Transcript
Automatisch gegenereerd transcript — vrij te citeren met bronvermelding naar wabliefteru.be.
Hey, ik ben Yorrick en dit is Wabliefteru? Een podcast waarin wij interessante dingen opzoeken en vertellen aan elkaar. Ik ben hier niet alleen. Ik ben hier ook met... Stephan. Alexander. En met... Nathaniel. Ja, dubba 3.0. 3.0. Ja. Welkom terug, Nathaniel. Ik ben terug. Ik vond het vorige keer zo leuk dat je toch eens zou terugkomen. Ja, na lang zagen mocht ik nog eens terugkomen. Na lang zagen en ook omdat Maarten er deze keer niet kan bij zijn. Hij is op verlof. We zitten in Center Parcs met zijn vrouw en kinderen. Hoe durft ze? Ze verdrinken in een kiddiepool, waarschijnlijk. Genieten van Maarten. Er zijn kinderen op hem aan het springen. Kijk, jammer voor hem, want hij mist een supergoed onderwerp deze week. Ik ben wel benieuwd. Maar dat is toch al nu? Het begint al. Ik dacht ook van... Jij hebt een onderwerp voor een keer gehoord van Alexander. Eentje van Stephan. En nu eentje van jou, dus dat kan ik kiezen. Dan kun jij beoordelen welk was het beste. We weten allemaal dat dat vandaar was. Ik zou voor hem zeggen dat het van Yorrick Benger was. Ik support Alexander, hè. Die broederliefde. Dat vind ik schoon. Ken jij niet? Nee, ik heb geen broer. Zo is het er leeg. Soms. Goed, we gaan beginnen met de update zoals altijd. Updates! Update van de week. Er zijn er updates, jongens. Er is er eentje. Twee mensen die eigenlijk wat hetzelfde hebben gezegd. Mr. Goose, dus iets over het baggerbedrijf, waar ik het over heb gehad, bij de Burj Khalifa. Dat de firma Jan Denul is uit Aalst. Jan Denul, dat is eigenlijk wel een vreemde naam. Mr. Goose. En deze fans... Eefje was het zeker? Des Enfants. Ah, Des Enfants. Is een vent. Dat ziet er wel totaal niet Frans uit, die naam. Het is toch? Hey gasten, even een weetje. De bijgroep uit België die in Dubai grote contracten geeft, is Jan Denul. Het Nieuwe Zotte Museum in Cairo, met uiterst complexe constructie, wordt ook uitgevoerd door de Belgische firma Basics. Ik vraag me eigenlijk iets af. Nathaniel, toen jullie jong waren, moest je dan ook zo'n nieuwjaarsbrieven voorlezen en deed Alexander dat dan ook met die emotie, dat hij nu die dingen voorlezen? We hebben dat nooit gedaan. We hebben dat nooit gedaan. Nee, we deden dat niet. Dat was straf. Bij ons in de familie zat het er zo niet echt in. Maar ik ben altijd wel goed geweest in voorlezen. Dat hoorden we. Al zijn ze supergoed in voorlezen. Ook die haperingen daartussen, die zijn goed. Voorlezen en zingen, dat is mijn ding. Brandy Moakum. Weet ik niet. Heb jij al een filmpje gezien? Van Smash Mouth. Dat een Smash Mouth all-star van Smash Mouth zingt. Jawel. Heb je dat gezien? Ja, ik heb dat gezien. Dat is een van onze all-time best, denk ik. Instant classic. Ja, echt wel goed. Goed. Oké, dat was een goeie... Nee, moeten we er nog iets op zeggen? Bedankt voor die info. Goeie aanvulling. Ik denk dat er veel aan te vullen valt bij je onderwerp. Dat is al lang geleden. En nu ineens... Nu komt het ineens naar boven. Nee, ik vond het een goeie onderwerp. Bedankt. Goed. Ik zeg dat nu, want het is aan mij. Ik heb een stevig onderwerp. Moeten wij dat nog doen? Ja, tuurlijk. Tuurlijk. Dat is een groot update. We hebben hier in ons midden iets toegestuurd gekregen. Och nee. Ja, pak het maar. We hebben er lang op moeten wachten. We hebben een pakje toegestuurd gekregen. Ja, ik weet niet... Laat het zien aan de camera. Misschien is er beeld, misschien niet. Het schijnt ging er ook een lang briefje bij zitten. Briefje of brief? Het begint met een briefje waarop staat, speciaal voor jullie honderdste aflevering, een doos vol stro. Geniet ervan. Misschien zit er toch wel ergens tussen dat stro ook een kleine award. Jullie eerste prijs misschien? Ik ben heel benieuwd. Yorrick, misschien mag jij al de brief lezen. Ik moet er al genoeg voor lezen. Misschien Nathaniel. Dat vind ik wel leuk. Kan hij zijn monotone... Oei, oei, oei. Nathaniel is Nederlands, hij moet dat goed kunnen. De druk wordt wel heel hoog gelegd nu. Yorrick, Maarten, Alexander en Stephan. En Nathaniel. Vandaag ook Nathaniel. Nog eens gefeliciteerd met jullie honderdste aflevering. Om deze mijlpaal te vieren, heb ik een award voor jullie gemaakt. Het is volledig met de hand gemaakt, maar ik moet eerlijk zijn dat het er niet uitziet als een Rembrandt. Ik moet toegeven dat ik de afgelopen tijd in de grootste achtbaan van mijn leven zat en dat heeft mijn creativiteit een beetje aangetast. Maar hé, het gaat toch om het gebaar? Zeker. Het is mijn manier om jullie te bedanken voor de fantastische, grappige podcast die jullie maken. Jullie maken mijn dag altijd goed met jullie boeiende, onnozele en vooral grappige onderwerpen. Ik heb altijd het gevoel dat ik met een stel maten zit te praten en dat is precies wat ik nodig heb in deze tijd. Dat is wel mooi. Ik vind dat heel mooi al. Dat waren nog maar de eerste twee alinezen. Van twaalf. Jullie hebben een unieke manier om zware onderwerpen lichter te maken en de lichte onderwerpen nog lichter. Jullie humor en persoonlijkheden stralen door de microfoon. Ik kijk al uit naar de volgende afleveringen. Bedankt dat jullie elke keer weer mijn dag weten op te vrolijken. Misschien kan ik tegen de tijd dat jullie de 200e aflevering bereiken een award maken die er niet uitziet alsof hij door een dronken eekhoorn is gemaakt. En raad eens wie mij heeft geholpen met deze brief. De buurvrouw. de burenvrouw of Chet GPT. Juist, ja. Onze trouwe assistent Chet GPT. En volgens deze hoogtechnologische wondermachine zijn jullie het volgende. Yorrick, hij heeft een hart van goud, maar soms denk je dat hij zijn hersenen op de luchthaven heeft achtergelaten. Toen hij beweerde dat een vliegtuig 4000 kilometer hoog vliegt, wisten we dat we ons zorgen moesten maken over deze geografische kennis. Maar we houden van hem, ondanks zijn kleine onaukeurigheden. Stephan is de wijsneus die alles weet, behalve hoe je zijn naam spelt. Maarten is de grappenmaker die ervoor zorgt dat je niet kunt stoppen met lachen en soms met huilen. Alexander is de techneut die het allemaal voor elkaar krijgt, zelfs als hij eruitziet alsof hij het niet doet. Dat is ook al waar. Dit zijn dus niet mijn woorden, maar ik vond ze wel hilarisch. Ja, dat is wel grappig. En I love Gaston. Wat een cutie. Ik hoop dat de award jullie bevalt. Hij is een beetje schots en scheef, maar dat past perfect bij de gezellige chaos van jullie podcast. Hopelijk vinden jullie het toch een mooie prijs, ondanks de vertraging. Again, jullie zijn de max. Groetjes, Galina. Ja. Oh, dat is echt heel mooi. Dat is echt... We moeten in kou rennen. Prachtig. Wow. What the fuck? Dat is supercool. Dat is kei-nice gedaan. Supernice. Wacht, kan je zien of je dat... Dan kunnen we achter Nathaniel zitten op dat scherm. Als ik het zo hou, kan je het beste zien. Heel mooi. Ja, top gedaan. Echt cool. Verdiend. En een mooie, mooie brief. Als je daar naast je lamp zit, dan gaan we dat ook zien. Ja? Ja, maar ik kniep het nog wel bij het beeld. Zit jij het ergens? Het is wel een mooi plekje hier. Ik zou denken bij Nathaniel. Ja, maar die kerstrijk moet opgeschoven worden. Ja, we zullen het tijdelijk daar zitten en de volgende keer eens checken. Dat is wel supernice. Bedankt. Superleuk. Heel knap. Onze eigen soort van castaar, voilà. Ja. We moeten dat niet hebben, een castaar. Wij hebben dit. Je gaat er constant op kunnen zien. Dat is wel echt nice. Cool. Kun jij een beetje gewoon opzij? Bedankt, Galina, van ons allemaal. Het is heel mooi. Alright, dan gaan we eens beginnen met ons onderwerp van deze week. Jongens, zonder te zeggen wat het is, mocht je deze beschrijven. Een man die de wereld vasthoudt. Of een vrouw. Een hand. Een vrouw die in het goud... Een bol in het goud. Een bol is een trofee. Het is een trofee. Het is iets wat heel veel mensen willen hebben. Het is iets wat heel veel mensen... Dit zijn wat tips, zodat de luisteraar ook een beetje kan meegokken. Nu gaan we het gewoon prijsgeven. Nathaniel, wat is het? De wereldbeker. De wereldbeker. Ik heb dat ooit gehad in Den Haag. Echt? Ooit ergens gekregen, ja. Ik heb dat toch... Ja, en ik heb die doorgegeven aan iemand. Echt? Jij had dat al? Die stond bij ons en wij hadden nog een prijs nodig om door te geven aan iemand. En wie dan? Dat vind ik zo grappig. Ja, met zo'n