37 - De grootste zee-geheimen onthuld!
Door Yorrick • 12 december 2021
Over deze aflevering
Stephan vertelt over de geheimen van de dieptes, over de Oscars, over visjes vangen en over samenzweringen!!
Inhoud
In aflevering 37 neemt Stephan ons mee naar de diepste, donkerste plekken op aarde: de oceaan. We weten meer over het oppervlak van de maan dan over onze eigen zeebodem. Stephan onthult enkele van de grootste geheimen die de zee verbergt, van moedige ontdekkingsreizigers tot een schokkende industrie.
Pioniers van de diepzee
Het diepste punt in de oceaan is de Marianentrog, met een diepte van bijna 11 kilometer. Het is een plek waar de druk immens is en er amper licht doordringt. De eerste mensen die deze diepte bereikten, waren Jacques Piccard en zijn vader Auguste in 1960. Ze daalden af in een speciaal vaartuig, een ‘bathyscaaf’, en bewezen dat leven zelfs op deze extreme diepte mogelijk was.
Het record van de Piccards bleef decennialang staan. In 2012 evenaarde een bekende Hollywood-regisseur hun prestatie: James Cameron. Ja, de man achter films als Titanic en Avatar. Zijn fascinatie voor de zee is geen geheim. Voor zijn film Titanic dook hij zelf meermaals naar het echte wrak om beelden te maken. De film werd een gigantisch succes en won maar liefst 11 Oscars. Cameron blijft tot op vandaag een actieve zeeonderzoeker die helpt bij de ontwikkeling van nieuwe technologieën om de onderwaterwereld te verkennen.
De donkere kant van de oceaan
Toen onderzoeker Victor Vescovo in 2019 het diepterecord verbrak, deed hij een verontrustende ontdekking. Zelfs op de diepste plek op aarde vond hij sporen van de mens: een plastic zak en snoepverpakkingen. Dit brengt ons bij de donkere kant van het verhaal, die uitgebreid aan bod kwam in de documentaire Seaspiracy.
De film stelt de commerciële visserij aan de kaak als de grootste vervuiler van de oceanen. Een gigantische hoeveelheid van het plastic in de 'Great Pacific Garbage Patch' zou bestaan uit achtergelaten visnetten. Daarnaast is er het probleem van 'bijvangst', waarbij jaarlijks honderdduizenden zeeschildpadden, dolfijnen en andere zeedieren onbedoeld in de netten belanden en sterven.
De documentaire is ook kritisch voor keurmerken zoals 'Dolphin Safe' en 'MSC', die duurzame visvangst zouden moeten garanderen. Vaak blijkt er weinig controle te zijn en worden deze organisaties zelfs gefinancierd door de visserij-industrie zelf. Toch is het belangrijk om kritisch te blijven. Andere rapporten, onder meer van de Verenigde Naties, tonen aan dat vispopulaties in bepaalde gebieden net weer groeien dankzij inspanningen voor natuurbehoud. De waarheid ligt, zoals zo vaak, waarschijnlijk ergens in het midden. Maar één ding is zeker: deze aflevering doet je nadenken over wat er echt in onze oceanen gebeurt.