokaal te zijn. Ja, voilà. Maar in principe heeft de organisatie wel gelijkheid geschept. Dat is wel het grote verschil met dan. De organisaties waren totaal niet mee met de gelijkheid, dus dat was dat al. En de meerderheid was gewoon progressistisch. Ik heb een nieuw noticieprogramma, maar het zakt. Goeiewelk. Dat is echt reclame. Ik maak gewoon notes, dus niet gebruiken. Hierbij een afrader. Ik moest mijn noten nog installeren. Afgekeurd door webliefdrijven. Niet dood. Waarom niet gewoon met Google Sponsor? Seal of disapproval. Dat had ik ook geen idee geweest. Google sponsort het altijd. Drinkjes beginnen rond te worden. Je weigert op dat te gebruiken. Maar Apple ook niet. Dus eigenlijk moeten we pennen in papier, maar die sponsoren ook niet. Pinky Pallance. Met houtskool, dat we zelf hebben gemaakt van hout. Charcoal. Ja, voilà. Ah ja. Dus hij was niet meer te stoppen uit hem die in de eerste race gewonnen had. En overal waar hij niet gehinderd werd, dat komt ook nog terug, won hij. Het was al zo extreem dat hij in een race van een halve mijl het hele deelnemersveld dubbelde. Dat is zo crazy, hè. Dus op 600 meter is iedereen geslaagd om op een velodrome, dat is 250 meter, iedereen te dubbelen. What the fuck. Om maar te duiden hoe groot het verschil was met het tegenstand van op dat moment. Zalig. Dat is echt zalig. Zalig. Zalig. Zo lang dat je het zelf niet moet doen. Waarom zie jij dingen dan niet? Mystery Alaska? Ik hou het voor een speciaal moment. We hebben afgesproken dat we een speciaal moment voor onze dingen gingen doen, voor de podcast, gingen we iets speciaals doen. Dat wordt onze volgende special. Dan gaan we dat samen kijken met live commentaar. Ja, dat is het plan voor een bepaalde aflevering. Niet zo lang meer, hè. Niet zo lang meer. Je hebt al jaren uitgesteld. Blijkbaar nu wel. Oké, we zullen het al teasen. Ik wou op de vijftigste aflevering een bonus doen, dat we inderdaad een commentary track doen voor Mystery Alaska. Yes! Dat kunnen we in een cinema van afnemen of zo? We zitten nu aan 43. Dat is nog twee maanden. Dat is nog even, maar dan kunnen we dat wel duftig. Hoeveel keer slapen is dat dan? Ik stel het al in mijn agenda. Je kunt niet live meezien, want wij mogen geen films uitzenden, maar we kunnen dat wel live doen. En dan die commentary track als bonus. Ook met de sound van die film? Ik weet dat niet. Ja, want dan moet je tenminste twee uur per uur iets luisteren. We zullen zien hoe we het doen. Los van dat, dat ligt er nog aan te komen. Een kleine tease. Haar gewoon stukjes eruit of zo. Ik ben sowieso al hard van dat. Je wilt liever dat we dat voor de Titanic doen, maar je hebt het ook zeker. We kunnen hem ook zien en dan doen we een nabespreking. Dat kan ook. Dat kan ook. We zullen nog zien. Zoals toen iedereen Back to the Future had gezien, Stephan. Ja. Ja. Zoals toen. Ik ga wel losvergeten. Niet bewust, want ik had u al eens gezien. Ja. Ik had hem ooit wel eens gezien. Heb je iemand hun tweeën gezien? Begonnen. Ik heb wel... Dat weer vergeten. Dat weer vergeten. Eigenlijk niet, maar nu denk ik eraan. Jij? Nee, ik zeg ik niet. Ik heb hun tweeën ook ooit wel eens gezien. Ooit. Ik vind hun drieën nog wel de beste. Dat is voor mij wel verbeterd. Focus, jullie. What the fuck? We hadden het over Mystery Alaska. Ja, inderdaad. Deer, ik zei net dat overal waar je niet gehinderd werd, won hij. En dat je gehinderd wordt, dat kan je letterlijk nemen. Vandaag in