chrysostomos. De laatste honderd dagen op school. Ik heb dat echt heel lang achter je te zoeken. Ik had het wel goed geweest om het nu te kunnen doen. Het is inderdaad de FIFA-wereldbeker, in 1974 ontworpen door de Italiaanse kunstenaar Silvio Gazzaniga. Het is een van de meest iconische prijzen in de sportgeschiedenis. Maar dit is niet de eerste wereldbekertrofee die er bestaat. We mogen nu deze beschrijven. Precies een dame met haar vleugels, met haar armen omhoog. Zo'n blauw marmeren vleugel. En die vleugels vormen precies een schild of een kelk. Ja, een beker of een kelk. Ja, heel goed. Het ziet er iets Grieks uit. Weet jij dat? Of is dat een gok? Nee, ik weet het niet. Het is wel ook een lekkere geschiedenis. Het is de Jules Rimet trofee. Dat was de oorspronkelijke wereldbeker. Wisten jullie dat? Nee. Echt? Niemand weet dat? Ik wist zelfs niet dat er meerdere waren. Jullie wisten niet dat er voor deze cup nog een andere was? Waarschijnlijk was er nog een andere. We hebben het over nagedacht. Alexander, spoiler. Nee, dat is niet waar. Nooit over nagedacht. Dat is ook niet iets waar je direct over nadenkt als je mij bent. Nee, dat is niet waar. Jij ligt er wakker van. Ik heb vorige keer geteased dat ik het over sport ging hebben. Verrassing. Echt hé. Had ik al verwacht dat ik het hierover ging doen. Je wilt het niet laten raten. Ik heb één keer nog een beker gezien. Ik heb nog niet gezegd waarover. Jij kent hem niet, want je weet waarschijnlijk iets anders. Waarschijnlijk, ja. De Jules Rimet-trofee was de oorspronkelijke wereldbeker bij de start van het toernooi. De trofee is vernoemd naar de FIFA-voorzitter uit die tijd. Naar de wat? FIFA. Nee, je zei het anders. De FIFA. Dat gaat nog heel veel gebeuren. De FIFA. Voor wat staat FIFA? Dat komt zobiet, Alexander. Ik zal het aan jou vragen, dat is goed. De trofee is ontworpen door Abel Lafleur en gemaakt van zilver met goud bekleed op een achthoekige basis van de edelsteen lapis lazuli. Door Adèle. Abel. Abel. Heel goed. De trofee was 35 centimeter hoog en woog 3,8 kilogram. En de beker zelf is een tienzijdige cup, gedragen door Nike, de Griekse godin van de overwinning. Ik was daar nog aan het denken. Nike. Nike of Nike. Lekker. Nee, hoe wordt dat uitgesproken? Niké? Niké, toch? Het Grieks is… Nou, oké. Voor mij is het Nike. Ze zeggen soms ook Nike, van Amerika. Nike, ja ja. Waar is Nike? Ik denk Amerikaans, zeggen ze. Ik dacht dat het Nike was. Ja, wij zeggen Nike. Ik dacht Nike. Het is Nike. Amerikaans zeggen ze Nike. Nike. Ja. Nike. Nike. Misschien wel. Jongens, ergens in de loop der jaren is er iets raars gebeurd met die trofee. Hebben jullie een kokje? Wat? Hij is afgebroken. Stol. Afgebroken. Stol! Wat? Afgebroken, ja. Tien! Ik wist dat er zoveel ging komen. Het is al vroeg. Ik ga nog niet een prijs geven. Ik ga eerst een klein beetje geschiedenis over de wereldbeker geven. Waarvoor staat de FIFA, Alexander? Ik heb de UEFA in mijn weetje. Ik heb eigenlijk geen flauw idee. Iemand had dat ook geschreven? Ik denk International Football Association, maar ik weet niet waar de eerste F van staat. De eerste F. Het is begonnen in Frankrijk. Fédération Internationale... Maar dan weet ik niet wat de tweede F is. Voetbal. Ah, voetbal. Voila, dank u. Je hebt het allemaal gezegd. Of gemengd. Fédération Internationale de Football Association. Ik had nog vragen over welke taal. Het is eigenlijk heel raar, want het is in het Frans, Fédération Internationale, en dan de Football Association. Dus Football Association is dan in het Engels. Maar dat is ook raar. Dus dat is een mix van twee. Ik vond dat heel raar. Je bent Football Association. Iemand een idee hoe lang de FIFA al bestaat? Ik blijf FIFA zeggen, jongens. Waar zit jij FIFA? Omdat ik dat zo heb geoefend. Ik heb niet gestudeerd. Dus dat is vanaf nu FIFA. Ik weet dat de UEFA ergens in 1955 of zo is ontstaan. Dus dat zal er voordat nog wel zijn. Ik heb wel een stukje van die documentaire op Netflix gezien. Maar... Is er een documentaire op Netflix? Zonder dat... Ja, van corruptie, denk ik. Daar ga ik het niet over hebben. Maar ja, verpleegd. Spijtig. Nee, ik heb echt geen zwaspijn. 1887. Later, denk ik. Dat is wel heel vroeg. Ik zeg 1920. Jij een goksje? 1935. De FIFA, het internationale bestuursorgaan van de voetbal, is opgericht in Parijs op 21 mei 1904. Alexander, denk je? Wat sta jij? 87. Ja, nog dichterbij. De organisatie werd opgericht om toezicht te houden op de coördinatie van de internationale voetbal en om samenwerkingen tussen landen te bevorderen. De oprichters van de FIFA waren België, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Spanje, Zweden en Zwitserland. Er is nog een groot voetballend land dat er ontbreekt waarvan je wel zou denken dat die er van het begin bij zaten. Europees, of... Ja, technisch... Frankrijk, gezegd? Ja, Frankrijk, heb ik gezegd. Technisch niet meer Engeland, hè. Voilà. Je maakte het mij wel moeilijk met die vraag. Europees? Ja. Nee. Ja, inderdaad. Maar in 1906, dus twee jaar later, voegde de U.K. U.K. U.K. U.K. Wat U.K.? Het V.K., ook de FIFA. Het eerste grote toernooi van de FIFA, het Olympische voetbaltoernooi, vond plaats in 1908. Maar de behoefte aan een op zichzelf staande competitie leidde tot de oprichting van het FIFA Wereldkampioenschap. Deze competitie is uitgegroeid tot het meest prestigieuze en bekeken voetbalevenement ter wereld, dat om de vier jaar gehouden wordt. Dat wisten jullie al. Dat is zeer zeker. Het meest bekeken voetbalevenement ter wereld, is dat niet de Superbowl? Voetbal. Voetballen, niet voetballen. Ah, voetbal. Ik dacht in het algemeen... Gast, waar ging je nou over? Nee, ik had het verstaan. Ik dacht het sportevenement. Het grootst, meest bekeken... De Superbowl wordt sowieso meer bekeken, denk ik. Ik denk dat niet. Niet als de Wereldbeker. Dat is ook wel fotograaf. De Wereldbeker, dat is letterlijk... Ook Amerika kijkt naar de Wereldbeker. Zuid-Amerika. De hele wereld kijkt naar de Superbowl. De Superbowl is alleen Amerika. Ik heb Rihanna zien optreden. Dat is echt alleen Amerika. We zien wat hij ook in Nippleslip deed, zoals Giant Jax. We hebben toegankelijk iets te drinken. Typisch. Ik denk eigenlijk niet. Ik ben er zeker van dat Superbowl minder is. Mag ik het even opzoeken? Niet nu. Houd dat voor een weetje voor de volgende keer. Ik heb echt nog megaveel. Let op. Hebben jullie een idee waar en wanneer de eerste editie van het WK werd gehouden? Ik zou zeggen Engeland. Ik zit nog altijd met de Superboy in mijn hoofd. Amerika. Of Frankrijk. Ze zeggen toch altijd dat voetbal coming home is? België. België. Een voorvechter van voetbal is alleen een België. België. België? Nee, niet België. Ook niet Engeland. Frankrijk. Ook niet Frankrijk. Duitsland. Nee, nee, nee. Nederland. Denemarken. Spijnen. Dat ga ik niet raden. Italië. Timbuktu. Dat is al dichter in de beurt. De eerste editie van de... Japan. Je moet ons dat even raden. China. Rusland. Australië. Portugal. Zeg me eerder wanneer. Zwitserland. Zeg me wanneer. Nepal. België. Dat is geen fucking jaar. De eerste keer. De eerste keer. Ik heb ook nog een eer nodig. 1914. Ik zeg 19... Nee joh, dat was oorlog. Goeie begin. Goeie vraag. Was het voor de Eerste Wereldoorlog of na de Eerste Wereldoorlog? Ik zeg na de Eerste Wereldoorlog of na de Eerste Wereldoorlog. Ik zeg na de Eerste Wereldoorlog. Of 1912 misschien. Ofwel voor de Tweede Wereldoorlog, ofwel daarna. Wat zeg je dat? Dat is de Eerste Wereldoorlog. Ah ja. 19. Ik ben zelf al niet meer mee. 22. Dus jij zegt... 1912. 