103 - De vreemde diefstal van de Wereldbeker!
Door Yorrick • 16 april 2023
Over deze aflevering
De huidige FIFA wereldbeker is elk WK zeer begeerd, maar zijn voorganger wint de match door slachtoffer te zijn van een classic heist!
Inhoud
De gestolen Wereldbeker: Een verhaal vol complotten en een hondse held
De FIFA Wereldbeker, zoals we die nu kennen, is een begeerde prijs. Maar wist je dat er een voorganger was, de Jules Rimet trofee, die het middelpunt was van een van de meest bizarre diefstallen in de sportgeschiedenis? Deze originele Wereldbeker, vernoemd naar de toenmalige FIFA-voorzitter en versierd met de Griekse godin van de overwinning, Niké, had een bewogen leven nog voordat hij überhaupt gestolen werd. Zo overleefde hij de Tweede Wereldoorlog door verstopt te worden in een schoenendoos onder een bed in Italië, om te voorkomen dat de nazi's hem te pakken kregen. Maar in 1966 zou de trofee minder geluk hebben.
De bizarre diefstal in Londen
In 1966 was Engeland gastheer van het WK. Ter promotie stond de Jules Rimet trofee tentoongesteld in de Methodist Church Central Hall in Westminster, Londen. Op een rustige zondagochtend, terwijl het gebouw open was voor kerkdiensten, werd de beker gestolen uit een vitrine die was afgesloten met een simpel hangslot. Wat de diefstal zo verbazingwekkend maakte, was de eenvoud: de dader schroefde gewoon de deurhendel los om binnen te komen. De politie startte een grootschalig onderzoek. Kort daarna ontving Joe Mears, de voorzitter van de Engelse voetbalbond (FA), een losgeldbrief. De dief, die zich 'Jackson' noemde, eiste 15.000 pond en dreigde de beker te smelten als de politie werd ingelicht. De brief bevatte het deksel van de trofee als bewijs, zodat duidelijk was dat 'Jackson' de echte beker had.
Ondanks de waarschuwingen schakelde Mears de politie in. Een ingenieus plan werd opgezet: inspecteur Buggy deed zich voor als Mears’ assistent en ging met nepgeld naar de ontmoeting. De dief, Edward Batcheley genaamd, werd achtervolgd door de straten van Londen en uiteindelijk gearresteerd. Eén probleem: de beker was nog steeds zoek. Batcheley beweerde slechts een tussenpersoon te zijn voor een mysterieuze 'Pool'. De zoektocht ging verder en de spanning steeg. Precies een week na de diefstal deed zich een wonder voor: Dave Corbett en zijn hond Pickles vonden de beker, gewikkeld in krantenpapier, bij een geparkeerde auto in Zuid-Londen. Pickles werd een nationale held en Dave ontving 6.000 pond (vandaag de dag ruim 100.000 euro). Batcheley kreeg twee jaar cel, maar de echte dief bleef onbekend. Pas in 2018 onthulde de neef van Sidney Cugulere dat zijn oom, een Britse crimineel, de beker had gestolen. Sidney was echter uit op waardevolle postzegels en had de voetbaltrofee per toeval meegenomen, waarna hij hem in een bosje had verstopt.
Een beker met geheimen
Het verhaal van de Jules Rimet trofee zou nog vreemder worden. Uit angst dat de gestolen beker nooit meer zou opduiken, had de FA in het geheim een replica laten maken door zilversmid George Byrd – zonder medeweten van de FIFA, die dergelijke kopieën verbood. Toen Engeland de Wereldbekerfinale won, liep het team met de echte trofee over het veld. Maar in de kleedkamer voerde een politieagent een listige truc uit: hij wisselde de echte beker om voor de replica. Niemand, inclusief de spelers, had het door. De echte trofee werd vier jaar lang veilig opgeborgen.
In 1970, toen Brazilië de beker voor de derde keer won en hem permanent mocht houden, ontvingen ze de echte Jules Rimet trofee. De replica bleef in het bezit van George Byrd. Echter, Brazilië's claim dat zelfs hun dieven de beker niet zouden stelen, bleek profetisch. In 1983 werd de trofee opnieuw gestolen in Brazilië en dit keer werd hij nooit meer teruggevonden. Men vermoedt dat hij is omgesmolten, ondanks dat hij grotendeels uit zilver bestond en als intact object veel waardevoller was.
Jaren later, in 1997, veilde de familie van de inmiddels overleden George Byrd de replica. Tot ieders verbazing bracht de kopie meer dan 250.000 pond op. De koper was niemand minder dan de FIFA zelf! Zij geloofden dat er een kleine kans bestond dat deze versie de echte was, en dat Engeland destijds de replica aan Brazilië had gegeven. Bij grondig onderzoek bleek het echter wel degelijk om de replica te gaan, wat betekende dat de FIFA een kwart miljoen pond had uitgegeven aan een namaakexemplaar dat zij zelf nooit hadden goedgekeurd. Een waardig slotstuk van een ongelofelijk verhaal.