Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, ik ben Yorrick en dit is Wat Belieft een podcast waarin wij interessante dingen opzoeken op het internet, uitschrijven en dan vertellen tegen elkaar en elke week iets nieuw bijleren. En deze week gaat het gaan over Zwanziepansie. Een erge gebeurtenis in de geschiedenis van Antwerpen. Oh, lokaal. Dat is een goeie teaser. Ik vind dat wel. Ik ben benieuwd. Ik ben hier niet alleen. Ik ben hier ook met Stephan. Ik ben hier ook met... Alexander. En we hebben een gast. Een gast. We zien Duvel. Die komt het vertellen. Dat is een verrassing. Nee, dat gaan we niet doen. Wie bent u en wat doet u hier? Je mag het zelf zeggen. Ik ben voor de tweede keer ondertussen. Jij bent inderdaad al een keer geweest. De broer van Alexander, en nog steeds ook. Nu is het twee-twee. Nathanie is twee keer geweest. Jij bent twee keer geweest. Is Nathanie ook al twee keer geweest? Ja, hij is ook al twee keer geweest. Mama dacht dat hij er ook ging bij zijn vandaag. Jij dacht de leuke broer. Toch niet. Jammer. Ja, Roderick, welkom terug. Ik heb er zin in. Op de stoel. Zien het zitten? Jawel. Jij weet het, denk ik, al. Of niet? Heb jij al gespoild? Nee, maar het is de vorige keer, toen we samenkwamen voor de ander broers verjaardag, dat het zijn bot is geweest. Ja, maar ik heb dat niet echt gevolgd. Het is niet zo belangrijk. Hij vond dat niet boeiend. En dan nog geluisterd. Dat is de vraag. Wat er bij mij gebeurd is, als ik zo'n podcast luister, dat hij de volgende keer naar de van jullie springt. En dan blijf ik naar die van jullie luisteren. Dat wel. Dat wel. Dat is zo... Ik ben te laat, jongens. Dan heb je dat knopje 15 seconden vooruit, dat dat weer gedaan is. Skip, skip, skip. Toch een listen erbij. Af en toe. Dan blijft dat opstaan en luister ik wel. Maar ik luister minder naar podcasts in het algemeen de laatste tijd. Dus niet specifiek naar die van jullie. Gewoon in het algemeen. En dan kom je juist terug waarin je broer een onderwerp moet doen. Misschien goeie timing. En dan nog nieuwe verhalen. Nieuwe verhalen. Omdat je erjuist voor de opzending startte, zei hij dat ze van trauma stonden vroeger en hij kwam er wel één ding voor mij op. Ik wist het niet eens. Hij had het zelf supergrappig genoten. We lachen er soms nog eens over. We spreken het uit. We spreken het uit. Eigenlijk mochten we dat vroeger niet hebben. Dat was van die BB-gun-geweer. Dat mocht hij vroeger niet hebben. Dat had hij stiekem gekocht. Vroeger op de markt kon je dat ergens kopen. Ik vind dat heel rommel. Maar wij hadden best een groot ding. We deden alle lichten in het donker uit en Alexander had dat geweer gepakt en die schoot dat in het donker op mijn broer. In het donker? Maar dat was wel adrenaline of schrik, omdat dat best pijnloos aankomt. Maar ook, dat is al gevaarlijk in het licht. Hoe kunnen we dat in de ogen volgen? Dat had wel iets van een laser gekomen. De volgende stap was, je kunt het opvangen met je ogen. Bullet catch. Nice. Dat vind ik goed. Traumatisch. Ja, eigenlijk wel. Maar ook traumatisch omdat hij de oudste was in zo'n... Mochten ze dat niet terugschieten? Nee, dat gebeurde niet. Allee, toch niet in mijn herinnering. Dan waren de balkjes op. Dan moesten ze gaan rapen. Dan waren ze heel lang weg. Dat staat wel meer vast dan dat dat werkte. Dat weet ik toch wel. Ja, plastic in brol. En nu? Echte geweren? Ik heb nog wel een Nerf-geweer gekregen. Een jaar geleden. Een loodjespistool een keer. Iemand die we kennen doet dat wel. Echt met van die airsoftgeweren. Die rijden van die uitrustingen. Dat is wel cool. Dan moeten we misschien toch ook nog eens gaan doen, voor een aflevering of iets. Gratis. Oké, dat is tof. Zijn er clubs? Die ons willen sponsoren. Straks met updates hebben we nog een goeie update. Dat we hem mogen en kunnen geven deze keer. Maar dat is voor na het onderwerp. En voor het onderwerp hebben we normaal gezien een zwansje van de week, maar dat doen we niet meer. Dat weet ik, dat heb ik vorige week gehoord. We zijn iets nieuws gestart, en dat is dit. Quiz van de week, quiz van de week. Quiz, quiz, quiz, quiz, quiz van de week. Hey. Jongens, we hebben een berichtje gekregen deze week. We willen... Allee... Dat is grappig, want ik zei vorige week, toen we quiz van de week deden... Dat was niet een uitdaging, maar dat was zowel een indekking van mezelf. Ja, luisteraar, als dit nu fout is, dan laat het ons weten. Nu, voordat we verdergaan met de vraag die we vorige week hebben gesteld, gaan we toch terug moeten kijken. De jury heeft terug in deliberatie moeten gaan. Zoë stuurde me een berichtje, omdat ze mee had gedaan. Als enigste had ze zelf een antwoording gestuurd. over de vraag hoeveel de Backstreet Boys hadden gekregen in hun eerste check. Ja, en ze stuurde terug. Hoewel ik normaal gezien iemand ben die redelijk goed om kan met mijn verlies, was ik toch getriggerd om het juiste antwoord over de bedrag van de Backstreet Boys te gaan opzoeken. 51 minuten en 14 seconden van die aflevering vinden jullie het juiste antwoord. Ze heeft zelfs een screenshot van de transcriptie. 10.000 dollar. Dus puntjes aan Stephan. Met een F. En mezelf. En bedenk maar iets om het goed te maken bij mij. Bedankt Zoë om dat uit te zoeken. Dat is waar. Dat eerst. Bedankt Zoë. Want zonder jou hadden we dat nooit geweten. Wij hadden dat zelf nooit gaan opzoeken. Dan ben ik effectief in de backend gaan kruipen van mijn systeem. Jij hebt een app open staan. Je kunt in het menu teruggaan naar de vorige vraag. En ik heb daar al aanpassingen gedaan. Want effectief, Stephan met een F... Nee, het is met PA. Ze heeft nog gestuurd. Sorry, Stephan, met PA. Dat is waar. Hij heeft effectief het juiste antwoord gegeven. 10.000. Dus ik heb de score ook aangepast, zodat dat komt vanaf nu. Ik heb het achterliggend model van de trivia-vragen ook een beetje gebumpt in slimheid. Ik heb toen gekozen voor een iets dommer, maar sneller model. Omdat we niet... Ik wou niet wachten op een vraag, dat was misschien niet de beste move. En dan ben ik eens gaan terugdenken van, hoe komt dat nu dat dat 12.000 dollar heeft gezegd? En ik kan het begod niet zeggen waarom, maar ik denk dat het misschien iets te maken is met dat NSYNC ook een bedrag kreeg. en de Backstreet Boys een bedrag kregen. Ik denk dat NSYNC 12.000 tegenkreeg en de Backstreet Boys 10.000. Hier staat wel in de vraag... Of. Omgedraaid, of omgedraaid, of omgedraaid, waardoor het verkeerde antwoord bij NSYNC heeft gegeven, dat het bedrag was van de Backstreet Boys. Ik denk dat de Backstreet Boys aan 10.000 zaten en NSYNC aan 12.000. Dus er zat ergens wel... Dat bedrag, 12.000, zat ergens in die aflevering. Ik denk dat de AI te dom was. Hoe komt het dat ik nu al tien punten heb? Ach, jongen. Ja. Jij zorgt altijd voor vragen. Nee, voilà. Dus het kan zijn dat de volgende vraag ook verkeerd is. Maar misschien moeten we er zoiets aan koppelen, want dat was ook mea culpa, want dat was mijn onderwerp en eigenlijk had ik moeten zeggen van, hé, dat klopt niet. Ik ging ook mee. Dus we kunnen zoiets doen met de persoon die het onderwerp heeft gegeven. Nu gaan we natuurlijk meer recenteren. Het is altijd je voorgaande onderwerp. Als je zelf denkt, als onderwerpmaker, dat de antwoord niet juist is... Dan krijg je dubbele punten. Dan krijg je dubbele punten. En je kunt een AI ook zo pakken, dan krijg je zelf ook als host dan... Daar ook nog een punt voor. En ook luisteraar, u kunt nu geen punten geven, maar als je ons systeem pakt op een fout, stuur het in zoals zo. Be good, be zo. Voilà. Dat was de vraag van vorige week. Welke opmerkelijke actie ondernaam Joyce McKinney in 2008, jaren na de Manaclet-Mormonzaak, onder de naam Bernard McKinney? Wat hadden we gegeven van antwoorden? Ik had gezegd, vlucht als een non naar België. Yorrick had gezegd, deed opnieuw mee aan Miss Provo. En dan was er nog, liet haar pitbull klonen, schreef een boek over mormonen. En het antwoord is? Het antwoord is, liet haar pitbull klonen. Dat hadden jullie allebei niet. Fuck yeah, wij allebei niet. Allebei geen antwoord. Ik vind het wel... Hoe komt het dat ik dat niet meer herinner? Ik wist het nog wel, het was mijn onderwerp. Dat vind ik wel zot. Oké. Nu naar de volgende vraag. Nu naar de volgende vraag die je mag meespelen. We kunnen alleen geen antwoord lokken voor jou, maar... Ik ga mijn best doen. Error. Dat is niet waar. Het duurt iets langer om een vraag op te halen. Ja, het is nog op te halen. Moet je een wifi hebben of niet? Het slimste model van Google. Ja, we zijn er. We zijn er. Ben je klaar? Ja. Ik hoop dat dat nu wel een juiste vraag is. Welk bizar fysiek bewijsstuk werd er gevonden bij het huis van de familie Cordens tijdens de Mait-Kesser-incidenten? Ja. Moi. Ja, zeg maar. Ja. Het is meer kennis en maat. Een afgesneden vliegendraam? Een loper in een lippenstift. Een flesje goedkope parfum. Een doek met chloroform. P. Fuck, ik was aan het zeggen. Die kostte wat. Het tweede, hè. Ik denk ook dat, maar ik ga voor C, de chloroformdoek. Ik denk dat er ook een doek met chloroform was. Ik heb al al die dingen gehoord. Ja, maar dat is ook in m'n... Dat is een goeie stem. Ik heb dat in de prompting gezet. Als je antwoorden verzint, haal ook dingen die ergens vernoemd zijn