12, 22 en... 14, denk ik. 18, 13. Nee. Ik ga het zeggen waar het ook is. Of wil je dat ook nog wat landen roepen? De eerste editie van de FIFA... Tjechië. ...van de FIFA Wereldbeker. Het werelds meest prestigieuze voetbaltoernooi vond plaats in 1930. O, maar dat is laat. Ja, echt. Uruguay, een kleine natie in Zuid-Amerika, werd gekozen als gastland. Wie bedenkt dat? Maar ergens ook wel logisch. Ook al een groot en goed... Maar toen, in die tijd... Het werd gekozen als gastland, vooral vanwege hun opmerkelijke succes... Speelt Suárez er ook al bij? Zeg, kalm. In het internationale voetbal. Suárez senior. En ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van hun eerste grondwet. Waar ligt Uruguay? Hier staat Zuid-Amerika. Dat kan. Hier staat Zuid-Amerika. Dat zou niet beter zijn. Ik denk dat het Chinese uur vijf kilometer is. Ik vertrouw niks van mijn eigen geografische kennis. Ik lees het hier gewoon. Gok je wie de winnaar was van dat WK? Duitsland. Frankrijk. Engeland. Frankrijk. Spanje. Nederland. België. Uruguay. Uruguay. Hoe raar is dat? Uruguay was ook de winnaar van de twee voorgaande Olympische toernooien. Die hadden twee keer dat al gewonnen. Die voetbal was heel sterk. Zeg maar. Oké. Die bijten ook de mensen in Europa. Suárez. Dat kent Yorrick allemaal niet, je bestemt daarmee, hij verstaat dat niet. Ik was echt aan het denken, bedoel jij kanipalen of zo? Ja, precies. Amazonen of zo? Jij hebt dat niet opgezocht? Nee. Of Uruguay? Nee. Nee. All right. Moeten we het uitleggen. Deze was genoeg background. Ik dacht dat je ging zeggen dat deze genoeg was. Early night. Nu komt er wat mysterieuze fun. Ik ben geschreven. Jongens, in 1966 vond de Wereldbeker plaats in Engeland. Deze was ook de eerste keer dat het WK in Engeland gehouden werd. 1966. Laat. Ja, maar kijk. Op de ochtend van zondag 20 maart 1966, rond kwart na elf, werd een man door een zwarte taxi afgezet bij de Methodist Church Central Hall in Westminster, Londen, waar de wereldbeker te zien was ter promotie van het toernooi. Hij werd beschreven als iemand van 30, 40 jaar oud, ongeveer 1,80 meter, met een zwarte regenjas en zwart vettig haar. De trofee was opgesloten in een vitrine in een hal op de eerste verdieping, terwijl de ingang van de hal was afgesloten met een hangslot aan een ketting die door beide deurhendels ging. Dat was zo'n deur die je kon opendoen. Verticale hendels, daar een ketting rond, hangslot eraan. De tentoonstelling was die dag gesloten, maar het gebouw was nog wel open voor kerkdiensten. Twee bewakers waren in een kantoor gestationeerd naast de hal met de trofee, terwijl twee anderen beneden op een tentoonstelling van kostbare postzegels basten, die ongeveer drie miljoen pond van waarde hadden. Allemaal samen getaxeerd, zeggen ze. De Jules Rimet werd zonder rechtstreeks toezicht in de afgesloten kast gelaten omdat het een relatief rustige ochtend was. Een van de bewakers controleerde de tofee om elf uur ochtends nog en zag dat deze nog steeds op de sokkel in de kast stond. 25 minuten later zag een van de bewakers de man die door de taxichauffeur was afgezet met zijn rug naar hem toe telefoneren. Rond twaalf uur wisselde de bewaker van dienst en toen hij de hal passeerde waar de beker werd bewaard, zag hij dat de sokkel waar de tofee had moeten staan helemaal leeg was. Het kleine hangslotje aan de vitrine was ook afgebroken. Tom-tom-tom. Tom-tom-tom. Tom-tom-tom. Tom-tom-tom. Jongens, het is een heist. Ik voel het. Hebben jullie ooit gehoord van de wereldbeker heist? Nee. Alleen de greatest heist in historie. Is dat die Netflix-documentaire? Ja, die is goed. Ik heb daar een onderwerp over gedaan. The greatest art heist. Ja, die. Kei-spannend. Ja, dat is wel goed. Hij heeft de helft van de documentaire gezien en dan vertelt hoe dat ging. In het begin heb ik de andere helft aangevuld. Ja, dat is goed. We kunnen dat ook nog eens aanhalen. Misschien is het interessanter dan dit. Oké, we zullen zien. Ik ben benieuwd. Jij bent wel gepikt. Goed gedaan. Een beetje een heistboy. Ik vind dat altijd leuk. In een paar minuten tijd was het ondenkbare gebeurd. De wereldbeker was gestolen. Politie en rechercheurs... Ik kan dat niet uitkrijgen. Rechercheurs. Rechercheurs. De man van de recherche. Zwermden vrijwel onmiddellijk na het alarm over het gebouw wanhopig op zoek naar een teken van de trofee die hun door de voetbalwereld was toevertrouwd. Maar er was geen spoor van de Jules Rimet te bespeuren. Ach nee. Hij is gone. Bij het onderzoek van de plaatseliekt ontdekte de... Oh my god. Rechercheur. De politie. Dat een van de miletten. De flikken. Wie heeft de mol gezien? Fletten. Fletten. Fletten. Deze was onze mol-talk voor deze aflevering. Ze ontdekten dat een van de metalen plaatjes van de deurhendel die naar de hal leidde, was losgeschroefd. Dat betekende dat ze de volledige deurhendel van de deur hadden gehaald en het hangslot in de ketting waarmee de kamer was beveiligd, totaal nutteloos was geworden. Dus ze hadden gewoon... De klink hangt vast aan de deur met, ik denk, acht vijsjes. Ze hebben die losgeschroefd en ze waren binnen. Ja. En niemand ziet dat die worden losgevijst. Nee, het was keirustig. Op elf uur op een zondagochtend. Dan zie je dat het te herder is. Niemand heeft het gezien. Dat is het Loes, mannen. Dat vind ik heel grappig. Ik denk dat we nog veel te weten hebben. Er komen nog rare dingen. Ik ben benieuwd. Later meer. Acht kleine schroefjes en een klein hangslotje waar alles wat de dief ervan weerhield zich toegang te verschaffen tot de meest prestigieuze trofee in de voetbalsport. De detectives probeerden snel zoveel mogelijk informatie te verzamelen bij getuigen, waaronder een vrouw die naar de kerk ging voor zondagschool. Wij zeker niet. Zondag was school toe. Dat is echt een ding. Heb jij überhaupt school gedaan? Half. Omgekeerd blijven zitten in de kleuterklas. Ik zit daar nog. Zondag is dat zelfs een ding in België? Ik weet dat niet. Ik heb nooit goed gezeten. Kan er iemand dat gedoopt is dat zeggen? Wij zijn wel gedoopt. En jij hebt je communie ook gedaan. En dan heeft hij een fiets gekregen. En jij niks. Ik heb dat niet gedaan. En jij hebt ook niks gekregen. Ik heb geen lintenfeest gehad. Ook geen fiets. Ik heb niks gekregen. Zo'n cd-speler, amai. Ik ook van iemand. Ook van een lintenfeest. Cool. Ik ben een foto'sfan. Dus die vrouw zag om elf uur een man wachten bij de toiletten net buiten de tentoonstellingsruimte waar de trofee werd bewaard. Ze vertelde dat ze hem in de acht jaar dat ze naar de kerk ging nog nooit had gezien en dat ze niet zeker wist op wie hij wachtte omdat er niemand in de toiletten was. In tegenstelling tot de vorige persoon die door de bewaker aan de telefoon werd gezien, had deze man grijs, terugwijkend haar en droeg hij een lichte overhuisjas met sjaal. De andere had een zwarte wegenjas. De beschrijvingen van deze twee mannen waren zeer verschillend, wat suggereert dat er een tweede verdachte kan zijn geweest die heeft geholpen bij de overval. We hebben al twee dieven. Jeetje. We gaan het hier ontsuifen. Ik verwacht van jullie detectieve werk. We zijn een echte rechercheur. Het nieuws haalde de volgende dag de voorpagina's. Met journalisten over de hele wereld die verslag deden van de ongelooflijke diefstal van de wereldbeker. De internationale reactie was ziedend. De Braziliaanse FA was woedend op de Engelsen en zei dat het in hun land nooit zou gebeuren, omdat daar zelfs de dieven te veel van voetbal houden om zoiets te doen. Oké, we hebben veel dieven, maar die gaan dat niet pingen. Ze houden van voetbal. They love soccer more than stealing shit. Ja, echt. Deze was niet de eerste keer dat er op die beker werd gejaagd, want de trofee was al in de jaren 40, tijdens de Tweede Wereldoorlog, aan diefstal ontsnapt. Is er maar één? Ja, één exemplaar. Op die beker. Ik denk dat die misschien twee of drie hebben. Zo'n nep exemplaar. Later meer. Adolf Hitler had zijn mannen bij het begin van het conflict strikte bevelen gegeven om de wereldbeker terug te halen, die op dat moment in de handen was van de Italiaanse vicevoorzitter van de FIFA, Ottorino Barassi. Toen de nazi's zijn huis in Italië binnenvielen, slaagde hij de beker in een schoenendoos onder zijn bed te verstoppen om te voorkomen dat hij in hun handen zou vallen. maar deze keer had, spijtig genoeg, de beker minder geluk gehad. Dat is echt gewoon in een schoenendoos onder iemand zijn bed gelegen heel de Tweede Wereldoorlog. Zalig. Nice. Stel, jullie hebben de wereldbeker gestolen. Wat doet het er dan mee? Wat zijn de next steps? Het is zilver met goud verguld. Laat het smelten. Laat het smelten of zo. Een verzamelaar verkopen. Hoeveel was de waarde? Drie miljoen? Nee, dat waren die postzegels. Dat is uniek. Ja, dat is uniek. Er komt nog wat over waarde ervan op de handen. De waarde aan zilver. Voor een verzamelaar is dat wel veel waard. Zou jij dat graag op je kast hebben staan? Ja, dat is een heel goede vraag. Ik denk dat het een heel goede vraag is. Ik denk dat het een heel goede vraag is. Ik denk dat het een heel goede vraag is. Ik denk dat het een heel goede vraag is. ruilmiddel gebruiken om vrij te geraken. Zoals met de hijst? Vrij of gewoon