de dag in koersen word je ook soms wel gehinderd en dan zijn er duizenden camera's op en dan is dat daarna echt... Dat kan tot een proces komen om te kijken wie er fout was. Echt? Tot een proces? Wat? En er gebeuren ook echt heel erge dingen. Vorig jaar, vier jaar geleden ondertussen, is Fabio Jakobsen, een sprinter, tijdens zijn sprint gehinderd door een andere sprinter. Hij is zo op die manier gehinderd dat hij in de dranghekken Wat is dat dan hier? Als je die beelden ziet... Dat is echt een op. Ze rijden ineens zo blok te kant. In de sprint... Hoeveel kilometer per uur rijd je, Yorrick? Tijdens de spurt. 60. Dat is echt omdat Stephan zo'n beetje... Nee, ik wou echt 60 zeggen. Ik denk nog iets sneller. Ja, nog iets sneller, rond de 70. What the fuck? Die hebben net 200 kilometer gefietst en dan doen die in hun sprint de laatste 150 meter. En dan op hun topsnelheid geraken, denk ik, afhankelijk of het een beetje bergaf gaat of niet. Een beetje bergop kan ook, maar al sinds de sprint... Dat is meestal vlak, maar kan een klein beetje bergop of bergaf. En dan kunnen die snelheden tot rond de 70 per uur halen. En op die snelheden, alles gaat heel snel natuurlijk, en wat de regel is, en dat is een officiële regelgeving van de UCI, heet het overkoepelend orgaan, is dat je een lijn moet kiezen een denkbeeldige rechte lijn evenwijdig met de dranghekken. Daar moet je op blijven. Daar moet je je aan houden. Tenzij je alleen bent of niemand hindert. Dat mag je wel zeggen, of course. Maar als je in het pak bent... Smal. Relatief smal. Pak tot twee rijstroken. Die rijden er soms veel op. Die eerste niet, want die zijn aan het omheenpakken. Dat is waar, zo'n massasprint, die komen eraan met dertig mannen. En van die dertig gaan er tien meesprinten. De regel in principe is dat je je lijn evenwijdig met het rangetje recht vooruit houdt. Wat een ene heeft gedaan, waarvan zijn lijn afgeweken, Niet opzettelijk. Geloof ik best dat niemand in dat wereldje dat doet, want die weet wat de gevolgen kunnen zijn. Hij wijkt af van zijn lijn, waardoor er een ander, die er voorbij ging komen, opzij werd gedwongen. In de dranghekken. Als je die beelden ziet, is het precies alsof er iets ontploft. Omdat dat met zo'n snelheid gebeurt. Je ziet zo'n dranghek in de lucht vliegen. Je weet wat dat weegt. Dat is echt gestoren. Ja, echt ontploft. Vliegen omhoog. Puur door de snelheid en de kracht die hij erin vliegt. Was hij dood? Nee, hij heeft een jaar moeten revalideren. Hij is dan teruggekomen en heeft ondertussen, al terug, heel prestigieuze ritten gewonnen in de Ronde van Spanje. En die andere is al zeven maanden geschort geweest. Die fiets nog wel, die mag nog meedoen. Die pannen ze dan niet. Dat is niet opzettelijk, Yorrick. Dat is wel een heel strijd. Hij zegt dat, geloof hem. Dat is echt niet opzettelijk, zeker niet. Goeie geest. Goeie geest. Oké. Innocent till proven guilty. Dat is Hinderen vandaag de dag eerder... In de heat of the moment zie je ook wel dingen gebeuren. Maar alles is redelijk sportief. Sommige mannen hebben miljoenelle bogen. Kopstoot. Dat is... Dat is op het randje af. Maar wat er toen gebeurde tegen onze goeie vriend Major Taylor, dat is toch wel iets anders. Stokken. Het scheelt niet veel. Er werd ijs naar zijn gezicht gegooid tijdens de race. Ijs. Er werden spikes. Door supporters. Supporters en mederenners. Hoe wilde hij dat eisen? In een bidon, waarschijnlijk. Want je moet weten, die