in de aflevering, zodat het niet van de pot gerukte antwoorden zijn. Dus jij doet de loper in de lippenstift? Ja. En... Ik doe de chloroform. En ik zeg C, de parfum in de doek. 3 gram was enkel een sneetje, dat was er nooit uitgestapt. En nu moet ik bevestigingen vergrendelen. En ik moet zelf niks aanhouden. En verder moet je niks meer doen. En volgende week komen we erop terug. Voilà. En luisteraar, ook jij, stuur je antwoord in. Want ooit gaan we daar een prijsvraag aan. We gaan. Misschien ooit iets kunnen winnen. Tegen het einde van het jaar? Wie weet. Dan gaan we naar dit. Expecto... We hebben onze Patreons blij gemaakt deze week. Jazeker. We hebben een bonus online gezet. Dat is goed. Heb je er al over verteld? Ja, nee. Dat is goed, dan kan ik het vertellen tegenwoordig en dan luisteren de mensen ineens mee. We hebben een nieuw conceptje geprobeerd. We hebben het ook doorgegeven, maar we hebben twee van ons een noise-canceling koptelefoon opgezet. Oké. Zodat je echt... En nog eens... Daardoor white noise gestuurd. Ze hoorden echt niks van elkaar. En dan de derde persoon hoorde die persoon wel en stelde een redelijk simpele triviavraag. En ze moesten proberen samen tot een antwoord te komen en een antwoord te geven, terwijl ze doof waren en elkaar liep lezen moesten doen. Oké. Klinkt grappig. Ik heb ook nog wat fragmentjes gezien. Het is eigenlijk wel echt... Ik vond het heel grappig om te horen, maar ook om te zien. Ik moet nog terug luisteren, ben wel benieuwd. Het staat nu online op onze Patreon. Dus als je Patreon van 5 euro daar wordt, dan kun je daar op terugkijken. Samen met nog heel veel andere formatjes. Binnenkort gaan we nog eens een Confessions doen. Dat staat ook goed. Maar we bedanken ook altijd onze Patreons. En deze keer is dat niet anders. Dus ik ga eens van onder naar boven. Bedankt, Zobe. Nog eens bedankt om ook Patreon te zijn. Bedankt, Nikisha. Bedankt, Xizi. Oh, ik kan niet meer lezen. Ik zeg Xizi, Xizi, Xaza. Hadden we dat niet geretired en dan toch blijven doen? Bedankt Josie, bedankt Jochen, bedankt Josephine, bedankt Kiki, Lili, bedankt Bossirock Liesje, bedankt Rebecca, bedankt Joke, bedankt Larissa, bedankt Lindsay, bedankt Hendrik, bedankt Benedikte, bedankt Lot, bedankt Anne, bedankt Sanne, bedankt Lennart en bedankt... Dat is het. Zijn er toch wel wat? Ik vind het elke keer zot. Ik vind het heel leuk. We zijn echt een 20-26-step-up voor de content. Ik hoop dat ze er blij mee zijn. We gaan ons best doen. Dat is zeker. Dat is een belofte. Een belofte vanuit het hart. Zelfs al moeten we Alexander solo iets brengen. Effectief. Als het moet, dan moet het. Alles voor de luisteraar. Dan vraag ik wel meer geld. Liefste luisteraartjes. Eigenlijk zouden we Alexander als Patreon-bonus een klein boek moeten laten voorlezen. Amai. Eigenlijk ben ik wel gewoon zenuwachtig. Dat zou wel goed zijn. Op mijn monotoon. En wij gaan erbij zitten. En wij moeten onze lach inhouden. Je kan van lachen al eens een test doen. Dat is waar. Ik ga wel weer oefenen met voorbeelden. Misschien liever sneller dan later. En daarover gesproken, dan gaan we naar dit. Time for the subject. Het is zover. Het is zover, mannen. Spannend, zeg. Even zien hoe het zit. Ik ga beginnen met een kleine intro. Niet door Chachipiti geschreven, maar door me, myself and I. Nee. Nee. Geprobeerd. Het ziet er niet uit. Nee, ik wou even horen... We zitten bijna eind januari, dit jaar. Er is ondertussen in die 27 dagen al heel wat gebeurd. In het begin van het jaar is ergens erg gebeurd in de wereld. Is dat? Begin van het jaar? Dit jaar. Ja. Mijn, dat gaat zo takloos zijn. Het is ook niet... In Zwitserland, met die discotheek. Stéphane, goed, hè, Rick. Kon jij er nog een beetje over nadenken, Rick? Als we dat niet hadden geweten, dan had dat heel illich geweest. Ik volg het nieuws ook niet zo heel hard. Dat was bijna niet te vermijden. Dat kon er niet omheen. Dus is dat het, mannen? We kunnen er niet omheen. We beelden uit Krens, Montana, van een paar weken geleden. Ze zitten nog altijd wel vers in onze heugt. Ik heb dat wel bewust. In onze heugt. Ja, dat was natuurlijk op oudjaar, dus bij GTA ook. Het kan wel zo dat we pas een dag nadien... Ik heb dat bewust proberen te verzorgen. Ik heb die beelden toch al sindsdien... Ik heb daar niet veel van gezien. Ik vond het ook wel bijzondere beelden, want heel veel van die gasten zitten daarna nog te feesten en dat zit erna af te blijven. en die zitten te filmen en zo. Dat was heel raar. Dat zit ook helemaal in beelden van mensen die uit het raam proberen kapot te doen en er zitten mensen te filmen. In plaats van dat ze wel onder invloed waren, maar toch... Je bent toch wel instant... Best superweird. Weet je wat dat ook is? Ik kon dat niet eens zien, omdat je... Je weet wat daarmee gebeurt. Je ziet dat misschien niet gebeuren, want zoveel hebben ze ook nooit gefilmd, maar je weet dat ze daar staan te dansen. En tien minuten later zijn ze ofwel dood ofwel voor de rest van hun leven vreselijk verminkt. En elke keer dat ik dat zag, kon ik dat niet aan. Ik kon niet aan hoe normaal dat leek, van net daarvoor. Ja, ja. Oké. Dus inderdaad, hoe is het mogelijk dat dat in 2026 nog altijd gebeurt? Van die tragedies, en zeker in een moderne land, waar toch bepaalde regels zouden moeten opgesteld zijn. Dus inderdaad, het had groot feest moeten zijn, het was oud na nieuw, maar het was dus eigenlijk een dodelijke valstrik geworden. De cijfers zijn ook wel hallucinant, dus 40 doden. 116 gewonden, waarvan heel veel met kritiek brendt over heel je lichaam. En inderdaad, het begon met een feestelijke nacht met vuurwerk en champagne, eindigde dus in een nationale dag van rouw. En het meest grijzende, de meeste slachtoffers waren heel jong. Gemiddeld leeftijd was 19 jaar. Dus wel. De parallel met wat we vandaag gaan bespreken is best wel eng. In Zwitserland wijst het onderzoek naar van die ijsfonteinen die dat akoestisch schuim aan het plafond doen ontbrenden. Binnen een seconde was er geen ontsnappen aan. Het roept de vraag of er nog niets geleerd is, want 31 jaar geleden... Dan gaan we terug in de tijd. 31 jaar. Weet je wat er dan is gebeurd? Hetzelfde. Je hebt dat goed verpakt. Nee, totaal iets anders. Ook een brand. 31-Jarige. Ook een brand. In een discotheek. In Zwitserland. In die discotheek. Nee, het was in Antwerpen, niet? Ah, ja. De scenario is afgebrand. Nee. Is er iets afgebrand? Een scenario bijna identiek in Antwerpen. Echt? Wauw. Ken ik niet. Een feestnacht, ook oud, naar een nieuw. Echt? Ja. 1995 dan. Goed geteld. Ja, 94. Dus 31 december 94 en dan... Naar 95. Dan gaat dat naar 95. Zo werkt nieuwjaar. Dus we gaan terug naar de avond van 31 december 1994. Antwerpen maakt zich klaar in de stad voor een feeststemming. Maar het was niet in een ding, het was in een supermodern hotel. Het suitel hotel. Sweetal? Sweetal. Het stond op het Kivitplein aan... Heel sweet. Amai. Nee, dat zegt mij echt niets. Het Astridplein aan het Centraal Station. Ik kan me dat nog herinneren, want als je dat met de trein voorbij... Je hebt dat al gestoken. Nee, maar ik kon dat nog wel zien. Dat gebouw is pas... Ik denk dat het straks nog terugkomt. In 2004 afgebroken, dus dat heeft er tien jaar gestaan. afgebrand gestaan. Is dat creepy? Ja, dat gaat straks nog wel terugkomen, vooral ook met hoe dat toen allemaal ging, met wie betaald was en zo. Maar ik heb me dat precies nog wel iets van het Nederlands zien. Als je met de trein terugkwam, dat er zo'n zwertgeblakerd gebouw met hout voor de ramen dichtgelegd was. Nee, niet bewust. Nee, toch niet. Dus het Witte Hotel aan het Kiewietplein was in de jaren negentig de plek waar je moest zijn als je bij de Antwerpse Bö Monde hoorde. Bö Monde. Bö Monde. Hoe is het stem? Bö Monde. Bö Monde. Dat heb ik voorzichtig gedaan met mijn... Ja, nou... Ja. Allee. Ja, kijk, oké. Jullie niet, of wat? Ik kan erop stoppen, hè. Het was geopend in 1974 en straalde de typische zakelijke moderniteit uit. Van de overgang van 1994 naar 1995 hadden ze het groot uitgepakt, dus ging er een heel groot feest zijn in een van de zalen van het hotel. Dit was in de Tenerifezaal. Dat was een galadiner voor honderden mennen. Tafels waren gedekt met zilverwerk, champagne stond kou. En er was ook een meerdere bekende gast, maar een van de bekende gasten om de sfeer in te houden was Lee Towers. Weet je wie dat is? Nee. Dat is de originele zanger van dat nummer van You Never Walk Alone. Ja? Ja. Die was ook die avond aanwezig. En straks nog een leuk... Allee, leuk. Het is niet echt leuk voor hem, maar nog wel een grappig Faria-puntje erover. Grappig. Niet leuk, maar wel grappig. Wel goed. Dus de zaal zat ongeveer 450 mensen in. En dat was ook oké, want op officieel papier mochten er 600 man zijn. Dus dat was geen probleem. Amai. Nu is dat wel... Toen braakbaar hielden ze er rekening mee, nu heb ik het gevoel dat ze daar nergens rekening meer precies mee houden. Normaal zou ik allemaal met brandveiligheid wel bepalen. Je verschiet daar wel van. Aan de inkom van mijn winkel hangt een papier met aan de oppervlakte hoeveel mensen er in de winkel mogen. Oké, dat is een winkel. Elke keer als ik naar iets van... Want ik ga zoveel naar discotheken. Maar als ik in zo'n plek kom, is dat echt zo... Ik ga