voor geld. Ik zou het nog graver gevonden hebben mochten die een aantal replica's in de plaats hebben gezet dat na zo'n 20-30 jaar die replica wordt gebruikt en de persoon na 20-30 jaar beseft dat het niet echt een beker is. Het smaakt van toetenfruit. Dat zou zo goed geweest zijn. Nee, dat hebben ze niet gedaan. Er kwam een losgeldbriefje. Ergens wel. De meest logische zet is, denk ik. Want als je het briefje hoort... Ja, oké. Beste Joe, wie dat Joe is, vertel ik straks na het briefje. Ongetwijfeld bekijk je met grote bezorgdheid naar het verlies van de wereldbeker. Voor mij is het slechts het zoveelste stukje goud, dus als je hem terug wilt zien, stel ik voor dat je doet wat ik zeg en mijn instructies volgt. Ten eerste, als de pers of de politie hiervan op de hoogte wordt gesteld, gaat de beker in de smeltoven. Toegegeven? Wat dat? Zeg het eens. De nijper is wel heel vaak voor Nathan. Je ziet zo enkel zijn hoofd. Weet je wat dat erg is? Dat is heel erg. Je moet het meer zo houden dan. Nee, het is goed dat je dat zegt. Ik zeg het nu gewoon zo toevallig. Wat is het dan? Dan ga ik het zo houden. Dat is beter. Oké. Dan kan ik het ook beter zien. Dan zie je uw face wel minder. Wat vind je mooier? Wat vinden de mensen mooier? Het is goed, het is goed. Zo is het goed. Klasse. Oké. Het is goed dat je dat optrekt. Of gewoon een kleinere iPad. Hij is wel heel aanwezig. Toch iets waar hij de grootste zin in heeft. Oké, dus als pers en politie worden ingelicht, dan gaat hij in de smeltoren. Toegegeven, ik krijg maar een fractie van het geld dat ik wil, maar jij verliest de beker voor altijd. Dat is omdat die met goud verguld is en niet massief goud is. Dus dat is niet dat dat mega veel waard is als je dat laat omsmelten. Maar als u bereid bent met 15.000 pond te betalen in briefjes van 5 en 1 pond, krijgt u uw beker terug en bent u tevreden en de rest van de wereld ook. Als u hiermee akkoord gaat, volg dan deze instructies. Zet in de persoonlijke column van de Evening News van donderdag, bereid om zaken te doen, getekend Joe. Ik benadruk nogmaals dat dit bekertje groot voor mij is en ik herhaal, ik informeer geen pers of politie. Het zou erg jammer zijn om deze beker te verniedigen, gezien zijn grote geschiedenis en de schoonheid die hij afbeeldt. Als ik donderdag of uiterlijk vrijdag niets van u hoor, neem ik aan dat er één is voor de oven. Getekend Jackson. Voilà. Maar 15.000 pond is niet superveel eigenlijk. Later meer daarover, Nathaniel. Je laat ons in spanning afwachten. Ja, ja, ja. Teaser. Die brief was dus ontvangen door Joe Mears, de voorzitter van de FA. Wat is de FA, Alexander? Dat is ook iets... De FA. Als je denkt, waarvoor kan dat staan? Mindervie. Letterlijk, mindervie. Wat is dat? Football Association. De Football Association is eigenlijk de FIFA van Engeland. Dat is de oudste voetbalorganisatie die er te bestaan is. Prolekjes. Geen idee wat dat in België is. Een voetbalbond. Ja, dat zal dat worden. En in Engeland heb je de FA Cup. De F.E. is de oudste voetbalorganisatie ter wereld, dus die zijn wel echt begonnen met dat organiseren op clubschaal en zo. Ik zeg het, ik had eerst heel veel achtergrondinformatie gezocht, maar mijn onderwerp was echt al 13 pagina's. Dus ik heb heel veel geschrapt, omdat ik dacht, dit gaat niet lukken. All right, dus de FA, samen met een pakje... Die brief heeft hem samengekregen met een pakje met het deksel van de Jules Rimet trofee. Daar zat een deksel, waaruit bleek dat de zogenoemde Jackson de real deal was. Ondanks de waarschuwingen om niet naar de politie te gaan, nam Mears contact op met inspecteur Buggy. Buggy, ken je dat? Om hem op de hoogte te stellen van het losgeld. Wetende dat dit hun enige kans kon zijn om de gestolen goederen terug te krijgen en de verantwoordelijke dief te pakken, begon de politie snel een plan te bedenken om deze mysterieuze Jackson te vangen. Nu komt het. Het is echt een shitshow. Ik vind dit zo... Kom dan maar terug. Kom dan maar terug. We hebben het al vergeten. Vertel het, want wij willen ook... Ik ga even in spanning gaan. Na de break. Na deze boodschap. Cue de liftmuziek. Op donderdag 24 maart, toen de trofee al vier dagen vermist was, plaatste Mears in opdracht van de politie de advertentie in de Evening News. Buggy nam contact op met een bank om nep losgeld te creëren uit bundeltjes blankopapier met van boven en onderkant echte biljetten. En dat dan in een koffer gestoken. Classic. Echt zoals in de films. Het eerste briefje echt, de eerste paar. Dat vind ik heel grappig. In de verwachting dat Jackson de volgende dag contact zou opnemen met Mears, begon de politie zijn telefoon af te luisteren. In afwachting van het telefoontje. Mears was bedlederig, dus hij was chique, vanwege een hartkwaal die door de stress was verergerd. Dus zijn vrouw Betty nam de telefoon op en legde dan uit dat hij niet aan de deal kon deelnemen, maar in plaats daarvan zou Jackson zaken moeten doen met Mears' assistent, Mr. McPhee. En die was natuurlijk in werkelijkheid wie, Nathaniel? Mag ik de vraag doorgeven? Alexander. Inspector Buggy. Inspector Buggy. Heel goed, heel goed. Tijdens hun gesprek vroeg Jackson aan McPhee dan naar zijn uiterlijk en leeftijd en hij sprak zijn verbazing uit over McPhee's werkelijke leeftijd, aangezien Betty in het voorgaande gespreksje had gezegd dat hij een veel jongere kerel was. Maar Jackson liet het gelukkig uiteindelijk varen toen Buggy zei dat Betty hem gewoon flatteerde. Dat is al bekend door de man vallen tijdens een telefoon. Dat vind ik echt al heel risky. Ja. Jackson droeg McPhee dan op om hem te ontmoeten in Battersea Park en legde uit hoe hij in en uit de auto moest stappen om zijn komst aan te geven. waarbij hij waarschuwde voor eventuele trucs en plannetjes. Dus no funny business, want anders is het gedaan. In de oven. In de oven. If you do this, in the oven. If you do this, in the oven. Kort na het telefoontje ging Buggy met de valse 15.000 pond naar Battersea Park en volgde de instructies van de dief op. Jackson naderde de auto en maakte contact met Buggy, die zich nog steeds voordeed als McPhee natuurlijk, en eiste het geld te zien al voor eens verder te gaan. Buggy opende de aktentas en onthulde alleen de bovenste laag echt geld. Zonder de rest te controleren was Jackson tevreden. En hoeveel echt geld zit er dan in? Dat hebben ze niet opgeschreven, maar als het de bovenste laag is... Dat gaat echt niet veel zijn. Waar was ik? Hij stapte in de auto en vertelde aan Buggy dat hij hem naar een andere locatie zou brengen om de wereldbeker op te halen. Dus stap mee in de auto en we gaan naar de gezinnerij. Dus beide gingen op weg door Londen om de beker op te halen. Maar hoe ongemakkelijk moet dat zijn met twee mensen in de auto? Maar Buggy was niet alleen, want de hele reis werden ze gevolgd door leden van de politie in een busje. Dat is echt zoals in een fucking film, ik weet het niet. Dat is echt gebeurd, hè. Dat is echt gebeurd. Geschiedenis. Geschiedenis. Mooi, hè. Gekkert. Ik ben een gekkert. Tijdens de rit knoopte Jackson een licht gesprek met Buggy aan, waarbij hij zich zelfs verontschuldigde voor het veroorzaken van Mears' hartkwaal. En hij onthulde ook dat er meer dan één persoon bij de overval betrokken was. Oké, slim. Eigenlijk niet, maar... Ja, sarcastisch. Oké. Slim. Aan één keer is dat wel slim. Ik ben niet alleen, dus als je iets doet met mij, kan het er wel uit. Het kan even een kleine bullshit zijn, maar we gaan nooit weten wie dat erbij zat. Ja. Zwaar. Goed nagedacht, Swanzy. Tweeledig. Inderdaad. Toen ze verder zuidoostwaarts... Nee, dat staat er niet. Toen ze verder oostwaarts reden, werd Jackson achterdochtig toen hij het busje achter hen opmerkte. En hij had het gevoel dat het wel eens de politie zou kunnen zijn. Ja, wie anders? Een escoman. Oh nee, fuck. Hij bevalt Buggy het voorbij te laten rijden, het busje, voordat ze verder gingen naar de locatie. En niet lang daarna, tijdens het wachten bij verkeerslichten, kwam het busje weer dichterbij. Dus dat is weer toegedraaid en terug weer erachter. Onopvallend. Ja, heel onopvallend. Jackson werd wel steeds onrustiger. Hij gaf Buggy opdracht een paar snelle bochten te nemen en zei hem uiteindelijk buiten Kennington Park te stoppen. Dus echt zo. Oké, daar stoppen we. Wacht hier en luister naar hoe ik je vertel hoe dit gaat aflopen. Ik ben ongeveer