andere mannen hadden hun ploegmaat en hun andere witte vriendjes in de peloton. De peloton is de groep fietsers. Die hadden ook allemaal zoiets van, wat doet die zwarte hier? Zo zat, hè? Er werden ook spikes voor zijn wielen gedropt door toeschouwers. Letterlijk van, daar is hem, appa. Gedaan. Hij werd enorm vaak ingesloten door andere coureurs. Hij was heel sterk in sprinten, hij won hem altijd. Andere coureurs die hem letterlijk insloten, zodat hij geen kans meer op kon, werden ook allemaal maar toegelaten. Naar eigen zeggen was er een geval waar een andere renner hem van de baan had gereden. Ze waren allebei gevallen dat die renner naar hem was gekomen. Hij heeft gewurgd totdat hem flauw viel. Hij had die ander in een fiets gesprongen en verder gereden. Hij heeft toen vijftig dollar boete gekregen. En hebben de mensen dat gezien? Want staan er daar dan geen supporters? Hij heeft vijftig dollar boete gekregen, dus ik vond het stel dat. Maar als er mensen rondstaan... Wat een rare wereld was dat eigenlijk. Dat kun je je niet voorstellen. Ik kan me niet voorstellen dat ze de schuld in zijn schoenen wil schuilen. Je moet weten... Hoeveel is 50 dollar nu? Hoeveel was die boete van 50 dollar? Dat is een goeie vraag. In 1900, ja. 300 euro. 300 dollar. Dat klinkt als een kleine boete, natuurlijk. Ja, maar ik denk wel... 50 was toen... 3500 euro. 2.000? 1.500 dollar. Oh, dat is zeker dichtbij. Boem. Ja. Oké. Ik doe dat nooit. Ik maak nog een holler, omdat ik dat zelf niet weet. Wel iets van een stevige boete, maar ja, zelfs geen schorsing of zoiets. Of een fucking gevangenisstraf. Ja, dat staat, hè. Dacht ik, I will catch him out. Ja, mooi. Get fucked. Dus voilà, mijn draad kwijt, denk ik. Get fucked. Oh shit, dat escaleert quickly. Dus jullie zeiden... Of Alexander zei dat, denk ik. Dat het wel een stevige tijd was toen. Zeker op het vlak van racisme. En dat was ook zo. Hij werd ook bekend als de eerste echte zwarte superster. Los van al het racisme en de haat die hij kreeg, had hij ook wel veel aanhang. Hij vocht ook. tegen het racisme, om erdoor te geraken en als zwart atleet te mogen meedoen. In Europa waren ze al veel verder met het racisme gegeven. Hier was dat echt een superster. Als je in Frankrijk kwam fietsen, kon je nergens komen. Dat was echt gewoon een superster. Je zou denken dat hij dan liever niet in Europa wilde komen fietsen, want dat is toch aangenamer voor hem. Hij wou ook gewoon dat figuur zijn dat de band brak voor Zwarte Leiding. Hij zag wel dat hij een soort van unieke positie had gekregen. Hij voelde dat hij wel iets te brengen had. Hij was de speelbunt van het peloton. Dat zou je zo kunnen zeggen. Godverdomme, zeg. Dat is heel mooi gezegd, Michel. Kom, geef die laptop van hem. Dat doet veel beter. Hij bleef teruggaan naar Amerika omdat hij dat wou bevechten. En hij was ook nooit rancuneus. Hij was een heel gentle, zacht persoon. Een van zijn uitvragen was ook... Life is too short for any man to hold bitterness in his heart. Daar had hij dan specifiek gezegd over al het racisme. Hij laat het niet aan zijn hart komen. Dat is wel goed. Sterk karakter ook wel. Ja, zeker. Echt een enorm sterk karakter. Inderdaad, want in een sport is er al zo'n concurrentie- en haatgevoel soms tussen dingen. Dat kan je mentaal breken, dat je echt in de sokken... Maar het feit dat hij gewoon zo goed was... Dat zal heel veel hebben gevolgd. Hij wist ook dat hij alles wilde, maar ik had dat