hier amper ademen met hoeveel volk er is. Dat is met nooduitgangen te maken, met... Infrastructuur ook, voor brandbestrijding. Dus dat kan dan wel, dat er zoveel volk is. Ik ga straks nog een aantal situaties aanhalen. Er zijn al veel dingen gebeurd in België waarbij ze best wel string zijn op brandveiligheid. Dus je moet er wel van uitgaan dat dat eigenlijk wel oké is. Ik voel mij op slag veel veiliger. De nooduitgang is hier ook duidelijk aangewezen. Nee, dus... Ja, dus... Iedereen was piekver uitgedost. In smoking of galajurk. En niemand die op dat moment naar nooduitgangen of naar het plafond gaat kijken. Ik kan hier iets mislopen. Is dat iets wat jullie doen? Ik wou er ook naar kijken. Omdat dat bij mijn werk ook heel belangrijk is, dat noten constant vrij zijn. Dat wordt echt geauditeerd bij ons. Maar ik bedoel, als jij ergens komt. Zie jij dan wel waar die noten op gaan? Ja, ja, ja. Niet dat ik denk van, voordat ik binnenkom, Jason Bourne, ik moet hier alles weten. Waar zijn de zwakke pillen hier? Ik ben naar Jason Bourne aan het zien. Daarmee. Maar ik denk wel dat ik daar een soort van dingen van heb. Daar kan ik wel... Nee, ik niet. Jij niet? Ik let er niet op. Jij? Helemaal niet. Helemaal niet. Ik ben er om je te redden. Ik ook een beetje zoals Alexander, niet altijd bewust. Maar vanaf dat ik ergens ben, dat ik dan wel het gevoel heb van... Amai, er is veel volk. Dan begin ik wel te denken... Oké, als hier nu een shooter binnenkomt... Wat is dat in Frankrijk, daarachter? Soms ben ik dan echt aan het denken op dat moment. Oké, wat ga ik dan doen? Waar ga ik... Waar ga ik me verstoppen? Waar ga ik heen lopen? Het ding is bij ons ook... Talitha is geen fan van drukke plekken en die heeft soms wel zoiets van... Ik denk dat ik daar ook mee rekening ga. Als ze zegt dat ze weet dat we naar daar of daar kunnen. Dus als ik naar een concert ga, dan denk ik ook zo van... waar je kan lopen als er hier een ramp gebeurt of iets. Maar kijk, overal... Was dat niet Travis Scott, dat festival, een paar jaar geleden? Er zijn ook mensen gestorven omdat het te druk was. Dat was open air. Gewoon omdat er te veel volk op mee was gestomd. Ook mensen gestorven. Dat kan overal gebeuren. Ik ben wel een bang persoon. Blijkbaar. Op dat vlak. Dus niemand had op dat moment naar het plafond in de nooduitgangen gekeken, want je was in een van de meest genommeerde hotels van het land. Het was ook een avond van zien en gezien te worden, dus ja... Met de bemoende. Ja, met de bemoende. Bemoende. Bemoende. Goed. Dat zijn mensen die de wereld beu zijn. Goed. Nu is dat wel terug. Goed. Maar wat een droomstart van het nieuwe jaar moest worden, zou eindigen in een nationaal collectieve wonde. Dus stel je eens voor met een gezellige foyer kerstversiering die er al weken hangt. Hoe kan dat een simpele kaas het moderne gebouw in minder dan een minuut in een inferno verandert? Een popcornplafond, of jou ook? Popcornplafond, dat vind ik lekker. Dat vind ik goed. Maar ja, ik denk... Aanvoerderijden of zo. Een kaars. Een kaars, hè. In die tijd was er nog veel kaarsen. In die tijd? Doe alsof dat de middeleeuwen waren waar er geen elektriciteit was. Er was nog geen elektriciteit. In de jaren negentig, alles was verliefd met kaarsen. Nee, wat ik wel al heb gezien in kerken, Niet in ons land, ik denk dat dat meer zo in Engeland is, dat ze kaarsen in de boom zetten. Die dat branden. Maar dan doen ze ook een echte boom die niet kan branden omdat er te veel water in zit. Dus een echte boom schiet niet. Hier is het ook een echte boom, hè? Ah ja, wat? Dat hier ook echte bomen zijn? Ja, maar ja, bij ons zijn echte kerstbomen meestal al zo lang uit de grond dat die eigenlijk al helemaal uitgedroogd zijn. Dat is echt iets interessants. Maar omdat die uitgedroogd zijn, brenden die juist beter? Ah ja, dus daarom dat ik zeg, in die kerken zijn meestal wel bomen die gewoon net uit de grond zijn of heel goed bewaard worden. Dat is wel waar. Elke dag gaan die nieuwe bomen halen, dat is juist. Zeker. Maar dat zal zijn, dat er kerstbomen stonden die er al weken stonden, zoals je zelf zei, die gewoon niet meer uitgedroogd waren. Dit is waar de fysica van een brand echt angstaanjagend wordt. In de foyer stonden twee enorme kerstbomen die er al sinds begin december stonden. Tegen oudejaarsavond was het dus letterlijk een hoop kurkdroog brandhout geworden. En door de lage vochtigheid in de hotel was het eigenlijk niet dat het gewoon zo droog geworden was dat het instant kon branden. Rond iets voor elf, tien voor elf, kwam er eigenlijk een vlammetje van kaas op tafel in contact met een van de onderste takken van de kerstboom. En wat toen gebeurde noemen brandweerexperts een ultra-fast fire. Binnen 30 seconden stond de eerste kerstboom in lichter laaie en door de stralingswarmte daarvan ontbrande de tweede kerstboom spontaan. Er vond een flashover plaats, dus de temperatuur sticht zo snel dat alle brandbare gassen in de ruimte tegelijk ontstaken. Dat ging allemaal in instant vuur. Instant vuur. De druk werd zo hoog dat het vuur met maar één kant op kwam. Dat was via de deuropening naar de Tenerifezaal, waar 450 mensen nietsvermoedend aan hun dessert bezig waren. Wow. Kunnen jullie uit een horrorfilm inbeelden? Dat er zo'n vuurbal over het plafond rolt. Dat is zo'n heel bekend fenomeen. Dat is exact wat er hier is gebeurd. Dat was het echt, man. Heel mooi. Het is gedaan nu. Dat is mijn onderwerp. Dit is exact wat die 450 mensen zagen. Eigenlijk zo'n vuurbal. Eerst was er een luide knal die de ramen van het foyer deed kapotvliegen. Zo'n vuurbal, jongen. Allemaal naar buiten. Nee, daarna viel de elektriciteit uit en in een fractie van een seconde rolde er echt zo'n horizontale vuurbal, een jetfire, de zaal in. Jetfire. Het vuur plakte tegen het plafond en verspreidde zich geravend snel over de hele lengte van de zaal. De paniek was onbeschrijfelijk. Maar ik ga het toch beschrijven. Waarom de ramen? Ja, die zijn allemaal kapotgesprongen wel. Ja. Makkelijk. Kunnen langs buiten. Maar wacht, er komt zobiet nog een stuk... Dus de mensen waren in paniek. Maar wat zou je willen doen? Jij zegt naar de ramen gaan. Ik zou denken, als er ramen zijn... Je zit met 450 men in de zaal. Dat is onmogelijk. Je moet gewoon de kans hebben dat je dicht in een raam zit. Misschien zit je in het midden van de zaal. Dat weet ik ook niet. Ik denk dat het zo'n hoge ramen zijn. Dat die hoog zijn. Twee meter van de grond af zijn. Dat zou kunnen, ja. Maar ik denk dat het een soort feestzaal hangt. Het klinkt meer als een feestzaal dan een discotheek. Ze zaten daar te eten. Als dat een hotel is, dan zijn dat grote ramen die helemaal tot aan het plafond gaan. Zo beeld ik het. Als dat een hoog plafond is. Ik niet. Als zo'n raam kapot springt, vliegt dat vuur er dan niet mee uit? Ja, en dan komt er ook... Als dat kapot is, denk ik, zuurstof. Dat is niet fijn. Niet naar de ramen gaan in het begin. Maar als er geen ingang is waar het vuur vandaan komt, dan moet je ergens naar buiten. Als je in het midden van de zaal bent... Dat zijn wel de kelderdingen. Dan moet je naar de keuken gaan. Alles wat we nu hebben beschreven, dat ging niet. Drop down to the floor. Mensen doken onder de tafels, maar de stralingswarmte was zo krachtig dat kleding en stoelbekleding spontaan begonnen te smelten. What the fuck, man. Zelf ontzonden direct contact met de vlammen. Dat was echt gewoon zo warm. Het was pikdonker, de zaal voelde zich met zwarte, giftige rook van het brandend plastic dat er overal zat. Het enigste licht... Tot donker was het niet, want het was vuur. Het enigste licht kwam van de oranje gloed boven de hoofden, van die vlam dat erboven aan het branden was. Dus dat is eigenlijk een beetje de situatie. We spreken wel vaak, als er huurverlieders te pest komen, over de helden die dit doen. Maar hoe gaat het als ambulanceer of brandweerman met deze situatie om, met letterlijk honderden mensen die eigenlijk zware brand gaan hebben. Wat gaat de zelf doen? Wat zou je willen doen? Als brandweer, je komt eraan ter plekke en die zit nog binnen. Ja. Of om die te verzorgen. Ja, verzorgen. In mijn hoofd moeten die er eerst uit geraken, want anders zijn die toch allemaal... Ik denk dat je er wel vanuit moet gaan, tegen dat de brandweer er is. Tenminste, dat die nog binnen zijn, denk ik niet dat die nog... Die zijn toch bloot. Die zijn er een paar naar buiten. Gestrompeld, maar al met brandwonden en shit. Wat moeten we doen? Moeten we er zalf op smijten? De medische respons op de Zwietelbrand wordt vandaag nog steeds gedoseerd aan universiteiten. Het was de eerste keer dat het BABI-plan, dus het Belgisch Intercommunaal Brandwondensyndroom, echt op de proef werd gesteld. De brandweer trof een waar slagveld aan. Die mensen die op straat rondliepen met flarden en kledij, ingebrand in hun lichaam. Dat was blijkbaar heel absurd. Omdat lokale ziekenhuizen de capaciteit voor zo'n brandwonden of zorg niet hadden, werd er een gigantische logistieke operatie opgesteld om die mensen naar centra's te brengen in België, zodat ze dat wel konden. We waren in Antwerpen. Oké, maar Brussel, Luik en Leuven. En daar werd er eigenlijk gewerkt met een emotionele triage. Dus waarbij de arts in die chaos op de minuut moest beslissen