vijf minuten weg en dan kom ik terug met de beker. Ik pak hem uit en ik laat hem zien. Dan geef je hem het geld. Oké. Allemaal goed. Ik vind dat wel een goeie deal. Je moet zelfs geen geld meegeven. Maar toen Jackson van de auto wegliep, verscheen het busje weer op de parking en parkeerde vlakbij. Dat vind ik geen goeie move van de politie. Ja, want Jackson bleef een paar seconden staan kijken naar dat busje en dan liep hij de steegjes in. Buggy had dat gezien, dat hij die had opgemerkt, en was bezorgd dat Jackson de valstrik door had. Dus hij besloot zijn route, dus in die steegjes, met de auto te volgen. Met die auto de steegjes in. Wetende hij wel van de instructies afweek en mogelijk zo zijn dekmantel verpesten. Toen hij het einde van een smalle weg bereikte, verscheen Jackson aan de kant van de bestuurder, woedend dat hij zijn bevelen niet had opgevolgd. Snel denkend verzon Buggy een verhaal dat hij zelf was geschrokken van het busje, omdat hij dacht dat Jackson hem in wou luizen. Dat vind ik wel slim. Ik denk van, dat zijn jouw mannen, die willen mij en dat geld pakken en je hebt mij naar een plek gepakt. Ik vind dat wel slim en snel gereageerd. Maar op dat moment kreeg Jackson's paranoia de overhand en hij begon in paniek weg te rennen en verdween om de hoek. Buggy sprong onmiddellijk uit de auto en begon de crimineel te achtervolgen door kronkelende straten van de stad, wanhopig om het enige spoor dat ze hadden niet te verliezen. Na een korte achtervolging haalde Buggy uiteindelijk Jackson in en tackelde de dief... zoals in de voetbal, op de grond en arresteerden hem. Dus ondanks dat de operatie niet verliep zoals verwacht, had Bugi de man gevangen en de politie kon oompgelucht ademhalen toen ze de verdachte in hechtenis namen. Maar er was geen beker. Er was één probleem, Swansy, welk. Geen beker. Geen beker. Jackson had de trofee nog niet. Ze weten wel waar ze moeten zoeken, misschien. Nee, dat is niet om te beginnen. Ja, ze waren toch ergens in de buurt. Ze hebben al een persoon. Dat is toch al iets. Dus Jackson had de trofee niet. Tijdens het verhoor op het politiebureau van Kennington kwamen Bugi en zijn team erachter dat Jackson eigenlijk een man was met de naam Edward Batchley. Een bekende dief die al eerder was veroordeeld. Toen hij werd ondervraagd over de diefstal van de wereldbeker, ontkende hij dat hij erbij betrokken was, maar hij beweerde dat hij de beker wel kon terugkrijgen als hij borchtrochtvrij kwam. Ik heb er niks mee te maken, ik kan hem wel terugkrijgen als je mij laat gaan. Slim. Echt waar, ik beeld me al verhoringen in. Jezus Christus, die moeten echt alles zeggen om vrij te geraken. Ondanks het overweldigende bewijs tegen hem, bleef Batchely protesteren tegen zijn onschuld. Tegen zijn onschuld, dat is het verkeerde. Tegen zijn schuld. Voor zijn onschuld. Jij hebt het geschreven eigenlijk, of heb je het overgebracht? Ik heb het zo geschreven, maar nu ik dat lees... Tegen zijn onschuld is het een beetje... Tegen zijn onschuld? Misschien zou dat een teaser zijn, is hij gewoon onschuldig? Voor zijn onschuld. Hij beweerde dat iemand die hij alleen kende als de Pool... De Pool. De Pool. Pool als in Polen? Ja, als in Polen. De man uit Polen. De man uit Polen, de Pool. Ik vind het heel grappig. 500 pond had aangeboden om als tussenpersoon op te treden bij de losgeldonderhandelingen. De politie doorzocht de eigendommen van Bachelies en Bachelies-partners en al zijn kennisen, dus die gingen echt alle contacten af om te zien of die beker daar ergens was. Maar pogingen om deze te vinden waren te vergeefs. De twee getuigen die op de dag van de diefstal in de kerk waren, de vrouw en de bewaker, werden erbij gehaald om te proberen Batchelie te identificeren. En terwijl de bewaker hem niet herkende, wees de vrouw Batchelie wel aan als de man die buiten de toiletten stond te wachten. Bachelie werd formeel beschuldigd van diefstal, maar de politie wist dat er nog een andere verdachte op vrije voeten was en dat de trofee zelf nog steeds vermist was. Bam, bam, bam. Veel moeite doen daarvoor. Echt, hè. Je moet denken, de wereld vertrouwt dat aan een land toe. Dus dat is ook een schande. Het is ook geen schilderij van een paar miljoen. Nee, dat is waar. Dat is ook gewoon een beker. Ja, echt. Het is wel uniek. Symbolische waarden, snap ik wel. All right. Willen jullie gokjes doen in het verdergaan? Gokjes? Mag, hè. Ik heb hier eigenlijk een raadmomentje. We zullen hem wel onder druk zetten en dan de naam van de compaan krijgen, denk ik. Ik denk dat hij gewoon gaat bezwijken en toch gaat toegeven dat hij het was. En dan bij de beker gaan halen. Ik denk dat hij een deal gaat proberen te sluiten. Ja, en de politie had daar wel chance op ingegaan. Je geeft mij 15.000 euro, plus 10.000 euro, plus 20.000 euro en ik geef je de beker terug. Op zondag 27 maart, precies een week nadat de beker was gestolen en 48 uur nadat Bachelie was gearresteerd, maakte Dave Corbett zich klaar om met zijn hond Pickles te gaan wandelen op een vroege lenteavond. Toen ze hun flat in Zuid-Londen verlieten, sprong Pickles naar een nabij geparkeerde auto en snuffelde nieuwsgierig aan een in krantenpapier gewikkeld pakje dat tegen een van de banden lag. Dave liep erheen, pakte het zware pakket op, scheurde voorzichtig de bovenkant weg om de inhoud te onthullen. Ra-ra-ra, Stephan. Een drol. Goeie gok, maar nee. Wat denk je dat erin zat? The world bigger. Ja, inderdaad. Dave & Pickles, de hond, hadden zojuist per ongeluk gevonden wat de hele wereld zocht. Ik ken dat nu. Crazy. Dat is zo grappig. En het is nog niet gedaan, jongens. So weird. Dave ontving 600... Nee, 600... 6000 pond finders fee. Mooi. Voor het vinden van de beker, terwijl Pickles de hond een nationaal icoon werd en wereldwijde bekend werd. Na het ontdekken van de trofee. 6000 pond. Jongens, hoeveel is dat in today's money? Wanneer was deze? 1966. Je mag het zeggen in pond. Ik heb het in pond en in euro. Welk jaar was het? 1966. 6.000 pond. 21.000. Ik wou dat ook zeggen. 250.000. Zoveel? Dat is een slitteberg. Een slitteberg. Oké. Ik zeg 27 dan, als het toch zoveel is. 24. 24 pond, of wat? 27.000. 6.000 pond in today's money. 90.357 pound. Hoe is dat dan even? Dat is crazy, hè? Of 103.000 euro. Hij heeft er haast van gekocht. Ja, dat snap ik. Toen al. Dat was toen fucking cheap ook. Maar toch heeft hij dat gekregen omdat hij dat gevonden heeft. Ja, maar toen was dat veel minder. En niet bewust. Hij heeft er toen wel een aas van kunnen kopen. Maar het is niet als dat nu gebeurt, dat hij nu 100.000 euro gaat krijgen. Dan krijgt hij nog altijd maar 6.000 pond. Jawel, hè. Als hij dat vandaag zou krijgen... Dat is in de halaas. Ja, maar ik wil maar zeggen, toen op die moment was dat wel maar 6.000 pond. Voor die mensen was dat evenveel als 90.000 ponden. Als dat vandaag gebeurt en je wint die beker en je krijgt 100.000 ponden... Jawel, dat is het idee. Ik wil maar zeggen... Waarom snap je dat niet? Ik snap dat wel, maar het is niet... Als dat nu gebeurt, dat ze dat zoveel gaan geven daarvoor. Waarom zouden ze dat niet doen? Als dat toen... Ik zie dat wel gebeuren. Ik weet het niet. Iedereen ziet daar... Naar Finder's Feast zeg je ook... Ja, wat is de kans dat er iemand tijd afkomt? Met die schilderijenheist was dat ook een megazotte boeling. Echt een grote boeling. 300.000 of zo. Voilà. 100.000 euro is voor een government van Engeland peanuts. Dat is niks, hè. Dat is niks om het dan terug te krijgen. Dat is een pulsschil. De aandacht die ze daar dan ook voor krijgen. Waarschijnlijk heeft heel dat shit daar rond meer gekost. Ja, wat is dat? Oké, dus even naar de 15.000 pond, als we weten dat het 6090.000 pond was. Hoeveel is dat dan in today's money? 15.000 pond? 15.000. Je kunt dus een beetje gaan backwards engineeren en rekenen en van die shit. 300.000 pond. 240.000 pond. Oh, ik ga ertussen. 270.000. 