niet. Als ik op mijn fiets stond, was het gedaan. Hij was trouwens de tweede zwarte wereldkampioen in eender elke sport ooit. Zijn eerste zwarte wereldkampioen was een Canadese lichtgewicht bokser. Ik heb geen naam meer, ik heb het ook niet opgeschreven. Daar gaat het niet over. Zoekt u een leesaflevering. Zoekt u een eigen podcast. Dat was ook heel groot, dat ga ik niet ontkennen. Maar dat was niet zo... Die is nooit zo'n groot figuur geworden. Dat is nooit zo breed gedragen geweest. Als deze in bepaalde streken in Amerika kwam, maar als hij in Europa of Australië kwam, dan was hij echt een superster, zoals je nu naar een Lebron James kijkt. Hij wordt echt gezien als de eerste zwarte superster-atleet. Cool. Misschien nog even over zijn palmarès? Zijn palmarès is te indrukwekkend om over te leuteren. Maar het grappige daaraan is dat hij nooit de zotste prijzen heeft gewonnen, omdat hij op zondag niet wilde fietsen voor zijn geloof. En op zondag waren altijd de zotste races. Ik ook wel. Wat een straffe move. Dat is ook wel zo'n statement. Er waren heel veel prestigieuze prijzen die hij nooit heeft gepakt, omdat die races op zondag waren. Dat is echt wel zot. Is dat in... Catholiek ook, dat je zondag niet mocht doen? Ja. Maar in Amerika zeker. Sunday Church. Sunday is de Lord's Day. Daar is dat mega hard zelfs. Ondanks dat heeft hij uiteraard heel veel gewonnen, ook zeker niet allemaal opnomen. Hij had zeven wereldrecords op zijn naam, allemaal van op de pistenaar. Hij heeft er in totaal 33 gezet. Waarom dan zeven? Omdat hij dat van zichzelf verbeterde. Heeft hij nog steeds een wereldrecord op zijn naam staan? Dat is allemaal verbroken. Fietsen zijn veel beter gewonnen. Eigenlijk is dat op dit moment appel en peren vergelijken. Dat is wel waar. Eigenlijk zou het eerlijk zijn om een fiets van in die tijd te doen. Hij weegt misschien tien of vijftien kilo minder dan een fiets. Dat is ook zoiets wat ik dacht, want in een relatief korte tijd is die sport wel heel hard geëvalueerd. Geëvalueerd? Geëvalueerd. Heb jij die geëvalueerd? Wat vind je daarvan? Sorry. Sorry. Nee, maar toch, als je zo kijkt naar voetbal ook, maar voetbal is min of meer, buiten de bal die steviger is geworden, hetzelfde gebleven. Offside. Ja, oké. Dat is een revolutie. Die shoes evalueren ook wel moeilijk. Maar dat is niet zo zot als die man op een fiets die... die dat nu zo aerodynamisch aan het knallen zijn tegen 70 per uur. Maar nog sneller, hè? Met schakelende fietsen. Zo'n dingen. En ook zo kort bij elkaar. In die tijd, misschien al wel, maar daarvoor... In die tijd, in die races in de Velodrome, gingen die sneller dan de auto's. Dat wist ik niet. Die reed toen rond de 40 per uur, wat sneller was dan een auto kon rijden. Dat kan wel zo zijn. Misschien niet de zotste auto, maar de gemiddelde auto reed toen geen 40 per uur. Zeker niet. Doe je wel inbeelden hoe dat over 50 jaar gaat zijn? Die fietsen... Gaat er een punt komen dat dat niet beter kan? Of komen er veranderingen omdat dat beter en nog sneller kan? Er zullen vooral nog betere systemen komen om te schakelen, denk ik. Ja. Met dingen spelen, polen... Nee, wat was dat? Met horden lopen of zo. Dat was ook een controversie met de Olympische Spelen. Met de spikes. Ja, de spikes zijn ook zo wat... Ja, zoals van een... Ik weet het niet. Zo'n Nike Airs. Ja, zo'n luchtdakje. Een luchtdakje van een bounce. Die van nature meer springt. Dat dat veerkrachtiger is en