van die heeft het meest overlevingskans, die ga ik eerst verzorgen, die heeft geen overlevingskans, die kan ik niet helpen. Ik heb het zelf niet gezien, de pit, maar jij hebt de pit wel gezien. Een stukje, ja. Maar ik heb het allemaal gehoord, hoe dat gaat. En die hebben dan zo, nu, van die slap-on-bracelets in kleuren. Maar waar is de pit? De pit is een serie. Een serie op Netflix. Niet op Netflix. Prime, denk ik, of HBO. Ja, dat was het. Over 24 uur op de spoed van een ziekenhuis. Dat is gewoon één serie. Dat is eigenlijk 24, dat concept. Dat is een serie. Maar dan één dag op zo'n ziekenhuis. Op een dag dat er ook fucked-up... Ja, veel nieuwe prijzen. Anita zit daar... Ik denk dat jij er ook al bent. Die hoofdacteur gaat de eerste zijn die alle prijzen heeft gewonnen voor een seizoen. Dat je kunt winnen. Hij moet er nog één winnen en hij heeft normale prijzen voor die rol gewonnen. Dat vond ik ook wel goed, maar ik vind dat heel vaak na een tijd wat te veel. Herhaald. Ik kan dat niet zien, want ik krijg erachteraan... Ik vind dat... Ik kan dat niet aan. Dat is voor ons. Ik hoor het al slecht van deze. Deze is op het randje. We gaan er allemaal van wakker liggen, maar... Ik kan je naar huis brengen straks. Ja, misschien wel. Dan kan ik mij töten, denk ik. Maar daar doen ze dat met slap-on-bracelets in kleuren. En dan is dat effectief... Er is een kleur bij die niet te redden is. Maar Maarten heeft dat gezien en we bespreken dat in de... In mijn andere cinematen-podcast. Heb jij een andere podcast? Gaat jij vreemd? Gaat jij vreemd? Maar je hebt dat hier in België toch ook? Dat zal wel, hè? Dan pak je dit ook zo... De kleuren kunnen afslaan. Als dat geel is of rood, of weet ik veel, hoe lang... Hoe dringend dat is. Ik denk dat het geel is, dat je al 40 tot 60 minuten moet wachten. Dat is voor jou, maar daar doen ze dat gewoon voor de dokters. Je weet zelfs niet wat die kleur betekent. Maar er is een kleur bij dat gewoon betekent... Ja, ten doden opgeschreven. Niet... Allee... Zwart of... Verloren zaak, echt letterlijk. Het gaat niet zwart zijn, want dan weet het ook wel. Soms echt zo'n doodskopje of zo. Klopt. You will die, opgeschreven. Allee, dat kan niet. Maar ik denk dan zoiets. Dat dat zoiets is. Dat je dat moet kunnen als dokter, dat is insane. Ja, ook vooral omdat die mensen op dat moment wel leven. Je moet dat wel ergens zeggen, van... Sorry, maar wij kunnen je nu niet helpen, want jij... Ik zou dat niet zeggen, maar... Die mensen gaan ook wel aan je hangen, van help mij, help mij. Dat is van die platspuiten. Ja, het is meestal is het dat... Meestal is het gewoon... Dat is wel 30 jaar geleden nog. Ja, platspuiten doen ze wel. In de Wereldoorlog was dat ook al. Overal plaats buiten. Ook mensen die de doden opgrepen, kregen nog altijd morfine toe. Ja, we gaan je helpen. Ga naar huis, ga naar huis. Morfine zachtjes inslapen. Met het gedacht op hoop. Dus voor 15 mensen viel dat verdiekt fataal. Zij stierven ter plaatse of later in het ziekenhuis. Fuck, maat. Hoeveel? 15. Van de 450 die dat daar buiten zijn gekomen, want er zijn waarschijnlijk binnen doodgevallen. Ja. Ik heb de exacte cijfers. Het kan toch niet dat er maar 15 van de 450 zijn gestorven? Dat vind ik insane. Dat vind ik een goed job. Dat zijn een aantal mensen die dachten, kunnen we die nog redden? Die zijn nog beter geraakt, denk ik. De psychologische impact op de hulp voor lenders was enorm. Allee, dus exact wat jij eigenlijk zei. Ze zagen voor je dat die mensen enkele uur ervoor aan het feestvieren waren en nu onherkenbaar verminkt waren. Dus dat is exact wat jij erjuist zei. Ja, vies. Daar ben je op in te pikken voordat je verdergaat. Wat heb ik? Om daar nog eens op in te pikken. Ik heb daar ook al over nagedacht, waarschijnlijk door een TikTok dat ik heb gezien van een kerel waar ik zo aan haal. Ik heb nooit origineel gedacht zelf. Maar er zijn zo van die momenten, zoals ook de 9-11. Het is raar om even stil te staan. Hoe was het uur voordat dat gebeurde? Voordat zo'n ramp gebeurde? Ook Hiroshima, al die dingen. Bijvoorbeeld 9-11. Blijkbaar is er een ticketje nog gevonden van iemand dat daar in de shops beneden, op het eerste verdiep, een boek heeft gekocht. In een van de bookstores dat daar was. En dat was... Een minuut of zoiets, of twee minuten voordat die vliegtuigen zijn ingekomen. Dat is ook zoiets van, leven was gewoon aan het gaan en iedereen in dat gebouw wist niet wat er vijf minuten later zou zijn. Wat voor insane, wereldschokkende ram dat er gebeurt. Dus als je over straat loopt, Of je zei ergens, je weet nooit wat er over vijf minuten gebeurd kan zijn. Oké, maar jij bijvoorbeeld, dat kun je niet bang maken, maar in weinig een shoppingcenter, je weet nooit wat er gaat gebeuren. Het is niet... Al veel meegemaakt. De World Trade Center van New York, maar... Nee, maar dat is... Dat is iets raars om bij stil te staan, van al die dingen. Het is altijd zo, de vijf minuten daarvoor was het leven zo gewoon. Ja, en nu is het... Tegendraad, helemaal honderd procent de andere richting, alles kapot. Dat is wel zo raar. Ja, ja. Ik heb een beste vriend, dat is een basketter, die een beetje gelijkaardig aan de situatie was tijdens die aanslagen in Zaventem. Ik denk dat die toekwamen terug van een Europese wedstrijd of zo. En ja, we rustigen naar buiten aan twijfelen en ineens beginnen die afspraken. Ik was heel ver weg van de. Oorspronkelijke ontploffing en die was helemaal ergens anders. Maar ook daar... Ja, dat is toch insane? Zeker als je dat dan overleeft, om daar nog over na te denken. Ik was letterlijk gewoon aan het wandelen. Ik kwam net terug van een trip. Keigelukkig. En hier is het zo dicht bij de dood. Ja, dat is waar. Dat is insane. Insane gegeven. Eng. Ja. België besefte die nacht wel dat een rampenbestrijding een gecoördineerde medische machine moest zijn. Iedereen wil altijd een schuldig aanwijzen bij zo'n tragedie. Maar wat als het systeem zelf de mazen in het wettelijk heeft gecreëerd? Hebben jullie een idee hoe dat juist liep toen in de tijd? Bedoel je? Juridisch. Wie dat de schuld was, wie niet. Hebben jullie een idee hoe dat nu is? Want dat komt zobiet ook. Ja, voor dat is er denk ik gewoon nergens neergeschreven van wie dat is. Securitychecks enzo, zal misschien niet gebeuren zelfs, of wel? Dat is securitybedoeling. Brandveiligheidchecks, dat misschien nu... De brandweer moet uw pand toch instorteren? Maar was dat toen al? Of is dat gebeurd daardoor? Misschien niet. Misschien dat dat niet de juiste benaming is, maar je hebt ook geen preventieadviseur. Dat is ook wel een ding. Dat is ook allemaal pas na deze voorvallen gebeurd. De juridische afwikkeling van dit dossier was een van de donkerste bladzijden van de Belgische justitie. Slachtoffers moesten jarenlang wachten op herkenning van wat er is gebeurd. In eerste instantie werd cateringmanager Luc Serré als zonnebok aangewezen, omdat hij blijkbaar nalatig was bij het zetten van die bomen. Is dat correct? Ik denk van, ja... Laat iedereen zijn. Kerstboom niet zo lang staan. Het was nieuwjaar, dan staan er toch nog veel kerstbomen. Dat mag nog wel, vind ik. Tot na januari. Dat was dus ook de twist. Het hotel had alle nodige attesten wel. En er was blijkbaar wel een keuring van de brandweer dat het gebouw in orde was. Maar inderdaad, de kerstvoorziening was niet onderworpen aan strenge regels zoals nu. Dus in het jaar 2000 is de luxerée ook vrijgesproken over de hele lijn, want er kon geen individuele schuld naar hem bewezen worden. Toen zal er nog geen regel zijn geweest van brandwerende bomen. Het gebouw is eigenlijk wel brandveilig, maar je brengt brandbaar materiaal naar binnen met die bomen of met vuurwerk. Voor de slachtoffers voelde dit natuurlijk als een mokerslag, want er was niemand die excuses ging aanbieden en er was enkele juridisch schouder ophalen. Het proces toonde toen heel hard aan dat de wetgeving totaal niet was aangepast aan deze Brandscenares, bijvoorbeeld. Hoe zit dat dan bij bijvoorbeeld de terroristische aanslag op Zaventem? Wie is daar de schuld? Is dat dan de... Terroristen, hè? Ja, sowieso. Maar ik bedoel, betaal, hè. Die worden dan wel voor terechtgesteld. Tuurlijk general Al-Qaeda. Wordt daar niet ook de blame gestoken dan op de overheid die dat had moeten kunnen voorkomen, zo'n ding? Dat soort dingen. Dat is moeilijk, denk ik. Dat is ook nog moeilijker om te bewijzen. Om een vonnis te hebben, moet je een bewijs hebben. Dat is waar. Dat is toch een beetje moeilijk. We zijn wel uit op het thema aan het gaan, maar dat is hetzelfde als tijdens die wedstrijd Zweden-België, dat er zoveel mensen zijn neergeschoten in Brussel. Wanneer is dat? Ik ben helemaal fout, maar dat was... Of wanneer Tidunen is ingestort in IJsseldrama. Nee, er is een aantal iets... Dat was in de metro's en zo. Nee, dat was in Brussel. Dat waren wel Zweden, inderdaad. Dat was iets met Zweden tijdens een voetbalwedstrijd. En dat er eigenlijk... Dat was volgens mij wel in België. En dat die mens die rondliep eigenlijk al keihard bekend stond op een lijst. Dat dat zowat in het archief ergens was beland. Maar dat hij eigenlijk... Opgepakt moest worden. Dat was ook zoiets. Dan vind ik ook dat daar de blame ook bij het gerecht zit. Dat was het moment, denk