225.894. Of 257.000 euro. Dus die vroegen eigenlijk een kwart miljoen euro. Oh my god. Nog eens. Die vroegen eigenlijk het equivalent van een kwart miljoen euro. Ja, maar nu zou dat eigenlijk... Nu zouden we die meer vragen. Nu zouden we geen huis verknoepen. Nu zouden we die meer vragen. Moet je voorstellen dat je het toevallig vindt. Je bent er niet echt in gewacht. Die hond heeft dat gevonden. Op dat moment hadden we maar 6000 euro. Ik had er juist een snoepje mee gaan halen. Sorry. Drink eens. Voor een koudheidsupdate. Ik heb er een harde. Hopla. Weer al? Altijd. Ik ben oké, ik ben ervan af. Ik had even een snuffel. Ik ben ook al vrij lang oké nu. Ik was oké en echt waar, ik heb het nu weer super erg. Ben jij ook oké? Ik heb er altijd al ziek uitgezien. Jesus Christ. Pickles verschenen in films, advertenties en tv-shows. Vind jij pickleships lekker? Ja, ik had liever ketchup. Ik heb ook wel graag ketchupchips. Ik haat ketchup. Peper en zout. Pickle of peper en zout. Of paprika. Ik vind pickles echt niet leuk. Dat moet echt iets smaken. Paprika of zout. Dat stinkt zo hard. Eet iemand ooit pickles zo? Dat ruikt echt naar zweetfood. Niet bij frieten, maar ik kan... Nee, dat niet. Dat is zoals een oude kurkje eten. Zalig. Picklechips vind ik wel goed. Picklechips is toch... Ja. Picklepickle. Het is meer voor de klassiekers. Zout. Peper en zout. Pak jij een boterham met zout op? Ja, maar dat is geen boterham. Dat doet je niet. Oh, ze hebben er al die schaamheden in. Nee, nee. Kom op, Manuel. Storytime. Let's go. Weet je wat ik ga zeggen? Ja, ik denk het. Zeg het maar gewoon. Het is toevallig dat je dat zegt. Brood eten met zout. Ik weet het niet. Zou het een restaurant zijn? Ik denk het. Maar dat we op restaurant waren, en ineens... Op restaurant krijg je brood, hè. En dan... Bij sommige restaurants doe ik zo'n flesje olijfolie en zo'n vatje peper en zout. En dan Xander doet zo wat olijfolie, wat peper en zo. En die begint er echt gelijk een zot dat brood met dat zout en met die olijfolie te eten. Sindsdien lachen wij daar wel eens mee. Met dat brood en... Ik zie hem zo al een heel brood binnen steken. Ik vraag altijd brood. Brood. Echt? Op restaurant? Ja. Voordat je je eten gaat hebben? Nee, thuis voorgericht. Dus ik eet dat ook als pre-voorgericht. Dus het is een pre-voorgericht. En dan ook nog iets buiten voorgericht. En dan ons gerecht af en toe. En bij dessert ook. Dan doe ik nog een beetje ijscreme. Een beetje zout erbij. Met de trofee veilig in hun bezit zette de politie haar onderzoek naar de diefstal natuurlijk voort. Batchelie werd uiteindelijk berecht en veroordeeld voor zijn rol in de misdaad en kreeg twee jaar gevangenisstraf, maar de echte dader werd nooit... De tweede dader werd nooit gevonden. Ze weten niet wie dat echt was. Misschien was hij Batchelie. Tot 2018. Wauw. Heb je meer zo'n DNA-onderzoek gedaan? Nee. Dit komt uit een artikel van The Mirror. Daarin meldde de neef van de overvaller... De neef van de overvaller beweerde dat zijn onkel de dief was en het voor de kiek had gestolen. Die persoon, die neef, was Gary Cugulere. Dat is een heel raar naam. Cugulary? Dat klinkt niet echt Brits. Cugulary? Dat is een Poolse naam. Misschien. Die gaf het interview waarin hij het verhaal vertelde over hoe zijn onkel Sidney Cugulary de diefstal pleegde. Sidney zelf nam het geheim mee in zijn graf toen hij in 2005 aan kanker overleed. Hoewel zijn neef zei dat het een wel aan familie... Ja, sorry. Hoewel zijn neef zei... Hoewel. Hoewel. Hoewel. Hoewel, hoewel, hoewel. Hoewel, hoewel. Stel je voor, ik zou wel kijken of je er mee lacht. Jazeker. Dus hoewel zijn neef zei dat hij het wel aan familie en vrienden had verteld. Well. Well. Well, bij de FIFA. Dat is weer een woord dat ik nooit meer de deftig kan kunnen aanspreken. Well. Well. How are you? Well. Well. Well. Well, well, well. Zo'n zuidelijke lawyer is dat zo precies. Het is eerst een bedrijfsschikje, en dan de politie. Sydney was een typische Britse crimineel. Echt zo'n crook. Hij brak eigenlijk in in het Central Hall om de kostbares postzegels te gaan stelen. Hij wist zelfs niet dat die beker daar stond. Dat is collateraal schade. Gary zei dat zijn vader Reg ook in de buurt was op het moment van de diefstal en hij herinnerde zich dat Sid uit de hal kwam, zijn jas opendeed en zei... Reg, kijk hier eens naar. Waarop Reg antwoordde... Verdomme, Sid, wat denk je dat we daarmee gaan doen? Terechte vraag. Ja, tuurlijk. Bentley was dus wel degelijk de middelman en eigenlijk onschuldig voor de diefstal. En toen heel het plannetje met Batchelie in het honderd liep, besloot Sid om de trofee in te pakken in krantenpapier en in de bosjes ergens te gaan verstoppen. Dat is dan ook niet goed gelukt, als die hond dat bij een auto heeft gevonden. Totdat hij zijn volgende stap had bedacht om er toch geld voor te krijgen. Maar ja, dan is de beker gevonden door een hond. Nu de beker in veilige handen was en een van de verdachten achter de tralies zat, kon de voetbalwereld opgelucht ademhalen en ging het toernooi in juli van dat jaar gewoon door. Engeland won de beker en versloeg West-Duitsland met 4-2 in extra tijd. Dat zou moeten zijn. Waardoor heel het land in feestmodus ging. Cool. Het beroemde beeld van Bobby Moore Kennen jullie dat? Die dat de trofee op Wembley omhoog tilt, blijft voor altijd in de harten van de Engelse supporters gegript als een iconisch moment in de geschiedenis van hun land. Dat is deze foto. Hebben jullie die ooit gezien? Misschien wel, ja. Dat is een schone foto, hè. Ja, ik denk het ergens wel aan. Daar is hem, de mooie beker. De beker. Maar het verhaal van de Jules Rimet-trofee eindigt hier niet. Allee. We zijn nog niet klaar. Die had ik niet zien aankomen. Wat een twist. Ik was al aan het denken, deze zal het niet zijn. Het is toch nog niet gedaan? Tuurlijk niet. Niemand wist het toen, maar kort nadat die foto genomen was, zou de beker opnieuw in een schandaal verwikkeld geraken. Maar dat is voor volgende week. Dit was het. Stel je voor. Eigenlijk zouden we dat kunnen doen. Maar dat is wel een mega-cliffhanger. Ik ga dat ooit wel eens doen, maar ik vind deze nog niet cliffhangerig genoeg. Deel 2 is niet zo lang als deel 1. Dat wil ik ermee zeggen. Laten we teruggaan naar de nacht dat de beker werd gestolen. Waar de politie en de F.E.I. geheime besprekingen hadden over een mogelijk plan B voor mochten ze het trofee nooit terugvinden. Hmm. Ja. Kopieën maken. F.A. voorzitter Joe Mears en de politieagenten bezochten Zilver Smith, George Byrd, in Fenchurch Street met een uiterst vertrouwelijk verzoek. Het is niet nodig. Snel, de camera's zijn uitgevallen. Goed zo. Dan gaat deze... Goed zo. Ik had zelfs niet door dat je dat al de eerste keer had gedaan. Dat is een olie in de machine hier. All right. Dus uit angst dat ze de echte trofee nooit meer zouden terugzien, werd Bert gevraagd om een replica van de beker te maken die niet van het origineel te onderscheiden was. en dat het werk s'nachts moest worden gedaan door een klein team dat hij vertrouwde en dat het geheim zou houden voor iedereen. Cool. De FIFA had verboden, sowieso, altijd al, dat de beker op geen enkele wijze mocht worden nagemaakt. Dus de politie en de FA wisten dat ze zo het vertrouwen van de voetbalorganisaties schonden door op geheimzinnige wijze een nieuwe beker te maken ter vervanging van het verdwenen origineel exemplaar. En de FIFA wist dat dus ook niet? De FIFA wist dat niet. Enkel de FA wist dat. Enkel de FA wist dat, ja. En de Britse overheid ook. Zotte. Dus er was een kopie gemaakt, Alexander. Is het echt een kopie als het met hetzelfde materiaal is? Ja, maar ze meerden even waardevol. Het is niet diegene die gemaakt is door die aapbel. Dus het is niet de echte. Het is wel echt zilver, echt goud en zo. Dat wel, maar die beker op zich heeft niet veel waarde. Dat is het juist. Het is de geschiedeniswaarde. Historische waarde. Historische waarde, dank je. De geschiedeniswaarde. What the fuck, joh. Kan ook, hè. De geschiedeniswaarde. Yorrick is al zo welbesproken. Fast forward naar de dag van de wereldbekerfinale, waarop drie politieagenten van hun hoofdinspecteur een uiterst geheime opdracht kregen. Spannend, hè? Ze kregen twee dozen. In de ene zat de echte Jules Rimet trofee en in de andere de replica. Ze kregen te horen dat als Engeland de trofee zou winnen, ze de bekers moesten wisselen vanaf dat ze het perfecte moment kregen. Waarom zouden ze dat doen? Dus dat Engeland dan eigenlijk de reputatie zou krijgen. Zij zouden winnen. Als er nog iets gebeurt, dat ze zeker zijn dat zij de echte beker nog hebben. Alexander, 10 punten. Heel goed. Full marks. De politie... Dat is toch gedoemd om te mislukken? De politie en de FE waren aanvankelijk van plan... Amai, ik kan niet meer praten. De reflika. De reflika. De politie... Wilde reflika. De politie