dat dat zo... Het was een beetje te niet tegenover de rest, maar je hebt altijd technologische ontwikkelingen. In de koers is dat inderdaad ook heel boeiend. In de tijden van Armstrong en Pantani, en daarvoor ook in de tijden van Merckx, pakten iedereen gewoon bollen. Daar kwam het op neer. Toen pakten iedereen bollen en het peloton was een en al drugs. Dan had je ook de tijd van bloedtransfusies en zo. Echt heel fucked-up dingen dat er gebeurden. Interessant. Op dat vlak was de evolutie dan waardoor je zotte prestaties kende, maar omdat de... De manieren om al die doping op te sporen zijn allemaal zo goed geworden, dat het eigenlijk heel moeilijk is nu om echt te gaan dopen. Maar is dat daarom dat ze nu zo ontdekken dat er mensen toen doping hebben gedaan? Armstrong heeft toch een deel van zijn rit moeten terug afgeven. Die heeft dat bekend. Die heeft dat gewoon bekend. Niet dat ze dat hebben ontdekt. Het is wel heel boeiend om iets te zien. Interesseert het je niet? Dat Oprah-interview met Armstrong. Ik heb dat gezien. Ik heb dat gepakt, ik heb dat gepakt. Ik was allemaal onder invloed. Maar dat is eigenlijk ook raar. Ik wil best on the record zeggen dat mensen mij haten, maar Armstrong komt daarvoor uit. Maar dat zijn de reacties. Hij moet alles afgeven. Dat merken ze dan, onze grote held. Hij heeft veel gedaan voor de wielersport, maar hij heeft ook bekend dat hij onder de doping zat, zoals iedereen. Maar hij moest niets afgeven. Dat vind ik dan gewoon zo... Zoals ze dat harder aan het vorenbeeld stellen. Ja, voilà. Wat ik wou zeggen, is echt de evolutie op dat vlak, maar tegenwoordig is iedereen zo met de wetenschappelijke kant bezig, het aerodynamische. Wout van Aert gaat dan trainen in een windtunnel, waar hij puur op zijn aerodynamische positie elke minuscule beweging met de computer analyseert hoe hij moet zitten. Ja, zo ga je het doen. Dat is nu hoe het eraan toegaat en dat maakt het ook superboeiend. De zotte mannen, Pogacar heeft al twee jaar op elkaar de Tour gewonnen. En hoe hij traint, is redelijk onbekend. Ze weten dat een professor hem heeft begeleid. Dat is graag. Maar die laatste waardes zijn niet openbaar. Heel mysterieus. Amai. Dat is waar ze nu mee zijn. Het kan zijn dat er binnen drie jaar uitkomt dat ze een of ander doping pakken dat nog niet bekend is. Dat zou ik jammer vinden. Ik vind het graver dat ze het doen en dat ze het beter doen door technologie te gebruiken, wat dat wel zo is in deze tijd van alle digitalisering. De communicatie is ook helemaal anders. Vroeger moest jij waar in je rit rondrijden en je wist totaal niet waar je grootste rivaal zat. En nu weten ze het allemaal ook wel, want ze hebben al woordjes. Nog een interessant weetje over Koers, en dat is onlangs ook veel te doen geweest. Die pissen in hun broek als ze niet pissen. Nee, er zijn zoveel plaspauzes. Dat is echt waar. Dat was iets dat ik had gehoord. Dat is ook nog iets grappigs. Nog een weetje op een weetje. Dat is heel grappig. De meeste... Het gebeurt altijd in je broekpissen. Dat zijn verhalen genoeg. Had je Edip Lenkart al zijn verhalen laten zien, dan is hij klaargekomen terwijl hij aan het sprinten was. Echt waar. Die zegt dat. Ik heb de liefde bedreven. Ik was zo hard aan het sprinten dat ik... Hij kwam losklaren in mijn... Dat kan, dat is bijna. Die zegt dat echt. Maar... Normaal zegt het peloton... Je zit acht uur per dag op een fiets en dan zegt het peloton... Oké, nu is het