ik, dat de minister van Justitie, hoe noemt hij, met zijn ronde brilletje... Frank van den Broeke. Nee, dat is... Van de Open Vld, denk ik. Die met zijn ronde brilletje... Ik ken zo zijn kop voor mij al. ...Die door die situatie ontslag heeft genomen als minister. Dat kan wel, ja. Ook met Julie Van Espen. Dat was iemand die al gekend was voor verkrachtingen. Ze hadden vast moeten zitten op dat moment. Ze hadden gezegd dat ze geen plaats moesten laten, maar een voorwaardelijke scène. Dat ligt bij mij en de blame zeker een groot deel bij het gericht. Dus ja, bij deze... Ja, ergens is. Het wel... Misschien het departement dat zich daarmee bezighoudt, maar dat is moeilijk. Zonder een precedent is dat moeilijk. Inderdaad, na de Zwietelbrand is de manier waarop we naar verzekering en veiligheid kijken in België fundamenteel veranderd. Fundamenteel. Dat is de erfenis van de ramp die in België is gekomen. De belangrijkste les is de wet op de objectieve aansprakelijkheid. Voor Zwietel moest een slachtoffer bewijzen dat de uitbater in fout was, wat jaren kon duren voordat je je gelijk had en eventueel schadevergoedingen kreeg. Sindsdien is de ramp omgedraaid. Als er een brand uitbreekt in een publiek, de toegankelijke ruimte, is sowieso de uitbuiter automatisch aansprakelijk voor lichamelijke schade van de gasten. Waarschijnlijk als dat nadien ooit wel bewezen wordt dat er iemand vuur is komen maken, dan wordt dat wel weer. Maar de verzekering gaat direct uitbetalen. Dat die slachtoffers wel ook verder kunnen in hun verzorging. En daarna wordt er pas uit naar de schuldvraag gekeken. Ik op zich wel. Dat is een goeie manier. Zeker in een situatie als deze kan dat wel dingen zijn. Daarnaast zijn de brandvoorschriften voor decoratie in horeca nu draconisch. Dat is echt veranderd. Een kerkdogen kerstboom naast een kaars is tegenwoordig een reden voor de brandweer om een zaak ook direct te sluiten. Logisch. Die provinciecultuur is met bloed, zweet en tranen geschreven. Voor mij moeten er zelfs geen echte kaarsen meer zijn op een restaurant. Heel even daar ook niet meer, hè. Vaak heb je er gewoon toch zo van die lampen... Ja, heel vaak, ja. Mij boeit dat echt niet dat dat geen echte kaars is. Dan denk ik van, ja... T-lampjes, t-lichtjes zijn cheap, natuurlijk. Dat is zo kwaar. Ja. Vandaag staat een nieuw kantorencomplex op de plek van het hotel. Is daarmee de herinnering een beetje uitgewisten aan de drank? Aan de drank. Aan de drank. Dat het brent. Het is moeilijk dat je dat zegt. Het Zwittelgebouw zelf werd dus in 2004 gesloopt, nadat het jarenlang als zwart geblakerd karkas een pijnlijke herinnering was voor alle treinreizigers die naar Antwerpen Centraal gingen. Nu is het eigenlijk een moderne architectuur. Maar die lietekens blijven wel voor de overlevenden. Dus de brand was op het einde van de naïeve jaren 90, waarin op het vlak van versiering alles mocht. Maar het was dus een harde les tussen luxe en catastrofe, wat ik kan je keuren als je naar niks gekeken bent. Dus dat is wel belangrijk. Ik heb straks nog drie, maar ik heb nog twee andere dingen dat zijn gebeurd. Moet ik nog een stukje, Yorrick? Ja, maar ik ga het al klaarzetten. Dus deze is een van de grote branden in België. Toen ik dat zo aan het opzoeken was, kwamen er naar boven dat het de Big Three Fires of Belgium was. Dus er zijn drie grote branden. Na die invoering daar weinig van terug, met die benaming. Maar ik heb die andere twee branden ook opgezocht. En er is één brand bij waar ik denk ik al ooit een serie over heb gezien. Heb je een idee? Het is een beetje lang geleden. Het is in 1967. Nee, branden... Nee. Ik denk dat er een film of serie over is geweest. Het was wel een pak groter dan deze. De brand in de innovation. Ik heb er al iets van gehoord. Zegt dat wel iets? Op de Meir? Niks. Nee, niks. Dat zegt mij effectief ook iets. De brand in L'Innovation op 22 mei 1967 is de zwartste bladzijde in de Belgische brandgeschiedenis. Om te begrijpen waarom het zo'n catastrofe werd, moeten we kijken naar de opbouw van het gebouw en de tijd. Is dat zo'n innovatie die we nu nog kennen? Of is dat daar op de Meir? Nee, deze is in Brussel. Ah, oké. Maar dat is wel ook van... Ja, dat is Ino, bedoelde je. Ja? Nee, dat was wel van die keten. Dat zal wel. Dus het Warenhuis, ontworpen door Victor Horta in de Art Nouveau-stijl. Dat was eigenlijk het oorspronkelijke gebouw, maar nadien is dat verbouwd en verbouwd en verbouwd, waardoor het eigenlijk een dolof van luxe is geworden. Het centrale punt was een gigantisch atrium met een glazen koepel. Er zat een heel mooi lichtje, dat was heel knap. Tijdens de brent was er een schoorsteen en dat trok gewoon de vlammen en de verschrikkende lucht razendsnel naar overal in de hele dingen. Je kent dat wel. Het shoppingcenter heeft dat een beetje, maar dat is een open ruimte. Dat glas van boven springt en de lucht komt daar. Dat pakt in elke verdieping overal vlammen en rook. Dus bovendien was het gebouw modern ingericht met heel veel brandbare materialen. Denk maar aan synthetische stoffen, houten lambrisering en kilometers aan elektriciteitsbedrading die eigenlijk niet voorzien was op brand. Dat vind ik dan ook driktop. Die moeten ook allemaal brandveilig, isoleerd zijn. Dat was toen allemaal niet. Dus rond 13.20 uur merkte hij een personeelslid een kleine brent in een opslagplaats aan de eerste verdieping, vlakbij de afdeling kinderconfectie. We probeerden het vuur zelf eerst te blussen, zoals we ook allemaal moeten leren. Maar dat was te laat, want de hitte was al veel te groot. En ook toen de brent weer verwittigd werd, was dat al veel te laat. Binnen de tien minuten stond heel het gebouw in lichter lage. Het was blijkbaar een heel speciaal ding. Het was een Amerikaanse week, dus waarschijnlijk met veel promoties. Er zaten ook duizenden bezoekers. In de cafetaria op de hoogste verdieping, dat is in lunchgarden ook zo in de stad. Dat was de lunchgarden helemaal boven, in Inho. Maar hier zat ook... Ik weet niet of dat toen nog een lunchgarden was. Er waren honderden mensen aan het lunchen, die waren ingesloten door de rook. die dus via die centrale ding eenmaal omhoog schoot. Er was ook geen centraal alarmsysteem, want de luidsprekers vielen weg. Dus velen wisten pas dat er branden was. Dat was weggevallen. Velen wisten pas dat er branden was omdat ze de vlammen voor hen zagen. Zie je dat? De beelden van die dag staan in het collectieve geheugen van Brussel gegrift. Getuigen zagen mensen op vinsterbanken staan terwijl de vlammen, zoals jij zei, echter hun naar buiten schieten. Sommigen probeerden via de kroonlijsten naar de buurt te klimmen en de anderen sprongen naar beneden, omdat ze niet beter wisten. En die kwamen op de kassei van de Nieuwstraat uit. Ja, de brandweer kon wel met ladders bij sommige ramen bij, maar door de smalle straten en de enorme hieten konden ze bijna niks doen. Want als diezelfde ruiten aan de overkant springen, dan was het ook gevaarlijk. De officiële balans bleef steken op 251 doden. Dat is wel echt dingen. En blijkbaar is de identificatie daarvan een hele klus geweest, omdat echt velen gewoon as waren geworden. Dus ze wisten eigenlijk... Er zijn er meer, er zijn er minder. Ze wisten aan het eind niet meer hoeveel er waren. Heavy. Ja, die schok heeft wel geleid tot de witte brandveiligheid van 1968. En dat is nog altijd wel een grote basis van het Belgische bouwbesluit nu. Dus waarschijnlijk inderdaad, een gebouw moet aan die dingen nog altijd voldoende zijn. En dan hebben we de 6 en 1 van de 3, samen met het hotel. En dan hebben we nog deze, die is wel minder een... Brand zal ik zeggen, het is meer een explosie. De explosie in Gillingen, en dat is nog niet zo heel lang geleden, 2004. Het is raar dat dat mij niks zegt. Ja, dus dat is bij een gaan we. En dat was eigenlijk geen klassieke gebouwbrand, maar echt een industriële catastrofe van ongekende proporties. Dat is wel ook zot. Dus onder het industrieterrein van Gillingen liep welke aardgasleiding van Fluxis, met een diameter van een meter en een druk van 80 bar. Hebben jullie een idee hoeveel keer het de bar van een autoband is? Een autoband is al... Ja, 2,5 bar. Ze zeggen dat het ongeveer veertig keer een autoband is. Dat is gigantisch. Spannend. Enkele weken voor de ramp was er een leiding, waarschijnlijk licht beschadigd door een graafmachine, die bezig was met de bouw van een nieuwe fabriek voor het diamondboard. Hij begon door de enorme druk het metaal te scheuren en moeheid te krijgen. Dus op 30 juli was het moment dat het ging gebeuren. Rond acht uur ochtend werd er een heel zware gascheur gemerkt. gemeld, de brandweer van Aad, dat is blijkbaar in de buurt, kon terplaatsen en begonnen met het opstellen van een veiligheidszone rond het gebeuren. Maar terwijl de technici en hulpverleners overlegden wat ze gingen doen, begreep de leiding het eigenlijk. Dus is dat echt geëxplodeerd. De explosie was zo krachtig dat ze tot in Frankrijk op seismografen werden geregistreerd. Daar stond een vuurzuil die naar schatting 150 tot 200 meter de lucht inschoot. De stralingshitte was zo intens dat alles in een straal van honderden meters gewoon smolt. Het was echt een slagveld, dus de hulverleners die als eerste ter plaatse waren, stonden