en de FV waren aanvankelijk van plan de replica te gebruiken om de verloren trofee te vervangen, maar nu gebruikten ze hem om te proberen de echte trofee te beschermen, zelfs nadat het toernooi was afgelopen. Nadat het Engelse team met de echte trofee over het veld had gelopen, dus dat was allemaal de echte, namen ze deze mee terug naar de kleedkamer, waar ze verder feestvierden. terwijl de spelers feestvierden, kwam een van de agenten binnen met de replica verbogen onder zijn jas. Hij vroeg aan Bobby, die nog altijd het trofee vasthad, of hij de trofee mocht zien. En terwijl hij die pakte, deed hij een echte goochelaarswitch en heeft hij die trofee verwisseld met de replica en teruggegeven aan Bobby. Niemand had het door. De agent vervolgde verliet vervolgens de kamer, legde de echte trofee in de kofferbak van zijn auto en reed weg. Gewoon binnengewandeld in de kleedkamer, geswitcht en terug buiten. Dat is bevestigd. Dat is bevestigd. Dat is allemaal waar gebeurd. Dat is allemaal bekend nu. En die Bobby heeft dus een replica nu. Ja, dus het team had een replica, maar je houdt dat bij en dan moet je die terug afgeven. Die raken dat sowieso nog kwijt. Dus die mogen dat in hun clubhuis zetten. Fuck, een clubhuis. Een clubhuis van de nationale team. Inderdaad. En de echte trofee werd vier jaar in een kluis bewaard bij de politie. Toen het volgende toernooi in 1970 in Mexico werd gehouden, overhandigde de Engelse FA, dus de FA gaat die dan terughalen, die fake trofee, maar sindsdat Sunok weet dat dat niet de echte is, hebben ze die dan teruggeswitcht en hebben ze de echte trofee dan gegeven aan de Mexicaanse FA, terwijl het replica werd teruggegeven aan George Byrd, die hem voor de wereld verborgen hield. Cool. Brazilië was de uiteindelijke winnaar in dat toernooi in 1970, in Mexico. Ze kregen van de FIFA toestemming om de trofee voor altijd te houden nadat ze hem voor de derde keer hadden gewonnen. Dat is wel mooi. Dan hebben ze de nieuwe gemaakt, die wij allemaal kennen. Die gaat nu nog altijd mee. Als een land drie keer wint, zou die krijgen. Ik denk het. Is dat nog niet het geval geweest? Kan, hè. België al sindsdien. Dat heb ik niet opgezocht, dat interesseerde me niet. Je gaat te veel over echt voetbal. Maar, jongens... Het verhaal is nog altijd niet gedaan. Het blijft hier komen, aflevering drie. PM. Nee, nee. Hoewel Brazilië beweerde dat zelfs hun dieven de wereldbeker niet zouden stelen... Steken. Gewoon een steker in de grond. Niet zouden stelen, bleken dat famous last words te zijn, want in 1983 zou de wereldbeker opnieuw het slachtoffer worden van een uitgebreide diefstal. Alle verantwoordelijken werden gearresteerd, maar de glinsterende godin Nike... Nike, ja. ...was deze keer niet zo gunstig. Ook goed gedaan. Er werd beweerd dat de beker was... Ik kan het alleen niet uitspreken. Niet geen Nike. Er werd beweerd... Ze hebben hem niet teruggevonden. Er wordt beweerd dat de beker was omgesmolten tot goudstaven en doorverkocht. Maar dit werd betwist omdat de trofee slechts verguld was en het grootste deel van de beker dus uit zilver bestond. Wat betekent dat hij veel meer waard zou zijn als hij intact zou zijn gebleven? Jules Rimet werd nooit teruggevonden, maar gelukkig had George Byrd de replica nog in zijn bezit, die hij het grootste deel van zijn leven onder zijn bed verborgen had gehouden. Wat een verhaal. Dus hij is gewoon teruggekomen. Hij is verdwenen. Wat zit er in mijn zakje? Oh, hier is hij. We hebben hem speciaal laten overkomen. Nadat George Byrd gestorven was in 1995, besloot zijn familie de trofee te veilen in 1997. Hij werd dus te koop aangeboden. Bij de opening van de veiling werd er een openingsbot van 10.000 pond gezet en de familie verwachtte niet meer dan 30.000 pond te krijgen voor het duplicaat. 1995 was dat al. Ik heb niet opgezocht hoeveel dat in two-days-money was. Maar je kon er een huis mee kopen. Maar toen het bieden begon, werd het duidelijk dat er aanwezigen waren die van mening waren dat het veel meer waarde had dan de effectieve waarde van materiaal. Maar dan kende iedereen het verhaal wel van het beeld. Wat? Iedereen kende dan ook het verhaal van het beeld. Maar deze was de replica, hè? Ja, maar dus iedereen wist dat... Ja, dit is de replica gemaakt om die reden. Maar uiteindelijk werd het item verkocht voor meer dan 250.000 pond. 250.000 pond. Waarom liet je ons niet gokken, gisteren? Voor welk? Voor hoeveel? Voor hoeveel? En welk item was het? Ging jij los zeggen? Het is wel zot dat je weet dat de echte beker bij iemand thuis op de kast lag. Nee, jullie mogen gokken wie de koper was. De FA. Ik heb het over de echte beker. Dat die thuis bij iemand op de kast staat. Dat kan echt. Dat is echt veel. Een van die objecten die gewoon in die mensen kelder liggen. Dat ze de macht en het geld hebben om dat gewoon te hebben. De koper Brazilië. Eigenlijk op tweede plaats was een Braziliaanse verzekeringsmaatschappij die dat juist niet had gedaan, maar er heeft iemand anders hen overboden. Wie zou het zijn? Allee, niet een persoon, een organisatie. De FIFA. Oh my god. De mysterieuze koper op dat moment, was de FIFA zelf. Zalig. Ze geloofden... dat er een kleine kans was dat deze versie van de beker de echte was. En dat Engeland, Brazilië, eigenlijk de replica had gegeven... Allee, Mexico dan. De replica had gegeven in plaats van de echte. Hoopten ze of dachten ze of vermoeden ze? Ze geloofden, ze vermoeden dat er een kans bestond. Dus wat wouden ze? Ze wouden die beker. Al is het maar om te checken. Maar serieus, wat geld uitgeven? 250.000 ton. 250.000 pond, sorry. De FIFA nam de beker mee voor inspectie, maar bij grondig onderzoek bleek dat het inderdaad een neppe replica trofee was. En zo heeft de FIFA een kwart miljoen pond verspild aan een vervalsing van een trofee die zij zelf nooit hadden goedgekeurd. Geen wonder dat die zo corrupt zijn. En dat is het verhaal van de diefstal van de wereldbeker. Cool. Mooi. Mooi verhaal. Mooi verhaal. Dat hadden we niet verwacht. Ik vond het een speciaal item. Wel, het is wel echt een nieuw subject. Ja, oké. Ik vind het wel een goeie verspreking. Ik ben daar soms wel trots op. Dan houden we het fris en interessant. Z'n waarde breekt het wel. Je bent een mens. Ik ben ook gewoon een mens. Voilà. Wat had je gedaan als je 250.000 pond zou krijgen voor een replica die je hebt laten maken? Die mensen is goed uitgelachen. Die dachten 30.000 pond te krijgen en die hebben 250.000 pond. Ja, dat is wel echt zot. Die dachten, we gaan dat hier verveilen, we zullen wel zien wat we verkrijgen. Ja, maar dat is soms wel een ding, een stukje van mensen ook. Als die met iets gaan en denken, ik ga 2.000 euro krijgen, ik zoek niet eerst 50.000 euro of zo. Dat is waar. Het is goed gaan eten, denk ik. Brood en olijf. Ik denk wel dat dat een rijke familie was, die Bird-familie. Dat was een heel bekende goudsmit in Engeland. Dat is veel geld, maar ook niet extreem veel geld. Niet extreem! In die tijd. Ik denk dat ik dat zou beleggen. Ik zou dat niet opdoen. Op een broodje. Dat zou ik doen. Ik zou dat niet opdoen, want dan is dat ook zo weird. Dan zou ik de royaalste sandwich ooit maken. Clubsandwich. Intieke. Voilà, dat was mijn onderwerp. Mooi gedaan. Zijn er nog vragen? Ik heb geen antwoord. Die postsales, dat was 3 miljoen waard, zei hij. 3 miljoen nieuwe tijd of 3 miljoen die tijd? Die tijd, denk ik. Die was toen getaxeerd op 3 miljoen. Dus die waren veel meer waard. Maar die hebben ze niet kunnen meepakken omdat ze er niet in geraakten. Die waren wel goed beveiligd. Dat had een goede score geweest, als ze dat hadden gekregen. Die zouden nog altijd maar 3 miljoen zijn. Ja, dat is waar. Ik kan nog geen huis verkopen. Oh my god. De beste discussie in de laatste jaren. Je gelooft het echt niet meer dan ik dacht. Helemaal niet. Maar jij ook niet, denk ik. Bedankt. Ik moet hem niet missen. Nee, hij komt hier om zijn broer te steunen. Veel support. Soms moeten we hem even terug met zijn voetjes op de grond zetten. Even de realiteit checken. We zijn iets vergeten. Ik wil daar even op terugkomen. In het begin ben ik iets te snel aan mijn onderwerp begonnen. Het gaat helemaal niet over een wereldbeker. Nee, we zijn onze luisteraars en wij zijn het ook verschuldigd. Moeten we nog een Hasselhoff-weertje hebben? Natuurlijk. Floep, floep, floep, Hasselhoff weet je. Mijn