plaatspauze en dan gaan die gewoon allemaal pissen. Dan gaan die aan de kant. Dat zie je wel in de TV. Soms laten ze dat zien. Dat is straf, jongen. Maar als je op een moment moet pissen, dat er niet gepist wordt en dat er doorgereden wordt... Moet je gaan. Maar wat gebeurt er dan? Dan zie je vaak dat drie ploegmaats naast elkaar rijden. Dan pakken ze elkaar vast en dan kan degene die uiterst rechts ziet of uiterst links, op z'n fiets... In een flesje of zo? Nee, gewoon op de baan. Soms rijden er mensen voorbij en die krijgen een fietsje. Dat is zoals een drieke bus vangen. Kan je dat ook opvangen? Vannacht heeft ze op mij gefist. Oh my god. Je kunt dat opzoeken in zo'n filmpje. Oh my god, ik kan een deep dive doen vanavond. Dat ga je niet geloven. Het allerbeste dat je daarin wil deep diven, is Tom Dumoulin, een Hollander. Hij stond eerst in de Ronde van Italië, een heel prestigieuze ronde. Die jongens hadden hem aangevallen en hij moest achtervolgen. Hij moest heel trainend gaan kakken. Hij is bergaf aan het rijden, aan het rijden, aan het rijden. En hier stopt hij, met zijn fiets aan de kant. Hij doet z'n pak uit, want zo'n wielertenuur is eigenlijk gewoon... Je trekt je onderbeuk op, je ziet dat het een onesie-style is. Hij doet dat uit en zit er gewoon naakt. Kakken, snel kakken, terug aan en op zijn fiets. Ik hoor die... Maar je hoort zo toch al de commentaaren van... Je hebt zo'n helikoptershot op die een dingetje is aan het gaan. Je hoort die dingetjes... Nee, ik zie dat meer op die dag. Hij moet kijken. Hij moet kijken. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op. Kom op Ook geen shine op dat moment waarschijnlijk, die mensen. En hij ging uit de fucking Giro winnen. Wat maakt dat nu uit? Dat kakt even. Een paar grammetjes eraf. Vroeger was het ook altijd... Willen ze een lappetje in hun broek zetten? Een zemel. En dat er een bufstuk in hun broek zit? Dat zijn ze vroeger toch ook altijd. Echt ouwe mannen. Een zemel. Ik ging nog iets anders vertellen, maar dat ben ik kwijt. Als je moet kakken, moet je kakken, niet? Nee. De Major Taylor, ik had gezegd dat hij aan het vechten tegen racisme was. Hij zei wel dat het hem allemaal wel kon hebben, maar het werd hem toch redelijk snel, dus aardigstekens te veel. Op 32e leeftijd stopte hij met fietsen. Dan zit hij echt nog wel op je piek voor een paar jaar. Zeker in die tijd zou hij echt nog wel vijf jaar van alles hebben kunnen winnen. Maar het was genoeg geweest voor mij. Hij heeft er nooit meer spijt op teruggekeken. Zoals ik al zei, hij leefde ook niet 100% van die sport, want op zondag kwamen al die koersen. Veldrijden had dan niks geweest voor hem. In die tent daarachter, dat was wat. Jammer genoeg ging het daarna wel wat slechter. Ik probeerde enkel investeringen te maken. Dat is niet zoals nu, dat die mannen tegen de sterren op verdienen en begeleid worden en dat ze de rest van hun leven kunnen rentenieren na een aantal jaar op de top. Dat was niet. Je moest wel een beetje centjes, maar je moest daar wel slim mee omgaan. Hij heeft een paar slechte beleggingen gedaan. Er is een beurscrash geweest in die tijd. Hij heeft zijn autobiografie zelf gepublished. Daar was ook heel veel geld in gekropen. Na al die financiële mislukkingen zijn zijn vrouw en zijn kind ook bij hem weggegaan. Hij heeft het echt niet gemakkelijk gehad daarna. Het werd ook stiller en stiller rond hem, totdat er eigenlijk weinig meer geweten is over