in die vuurlinie. Vijf brandweerleden en één politieagent hebben gewoon instant het leven gelaten. Die waren gewoon eigenlijk weg. What the fuck? De enorme hitte zorgde bij anderen voor thermische brandwonden. Mensen die honderden meters verderop stonden, kregen zelfs nog brandwonden door hen. Crazy. De ravage leek echt op een oorlogsgebied. Staal vervrongen, afgebrande autovrakken, echt een gigantische krater in de grond. Dat was wel eens zien. Dat heeft ook 24 levens geëist. ook heel veel is, 130 mensen met zware verminkingen overgebleven en sindsdien is bijvoorbeeld de wet er gekomen van het KLIMS systeem, kabels en leidingen informatie meldpunt, dat mensen dus van alles gaan graven, dat ze eigenlijk altijd eerst goedkeuring moeten vragen of informatie moeten opvragen van liggen hier leidingen of niet. Dat is grappig. We zijn recent naar de kant Uitse Heide geweest, net na een uur. En ik ben daar even gaan graven. Er is een padje en ik was aan het begin van het padje aan het wachten. Vrouwen en kinderen die veel trager zijn. En ik zag zo'n paal staan waar dat effectief op staat. En ik zei van, Bel, als je hier gaat graven, hier zit een gasleiding onder. Bel deze nummer. Je mag niet gegraven worden zonder dat die nummer eerst gebeld is. Of als er hier een teken van een lek is, deze talarennummer om te bellen. En ik dacht zo... Ik vind dat wel zot om te denken. En onder zo'n natuurgebied, als een kant-uit-zijde... Dat is de fucking gasleiding. Wat hij wil zeggen is dat dat ooit open is gelegd. Dat vind ik weer zot om te denken. Ik denk dat dat meer aan de zijkant loopt. Dat is makkelijker. Dan moeten die mensen hun eigendommen verstoren. Of op de straat beginnen te graven. Dat was gewoon zo in de bossen. Als ze gaan naar Rantou, is dat inderdaad easy. Goed, een paar triviaatjes. Trivia, trivia. Dat is heel angelijk. Niet per se trivia, maar gewoon nog wel zo wat dingen. Wist je dat er achter de schermen van de bewuste nacht in het suitelhotel toch wel wat dingen zijn gebeurd die bijna te bizar zijn om te geloven bij die brand? Dus, ene heeft bijvoorbeeld te maken met de wereldstel Lee Towers. Lee Towers was de ster van de avond en wist op miraculeuze wijze te ontkomen aan een vuurbal. Het verhaal gaat Dus dat is niet echt bevestigd op papier of zo, maar het verhaal gaat wel dat eenmaal hij buiten was, dat hij besefte dat zijn kostbare gouden microfoon nog binnen lag. En hij ook uit shock en uit religie die terug binnen is gaan halen. Oh, nee. Terwijl het brandde. Mat. Het toont aan hoe gedisoriënteerd mensen raken door te focussen op materiële zaken. En dan nog eens hun leven eruit geraakt. Wat een zot. Een ander bizar verhaal is dat de muzikant instinctief de koelcel is ingevlogen in de keuken. Dus hij is echt snel naar de keuken gegaan in de koelcel en heeft dat overleefd. Slim, maar er moet wel een klink aan de binnenkant zitten. Dan denk ik dat ik liever doodvries. Dat is een ding dat moet. Een grote koelcel moet een klink aan de binnenkant hebben. Toen moest niks. We hadden dat toch vroeger bij papa gekooklassen? Ja, dat was daar ook. Op zo'n drukknop van binnen. Ik heb nogal gehoord dat in een koelkast kruipen bij bepaalde dingen wel echt... Je hebt gewoon te veel Indiana Jones. Ik denk dat dat ook al de laatste was, in Welcome to Derry. Ja, ook dat ik niet in de koelkast was. Dat was ook in een koelkast. Was dat in een koelkast? Nee, dat was in een kist. Nee, dat was in een koelkast. Vooral in koelkasten van vroeger. Ja, met een lot of zo. Ja, effectief. Ook jaren 50. Die zullen waarschijnlijk meest vermelden met die koelkast. Waarschijnlijk. Dat is allemaal plastic nu. Even doorscrollen. Even doorstelen. Dat zit weer op zijn rails. Wisten jullie ook dat de brandweer na Swittel hun eigen materiaal volledig moest herzien? In de jaren 70 gebruikt men bij isolatie, bij de brand, vooral vloeibare napalm. De brandweer beschreef hoe brandend plastic van het plafond op hun pakken droopt. En sinds de Zwietelbrand hebben ze eigenlijk... Nieuwe pakken moeten laten, om te zien dat het daar tegen kan. Maar ook inderdaad, hebben ze moeten zien dat in gebouwen en zo ook, zijn al die regels daar rond ook veranderd. Dus inderdaad dat die druppels en zo, dat dat ook niet meer kon gebeuren. Maar blijkbaar is die chemische stank van al die stoffen die toen verbranden, bijbranden, een geur die ze allemaal nooit meer zijn vergeten. Ik had het geloven. Zoals je dat zou zeggen. Dan heb ik nog een stukje over de objectieve aansprakelijkheid. Dat is misschien nog een beetje een saai stuk, maar inderdaad, voor 19... Het wetboek 760. Goeie pitch. Het is een klein stukje, maar voor 1994 moest je zwaargewonden soms tien jaar wachten op een proces om je medische facturen te betalen. Oké. Moest je dat zelf eerst betalen, of is dat gewoon openstaande facturen? Zelf betalen, denk ik. Fuck. En als je dat weet, als je Suse Brenton heet, dan is dat lang in de kliniek liggen, denk ik. Nu heeft dat ervoor gezorgd dat de verzekering dat eerst betaalt, ongeacht wie de fout heeft gemaakt. Dat zorgt ervoor dat de juridische druk bij de getroffenen weg is. Hoe dan ook, de verzekering betaalt wel als Nadine toch bij iemand anders komt. Het is wel betaald. Ik kan me voorstellen. Bovendien heeft ook de slachtofferorganisatie FITES de weg naar de erkenning van PTSD. Vroeger verwees men eigenlijk... Dat is wel zot. Als je zoiets hebt meegemaakt, ben je blij dat je het overleefd hebt. Dat was het. Wees een man. Stop. Maar nu is het... Voilà, dus inderdaad. Maar nu heeft die organisatie ervoor gezorgd dat als er zoiets gebeurt, dat er instant psychologische begeleiding is. Of toch bij heel veel stukken van de zorg, bij zo'n dingen, dat er begeleiding is. Want Zwittel was de eerste keer dat België een collectief trauma op die schaal heeft meegemaakt. Of toch één van de eerste keren. Dus... Je krijgt nu ook vaak veel slechtofferhulp. Dat wordt altijd gevraagd. Als ik op het werk soms een bepaalde crisis meemaak en er moet politieinterventie zijn, dan vragen ze vaak of ik iets aan slechtofferhulp wil. Ik heb dat bij mij op het werk al gehad met een liefzaak. Het is van mijn fiets gevallen en. Ik heb dat wel gebruikt. Ik heb een podcast, ik kan er genoeg over babbelen. Dat was het. Ik weet niet hoe we erin zijn opgekomen. Ik weet dat dat is gebeurd, ik wist dat al. Ik vond dat wel heel interessant. Een stukje geschiedenis van mijn eigen bodem. Dat vind ik ook wel altijd interessant. Dat is leuk. En ook wel zot. Stel je voor, dat het allemaal nooit was gebeurd. Hoe had het dan nu geweest? Zelfs in de moderne tijd waren dat. Dan dingen dat... Ja, of is dat... Van een ander land heb je dan. Misschien een rampuur opgepikt. Maar kijk naar Zwitserland. Was dat onvermijdelijk dat dat ooit ging gebeuren? Dat kan ook wel. Ja, dat sowieso, denk ik. Maar als je ziet, in Zwitserland gebeuren nog wel brandbare... product op het plafond, nooduitgangen geblokkeerd, trappen geblokkeerd. Daar hebben we het nog niet echt over gehad. Dat hij veel te weinig inspecties kreeg. Ja, dat proberen ze daar nu op te steken. Het was dat hij maar één keer om de twee jaar een inspectie had gekregen, terwijl hij eigenlijk om de zes maanden of zo had moeten gebeuren. Ja, en ook die dingen die aan het plafond hangen, dat was gewoon... Dat is van Isumo. Ja, dat is brandbaar. Dat is raar, want dat is gewoon... Dat is geluidsisolatie, maar dat zal ook. Volgens normen moeten brandwerend zijn. Dat bestaat gewoon keihard, zo'n brandweer, dat je gewoon een ellemeur tekent en dat schiet gewoon niemand. En die hadden gewoon cutting costs en je zegt van nee, doe de cheape versie maar, die wel brandbaar is. Maar dat was het wel. Dat was wel. Je ziet die video's, je ziet letterlijk dat die vlam daar tegenkomt en dat dat in brand schiet. En keiveel geluidstechnici die dan een studio hebben, zeggen van, ja, dat is gewoon cheap materiaal, want je hebt brandbaar dingen. En hier in onze studio hangt dat vol, dat krijg je niet in brand. Als je het filmpje ziet, heb je een compliqué tegen zo'n ding. Je krijgt gewoon niet in brand. Hoe snel dat dan wel zit, is het nooit afgekeurd. Dat is waarschijnlijk tussen zo'n dingen erbij gestoken. Ja, maar dat is dan... Als je dan die eigenaren ziet, zien ze dan ook wel weer zo... Die niet heel goed met de regelgevingen en de wetgevingen... Ze steken het heel hard op dat vuurwerk indoors. Ja, op die serveers, als het gestorven is, steken ze het ook heel hard. Die ene die dat blijkt aan te steken, is gestorven zelf. Als dat vuurwerk rondloopt, steken ze het daar aan. Maar ik denk dat... Ja, nee, want... Dat is dan gemakkelijk. Dat kan best als je establishment... Hoeveel concerten... Indoors. Hebben geen vuurwerk zelfs. En vuur onstage. Want die zalen zijn daar gewoon voor uitgerust dat daar niet in brand kan schieten. Dat is niet dat... Ja, ook het. Rijdpersoneel dat ermee omgaat natuurlijk. Dat ook natuurlijk. Maar ik denk, als u... Uw zaak daar een beetje voor zeker is voorzien, denk ik dat dat nog wel kan, want in elke discotheek doen ze dat. Met zo van die champagnebuckets met vuurspringers in. Zelfs als je gewoon verjaard en ze komen met een taart. Het feit dat dit gebeurt, omdat dat tegen zo'n ding komt, dat gewoon megabrandbaar was, dat