Hasselhoff weetje van deze week is dat David Hasselhoff in 2010 in Groot-Brittannië de hoogste was van WWE Raw. Wat? Wat is dat, Alexander? WWE Raw. Dat Daniel mocht aanvullen. Is dat niet worstelen of zo? Ja. Heel goed. WWE. En dan een jaar later... His name is John Cena. Zo, fake worstelen en zo. Dat zijn die stoelen die hij in zijn wapen bent. Dat is wel heel verlaten. Ik had een filmpje gedaan van Jake. Gyllenhaal? Gyllenhaal. Nee, dat is anders. Dat is MMA. Dat was ook voor een film, niet echt. Ik dacht even... Ik had niet heel het artikel gezien. Ik dacht, amai. Niet aan worstelen. Nee, niet aan worstelen, aan MMA. Ja, dat was MMA. MMA is echt, hè. Dat is echt worstel. Nee, worstel is... Nee, dat is eigenlijk niet echt. Ik dacht echt van... Die kerel maakte je kapot. Nee, dat is waar. Dat is voor een film. Ja, dus een jaar later heeft hij ook één seizoen, ook in Groot-Brittannië, Britain's Got Talent gepresenteerd. Hij heeft mee in de jury gezeten. Welk jaar? Voor Simon Cowell, 2011. Eén seizoen en hij werd er maar gevoerd. Voor drankproblemen ofzo? Waarschijnlijk. Nee, dat was in 2007 zijn drankproblemen. Dat vind ik wel zot. Ik zie die wel presenteren. Die heeft wel zoiets... Ik zie die ook nog, die American Ninja-dingen presenteren. Ja, zoiets. Die heeft wel zo... All-American, zo. Stoere boy. Als ik die mensen zie doen, denk ik altijd dat ik ook goed zou kunnen. Zeker met hem zo vlot bebbelen. Dat is een typische Alexandra-uitspraak. De toevalligheid dat jij soms in de podcast zegt, dat gaat dat programma niet vervullen. Ik heb het over indernissen. Dat gebeurt tenminste niet. Hij wandelt nu over de kussens. Nee, ik bedoel het deelnemen aan de hindernissen. Ik dacht commentaar geven. Dat pakte nog het moeilijkste van de twee. Het deelnemen helemaal, dat zou je direct kunnen. Je ziet wat voor bijre, fysiek scherpe mensen dat zijn. Ja, wat wil je nu zeggen? Wat wil je insinueren? Ik wil je dat echt zien doen. Dat woord insinueren... Ik wil je dat echt zien doen. Nee, ik denk niet dat ik dat zou kunnen. Ik vind dat wel heel gaaf. Eerst is het best als de oren van die blokken springen. Dat gaat misschien nog, maar vanaf er iets met armen bij zit... Die hangen echt aan hun armen dan. En die hebben zo'n... Hoe zeg je dat? Grip-strength. Ze zijn bekend als bergbeklimmers. We hebben muurklimmen gedaan. Wat hebben we gedaan? We hebben muurklimmen gedaan. Muurklimmen, hè? Daar hebben ze iets van gezegd. Bolderen. Die mortsel. Mortsel, hè? En Alexander heeft ook wel op hoogniveau gezwommen. Hoogniveau? Dat is wel echt een eer. Ik heb ooit gedacht dat ik wel mee zou kunnen doen aan de Olympische Spelen. Natuurlijk. Ik kon het wel heel goed doen. Alexander kon goed zwemmen en hij kreeg een bal in zijn oog. Ooit zei er misschien een paar mensen tegen hem dat hij wat talent had voor zwemmen. Alexander kreeg een bal in zijn oog en hij zei dat hij over vier jaar op de Olympische Spelen kon staan. Oh my God. Dat vroeger al. En dat was vier jaar geleden. Dan raad ik iedereen aan om zwemmers van de Olympische Spelen op te zoeken. Oh my god. Op vier jaar tijd kunnen we toch wel crazy trainen? Yes. Dat zijn mensen die dat vanuit hun kinderjaar trainen. Ik was toen ook nog kind. Hoe oud was ik? 15 of zo? Dat is al wat puber. Dat is oud. Ik was 14 of 15, denk ik. Ik denk dat er oprecht mensen bij zitten die 16 of 17 zijn. Die gymnasten beginnen letterlijk op drie, vier jaar of zo. Een zwemmer. Ik wou wel 50 meter onder water zwemmen. Ik vind dat knap. Kunnen we dat nu nog? 25 jaar wel, denk ik. Laat hem vier jaar trainen. Vier jaar. Voor vier jaar wel. Ik doe het voor op de Olympische Spelen. Je moet er ook een specifieke bouw voor hebben. Het is niet olympisch. Je hebt ook zo'n megalange armen. Phelps heeft heel lange armen, die komen zo... Je weet dat je niet zo zwemt, maar dat je je armen naar beneden toe moet. Je moet ze niet helemaal open, omdat je dan veel meer... Druk, hè. Ontouwertijd, mannen. Zo. Zo. Ik zie je echt zo zwemles geven op het droge. Fuck, dat was echt te goed. Maar je kon wel goed zwemmen. Dat is waar. Daar gaan we niet over liegen. Allee. Kom. Ik kom. Nu heeft hij een groot zwembad in de tuin gezet. Hij oefent elke dag. In de jacuzzi. Tegen die bubbels in. Ik zou daar wel in kunnen zwemmen, denk ik. Op zo'n koor. Oké. We gaan naar het laatste van deze aflevering, de fanmail. Fanmail. Fanmail. Fanmail. Fanmail. Voilà, mannen. Ik weet niet hoeveel fanmail is. Ik had een postje gezet. Is er iets binnengekomen? Wordt niks. Zo populair zijn jullie tegenwoordig. Zijn onze storytjes wel online gegaan? Want de vorige keer was dat ook niet. Je ziet dat wij niks hebben. Oei, oei, oei. Dit is de eerste keer. Moeten we dat knippen? Nee, dan moeten we onze teleurstelling gewoon laten blijken. Dan mis je toch niks. Jongens, we hebben altijd gezegd dat als we niks meer binnenkrijgen, dan stoppen we ermee. En ik zit echt in jullie laatste aflevering. Echt, dan zit jij in onze laatste aflevering. Dat is echt een eer. Galine had wel gezegd dat ze niet ging sturen. Het is jammer dat ze dat niet heeft gedaan, anders hadden we toch nog andere afleveringen kunnen doen. Ik wil misschien nog wel voor haar een reclame maken. Ze doet nu ook houtbewerking als job. Ze noemt het atelier Gigi Wood. Voilà. Of Gigi Wood. Ik bedoel Gigi. Sjans dat hij nog in de laatste aflevering met mij heeft kunnen zitten. Met sponsoring. Hij is heel blij met zijn award. Dat vind ik wel heel raar. Highlight in het begin. We zijn voorbij onze peak, mannen. Ja, kijk. En op die trieste noot gaan wij afsluiten. Tot nooit meer, Lennart. Dit was het dan. Ik weet niet hoe... Ik ben blij dat ik geen onderwerp meer moet maten. Ik weet zelfs niet hoe ik deze moet afsluiten. Erik heeft nog zekdoekjes in zijn zak zitten voor talentjes. Ze hebben ons bezet, hè. Wat? Goeie content, deze. Ik heb mijn ogen afgeveegd met wc-papier. Oké. Ik val zo in een zwart gat nu. Gaan we maar verder met de Cinematon? Yes. De allereerste keer dat ze er niet over gingen zwemmen, dacht jij erover. Een tweede podcast die ik doe met Maarten die er nu niet is over film en series. Dat kan je ook luisteren. Dat vind ik heel grappig. Dat er zelfs niet aan gedacht. Mooie overgang wel. Goed gedaan. Ja, want wij haalden dat. Ja, maar toch. Dan toch. Kijk, zo hard steunen die ons. Niet. Niet. Misschien nu wel. Nu dat zo verblijft. We moeten 100% van jullie aandacht verdienen. Je ziet wat ervan komt, hè. Ja, kijk. Niet veel, alstublieft. Kijk eens op dat account. Ja, zeker. Daar zitten honderd reacties op. Het staat vol. Al die vijf mannen die reageren. Hoeveel luisteraars hebben jullie? Mogen we dat weten? We hebben dat in de vorige aflevering gezegd, denk ik. 27 of zo? We zitten al 50 of zo. Oh, ça va. Je moet ergens beginnen. Hier zaten wij ooit ook al 50. Nu zitten we aan heel veel, maar jammer. Geen fanmail. Geen fanmail, dus ja... Zijn het dan wel de laatste afleveringen? Als mensen doorhebben dat het zo uitgesteld was, dan horen ze het toch niet. Ik heb wel gezegd dat mensen denken dat wij niet reageren, omdat ze dat niet direct horen. Deze is de laatste aflevering die twee weken vooraan loopt. Ja, inderdaad. We pakken nu voor ons een kleine break. bij de volgende aflevering zitten we terug op de balkon. Het zondag gaat, als we dinsdag hebben opgenomen. Dus... We geven jullie nog één kans. Volgende keer. Volgende keer vijf voiceberichten. Minstens vijf voiceberichten. Honderd ingestuurdersberichten. Er komt ook een gast. Het is niet Nathaniel. Het is een andere gast. We zijn heel benieuwd. En... We gaan daar nog niet zeggen wat. Het is nog teasen. Een beetje teasen. Dat mag. Maar goed. Misschien is dat niet de laatste aflevering. Ik zeg het, we gaan er eentje proberen. Ook omdat we die gast al uitgenodigd hebben. Die is al dik betaald. Die is al betaald en zo. Die heeft ons al betaald. Om bij ons te mogen opnemen. Dit was het voor deze week. Nathaniel, bedankt dat je erbij wilde zijn. Bedankt voor de uitnodiging. Ja, graag gedaan. Altijd als Maarten. Dat was een stoelvrij. Dat is ook een leuk volkje. Ja, dat is goed. Ik vind het ook leuk. Voilà. En ik ben zal... Ben. En zal altijd. En ik ben Yorrick. Ik was hier niet alleen. Ik was hier ook met... Hoe heeel Stephan. En met... Alexander. Hoe heeel Stephan. En natuurlijk ook met... Nathaniel. Voilà. En eet hem, Yorrick. Eet hem. Dag. Ciao.