hem. Tientallen jaren. En op 53-jarige leeftijd kreeg hij een hartaanval waarop hij niet van kon recupereren en hij stierf eraan. Oh my. En zijn vrouw en zijn dochter zijn zijn lichaam niet komen claimen en hij had geen rotte frank meer eigenlijk. En dan is hij begraven in een unmarked grave. Oh my god. Wat een mineur. Maar om het verhaal een iets mooier einde te geven... Zeventien jaar na zijn dood hebben een aantal ex-tegenstanders van hem, die tegen hem hebben gekoerst, die hebben die allemaal samengelegd om hem te laten opgraven en hem een mooie rustplaats te geven. Een memorial en zo. Wat mooi. Leuk, hè? Echt een daytime special. Eerlijk, waarom is dat geen film? Dat is nice. Dat zou echt een mooi ending zijn van een film. En aan vandaag de dag zijn er over heel de wereld telloze wielerclubs, wielerwinkels. Ik denk dat het een heel belangrijk onderwerp is. Ik denk dat het een heel belangrijk onderwerp is. Ik denk dat het een heel belangrijk onderwerp is. Dat is wat dood zijn. Ik hoop dat dat wat vroeger vernoemd wordt en dat we niet allemaal dood moeten zijn. We kunnen al beginnen met de horeca om te liggen. Dat gaat niet meer zo lang duren. Dat scheelt. Als je een drankje eet gewoon, dat gaat niet lang duren. Je zelf al goed zijn best had. Voilà. Dat was hem eigenlijk. Ik wist er niets van, ik vind het wel heel erg leuk. Ik ben heel dankbaar aan onze luisteraar Ed. Het was heel tof om daar eens in te duiken, zeker ik dan, omdat ik wielrennen wel interessant vind. Maar ook voor iedereen, met het racisme dat er toen was, om daar eens over te leren. Ik vond het fijn dat het verhaal toch een mooi einde had. Goed gedaan. Ik hoop dat Ed ook tevreden is met deze renditie van Major Taylor. Dat klinkt echt als een rockgroep. Met Major Lazer. Daarom. Misschien een rockgroep ook niet. Misschien een rockgroep. Daarom kom ik daar. Het is iets met muziek. Goed, oké. Voilà. Dat was het verhaal. Weer iets bijgeleerd. Echt, hè? Over sport nog. Gek, hè? Dat had ik niet gedacht dat ik dat interessant zou vinden. Kunnen we dat weer afvinken? De volgende keer dat hij op tv wil rennen, denk ik nog eens zien. En dan vijf minuten later, als het weer gaat, ben ik zo... Ik zou het snappen. Het probleem is dat het lang duurt. Ergens denk ik dan... Dat is ook weer zo'n tactiek. Ik dacht dat ook met Formule 1. Die rijden gewoon in cirkels, tot je de tactiek begrijpt. Ik was net aan het denken, misschien is de evolutie van dit wel meer naar Formule 1 gegeven. Daar zijn ze ook in topconditie, maar Alex... Elke honderdste van een seconde is letterlijk... Dat is in koers ook. Is dat nu al? Die hebben zelf fietsen die geprototyped worden voor die wieler? Ja, en die denken ook echt na over... Ik moet 200 kilometer rijden. Oké, dan moet ik dan en dan en dan drinken en dan en dan en dan eten. Zoveel echt gebudgeteerd. Tegen dat de finale is, heb ik mijn drinkjebussen niet meer bij me, want dat is kilos. Dus dan moet ik die weggooien op een paal. En dan tegen kinderen in hun hoofd die dat aan het leggen hebben. Je hebt de volgende aan het pissen. Wij gingen vroeger weleens naar een wielerredwedstrijd zien, in de stad ook en al. Ah, dat is kei-tof. En dan proberen we altijd zo van die drinkjebussen wel te verzamelen. Ja. En hoedjes, hoedjes ook zo. Ja, natuurlijk. Hoedjes. En dan houden we het er allemaal bij. Ja, ja, ja. Dat pipi, het regende precies gewoon altijd. Ah, nu weet ik. Mijn papa schreeuwt mij wat een