is gewoon omdat dat niet gecheckt is geweest en dat dat niet door een brandveiligheidscheck is gegaan. Ja, die zullen nu ook wel aanscherpen in Zwitserland. Waarschijnlijk zullen ze daar veel strenger op horen, niet alleen in Zwitserland. Bij ons zijn ze in de firma ook... Vanuit Albertijn is daar ook de normige actie ondernomen. Vooral die feestjes in de magazijn. Extra bonus gelanceerd. Maar ja, ik vond het een mooie... Creepy wel. Mooi gezien. Een aanvulling op wat daar is gebeurd. Ik denk dat dat de ergste manier is om dood te gaan. Dat is één van de ergste manieren. Het is heel pijnlijk. Je moet de kans hebben dat je al verstikt. Ja, blijkbaar heb je ook al weleens gehoord dat je iemand moet hopen. Die mensen voelen meestal niet dat ze verbranden. Dat je door die rook onwel wordt. En als je of zo snel verbrandt dat je zenuwen gewoon... snel wegbranden en dan voelt het ook niet meer. Maar ook niet leuk. Of gewoon hopen dat het niet gebeurt. Of gewoon hopen dat het niet gebeurt. Kijk wat doemdingers dat wij zijn. Nee, dat zou ik niet doen. Ik zou wel realistisch blijven. Ik ga wel dood. Ik wil gewoon zo comfortabel mogelijk. Erik. Ik vind inderdaad wel zot van die eigenaars dat nooddeuren op slot zijn. Dat vind ik wel heel... Dat was echt de vraag. Ja, blijkbaar wel. Ja, waarschijnlijk. En dan kan ik weer inkomen... Het was iets van een personeelsingang die op slot was, denk ik. Maar heel vaak is dat ook een nooddeur. Bij ons is een personeelsingang ook een nooddeur. Met mijn knop gaat die... Dat is met magneet. Op arm is dat rechtopen. Of er zijn mensen langs die kant binnengekomen en hebben die... Snap je? En was dat een discotheek, met inkom? En was dat zo van, ah ja, die deur, daar komen wel wat mensen binnen. Maar dan zou je inderdaad een inspectie moeten hebben, dat hij ook zegt, oh, hier mag geen slot op die deur zitten. Die eigenaars hebben dat op slot gedaan, omdat daar mensen binnenkwamen langs daar, en die wilden gewoon geen geld missen. Het gaat allemaal over geld. Ja, ja, dat is sowieso. Dat is gewoon zielig. En dan gebeurt zoiets, en dan ja... Schande. Was het goed? Ja, wel deprimerend. Dat was goed. Leuk. Goed gedaan. Wel goed. Goed gedaan, Swanzy. Swanza Panza. Vond jij het goed? Ik vond het zeker goed. All right. Op naar wat leukere dingen. Ik kan hem ook live doen. Superleuk, want we zijn aan het opnemen nu. We zijn nu ondertussen een uurtje bezig. Maar we hebben een berichtje gehad tijdens dat we bezig waren. Ik zie het. Is er een Patreon bijgekomen? Dat zou zat zijn. All right. Ik ga gewoon zijn mail... Hij heeft zelfs een hele mail gestuurd naar ons. Ik ga het gewoon even voorlezen. Dat vind ik heel leuk. Van Sven. stuurt. Hey gasten, als eerste zou ik willen zeggen dat ik jullie podcast echt de max vind. Ik leer veel dingen bij dankzij jullie en elke keer lig ik in een deuk van het lachen. Het is alsof ik met mijn maten samen zit en uren zit te lullen. Echt de max. Natuurlijk mogen jullie mij nu ook noemen in de podcast, want ja, ik ben officieel Patreon. Alleen mijn achternaam moet je niet vermelden, want ze spreken die toch altijd verkeerd uit. Heb ik de achternaam gezegd? Nee, bij deze geen achternaam. Ik wil jullie podcast graag steunen, want hier zit enorm veel potentieel in. Als je zo verder doet, dan worden jullie nog groter. Eindelijk bewestiging van iemand. Eindelijk. Zalig. PS, ik ben een entrepreneur die al een paar jaar in West-Vlaanderen woont. Ik kan jullie zeggen dat ze jullie al tot hier kennen. Het is trouwens een West-Vlaming die jullie podcast heeft aanbevolen. Die terzijde. Doe zo voort en go, go, go, boys. Mooi. De groeten van Sven. Sven, je zat er straks nog niet bij, omdat je net nadat we de Patreons hebben gedaan, je je geabonneerd hebt. Maar bij deze, een aardig bedankt. Ik zit er nog bij. En een vernoeming. Dus je zit er wel bij. Echt leuk. Ik zal lachen. Leuk bericht. Daar doen we het voor. Niet voor het geld, maar voor die berichten. Beetje voor het geld. Ook wel, dank je wel. All right. Hebben we nog? Nu superveel. We gaan eens kijken. En anders gaan we naar ons nieuwtje. Ik heb toch dingen gezien, man. Ik weet niet of mijn ding aan het flashen is of zo. Wat gebeurt er? Oei. Hebben we een... We hebben de post niet gedaan, denk ik. Nee? Nee, de post is niet doorgekomen. Of ligt dat aan mij? Het is doorgestort? Het ligt aan mij, Geert. Shit. Maar als ik daarop duw, dan zie ik niks. Ah, nu wel. Ja, nee, maar dan... Poemer. Ja, kijk, dan heeft er nog niemand iets gestuurd, maar het is oké. Maar ik heb toch dingen gezien. Ja, ja, maar we hebben dingen gekregen. Ik heb ook wel geen posts van ons gezien. Ik heb... Wat? Heb jij echt een verhaal gepost? Ja. Dat staat er bij mij ook ertussen. Ik heb nog... We hebben een paar dingetjes. Jens en Jules kunnen we nog voorlezen. Het duurde bij mij ook even. Het lag niet alleen aan mij. Het lag niet alleen aan mij. Doe maar eentje van... Misschien doe jij van Jens. Jens hebben we toch? Nee, niet die Jens. André Jens. Hey boys, aanvullende quizvraag op aflevering 242 Otto die vastzat in Noord-Korea. Welke excentrieke Amerikaanse basketballlegende zorgde voor de ontmoeting tussen Trump en Kim Jong-un? Rotman. Oh. Ik denk dat ook, ja. Rotman. De enigste extensrieke basketballegenaar die ik ken. Wie is dat? De Rotman. Dat is altijd zijn haarkleur. Die is van de mille. Dennis Rotman, ja. Met Michael Jordan en... Hoe noem je die ander nu weer? Je wordt zo met drie toppers in je... Ik kan niet piepen. De basketter bezocht meerdere malen Noord-Korea en bouwde tussen pot en pint een ingebant. Op met Kim Jong-un. Open de foto om het antwoord terecht te komen. We weten niet wie dat is, maar dat zegt mij ook wel iets. Dennis Rodman. Dat zegt mij ook wel iets. Dat is misschien wel eens leuk, dat jij gewoon eens tegen de volgende keer of de week daarna is op zoek naar wat hij daar heeft gedaan. Ik vind dat inderdaad wel... Is dat nog altijd gaande? En wat heeft... Allee... Ja. Die heeft de ontmoeting tussen Trump en Noord-Korea geregeld. Ja. Dat is toch weird? Dat zou raar zijn. Dat is toch zot? Ja. Ja, vind ik goed. Interessant. Merci, Jens. Bedankt. Zie je? Update van buitenaf. Jules heeft ook nog iets gestuurd. Hey, misschien een tip voor een onderwerp. Eens over oudere series of zo van vroeger, van onze kindertijd. Ik ga je al meegeven, Jules. Als je teruggaat naar de aflevering... Eén van de eerste afleveringen, Nostalgie. Dan hebben we het over series uit onze kindertijd. Alita en de boomhut. Dat komt daar bijvoorbeeld in. Ja, effectief. Maar dat waren echt kinderseries toen. Ik zeg altijd tegen Alexander dat hij het moet hebben over... Maar hij wil dat nooit doen. Superboeiend onderwerp over het verschil van de evolutie van de zorg. Omdat ik zelf een assortie leende. Omdat dat vroeger zo was. Segregatie was dat ze alles apart zetten. Ik denk dat segregatie het woord is. Dat ze iedereen in zotte huizen steken omdat ze geen deel uit mochten maken van de maatschappij. Waar dat nu tegenovergesteld is, is dat ze integratie doen. Integratie is niet... Ze proberen alles samen meer te krijgen. Herintegreren. Ze zijn vrij om hetzelfde te komen doen. Dat is ook een feit, hè. Kijk, hij moet Hare Krishna doen. Ja, maar dat is voor een speciaal moment. Ja, ze heeft al vier jaar of zo. Ik probeer al twee jaar een Hare Krishna te strikken om dat te komen zeggen. Dat zou ook goed zijn. Kennen jullie een Hare Krishna? Elke week op een zakje nootjes, maar ze wil niet komen. Maar er lopen wel meer van die zekke pindanootjes rond. Ja, dat is waar. Je hebt al elke keer gezegd wanneer dat... Maar waarom dat is, dat heb je nog nooit opgezongen. En dan zeg je Hare Krishna. Gooi dat eens in een Chachapiti. Gooi dat eens in een Chachapiti. Mijn deep research zijn op voor deze maand. Het is wel voor volgende maand. Je hebt net een maand, bijna. Jules stuurt nog of over skiën of de Efteling. Want over skiën of de Efteling wil ik rustig zelf eens vertellen. Kunnen we misschien regelen? Ja, dat kan geregeld worden. Dat zijn de dingen. Dan kunnen we Gerrit Verhulst als mede-dingen-uitnodiger om over Popsalaan te vertellen. Ja, een beetje een battle. Dan kopt hij misschien onze podcast in en zo op. Dat is ook geen goed idee. Waarom niet? Als we goed betaald hadden, mogen we dat blijven doen. Zijn huis kwijt. Nee, dat krijg je in een studio. Dan moeten ze dat nabouwen helemaal. Maar niet in een studio. Dat zouden de brolhuren erbij zijn. Dat niemand dat weet en ineens in dit jaar doen we zo... We hebben een vrachtwagen. Nee, ik weet nog beter. Dat zou een mooie ding zijn als we ooit voor een kastaar genomineerd zijn. Mooie video's die we aan het opnemen in onze studio. De camera wegpandelen en ineens in een studio terechtkomen. Dat is exact waar dat was. Ik heb de castaars eraan gebonden. Ik vond het jammer dat we niet genomineerd waren. Ja, ik heb nog gestuurd. Ik heb je gezegd dat we niet meededen. Maar dat is eigenlijk ook al uitgevoeld met de telling. Jullie zijn niet welkom. Jullie zijn al gedisqualificeerd. Hebben jullie extra doelen deze jaar voor de podcast? Jullie zijn toch elk jaar wel mee met de Podcast Awards? Of wat was dat? Allee. We mogen niet meer. We mogen niet meer. Nee, dat weten we niet. Daar hebben we het een paar weken