zotje. Waar is die regenbomen? Hou de regen, Alexander. Lekker verplissen. Wat jij zegt, Jorri, dat klopt wel. Dat kijken op tv. Ik moet zeggen, ik ben daar ook zelfs in de mensen die dat leuk vinden, om te kijken en te doen, ben ik daar misschien nog een iets... Ik denk dat dat een van de redenen is dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, dat je zo'n verhaal hebt, Maar ook in de mensen die het leuk vinden om te kijken, zijn er ook mensen die zeggen... Geef mij maar de laatste twintig kilometer, want dan gebeurt er iets. De laatste twintig kilometer... Zo zijn de regisseurs ingesteld. Om de zoveel tijd... Wordt er even snel verteld, als je nu pas inpikt, dit en dit en dit is er al gebeurd, zij zijn vooruit, die zijn gevallen, whatever. Dus heel die belevenis is ook ingesteld dat mensen op heel veel verschillende momenten inpikken om naar te kijken en dat mensen dat op hun eigen manier willen beleven. Vaak wordt het allerbegin, de eerste 50, 60 kilometer, de eerste 1 à 2 uur, de eerste 100 kilometer soms, wordt soms ook gewoon niet uitgezonden. Je kunt soms zelfs beginnen kijken vanaf kilometer 80 of zo, dat je al 80 kilometer bezig bent. Omdat er gewoon niet gekeken wordt. Waarom zouden ze dat doen? Dat doet nog niet zoveel naar het eindresultaat toe misschien. Oké. Goed. Voilà. All right. Goed. Beste luisteraar, als u nu inpikt... Het was een interessant onderwerp. Maarten heeft verteld over... Het is gedaan. Als u nu inpikt, is het gedaan. Alexander heeft pipi in zijn mond gevangen. Stefanie heeft een snoepje gegeten. Ik heb veel gelachen. Sure tijden. Merci voor het luisteren. Misschien nog een teaser? Heeft er iemand een teaser voor volgende week? Er blijft nog iemand over die dat volgende week niet doet. Volgende week kom ik niet, want het is Yorrick. Ik ga hier alleen zitten. Jij en ik best luisteraar. Nee, volgende week. Ik heb iets specialer weer. Het is een stukje waarover ik al heb verteld. We hebben deze aflevering toevallig ook weer over die aflevering verteld. Daar een stukje uit dat ik nu een beetje meer ga vergroten. Ik zou het echt niet weten. Ik ben zelf al getriggerd. Als je zelf een goksje hebt, doe het op onze socials, op onze Instagram ofzo. Voor de rest, ja, volg ons. We blijven leuk groeien, vinden we plezant. We blijven leuke stories zien van mensen die dat luisteren naar onze afleveringen. Dat is waar. Dingen die aan de zang zijn. Leuk om te zien, waar wij gelukkig van, en jullie hopelijk ook. En stuur jullie suggesties. Ja, echt. Dus als je zelf een idee hebt voor een onderwerp, van fuck, ik vond dat zelf interessant, en wie weet weet je er zelf niet superveel over, maar wil je dat iemand anders de research doet, stuur het door en dan doen wij het. Alexander wil dat heel graag. Misschien moeten we dat wel eens aan de europrijs vragen. Als er een Netflix-aflevering is, dan gaat Alexander dat gewoon zijn, denk ik. Hij wil het graag doen, maar als er geen Netflix-aflevering is... Toch twintig euro voor u, om het rond te krijgen. Want we worden toch nooit gesponsord. Jawel, we worden elke keer gesponsord. Gratis, gratis mensje. Voilà, het starten is nu. Verdienen we weer een taartje. Die mensje is ondergegaan. Je moet ze terug een taart krijgen. All right. Bedankt voor de luisteren. Ik ben en was nog altijd Yorrick. En ik was hier niet alleen, ik was hier ook met... Alexander. Stephan. En Maarten. Goed, tot de volgende week. Bye bye. Yo, bitches.