geleden over gehad. Ik denk niet dat we daar nog welkom zijn. Maar ik wil wel... Sowieso... Ik weet het niet. Maar sowieso een podcastfestival. Dat zou leuk zijn. Of ergens... Of ergens... Maar niet... Want we hebben onze eigen liveshow. Dat willen we ook nog eens doen. Maar ergens op een festival of op een ding waar dat zo... Ik weet niet waar, maar dat niet per se gelinkt is aan ons, wel iets gaan doen voor een publiek dat ons misschien totaal nog niet kent. Dat zou ik heel interessant vinden. Het is geen idee om zo wat andere bevriende podcasts te brainstormen om een soort eigen podcastfestival te maken? Het indie podcastfestival. Dat zou echt cool zijn. Ik wil dat wel, maar niet doen. Dat is het enige wat mij weer houdt. Ja, voor de life was dat al zo'n gedoe. Je doet het dan samen met andere partners. En de rolverdeling. Eerst iets ergens anders. Als externe partners een keer kunnen deelnemen, dan trekt dat zelfs. Je kunt dus ook nog altijd... Als er al iets bestaat, dat bedoel ik, wij kunnen daar een stukje... Bos hier ook cliché. Dat is nog altijd niet gevraagd, om een live podcast te komen brengen, maar we willen nog altijd... Maar zoiets, ergens... Onk kan ze altijd. Nog boeken voor op firma's, een podcast te komen doen. Wij praten over uw bedrijf. Een talk gaan geven in een bedrijf, dat is eigenlijk ook zo. Amai. Wij lezen ons in in uw bedrijf en wij doen daar een podcast over. En wij doen daar een gestector over. Dat is echt nog wel een goeie ding. Dat is een keynote speaker, maar wij. Doen gewoon een podcast over uw bedrijf. En wij zitten daar en we babbelen en we doen interactie met het publiek en dat is dan dat bedrijf. Dat zou nog wel kunnen. Maar ja, niet bijzonder. Wil je ons op je bedrijfsfeestje? We hebben binnenkort onze eerste kwartaal. Dan gaan we nog wat brainstorming eten. Volgende week zeker. Ja, het gaat toch snel zijn. En dan is er nog iemand die we keihard moeten bedanken. Bedanken. Want er heeft een luisteraar voor ons iets geregeld. Oh ja. We zijn er al even mee aan het wabbelen, maar het is een beetje afgeklopt dit weekend. Ja, het was een goeie meeting. Goeie sesh. Maar nee, we willen Seppe. Seppe. Seppe bedanken. Seppe... Zou ik zijn achternaam mogen zeggen? Ik denk dat wel, ik was bezoek aan hem. Bedanken. Nee. Seppe Van, maar dat wel. Dat ga ik wel zeggen. Vliegschool ULM. Goedsenhoven. Waarvoor staat ULM eigenlijk? Dat moet ik eens vragen misschien. Het is de luchtvaartmaatschappij. Ik ken wel iets met luchtvaartmaatschappij. Maatschappij, dat lijkt me zot. Maar die heeft iets geregeld voor ons. Die is vrijwilliger, denk ik dat ze zijn. Een luchtvaartlichtcoach. Die heeft ons allemaal een cheque van 50.000 euro gegeven om vlieglessen te gaan volgen. We worden piloot. Ik pak een Boeing. Maar een paar weken terug zeiden we wat zijn onze kinderdromen en dan is het erover gegaan. Vooral Stéphan zei... Stéphan en mijn boy. Kunnen niet zoveel doen in de lucht. Wat? Zijn kinderdroom echt wel was vliegen in een vliegtuig en wij hebben ook wel gezegd dat het wel heel cool zou zijn als ze zoiets zouden kunnen doen. En die heeft dat gehoord en heeft gezegd... Ik heb contacten. Ik ga eens horen bij ons vliegveld of je dat niet kunt komen doen in ruil voor een speciale aflevering. En dan zei ik uiteraard, want dat is mega interessant ook, alles wat daar rond zit, rond een vliegschool, rond hoe leerden vliegen, ook geschiedenis van vliegen. Kun jij gewoon hier in Vlaanderen een vliegbrevet... Is dat een vliegbrevet? Dat is kut, ja. Vliegbrevet halen om met een Boeing 747 te gaan vliegen? Dat weten we niet. We gaan het vragen. Maar wij gaan ergens in de voorzomer, in de lente, wanneer het zomeruur is gepasseerd en het wat warmer buiten is. Dan is er ook gewoon meer licht. Mogen wij een keer gaan vliegen? Gaan wij mee vliegen? Gaan wij daar ook een speciale aflevering met de instructeurs van daar opnemen? Dus als je nu al vragen hebt, en je denkt aan vragen dat je hebt... Hoe zit dat? Een vliegtuig? Hoe kan dat in de lucht blijven zonder dat dat aan beneden valt? Ik weet het nog niet. Wel even één ding afspreken, dat we allemaal in een pilootuitzichtje gaan met zo'n aviatorbril. Ja, met zo'n leren jas, met zo'n pas. Of iedereen zegt zo'n character inderdaad. En kunnen wij niet drie van die aviatorbrils met Wabliefteru Uw Logo bestellen? Met zo'n leren vrachtje met zo'n teddypluis van binnen. Ja, zoiets. We gaan dat doen, dus dat is een special dat er gaat aankomen, waar we ook een keer gaan kunnen vliegen en dat we dat ook allemaal kunnen opnemen, onze ervaring daarmee. Ik weet dat ik heel veel bang heb. Ik weet dat ik een loopinger doe. Dat is de schroef, daar hebben we. Ook wat problemen mee. Wij gaan in synchroon vliegen, zo. En dan zo, ik zo, en jij ondersteboven. Ik zat erboven bij. Top Gun-style. Maar zie, we doen dat niet voor niks. We gaan niet gewoon daar gaan vliegen. We gaan niet gewoon... Ook wel. Er zit ook iets in voor ons wat heel leuk is, maar we gaan daar ook die speciale aflevering opnemen. Vliegschool Goedsenhoven, nog eens vernoemen. Maar bij tienen was het zeker. Hopla, bij tienen inderdaad ongeveer. Ja, keileuk hé. Als er nog mensen zijn die zoiets kunnen regelen... Ah, maar er was toch nog iets geweest? Wij maken content hé, want die content... Jullie mogen ons eigenlijk als spoelfoto's gebruiken. Ja, effectief, ook zo van... We willen die mannen eens iets zot laten doen dat niemand van ons wil doen. Moeten de wc's nog gecast worden, Alexander? Was er nog iemand die nog iets had gestuurd? Dat kan. We gaan het bekijken voor de volgende keer. Maar het zegt mij iets. Het zegt mij iets. We zullen ze weer terugzien. Heb je het zot ook? Wij willen ook eens een varken melken, hè. Een varken? Een varken melken. Een varken melken. Maar bedankt, Sipo. Bedankt. Dat is wel echt heel vet. Kijk, de mogelijkheden. Als je zo begin in een bv bent, dan kom je toch zo... Op je petten. Allee. Hebben jullie die uitnodiging van de kassaars niet gehad? Nee, wij niet, maar ze hebben maar één iemand gestuurd. Dat is dat. Ze zijn ook een smaakvrouw geworden. Die van achter de schermen hebben altijd veel plaats. Ik vond dat wel heel goed met uw outfit van de ruwlijn. Ik heb het ook gezien. Ik moet eerlijk zeggen, ze doen wel echt hun... Maar ja, het is hun dayjob ook. Ze doen wel echt hun best. Dat kunnen wij niet doen, want wij hebben allemaal nog een gewone job. En ik denk, als we deze zouden doen als job, dat het nog niet zou kunnen. Dat is waar. Om eerlijk te zijn. Toch bedankt, jij luisteraar, dat je luistert naar ons. Dit was het voor deze week. Vond je het leuk, Roderick? Ik vond het altijd leuk. Altijd. Ja, de vorige keer ook, maar nu ook. Maar nu ook. Dat vond er al minder op. Jij als broer kun jij hem wel echt op z'n plaats zetten. Heeft hij z'n best gedaan? Ik denk voor de eerste keer terug... Nee, het was de tweede keer terug. Neem het in achting. Tweede keer al, hè. Hij gebruikt ook veel AI. Het was goed. Het was boeiend. Het was iets... Er komt een maar. Maar wie gebruikt dat tegenwoordig niet, denk ik? Wij ook. En voor Nanatez... Dat denken wij altijd. Nanatez is het moeilijk om onderwerpen die heel boeiend zijn te zoeken of ze. Heel boeiend te maken... En een put is alweer uitgeput. Dat moet je wel zeggen. Verrassend onderwerp. Leuk, hè. Dat is belangrijk. Eigenlijk is dat al 50% van het werk. Uw onderwerp, een goed onderwerp vinden en niet over die verkeersborden. Dat blijft echt terugkomen. Sorry, ik moet nog eens terugluisteren. Hij blijft terugkomen, maar hij wil toch zeggen dat het iets betekent. Optisch blijven hangen. Dat is zeker. Ik heb wel gehoord dat er een vraag is naar een... Ik vond dat lachen om te doen. Niet om te luisteren, maar om te doen. Met die quiz op tijd en zo. Ik vond dat goed. Wat denk je? Het blijft gewoon een goeie om aan te halen. Al bij al. Dat komt elke keer. Veel kijkers worden erbij. Ja, maar ja, kijk. Je hebt hem geen ideeën. Het is wel een cult-aflevering. Ja, dat wel. Het is OG. Het is een beetje zoals... Oh, hi, Mark. Die dingen die door de kamer... Het is zo slecht afgekomen. Kultclassic. Maar goed gedaan, Zwartje. Volgende week is het terug aan mij en ik ga het hebben over een van mijn grootste idolen. Het zal wel een filmregisseur zijn. Kijk. Steven Spielberg. Kijk. We zullen zien. Komt hij van Avatar? James Cameron? We zullen zien. Zullen we zien. Zijn gezicht geeft nog niet veel weer. Ik heb zoveel idolen. Christophe is ook wel een groot idool van Yorrick. Ik zag jullie eerst al bij Van Haneke. Die zag je... Oké, dat was het voor deze week. Ik zie iets voor mij, een poster op zijn kamer. En zo je outfit ook. Ik zie zo wit, zo helemaal. Zoals mijn helden, Christophe. O, dat is... Goeie verbeelding. Ik zal je tanden ook laten bleachen. En je anus. Knip dat. Nee, ik ga dat draad knippen en aan je mens sturen. Op Instagram. Hier. En over jou. Wil jij gast zijn? Hij zou negeren de laatste twee seconden. Voilà, dat is een goed knopje om te eindigen. Bedankt voor het erbij te zijn, Roderick. Ik was binnen zo'n half uur. Ik was er niet alleen, ik was er ook met Stephan. Ik was er ook met Alexander. Ik was er ook met Roderick. En volgende week zijn we er weer. Bedankt. Salut. Hoe lang was het eigenlijk? Een kwartiertje.